Tagarchief: website

Hoe zag internet er in 1999 uit?

image

Voor het symposium van komende vrijdag over de Zuid-Afrikaanse cultuursite litnet.co.za ben ik eens in het internet van 1999 gedoken. Het is 15 jaar geleden, maar het internet van die tijd doet nu prehistorisch aan. We surfden over het www met de browser ‘Netscape’ en gebruikten massaal nog Windows 95 of de eerdere versie Windows 3.1.

Veel van de sites die we nu gebruiken, waren er toen nog helemaal niet. Zoals facebook (2004), twitter (2006) en buienradar (2006). Sommige websites zijn zelfs alweer verdwenen, zoals hyves (2004-2013). Google bestond krap twee jaar, we zochten in 1999 nog vooral via Ilse. Het in 1998 gelanceerde startpagina.nl won aan populariteit.

Apple was een nagenoeg failliet concern, maar lanceerde een jaar eerder de succesvolle iMac. In 1999 werden de verschillende kleuren van deze computer gepresenteerd op de website. Microsoft had een jaar eerder in 1998 Windows 98 gelanceerd. Windows XP zou pas twee jaar later het licht zien, terwijl de software-ontwikkelaar binnenkort de service stopzet.

In deze tijd lanceert de Zuid-Afrikaanse schrijver Etienne van Heerden het ‘aanlyn-boekejoernaal’ Litnet.co.za. De site in die vormgeving bleef tot 2006 bestaan en bevat alle elementen van websites uit die tijd: een lange lijst links naar artikelen in het kladblok-lettertype FixedSys.

In 2006 wordt de website aan een nieuwe layout onderworpen en komt in een heus content management systeem (CMS). Het systeem wordt in januari 2012 vervangen door de huidige website. Litnet is nu meer dan ooit veranderd in een groot skakel-festijn. Bezoekers kunnen zelf bloggen, een reactie achterlaten of een discussie starten.

Het ‘aanlyn-boekejournaal’ waarmee Etienne van Heerden in 1999 begon, heeft zijn ultieme gedaante aangenomen.

Mag ik eindelijk weer? (ï ö Ä)

image

Wanneer ik in mijn blog een vreemd teken invoegde zoals een ‘é’ of een ‘ö’. Of gewoon een ander raar ding als ‘@’ of ‘#’. Dan ging mijn WordPress-cms heel raar doen. Hij sloeg het document niet meer op, het brak ergens bij het teken af en er verschenen vage tekens met Ä en andere loze kreten.

Ik leerde ermee leven. Ik schreef bewust zonder trema en accenten. Zo verdwenen de dubbele puntjes boven ‘geïmproviseerd’ of het accent boven ‘één’. Dingen waar ik van baalde, maar het kon nu eenmaal niet anders.

Als er in het linkje dan zo’n vreemd teken zat, dan weigerde hij het op te nemen. Mijn sprankelende pagina ‘Over mij‘ was zo niet te redigeren. Ook durfde ik niet aan de overzichtspagina met literatuurrecensies voor Litnet te werken. Daarom liep de content op deze pagina’s enigszins achter op de realiteit.

Diverse pogingen had ik ondernomen om het euvel te verhelpen. Het speelde rond de periode dat ik gehackt werd. De hack werd verholpen, maar ergens draaide een javascriptje mee dat niet mocht meedraaien.

Ook waren andere dingen in het WordPress-cms een crime. Ik kreeg bijvoorbeeld bepaalde plugins niet opgestart. Dan verscheen er alleen een walhalla van vreemde tekens in beeld. Zelfs een Rus, Griek of Arabier zou daar geen chocolade van kunnen maken.

Afgelopen week besloot ik nog eens alle plugins van de site af te halen en daarna er weer op te zetten. Het hielp niks. Het euvel bleef. Er zat niks anders op dat het laatste redmiddel: een back-up maken en alles van de site af te halen.

Zo gezegd zo gedaan. Vanmorgen vroeg opgestaan, alles gedownload. Daarna alles van de server gehaald, wordpress opnieuw geïnstalleerd en tenslotte de foto’s geupload. Een karwei van een halve dag. De rest van de dag ging op aan het herstellen van plugins en andere sentimenten die al tijden meedraaien op mijn site.

Van de nood heb ik maar een deugd gemaakt. Daarom installeerde ik maar een nieuw thema – dertien in plaats van elf – en haalde het rijtje boeken maar uit de header. Of het allemaal wat is, weet ik nog niet. Ik ga er maar eens een tijdje mee stoeien.

En de ultieme test naar die vreemde tekens? Dat is dit stukje tekst geworden. En het staat als een huis, volgens mij. Anders zit er niks anders op dan een flink aantal van dit soort walgelijke tekens tentoon te spreiden.

@#%$*&~`”;+&}{|?

2012 in blogs

oliebollen.jpgHoe was 2012 in blogs? Het was een bijzonder jaar. Het jaar waarin de teckels Teuntje en Saartje kwamen. Vanaf januari zijn de jonge ruwhaartjes een veelgescheven onderwerp. Verder het jaar van de fietsvakantie en natuurlijk is er in 2012 weer veel ontdekt op literair gebied. Ik heb genoten van Poe en Dickens. Net als van Jan Wolkers en Hotz.

  1. Kriebel voor een teckel
    Na de dood van Sientje misten we het vertier van een hondje in huis. We gingen weer op zoek naar een ruwhaartje. Voor we er erg in hadden, kwamen we thuis met 2 hondjes. De Rode Teuntje en de getijgerde Saartje. Twee schattige hondjes. We hebben er flink wat werk aan. De twee teefjes houden ons niet van de straat. We komen vaker dan ooit buiten.
  2. De grote spoorwegcarrousel 33 jaar later
    Ontdekte ik in 2011 de Grote spoorwegcarrousel van Paul Theroux. In 2012 ging ik verder met lezen. Ik las de herhaling van de eerste reis die Theroux maakte in De grote spoorwegcarrousel retour. Een prachtig boek, misschien wel mooier dan de eerste. Ook kwam de Oude Patagonie-express voorbij. Een boek dat ik nog altijd moet bespreken in een blog. Dit reisboek zorgde voor een kennismaking met Edgar Allan Poe en van Poe kwam ik uit bij Jan Wolkers. Een heuse leesroute. Zeker ook omdat ik Jack Kerrouac weer las. En ik vond het geweldig.
  3. Gehackt
    Het moest een keer gebeuren: in oktober werd mijn site gehackt. Het gevolg: ik moest de boel opnieuw plaatsen. Veel werk. Het euvel vraagt nog altijd om een complete afwerking: de vele plugins moeten eigenlijk opnieuw worden geinstalleerd. Daarom lukt het mij vaak nog niet een blog in een keer te plaatsen. Gelukkig heb ik alles nog en kan iedereen er dagelijks van genieten.
  4. Auto leren kennen
    In 2012 kregen we een andere auto. In maart ruilden we de Toyota in voor een Ford. Een wereld van verschil. Met pijn in het hart namen we afscheid van het oude wagentje dat ons 11 jaar had vergezeld. Het rijdt waarschijnlijk ergens in Kenia rond. De nieuwe auto blijft nog altijd wennen.
  5. Geen treinverkeer
    Ik zou niet meer bloggen zonder de trein. Herhaaldelijk zorgden de Nederlandse spoorwegen voor mooie blogs. Over te laten treinen en gestrande treinen in de winter. Het hoogtepunt was voor mij het ritje over de nieuwe Hanzelijn. Ik zag hem in de zomer bij de fietsvakantie al liggen in de polder bij Dronten.
  6. Fietsvakantie
    In 2012 heb ik veel gefietst. Gewoon voor de lol. Het was heerlijk om naar de kringloopwinkels in Naarden en Weesp te fietsen. Of naar een congres in Bussum. Ik fietste het allemaal. Het hoogtepunt was natuurlijk de vijfdaagse fietsvakantie.
  7. Het gedicht van de Heuvelrug
    Het winnen van de dichtwedstrijd Dwalen in gedichten zie ik als een groot compliment. Een hoogtepunt van mijn dichterschap. Ik deed regelmatig mee aan schrijfwedstrijden. Altijd zonder resultaat. Totdat ik daags voor Sinterklaas een mailtje kreeg: ik had de wedstrijd gewonnen. Een resultaat om trots op te zijn.
    Verder genoot ik natuurlijk ook van het schrijven van nieuwe blogjes. Zo liet ik mij uitdagen een blog te schrijven over de muis op het werk naar aanleiding van een andere blog. Ook schreef ik geregeld een #wot op donderdag.
  8. Improviseren
    De improvisatiecursus van Gerben Mourik in Bergentheim kreeg in het voorjaar een vervolg. Vooral die bijeenkomst in mei werkte heel inspirerend op mij. Ik kreeg het te pakken en studeerde vanaf de terugkomdag dagelijks geharmoniseerde toonladders. Bij de cursus in november leerde ik hoe nuttig die oefening was geweest. Gelukkig blijven de voorbeelden nog onbereikbaar. Zoals Jan Jongepier, een groot improvisator.
  9. Bibliotheek
    Mijn boekenbezit is ook in 2012 weer flink uitgebreid. Voornamelijk van koopjes van de kringloopwinkel. Ik liep tegen een prachtige serie van Rothschild & Bach en maakte er mijn eerste vlog bij. Ik kreeg van mijn facebook-vriend Robert een serie bibliofiele uitgaven van Gerrit Komrij. Ook bemachtigde ik het exemplaar van Junghuhns Licht- en Schaduwbeelden uit de bibliotheek van de voormalig Dichter des Vaderlands.
  10. Annihilate bij de dood van Gerrit Komrij
    Het jaar 2012 is vooral het jaar waarin Gerrit Komrij stierf. Voor mij geheel onverwachts. Hij had zich nog droevig uitgelaten op facebook over de vrienden die hem vergaten te feliciteren voor zijn 68e verjaardag. Ik behoorde tot die categorie vrienden. Stellig nam ik mij voor hem volgend jaar als eerste te feliciteren op 30 maart. Sinds zijn dood probeer ik integraal zijn oeuvre door te nemen. Voor litnet schreef ik een necrologie. Na zijn dood heb ik een grote liefde meer dan ooit opgepakt: het dichten. Er is zelfs een dichtbundel in de maak met de werktitel Tussen hel en hemel. In december verscheen een voorproefje La nativite du Seigneur, gedichten bij Messiaens gelijknamige kerstcompositie.

Gratis internet in trein

gratis internet in trein
Gratis internet in de intercity

Voor de tweede keer sinds de NS gratis internet aanbiedt in de trein (dat is sinds 2009) zit ik in een trein met gratis internet. Ik zie het pas als de trein de eerste – en enige – tussenstop binnenrijdt. ‘In deze trein: gratis internet’ vermeldt het scherm. Dat is nu zegt het kopje erboven. Straks kun je ook nog treininformatie vinden op het bord.

Enthousiast meld ik mij aan op het netwerk van T-mobile. Dat heeft de wifi-speurhond op de telefoon aangemerkt als het netwerk met bereik. Ik log in en snor naar internet. Eerst moet ik voorwaarden aanvinken en begint mijn browsertje te draaien.

Onderwijl zwengel ik mijn laptopje aan om nu eens mijn eerste blog via de trein-wifi de wereld in te slingeren. Ook hier aanmelden, de pagina laadt heel traag en uiteindelijk verschijnt de startpagina van google. Ik wil naar mijn blog. De pagina laadt.

Ik rij over de Hollandse brug. De pagina’s laden op het mobieltje en op mijn laptop. Mooi te zien hoe geduldig het laadtekentje rondjes draait. De telefoon geeft het op als we Muziekwijk binnen rijden. ‘Laden mislukt’, geeft hij. Precies als ik station Almere Centrum binnenrijdt, heeft het laptopje het inlogscherm van mijn blog geladen.

Ik ben mag uitstappen want ik heb de eindbestemming bereikt.

Catalogiseren bibliotheek

Een van de dingen waar ik de laatste tijd regelmatig op stuit is dat ik een boek koop dat ik al heb. Bij een aankoop van een kringloopwinkel is dat niet zo erg. Het gaat immers om enkele euro’s. Maar als het regelmatig gebeurt, dan tikt het flink aan.

Zo speel ik de laatste dagen met de gedachte mijn bibliotheek eens te catalogiseren. Handig. Ik kan een simpel bestandje in mijn mobiel zetten. In een oogopslag zie ik dan of ik de voorgenomen aankoop al in bezit heb. Een stuk prettiger dan er thuis achter te komen. Of nog erger: het boek in alle vertwijfeling te laten staan. Lees verder Catalogiseren bibliotheek

Dag zonder blog

Altijd schrikken en vervelend: de blog onbereikbaar. Gisteren kreeg ik een 404-melding toen ik wilde inloggen om een nieuw blogje te plaatsen. De pagina die ik zocht, bestond niet. Daarna zag ik op mijn eigen site de melding dat er een storing was. De server waar mijn blog op stond, had een probleem.

Ik keek op de status-pagina van mijn leverancier. Er zou een probleem met de raidset zijn, de array zou in orde zijn, maar de data wilde niet laden. Daarna elk uur een update, maar geen resultaat. Alleen corrupte data en een raid controller die zegt dat alles in orde is.

De stress slaat toe: hoe moet het met mijn dagelijkse blog? Een onbereikbare blog is geen blog. Heel jammer. En ik weet ook dat ik zelf een keer mijn eigen blog onbereikbaar heb gemaakt. Ik werd toen allervriendelijkst geholpen door neostrada. Voor nu had ik er ook alle vertrouwen in, alleen het duurde wel lang.

Elk uur kijken of hij er nu wel was. Daarna verslagen naar bed. Bij het opstaan vanmorgen vrijwel meteen weer kijken: inderdaad hij stond er weer. Geen data verloren. Alles doet het nog. Helemaal gelukkig en als een bezetene de blog van gisteren erop zetten.

Een dag zonder blog voelt echt als een dag niet geleefd.