Tagarchief: woonproject

Trots – Tiny House Farm

Het geeft weer een goed gevoel om iedereen weer te zien. Al zijn we bij lange na niet met zijn allen bij deze informele bijeenkomst in het KAF Almere. We hebben echt al een band ontwikkeld met de toekomstige bewoners van de Tiny House Farm of de Vuursteenhof. Een bijeenkomst voelt altijd als een warm bad.

We mogen bij de maquette waarin Almere in Lego is nagebouwd staan. Daar spreken we elkaar weer. Wat zijn je plannen, is er iets veranderd. Sommigen presenteren trots hun plannen. Ze laten zien hoe het ontwerp van hun huis(je) nu geworden is. Of hoe de keuken van Ikea eruit komt te zien.

Van anderen horen we hoe ze verwikkeld zijn in een strijd met de gemeente over het geluid. De vergunning mag voor ons dan binnen zijn, momenteel spelen veel dingen rond de eventuele geluidsbelasting op de gevels.

Een mooie brief van een medebewoner ligt in concept klaar. Of we er allemaal onze naam bij willen zetten. Het schept een band samen. Ik vind het onwijs gaaf dat we de handen ineen slaan en samen optrekken. Of het nu om het heien gaat of de riolering. Sommige dingen zijn geregeld, maar veel ook niet. We zoeken elkaar op.

Ik vind het fantastisch om bij dit project aangesloten te zijn. Je kunt erover discussiëren of de hulp van Wonen in Oosterwold de kosten niet onnodig hoog maakt. Ik merk dat we als bewonersgroep intensief met elkaar optrekken. Dat we straks een gezamenlijk gebouw delen, helpt daar ook aan bij.

Bemoedigende woorden over mijn blogje over Minimal living. ‘Trek je niks aan van commentaar. Als jij er een container naast wilt zetten, zet jij er een container naast.’ Zo bemoedigend. Dan weet je weer waar je aan begonnen bent en voelt je trots.

Dezelfde trots die ik bij Inge zie. Ze geniet van de toekomstige groep bewoners, onze nieuwe buren. Ze fleurt helemaal op met de anderen. En ik weet het: met deze groep mensen gaan we de komende jaren veel plezier beleven. Het is een lange weg voor dat de Tiny House Farm er staat. We zijn al bijna 2 jaar bezig en er staat nog niks. Maar het is zo mooi dat we het met elkaar doen.

Meer met minder – Tiny House Farm

image

We zijn al een tijdje bezig met een andere levenswijze. Het begon met het lezen van Gerhard Hormann Hypotheekvrij. Ik kwam door de crisis een halfjaar thuis te zitten en was helemaal gelukkig dat ik weer werk vond. Maar hoe nu verder? Een huis en de bijbehorende hypotheek kan als een loden last op je schouders rusten.

We zijn ons dankzij het boek van Hormann gaan verdiepen in onze eigen hypotheek en beseften dat we snel actie moesten ondernemen. Hopen dat alles vanzelf goed zou komen, werkte niet. We moesten het heft in eigen handen nemen. Daarom zijn we bewuster gaan leven en kijken kritisch naar wat we uitgeven.

We ontdekten vrijwel meteen dat je heel makkelijk geld kunt overhouden: de verwarming een paar graden lager, bewust boodschappen doen en niet meer alles kopen. Alleen iets nemen wat je echt nodig hebt. Je houdt dan heel veel geld over, terwijl je er echt bijna niks voor hoeft in te leveren.

Nu zijn we een stap verder beland. Ik ging nadenken over onze huidige woonsituatie en wilde wat anders. Niet meer zo groot, maar kleiner en bewuster. Meer zelfvoorzienend. Het moestuintje naast het huis is te klein om echt goed zelf eten te verbouwen. Ook willen we meer ruimte.

Allemaal idealen die we op ons huidige plekje niet waar kunnen maken. Al hebben we het hier prima naar ons zin, we willen iets anders. Bewuster leven, kleiner en vooral minder afhankelijk van energie en voedsel.

We zagen veel langskomen, maar allemaal ver buiten ons budget. Het leek niet bereikbaar om iets anders te gaan doen. Tot ik ineens in het lokale krantje iets las over het project Tiny House Farm in Oosterwold. Dat was precies wat we wilden. Niet te groot en niet te klein. Een klein huis op een aardig stukje grond. En vooral paste het in ons budget.

Dat betekent niet dat ik me geen zorgen maak. Het is een grote stap om minder te gaan doen. Ik besef dat ik het mijzelf heel moeilijk maak. Jarenlang heb ik alles verzameld wat los en vast zit. Ik bezit een enorme bibliotheek, 5 harmoniums en een grote collectie cd´s en andere spullen, ontdekte ik dat ik voor veel dingen heb, maar of ik daar nu even intensief gebruik van maak?

Hoe meer je hebt, hoe minder je ervan kunt genieten. Dat is het idee om te ‘ontspullen’. De rommel die je omringt, geeft je ook veel belasting en verantwoordelijkheid. Zonder die rommel blijft er veel meer over om intenser te leven.

Het is theorie, ik weet het, maar de praktijk waar ik de laatste mee geëxperimenteerd heb, laat zien dat die gedachte werkelijk opgaat. Alleen is de stap om echt voor meer dan de helft kleiner te gaan wonen, een heel grote stap verder. Bijna een revolutie die me dwingt om echt keuzes te maken.

Daarom zal ik vanaf nu regelmatig verslag doen van de ontwikkelingen rond het project Tiny House Farm en de impact die het heeft op mijn dagelijks leven…