Tagarchief: wonen

Dag huis – Tiny House Farm

Vanmiddag was de overdracht van ons oude huis. Een bijzonder huis. Ons eerste koophuis. We hebben er 12,5 jaar gewoond. En in 12,5 jaar gebeurt er niet alleen veel. Je verzamelt ook heel veel spullen hebben we gemerkt.

Het huis is de laatste weken steeds leger geworden. En met dat het leger werd, werd het ook steeds minder van ons. Zeker, de gordijnen hangen er nog. En daar zitten ook best veel herinneringen in. Maar de energie die in het huis zweeft, zal steeds minder onze energie zijn.

Huis achterlaten

De nieuwe bewoner geeft zijn eigen invulling aan het huis zoals wij dat achterlaten. Allerlei dingen gaan weg. Misschien breekt hij muren af of rooit de planten en bomen die wij hebben geplant.

Doris was nog geen jaar toen we er kwamen wonen. Nu is ze een heuse puber. Wat een contrast. In dit huis heeft ze leren lopen, praten, lezen en schrijven. En nog veel meer. Al die voetstappen en ervaringen laat je achter.

Zwevende herinneringen

Net als veel andere bijzondere ervaringen. Dingen die nooit meer terugkomen en blijven zweven in je herinneringen. In dit huis is gelachen, gehuild, gejuicht en gescholden. Kortom, we hebben hier geleefd. Sterker dan in het huis van Almelo, heb ik dat nu. Misschien omdat ik daar korter woonde, maar ik denk vooral omdat de herinnering zwaarder is. Met het huis laten we iets van Inges moeder achter, die er niet meer is en dit niet meer meemaakt.

Een dag die een beetje dubbel is. Enerzijds de bevrijding dat het huis niet meer van ons is. Anderzijds de weemoedigheid over alles wat er daar geweest is.

Gelukkig nemen we onszelf mee en weten hoe mooi en fijn ons roze huisje aan de Vuursteenhof is.

Dit hoofdstuk is gesloten; het volgende begonnen.

We wonen er! – Tiny House Farm

We wonen in Oosterwold! Zaterdag zijn we overgegaan van de Alkmaargracht naar de Vuursteenhof. Een hele klus zeker bij die temperatuur.

We kregen hulp van 2 Syrische jongens. Best lastig bij het geven van instructies, maar ze waren erg bereidwillig en alles lijkt zonder veel kleerscheuren te zijn overgebracht.

nOnderweg in de bus mooie gesprekken met de jongens. Hoe ze gezworven hebben en wat hun plannen zijn voor de toekomst. Hoe het is om helemaal ontheemd te zijn. Wat een luxe dat wij hier in zo’n huis mogen wonen.

We zijn nu erg druk met uitpakken en het inrichten van ons huisje. Als er dan gratis tegels voorbij komen, dan ga ik ze halen. Het levert weer mooie gesprekken op en ik leer er veel van.

pWat ik deze week heb geleerd:

  • rijden in een bus met automatische versnelling;
  • achteruit inparkeren met een bus op een puinweg;
  • dingen loslaten en op tijd weer vastpakken. Dat kan zelfs bij een loodzware wasmachine. Én bij een oud harmonium;
  • rijden met een aamhangwagentje, achteruit rijden op een puinweggetje lukt nog niet zo goed;
  • 3500 kilo betontegels versjouwen en vervoeren;
  • meisjes van 13 erg goed en veel kunnen tillen;
  • teckels graag willen ‘helpen’;
  • een zacht-houten vloer geeft snel krassen en dutsen. Maar dat dit nu juist charmant is;
  • de tuin ons levenswerk gaat worden, daar kun je wel ;
  • het leeghalen en schoonmaken van ons oude huis nog zeker een paar weken duurt.

Aansluiting zoeken – Tiny House Farm

Maandagochtend. Telefoon. Waar we zijn? Er is niemand bij het roze huis, maar de monteur die ons op het net gaat aansluiten wel. Hoezo? We hebben niks te horen gekregen. Ze zouden toch pas een week later komen?

Er blijkt iets in de planning aan de hand te zijn. De schouw vorige week is blijkbaar zo goed gegaan dat ze zonder het te melden al een afspraak hebben ingedeeld. Gelukkig is de afspraak verschoven naar vrijdag.

Het werk in huis gaat gewoon verder. De wanden van de slaapkamers staan. De deuropeningen verraden hoeveel ruimte we straks hebben. En het valt niet tegen. Al is het veel passen en meten. Passen al die boeken erin? Hoeveel zouden er eigenlijk in kunnen?

De stopcontacten zitten erin. Nu de gaten in het plafond voor de kachel en de afzuigkap in de keuken. De zonnepanelen komen ook binnenkort. We kunnen gaan leveren voor het net.

Woensdagmiddag half 4. Telefoon. Dat ze al morgen komen aansluiten. Ze schieten namelijk op. Oei. Weer snel bellen met de bouwer of hij het voor elkaar krijgt om morgen alles op orde te hebben.

Nog veel regelen. De terp moet weer worden opgehoogd. Dat is volgende week. De badkamer komt over een week of 2. Alles krijgt zijn vorm en nu moeten we toch echt al die boeken gaan inpakken.

Het wordt steeds echter. En als mensen aan mij vragen wanneer het dan toch klaar is. Dan zeg ik: als we er gaan wonen, dan begint het pas. We zullen voor de verhuizing hier ook al veel te vinden zijn om bedden, keuken en andere inrichting alvast te maken. En wanneer het klaar is?

Nooit! We gaan gewoon door als we er zitten. Een huis dat leeft, krijgt de aandacht die het verdient. Net als alle grond om ons nieuwe huis. Als we er gaan wonen, leven we er en dan gaan we aan de gang om het zoveel mogelijk ons huis te maken.

Piketpaaltjes – Tiny House Farm

Het uitmeten van de grond door de dienst Geo-informatie Nederland. Na het passeren bij de notaris is het tijd voor het daadwerkelijk uitzetten van ons kavel op Oosterwold.

Op ons stukje grond gaan 5 paaltjes de grond in om het kavel te markeren. En de landmeter legt 4 punten aan in diepe paaltjes die de plek van het huis aanwijzen. Een bijzonder moment om zo even op ons eigen stukje grond te staan. De aannemer van ons houten huisje is eveneens aanwezig. Het zonnetje breekt prachtig door.

Wel blijft er een vraag staan: hoe blijven die paaltjes staan? Het grondverzetbedrijf dat de weg aanlegt, ploegt over het hele land. Grote hopen aarde liggen overal verspreid. De landmeter moet zelfs een paaltje slaan bovenop zo’n modderberg.

Is dit allemaal nog wel te vinden als de bouw begint? De weg is hopelijk begin mei klaar, waarna de heiboer de palen de grond in zal slaan. Voor die tijd zal over de paaltjes met spijkers erin een heuse terp van 60 centimeter liggen.

De landmeter van Geo-informatie stelt dat we te vroeg zijn, maar in het planningsoverzicht van Wonen in Oosterwold staat duidelijk vermeld dat binnen enkele weken na de overdracht bij de notaris een afspraak moet worden gemaakt om de grond uit te zetten. Moet het meten dan dubbel gebeuren?

Dat wordt nog even puzzelen of dat – zoals onze bouwer hoopt – de terp wordt pas later gelegd. Maar dat is de grote vraag. Op het hele terrein is de grond al afgegraven.

Wordt dus zeker vervolgd…

BouwExpo Tiny Housing – Tiny House Farm

We bezoeken de BouwExpo Tiny Housing in Almere Poort. In 2016 is er een wedstrijd uitgeschreven waarbij de winnaars de mogelijkheid kregen om hun huis in het echt te mogen bouwen. Op een stukje land achter de Homerusmarkt in Almere Poort verrijzen deze huisjes nu.

Ik herken een aantal vormen uit het boekje dat vorig jaar verscheen met de winnaars. Het huisje met het puntdak, het kartonnen huis en de hoge toren. In de hoge toren mis ik nog wel de boekenkast langs de trap. Zou voor mij de keuze zijn om toch de hoogte in te gaan.

De huizen ogen allemaal heel fris en ondanks het kleine formaat toch ruimtelijk. Dat komt ook door de vele open kanten, veel ramen en vaak smalle lengte. Dat geeft onbewust toch een ruimtelijk effect.

De huizen zijn allemaal kleiner dan ons huis straks. Met bijna 70 m2 is ons huisje veel groter. Sommige huisjes hier zijn zelfs de helft kleiner. Ik denk ook dat wij het met onze spulletjes hier wel heel krap zouden hebben.

Heel inspiratierijk om hier rond te lopen. De huizen laten zien dat je het niet als klein hoeft te ervaren om klein te wonen. Alles zit compact bij elkaar. Wel vraagt het om nadenken en goed inrichten van de ruimte. Dat wij wat groter gaan wonen, hoeft dat voor ons niet te veranderen. Blijft zaak om spaarzaam om te gaan met de ruimte die je hebt.

Meer informatie: bouwexpo-tinyhousing.nl

Een jaar van zaaien – Tiny House Farm

Is 2017 vooral een jaar van zaaien geweest, ik hoop dat we in 2018 naast heel hard werken ook al kunnen oogsten. Al zal de echte oogst van ons landje pas op zijn vroegst in 2019 te zijn verwachten.

Over 2 weken komen de toekomstige bewoners van de Tiny House Farm weer bij elkaar. Ik hoop dat we dan wat gunstigere vooruitzichten hebben dan de laatste keer dat we elkaar hebben ontmoet in oktober. Het lijkt of er tussen toen en nu helemaal niks is veranderd.

Zo mooi al alles eruit zag zo rond Pinksteren, is het laatste halfjaar alles helemaal stil komen te staan rond de Tiny House Farm. Zo blij als we waren met de bouwvergunning, die we binnen de gestelde termijn kregen. De steen die begon te rollen, stond snel weer stil. De koop van het land laat erg lang op zich wachten. Sommige nieuwe bewoners hebben de vergunning al sinds de zomer, maar de grondoverdracht komt niet.

Hoe bitter is het om te zien dat mensen die veel later hun bouwvergunning hebben binnengekregen, wel de grondoverdracht dit jaar hebben gehad. Blijkbaar heeft het zin om te drammen en te zeuren bij de gemeente. Je kunt er niks aan doen en gunt iedereen een stukje bouwgrond op Oosterwold, maar het voelt oneerlijk.

Blijft voor ons de hoop dat het volgend jaar allemaal wat gesmeerder zal lopen. De reis er naartoe blijft indrukwekkend. Al voelt het laatste halfjaar vooral als stilstaan en weinig vooruitgang. Het zou de gemeente en andere instanties sieren als we volgend jaar echt aan de slag mogen.