Tagarchief: verzamelen

Hoe lang kun je wijn bewaren?

We hebben een aardige collectie wijnflessen. Hoe lang zou je die wijn kunnen bewaren? Het meeste komt van de supermarkt of via een goedkope online webshop. Het zijn gewoon lekkere slobberwijntjes, niet heel speciaal, maar zeker wel van goede kwaliteit.

Een aantal jaren heb ik driftig wijn verzameld. Te beginnen bij een fles witte wijn uit Frankrijk waar ik bijzondere herinneringen aan had. De fles zou ik nog wel een keer bij een speciale gelegenheid drinken. De gelegenheid is nooit geweest.

Rieslings en Reserva

Zo staat die wijn uit 1995 nog in de kast. Net als een paar rieslings die we hebben overgehouden aan een bezoekje aan Duitsland in 2008. Of een paar flessen Reserva omdat ze zo heerlijk smaakten.

Allemaal wijn die je niet meer kunt drinken, leert een vluchtig onderzoekje op internet. We hebben de proef op de som genomen en het klopt. De geur is soms al niet om te harden en de smaak is ronduit smerig. Geen enkele wijn uit de wijnkast is te drinken.

Simpele wijn uit 1995

De simpele witte wijn uit 1995 is misschien wel het beste voorbeeld. De kurk was bijna helemaal doordrenkt. Buiten het feit dat de wijn niet goed bewaard is. In Leiden stond hij in een hoekje van de kamer en verder heeft hij zeker de helft van zijn bestaan rechtop doorgebracht.

Het is witte wijn, zelden lang houdbaar. Ik heb de wijn in een glas geschonken en zie het bewijs: troebel. Bruikbaar als schoonmaakazijn.

Bewaarwijn

De hoop is nu gevestigd op een paar flesjes onder de trapkast. Ze zijn ooit gekocht als zogenaamde bewaarwijnen. De houdbaarheidsdatum die erbij werd afgegeven zat rond het jaartal waarin we nu leven. Sommige al ervoor. Ik denk dat ik rond 2008 de flesjes heb gekocht.

Ik verwacht er weinig van. Als ze al te bewaren zijn, dan zal het klimaat waarin ze liggen geen bijdrage leveren aan de houdbaarheid. Daarom kun je beter gewoon af en toe een flesje kopen en leegdrinken, in plaats van een grote verzameling thuis te hebben staan.

Buiten het feit dat ik al jaren niet meer drink.

Boeken wegdoen – Tiny House Farm #50books

image

Boekenverzamelaar, al leek het bij hem meer op hoarding, Boudewijn Büch schreef weleens dat boeken maar op 2 manieren bij de veiling terechtkwamen: door geldnood (meestal door een scheiding) of door de dood. Dat laatste zorgde ook voor een mooie veiling van zijn boekenverzameling na zijn dood. Ik heb er mijn serie Bilderdijk-boeken aan te danken.

Met zijn opmerking suggereert hij dat hij nooit zomaar een boek zou wegdoen. Ik heb wel boeken weggedaan. Meerdere keren in mijn leven. Toen ik mijn kamer in Leiden uit dreigde te groeien heb ik rigoureus boeken weggedaan. Ik zette ze in 3 hele grote dozen op de gang. De dozen gingen uiteindelijk mee naar Almelo, waar we ze op de boekenmarkt verkochten voor een euro per stuk. Het leverde een leuke duit op.

In de tijd van mijn verhuizing naar Almere boeken weggedaan en gaf een boekhandelaar uit Hengelo 3 dozen waarvoor ik 75 euro zou krijgen. Het bedrag heb ik nooit gehad. Jammer, want dat waren de boeken voor mij wel waard. Later hoorde ik dat de handelaar in tweedehands boeken zijn leveranciers vaker niet dan wel betaalde.

Het moeilijkste van boeken wegdoen is dat je ze later misschien toch nodig blijkt te hebben. Ik heb dat een paar keer gehad. Smaak verandert in de loop van de jaren en de boeken waarvan ik dacht ze nooit meer te zullen lezen, wilde ik ineens toch heel graag lezen.

Juist dat is de angst bij het wegdoen van spullen, de gedachte dat je ze toch nog nodig hebt. Of dat een ware gedachte is, weet ik niet. Het achtervolgt mij, maar ik denk dat het begint met de acceptatie dat het nu eenmaal zo is. Want de meeste boeken die je wegdoet, heb je later helemaal niet meer nodig. Ook liggen er genoeg mogelijkheden om je foutern later te herstellen.

Daarom ga ik binnenkort beginnen mij te ontdoen van een groot deel van mijn boeken ik zal hier beginnen met het uitstallen van de spullen. Net als de andere dingen die ik in de verkoop doe. Mocht er iets bijzitten dat je graag wilt hebben, mail mij gerust, dan kunnen we een prijs afspreken. Voor mij staat voorop dat ze een goede bestemming krijgen.

Dit is mijn eigen antwoord op de #50books vraag 23:
Doe jij weleens boeken weg?

Lees de andere antwoorden op deze vraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Als je dan boeken weg moet doen, een paar tips – #50books antwoorden vraag 23

image

Doe je weleens boeken weg en zo ja, hoe? Dat is de boekenvraag waarmee ik de boekenbloggers deze week aanmoedigde te schrijven over boeken. Inderdaad, een vraag die voor mijzelf heel actueel is geworden nu het project Tiny House Farm meer en meer vorm krijgt.

Ik zal van een deel van mijn boekenverzameling afscheid moeten nemen. Een bewuste keuze, maar dat neemt niet weg dat ik het mijzelf daarmee moeilijk maak. Het is een spagaat tussen de boeken die je nog zou willen lezen, de boeken die je gelezen hebt en de boeken die gewoon wilt hebben.

Gewend spullen weg te doen

De antwoorden die op deze boekenvraag worden gegeven, laten die dubbele houding ook zien. Lalagè woont altijd al klein en is het daarom gewend om spullen weg te doen. Omdat er tegenwoordig veel binnenkomt, moet er ook veel weer weg. Ze vraagt zich bij elk boek af of ze het zal herlezen en beslist dan als het antwoord ‘nee’ is wat ze er verder mee doet.

Ga naar de bibliotheek

Ze geeft boeken weg aan haar moeder of de weggeefwinkel om de hoek. Tegelijk verklapt Lalagè hoe je kunt voorkomen in de boeken te verdrinken: ga naar de bibliotheek. Daar leen je een boek, lees je het en brengt het na afloop weer terug zodat een ander het kan lezen.

Kringloop van een boek

Veel mensen geven boeken weg, blijkt uit de opmerkingen onder Lalagè’s blog. Ze kopen boeken bij de kringloop en brengen ze daar als het boek uit is ook weer terug. Zo fungeert de kringloopwinkel als een heuse boekenkringloop waar het boek telkens terugkeert om naar een volgende lezer te gaan.

In de papierbak

Ook Niek ontdoet zich regelmatig van haar overtollige boeken. De afbeelding van het boek dat in de prullenbak gaat, spreekt boekdelen. Dat is niet altijd zo geweest, schrijft ze in haar blog. Vroeger koesterde ze elk boek als een schat en het boek – ook al was het niks – kreeg een plekje in de boekenkast.

Dat heeft ze losgelaten. Niet in de laatste plaats door haar huisgenoot. Hij is niet zo gehecht aan spullen. Zonder veel schroom gooit hij ze in de papierbak. Niek neemt dat nu ook over.

Boeken waarvan ze weet dat ze die nooit meer wil gaan lezen, belanden nu ook in de papierbak. De kringloopwinkels puilen uit van de boeken die nooit gelezen gaan worden. Alleen een boek waarvan ze weet dat ze er iemand blij mee kan maken, geeft ze weg of brengt ze naar de kringloop.

Tweede kans

Boekenblogger Carel is geen verzamelaar. Hij heeft het weleens geprobeerd, maar hij slaagt er niet in. Daarom geeft hij de boeken die hij niet nodig heeft, een tweede kans bij de boekenmarkt of rommelmarkt waarvan hij weet dat de opbrengst naar een goed doel gaat.

Meeleven

Iemand die helemaal meeleeft is Martha. Boeken doe je niet zomaar weg, vindt zij. Ze schrijft met pijn in het hart over de boekenmoordenaar Frits Bolkestein die, als hij een katern uit heeft, dit uit het boek scheurt en weggooit. Eeuwig zonde.

Ze vindt dat – als ik het dan toch moet doen – ik een keuze moet maken tussen de boeken die ik nooit meer zal (her)lezen en de boeken die mij dierbaar zijn. Het is een lastige keuze en Martha is blij dat zij die niet hoeft te maken. Toen zij kleiner ging wonen, kon alles mee.

Kaalslag

Blogger Wim vreest een kaalslag in boekenland. Veel mensen zijn gecharmeerd van de e-reader en willen hun verzameling papieren boeken wegdoen. Hij gooit geen boeken weg. Wel heeft hij 2 soorten plekken van bewaring: de boekenkast en de doos op zolder. De eerste plek is een actuele verzameling boeken. Als er een nieuw boek komt, moet een oud boek uit de boekenkast. Die gaat in de doos naar zolder.

Verlost van leesdruk

In de reacties onder Wims blog schrijft Koen dat hij juist verlost wordt van een stuk leesdruk als hij een boek wegdoet. Zoals de 3 dikke delen met Verhalen van 1001 nacht. Hij ervoer het alleen maar als druk dat deze dikke delen in zijn boekenkast stonden. Nu ze weg zijn, heeft hij weer ruimte in zijn hoofd. Een mooi voorbeeld hoe het ontdoen van bezit je bevrijdt.

Librarything

Ali is er bij elke verhuizing in haar leven op vooruit gegaan in ruimte en doet eigenlijk nooit boeken weg. Op 1 keer na toen ze via Librarything een aantal boeken die ze overbodig achtte, een goed nieuw tehuis gaf. Ze komt dan ook niet met andere nuttige tips, ze wil liever niet nadenken over het wegdoen van boeken.

Meisjesboeken

Nee, ze vindt het bijvoorbeeld nog altijd jammer dat haar vader in een opruimwoede een aantal van haar meisjesboeken heeft weggedaan. Ze speurt er nog altijd even naar als ze over de boekenmarkt van Deventer loopt.

Stappenplan

Blogger Jannie kan het dilemma om boeken weg te doen goed begrijpen. Ze worstelde met hetzelfde probleem bij haar laatste verhuizing met hetzelfde probleem. Daarom heeft ze aanpak in een paar handzame stappen verpakt. Het begint ermee dat er minder boeken moeten binnenkomen, dan hoef je ze ook niet meer op te ruimen. Selectie aan de poort dus.

Boeken verkopen

Met stap 2 wil je wel iets voor je boeken terugkrijgen. Het is moeilijk om ze weg te doen, maar je wilt er ook iets voor vangen. Daarom werkt het goed om via boekwinkeltjes.nl je boeken te verkopen. Al zijn er nu wel erg veel aanbieders, waardoor het lastiger is om nog iets voor je boeken te krijgen.

Loslaten en wegdoen

De derde stap is de stap van het loslaten. Er zijn wat boeken van Jannie al jaren op boekwinkeltjes.nl. Is het dan niet de tijd om ze gewoon weg te doen? Het is natuurlijk een moeilijke stap, maar ze leert inmiddels ook dat het oudpapier soms de enige laatste bestemming is.

Dierbare boeken

De gedachte om over een paar jaar kleiner te gaan wonen, speelt ook bij boekenverzamelaar Fokke. Alleen denkt hij er nu nog niet heel diep over na. Daarvoor zijn zijn boeken te dierbaar. Weliswaar heeft nog niet zo heel lang geleden een deel van zijn studieboeken weggedaan. De boeken die hij koestert van schrijvers als Biesheuvel, Hermans, Van der Heijden en Nescio en Voskuil gaan er nooit uit.

En gelijk heeft hij.

Ideeën om je boeken weg te doen

Geef ze een goed doel

  • verkopen via boekwinkeltjes.nl
  • kringloopwinkel
  • weggeefwinkel
  • boekenstalletje langs de weg: boekentil
  • boekenkast op kantoor
  • boekenmarkt/rommelmarkt voor een goed doel
  • waardeloze boeken in de papierbak

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Doe jij weleens boeken weg? – #50books vraag 23

image

De grootste uitdaging als ik in een Tiny House ga wonen, is mijn enorme boekencollectie, naast mijn verzameling harmoniums. Om de nieuwe levenswijze toe te passen, zal ik een groot deel van mijn boekenverzameling moeten wegdoen.

Ik vertelde het laatst aan iemand. Dat ik het vooral mijzelf heel moeilijk maak, want ik ben een verzamelaar. In de loop van de jaren scharrelde ik een aardige bibliotheek bij elkaar. Het behelst momenteel 2 kamers in mijn huis. Daarbij staan de boeken op de grond en op tafels.

Of ik meer lees door die enorme boekenverzameling, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat een kleiner huis betekent dat zeker de helft van mijn boekenverzameling weg moet. Hoeveel boeken dat zijn, weet ik niet. Ik heb mijn boeken nog nooit geteld. Het is in elk geval een flink aantal meters boeken dat ik weg ga doen.

In het gesprek over mijn kleiner wonen project – de Tiny House Farm in Oosterwold – vertelde ik dat ik heel boeken ga wegdoen. Net als wat andere verzamelingen die ik in mijn bezit heb. ‘Boeken die doe je niet weg’, zei de dame met wie ik sprak. ‘Ik doe nooit boeken weg.’

Dat brengt mij bij de nieuwe boekenvraag:
Doe jij weleens boeken weg en zo ja hoe?

Ik ben superbenieuwd naar jullie antwoorden. Misschien helpen de antwoorden mij straks in mijn keuze wat ik bewaar en wat ik wegdoe.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boekendozen – #50books

image

Bij de verhuizing acht jaar geleden pakte ik rustig aan mijn complete boekenverzameling in bananendozen. Ik had er al ervaring mee, een paar jaar eerder trok ik bij Inge in en nam een grote stapel met dozen mee. Bij de boekendozen zat ook een grote doos met boeken die ik weg wilde doen. Ik nam de doos mee en een paar jaar later verkocht ik de inhoud op de Almeloose boekenmarkt op Hemelvaartsdag. We haalden driehonderd euro op.

De boeken na de laatste verhuizing bleven heel lang in de dozen staan. Ze zwierven eerst door het huis en stonden uiteindelijk op zolder. Meer dan twee jaar zat ik zo zonder bibliotheek. Ik was te druk met het opknappen van de andere kamers in huis. Uiteindelijk kwam de zolder aan de beurt. Ik maakte een grote bibliotheek die tot in de nok van het dak reikte. Een wens ging in vervulling.

De vreugde om mijn bibliotheek weer op te kunnen bouwen en bij de boeken te kunnen die ik al zo lang niet meer had gezien. Ik was helemaal blij en voelde mij als de dichter Bloem die uiteindelijk ook zijn bibliotheek weer kan inrichten. Het ging heel traag en eigenlijk lukte het hem ook niet. Zodra hij de dozen uitpakte, begon hij te lezen en verdwaalde hij met zijn gedachten in de boeken.

Ik heb het wat zakelijker aangepakt en zoveel mogelijk – alfabetisch – proberen te ordenen. Er bleef eigenlijk geen doos met boeken over. Tot ik een paar jaar terug via marktplaats bij iemand drie grote dozen met boeken kocht. Daarbij zat ook een ongebonden uitgave van Junghuhns meesterwerk Java, de eerste druk. Het is bijna volledig en was voor mij de eerste uitgave van Java die ik in bezit kreeg. Er zouden nog twee volgen.

Bij die dozen boeken zaten ook veel boeken die ik niet wilde. Ik zou ze wel gaan verkopen. Het is nog altijd niet gebeurd. Sinds die tijd zijn er wel boeken in de dozen bijgekomen. Boeken die ik per ongeluk dubbel kocht – echt heel schandelijk een boek dubbel kopen – of boeken waarvan ik een goedkoper exemplaar vond zodat ik het duurdere zou verkopen.

Omdat die boekenverkoop niet van de grond is gekomen, zit ik nog altijd met stuk of zes bananendozen. Ze staan ergens in een hoek onder het schuine dak. Waar niemand bij kan. Naast de campingspullen, de twee dozen met kerstversieringen en de televisie van mijn overleden schoonmoeder. Ik zou er best weer eens in kunnen neuzen. Ik ben er zeker van dat ik er weer een paar boeken uithaal die ik bij nader inzien toch zou willen houden.

Daarom geloof ik niet dat het slecht is om je boeken af en toe in een doos te doen. Zo ontdek je weer wat je eigenlijk hebt en merk je dat de waarde van spullen kan veranderen. Iets dat je tien jaar geleden met afgrijzen wegstopte, kan je nu koesteren. En andersom. Er is dus niks mis mee om wat boeken weg te stoppen in een doos. Voor nooit of juist voor later.

Dit is het antwoord op vraag 48 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Spreeuwenvolière

spreeuw-in-boomtopDe spreeuwen verzamelen zich weer en maken zich op voor de wintertrek naar het Zuiden. Dat hun noordelijker woonachtige soortgenoten hetzelfde doen en dadelijk hier zitten, is de humor van de natuur.

Als je noordelijker woont, voelt het kouder aan en ben je sneller tevreden. In Nederland is het dan warm genoeg. Maar de verwende zomergasten zitten er liever warmpjes bij in Zuid-Frankrijk en Spanje. En ik geef ze groot gelijk.

De zomergasten zijn nu druk bezig zich te verzamelen. Dat doen ze niet zachtjes. Ze vliegen in een enorme zwerm aan en landen dan in de hoge boomtoppen. De essenbomen voor ons huis zijn geliefde verzamelplekken. In de toppen groeperen ze zich. Achter snaaien ze nog wat rode besjes uit de bomen. Het gefluit waarmee hun bezoek gepaard gaat, heeft veel weg van een volière.

Een groepje fladdert op uit de boom en vliegt over de huizenrij weg. Even later komt een andere groepje vogels aan. Tot de hele groep opzwermt en wegvliegt. Ineens is het geschreeuw van zojuist verdwenen en is alles weer stil.