Tagarchief: zomer

Warm, warmer, warmst – Tiny House Farm

Iedereen zucht onder de golf van warmte die nu over ons land spoelt. Tegen temperaturen van 40 graden is weinig opgewassen. Vorig jaar rond deze tijd was hetzelfde het geval. Toen woonden we nog aan de Alkmaargracht. De hoge bomen voor het huis zorgden voor veel beschutting. Maar ook daar bereikten we beneden in de beschutte woonkamer temperaturen boven de 30 graden.

Nu wonen we in een houten huis. De eerste ervaringen vorig jaar met de warmte waren ook warm. De goede isolatie van het huis heeft als grote nadeel dat de warmte in de zomer ook moeilijk weg kan.

Weinig beschutting

De hoge ramen aan de achterkant geven weinig beschutting tegen de felle ochtendzon. Vanaf opkomst tot na het middaguur, schijnt hij hier het huis in. We hebben in het voorjaar achter de gordijnen extra zonwerende stof gehangen. Bij de deuren en een raam moet het nog. Dat zou nog wel kunnen schelen.

Dan is er het halfschuine, zwarte dak van bitumen. Hier schijnt de zon na de middag op. Je merkt dat dan in huis de temperatuur snel oploopt. En tot een uur of 21 is het onverstandig aan de voorkant een raam open te doen. Zodoende kunnen we pas na zonsondergang ramen en deuren openen. Gelukkig biedt de ventilator overdag een windje zodat het redelijk goed uit te houden is.

Verkoeling buiten

Buiten zitten is achter heerlijk vanaf een uur of 15. Dan kun je prima op het terras zitten. Als er een windje is – en die is hier echt altijd – dan verkoelt het heerlijk en hou je het goed uit. Met een goed boek is het dan een feest om buiten te zitten.

Het huis staat natuurlijk ook wel heel kaal in het landschap. Er is nog weinig begroeiing. Ik zie vooral voor de tuin een rol weggelegd om de verkoeling in de toekomst te gaan geven. Als er veel bomen staan, dan onttrekken die veel warmte. Bovendien zorgen ze voor schaduwrijke plekken in de achtertuin zodat je al eerder buiten kunt zitten. Groen geeft verkoeling.

Regenwater

Nu geef ik de planten ‘s avonds flinke plonsen regenwater. Vooral de nieuwe aanplant voor de 2e ronde in de moestuin en de planten die het echt nodig hebben, zoals tomaat en aardbei. Verder ben ik best een beetje streng. Niet teveel verwennerij en heel goed kijken wanneer de fruitbomen een plons nodig hebben.

En verder hopen op veel regen dit weekend zodat de planten weer snel kunnen groeien en de regenton weer vol zit.

Ventilator – Tiny House Farm

Het was me al eens opgevallen afgelopen winter. Bij het beklimmen van het trapje van de boekenkast, voelde de temperatuur bovenin de nok van ons huis beduidend warmer aan. Het scheelde zeker een paar graden.

Op een zondag stond de pelletkachel aan. En ik nam de proef op de som. Inderdaad. Mocht de temperatuur beneden in de kamer rond de 17 graden zijn; bovenin de nok was het zeker 21 graden.

Warme lucht stijgt

Warme lucht stijgt en daarmee kost het extra veel tijd om een behaaglijke temperatuur te krijgen. Het zou best schelen als je de warme lucht van boven naar beneden duwt.

Dat kan met een ventilator. We gingen er meteen naar op zoek. Bij het zoeken merkten dat een ventilator vooral een seizoensproduct is voor de zomer. Ook bij de winkels waar we een ventilator eens wilden bekijken waren ze niet. We lieten het maar even voor wat het was.

Tot Inge een week terug een aantrekkelijke aanbieding voorbij zag komen bij een online lampenwinkel. Zodoende arriveert een grote doos waarin het voorwerp zit. Veel piepschuim en een grote bol waaraan de bladen horen te hangen. Het is een doe-het-zelf-pakket.

Wentelwiek monteren

In het weekend gaan we lekker los met de montage. Ik haal de wolkenlamp van de Ikea weg en daarna is het monteren van de wentelwiek onder het plafond.

Inge begint met het vastschroeven van de 5 bladen. Elk blad zit met 3 schroefjes vast. Een heel gehannes met de schroevendraaier door het smalle gaatje. Gelukkig biedt plakgum uitkomst. Je zet het vast op de schroevendraaier en draait het schroefje zo vast.

Ondersteboven aan plafond

Ik hang ondersteboven aan het plafond. Wat een hoogte is het toch. Hij hangt 3 meter boven de vloer. De handleiding in het Engels is vrij duidelijk, maar je merkt dat het toch allemaal wat uitzoekwerk vraagt. Juiste snoertjes aansluiten en ook het hele blok voor de afstandbediening.

En dan hangt na een kleine anderhalf uur. De laatste aansluitingen en hij kan draaien. Wat een beweging zit erin. Hij hangt best stabiel en maakt weinig herrie. Hij draait in 3 standen. Bovendien kun je hem op zomerstand (met de klok mee) en winterstand (tegen de klok in) zetten.

Nodige verkoeling

In de zomer kan hij natuurlijk ook voor de nodige verkoeling zoeken. We hebben vorig jaar gemerkt dat het best warm in huis kan worden. De ventilator kan dan voor verkoeling zorgen. Of in elk geval voor een briesje. De zonwerende gordijnen die we binnenkort gaan ophangen, zullen de warmte voornamelijk moeten houden.

En dan zullen we mogelijk in de winter nog minder verstoken dan afgelopen jaar. De besparing op brandstof schijnt best groot te zijn. We zullen het zien.

Nu hoeft de ventilator nog niet aan voor de verkoeling. Het openzetten van de achterdeur en het raam voor is genoeg voor een heerlijk verkoelend briesje in huis.

Winnie the Pooh – Huis Doorn (2)

In de vestibule van Huis Doorn zien we een tijdelijke tentoonstelling klaarstaan die momenteel wordt ingericht over de tekenaar Ernest Howard Shepard (1879 – 1976). Hij is beroemd geworden door zijn tekeningen bij de verhalen van Milne over Winnie the Pooh.

In de Eerste Wereldoorlog diende de illustrator aan het front in de loopgraven. Directe inspiratie voor hem en Milne is Winnipeg, de oorlogsmascotte van de Britten in de Eerste Wereldoorlog.

De tekeningen zijn nog verborgen achter het plastic van het transport, maar ze zien er heel indrukwekkend uit. Het is slechts een kleine wand die staat opgesteld in de vestibule van het huis. De tentoonstelling Kunstenaar in oorlogstijd zal later worden geopend.

Het is een interessant bezoek aan het huis. Je komt iedere keer weer iets anders te weten. Bijvoorbeeld in de werkkamer van de keizer, waar naast het bureau met de ergonomische zadelstoel, nu weer helemaal hip als kantoormeubilair, een kleine sofa voor de teckel. De keuze voor een stoel als zadel heeft niks met ergonomie te maken. De keizer vond dat de beste beslissingen in het zadel genomen worden.

Zo staan we even later weer buiten. Het zonnetje breekt heerlijk door en we peuzelen de meegebrachte boterhammen lekker op voor de garage. In de garage heeft de keizer zijn grote keizerlijke Mercedes Benz gestald, maar nu is de ruimte omgebouwd tot een prachtige expositieruimte.

Lees het 3e en laatste deel: Eerste Wereldoorlog in paviljoen

Huis Doorn in vakantietijd

Het is vakantie en tijd voor een vakantie-uitje tussen al het opruimen. We gaan naar Doorn omdat het weer wisselvallig zal zijn en we toch even lekker weg willen. We bezoeken Huis Doorn, een bezoekje aan de keizer. Onderweg stortregen. Het is echt geen lekker weer.

We zijn veel te vroeg, merken we als we aankomen. Het regent nog en Huis Doorn zit nog dicht, gaat pas om 13 uur open. Daarom gaan we nog maar even het dorp in. We willen nog graag brood halen en de bakker is open. Een mazzeltje vertelt het bord voor de deur van de bakker. Om 14 uur sluit hij vanwege de speciale zomeropeningstijden.

Terug bij Huis Doorn zijn we de eerste gasten als de kassa om half 1 opengaat. We lopen door het park in de richting van het huis. Het is een prachtig park. De bomen staan op hun zomerbest. De bijzondere duiventil in het weiland, het komt uit de 19e eeuw en heeft een bijzondere vorm.

De rondleiding is door een meneer in een geel ruitjescolbert. Hij vertelt langdradig over de verschillende voorwerpen in de ruimtes. Heel anders dan de rondleiding die we 2 jaar terug genoten. Doris was toen net naar het theaterkamp en op de terugweg gingen we langs Huis Doorn.

Het blijft indrukwekkend om door het huis te lopen. Ik ben al een paar keer geweest. De verhalen over de keizer en zijn eigenaardigheden blijven bijzonder. De rondleider van vandaag is bijzonder geïnteresseerd in al het porselein. Hij vertelt uitvoerig over de verschillende porseleinfabrieken die de keizer bezat.

Niet al het porselein komt uit dezelfde fabriek. Als ik vraag naar het logo overal op het porselein, weet hij het even niet. Ik dacht dat alles gemerkt was met het kroontje van de keizer en blijk dat volgens de rondleider mis te hebben.

Op de eerste etage zijn alle verblijven voor de gasten, inclusief een logeerkamer voor de heel intieme gasten. In de orangerie verblijven normaal de gasten. De brede kamer achter de ingang is de eetkamer. De grote tafel die erin staat, is wel erg groot en neemt vrijwel de hele ruimte in beslag.

Het is voor de keizer ook behelpen in Doorn, met een huis van ‘slechts’ 25 kamers terwijl Wilhelm in bijvoorbeeld Potsdam een verblijf had met meer dan 200 kamers. De keizer liet 59 treinwagons met inboedel uit zijn verschillende Duitse kastelen overkomen, maar slechts 20 procent kreeg een plek in het huis. De rest staat in opslag.

Gelukkig heeft hij ook een paar grappige weetjes. Zoals in de rookkamer waarin de keizer hele verhandelingen hield over politiek en religie. Het moeten slaapwekkende verhandelingen geweest zijn, voornamelijk monologen van de keizer die nooit mocht worden tegengesproken. De adjudant van de keizer probeerde er nog wat van te maken, maar kon de gesprekken ook niet heel goed opvrolijken.

Lees het vervolg: Winnie the Pooh

Rode donders – #fietsvakantie

We beginnen het zat te worden. De sluis zijn we overgestoken, onderaan de Knardijk. De lange rit over de dijk is indrukwekkend geweest. We kennen grote gedeeltes, maar nu hebben we hem helemaal afgereden.

Het laatste stukje: onder de Oostvaardersplassen door. De wilgenbossen hebben nog steeds iets van die Mangrovebossen die we een jaar eerder hier aantroffen na de zomerstorm. Nog een klein stuk. We pauzeren heel kort en zetten de voeten weer op de trappers.

Het wordt al aardig laat. Wat wel mooi is van de laatste etappe naar huis is dat je thuis je tent niet meer hoeft op te zetten. Je komt aan, pakt uit, maar kan daarna ook heerlijk op de bank neerploffen.

De lucht begint wel wat donkerder te worden. Het is hier mooi groen. Aan een kant van het fietspad staat een hoog hek waar we blijkbaar alleen maar doorheen mogen kijken. Al zie je meer als je erover heen kijkt. We hebben er aardig de sokken in.

Aan omrijden hebben we wat minder behoefte. We fietsen over de brede weg naar Almere. Geen gedoe om door het bos te fietsen over de kronkelige weg. Maar gewoon evenwijdig aan het kanaal, de vaart die dwars door Almere en Flevoland gaat.

Als we Almere Buiten in rijden, nemen we even pauze. Even op het bankje zitten uitpuffen. We laten ons vallen en genieten van het uitzicht. Onderwijl eten we een krentenbol. De bollen uit Raalte herinneren nog even aan de plaats waar we een dag eerder doorheen reden.

Hoe ver en hoe dichtbij het tegelijk is. Hoe anders het voelt dan wanneer je de afstand per auto aflegt. Op de fiets heb je het idee dat je op eigen kracht reist. Zonder hulp. Jij beïnvloedt je eigen reis.

We rijden langs de Rode Donders. Ik moet daar altijd terugdenken aan onze eerste fietsvakantie. De heenreis waar we over een hoge hobbel reden en waar Doris’ fietstas eraf vloog. Stoppen en de tassen beter verankeren. Blij dat het zo goed afliep. Sinds die tijd maak ik de tas altijd extra vast aan de bagagedrager als ik hem sluit.

De rit langs het spoor valt lastig. Het halve Spoorbaanpad ligt open. Er worden geluidsschermen aangelegd tegen het geluid van de voorbijrijdende treinen. In mijn ogen onzin. Een landend vliegtuig maakt net zoveel geluid als een voorbijrijdende trein. Het is een algemene hetze tegen de geluiden waar mensen niks mee hebben. De trein is er 1 van.

Biezenburcht – #fietsvakantie

Als je zoveel indrukwekkends gezien hebt bij de zandverstuiving, dan valt de rit langs Harderwijk tegen. Het begint bij de brug over de A28. Het verkeer raast onder je door. Het vraagt een aardige klim. Bij het afdalen moet je weer heel snel remmen omdat je moet oversteken.

Dan de tunnel door op weg naar Flevoland. Het laatste deel van de reis, maar wel bijna de helft van het totaal aantal kilometers dat we afleggen. Ook niet het mooiste stukje Harderwijk. Je kunt je dan niet voorstellen hoe indrukwekkend deze stad was voor bezoekers varend vanaf de Zuiderzee.

Komend vanaf de dijk naderen we het Fort, de Biezenburcht. Het ligt op de grens van de Knardijk en de Zeewolderdijk aan. De Knardijk maakt hier de buiging en wordt een binnendijk.

Tot Zuidelijk Flevoland erbij kwam in 1968 was de Knardijk helemaal een buitendijk. Tegen de dijk aan ligt het natuurgebied Harderbroek. Hier vliegen eindeloos veel meeuwen en visdieven. De laatste is bijna niet te onderscheiden van de meeuw, alleen aan de ranke vleugels zie ik het verschil met de kokmeeuw.

Hier is het uitzicht heel mooi. Je kijkt zo in de richting van Harderwijk zoals de schippers eeuwenlang de stad zagen liggen vanaf de binnenzee. Nu rijden de auto’s je in hoge snelheid tegemoet vanaf de dijk. Het blijft een vreemd idee.

We kijken nog een keer naar beneden waar de snackbar gehuisvest is, eten aan de kant van de Knardijk nog een krentenbol en gaan dan over de mooiste dijk van Flevoland omhoog naar de Oostvaardersplassen.

Fietsvakantie 2016

In augustus 2016 maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.