Tagarchief: verkopen

Tegenvallende verwachtingen – Tiny House Farm

Veel mensen zijn nog bezig om hier te komen wonen. Dan is het gek dat er al mensen vertrekken. Je schrikt best als je hoort dat je buren weggaan. Zeker als je weet dat er nog buren moeten komen naast en achter ons; er is nog niet eens een stip gezet achter en opzij van ons aan de Vogelakker.

Toch kregen we laatst een mailtje waarin de buren vertellen dat ze weggaan. Ze geven allemaal goede redenen. Het is vooral het missen van de drukte en het gemak van de stad. De stad is de grote afwezige in Oosterwold. Er is hier nog niet zoveel te vinden. Geen winkelcentrum op loopafstand en voor vertier moet je de auto pakken als je snel ergens wil zijn.

De Vuursteenhof in het winterlicht

Verwachtingen op afstand

De wijk is ook nog lang niet klaar. Het centrum van Almere Stad ligt op 12 kilometer afstand. Het winkelcentra van Almere Buiten en Almere Haven op 8 kilometer. De kleine, dure supermarkt bij de boer kunnen we zien vanuit ons huis, maar ligt op ruim 2 kilometer van ons.

Het duurt zeker nog 5 jaar voordat het hier wat vollediger is. Ik verwacht dat naast en achter ons het komende jaar nog niet gebouwd gaat worden. De mensen van het huis dat iets verderop verrijst, hebben zich een klein jaar na ons ingeschreven en wonen er nog steeds niet.

Oosterwold in wording

Er ligt dus veel verschil in de tijd dat je inschrijft en hier werkelijk woont. Mensen die erg drukken en heel goed plannen, weten het soms binnen 1 jaar voor elkaar te krijgen. De meesten doen er zeker een jaar of 2 over. Voor ons lag tussen inschrijving en dat we er woonden ook 2,5 jaar.

Nog even geduld

En ook de periode erna vraagt ook om geduld. We ontwikkelen de wijk zelf. Er zijn geen projectontwikkelaars. Het gaat niet allemaal van een leien dakje. Je moet zelf ook tijd en energie stoppen. Wij hebben de beschikking over een gezamenlijk gebouw: De Vuurplaats. Ook de ontwikkeling hiervan ligt bij ons. De coronacrisis helpt niet mee om het goed van de grond te krijgen. Daar is ook tijd voor nodig.

De Vuursteenhof met het gezamenlijke gebouw De Vuurplaats

Voor iedereen met haast is Oosterwold een krachttraining. Alleen met geduld en lange adem is het hier goed te doen. Je accepteert dat het wel 2 jaar kan duren voor een weg er ligt. De laatste bewoner van ons project moet nog steeds beginnen met bouwen. Bij een ander liggen de heipalen erin en is het wachten op het vervolg.

Meer huizen te koop

Onze buren gaan dus en ik heb al meer huizen te koop zien staan in Oosterwold. Niet iedereen kiest ervoor om hier heel lang te blijven. Iedereen heeft zijn eigen reden om te vertrekken, maar je merkt dat de verwachtingen waarmee mensen in Oosterwold komen wonen verschillen. Het kan ook tegenvallen. De tegenvallende verwachtingen laten zien dat het wonen in Oosterwold meer van je vraagt dan wonen in welke wijk en waar dan ook.

En vergeet de prachtige luchten boven Oosterwold niet

Kapotte boormachine – Tiny House Farm

Een paar weken geleden verkochten we onze boormachine. Hij was te zwaar voor ons en voor ons nieuwe huis wilden we de andere boormachine gebruiken die ook nog hadden. De boormachine – een heuse boorhamer om in het beton te kunnen boren – leverde niet zoveel op, maar we waren hem kwijt.

Een oud mannetje in een scootmobiel kocht hem, mopperend dat het te duur was en twijfelend of hij wel in beton kon boren. Hij zou de resterende 5 euro een week later door de brievenbus doen. Als de uitkering voor de volgende maand binnen was. Maar hij had zoveel te boren dat hij hem nu echt nodig had.

Of hij blij was met het koopje of dat hij echt uit de brand was, was mij niet duidelijk. Ik voelde me – eerlijk gezegd – een beetje door hem besodemieterd. Die 5 euro hebben we nooit meer gezien en dat wisten we eigenlijk toen hij al wegreed.

Dat beeld. Van de boormachine die we hebben weggedaan, kruipt de laatste 2 weken geregeld door mijn hoofd. Zeker de boormachine was veel te zwaar om in ons houten huisje te gebruiken, maar precies met al dit werk heeft de andere boormachine het opgegeven. Hij doet het niet meer, wat we er ook aan doen. Hij heeft de geest gegeven.

Moeten we nu een nieuwe boormachine kopen? Want we moeten toch best veel doen aan werkzaamheden in huis. We hebben hem laatst geleend bij de buurman. En voor dit weekend hebben we hem van andere een buurman iets verderop geleend. We mogen hem even gebruiken van hem. Dat is onwijs tof. Dus voorlopig gaan we het op die manier proberen. We zullen eerst maar eens kijken of we het zo redden. Of dat we echt niet zonder kunnen.

Al blijft dat beeld van die veel te goedkoop verkochte boormachine door mijn hoofd spelen.

Te koop: ons huis! – Tiny House Farm

Een druk weekend. We hebben ons ook een bijna onmogelijk doel gesteld: ons huis helemaal verkoopklaar maken. Voor de zekerheid heb ik maandag na het weekend als eventuele vrije dag gereserveerd. Je weet maar nooit. Het werk kan nog weleens vies tegenvallen heb ik de laatste weken geleerd bij het opruimen.

Zo verdwijnt er weer heel veel in de afvalbak. Elke keer weer verbijsterd hoeveel rommel we in de loop van de jaren hebben verzameld. Het huis barstte uit zijn voegen. Langzaam krijgen de ruimtes weer ruimte. De muren weer zichtbaar. Op zolder verschijnt er langzaam een vloer in de berging. Ik maak een scherm van bananendozen en zo komt er meer en meer ruimte.

We hanteren een vast protocol. Eerst de ruimte leeg, dan schoonmaken. Op zaterdag gaat het grootste deel van de dag zitten in de benedenverdieping. Je merkt dat je de neiging krijgt om het te schoon te willen maken. Het maken van de foto’s gaat langzaam. De ruimtelijke werking staat voorop. Zo min mogelijk persoonlijke spullen, maar algemene vulling. Niet teveel op een tafel. Zorgvuldig afwegen, het wordt bijna een compositie.

En zo komt het huis op beeld. Op zondag nemen we de 2 andere verdiepingen onder handen. Hard werken om alles op tijd af te krijgen. Al valt de bovenverdieping best wel mee. Ik heb er de afgelopen maanden veel tijd doorgebracht en al een doos of 50 aan boeken weggehaald.

Zo krijgen we het voor elkaar om alle foto’s te maken. Inge maakt op maandag de plattegronden van het huis. Ik broed op teksten. ‘s Avonds nemen we samen de tekst nog eens goed door. En zo ontstaat onze eigen huispagina op de site van makelaarsland.

De volgende dag belt de makelaar en bespreken we de tactiek. Het is duidelijk. En zo staat hij op de site van makelaarsland. Nu in preview en volgende week komt hij op funda.nl. Laat de kijkers, bieders en kopers maar komen. Want dit huis verdient weer een nieuwe bewoner die net zo trots op dit huis is als wij altijd zijn geweest.

We hebben hier 12 jaar gewoond met veel plezier en genoten van dit prachtige huis. Op naar de volgende stap. En precies op de dag dat ons huis op de website van makelaarsland staat, krijgen we bericht van de bouwer van ons nieuwe huis. Het huis is in Nederland gearriveerd!

50 dozen boeken – Tiny House Farm

Het huis raakt leger en leger. De afgelopen maand hebben we doorgepakt. De bibliotheek geschift. Alleen de boeken die ik wil houden. Een grove schifting, maar nog teveel voor na de verhuizing.

Naast de veiling en verkoop van de meest kostbare boeken, heb ik geprobeerd om zo snel mogelijk een deel af te stoten. Met pijn in het hart, maar geholpen door een goed doel, is het gelukt. Ik heb in nauwelijks een maand tijd maar liefst 48 volle bananendozen afgevoerd. Ze gaan naar een vriend die ze verkoopt op een markt voor de kerk in Woubrugge.

Hij is 2 keer langsgeweest om de enorme schare aan boeken op te halen. Het is ook nogal wat. Alles door elkaar, zoals ik het zelf noem. Er zullen zeker ook bijzondere boeken tussen zitten. Ik hoop dat hij ook die extra schifting maakt. De 2e hands boekenmarkt is namelijk best wel apart.

Niet elk boek is niks waard, zoals je in deze tijd weleens denkt. Ik heb via boekwinkeltjes een paar boeken voor mooie prijzen verkocht. Andere gingen wat minder goed weg, maar ondanks dat ben ik niet ontevreden over de verkoop.

De fase van het wegdoen is weer een nieuwe fase. Ik heb ook heel veel orgelboeken en muziek weggedaan. Ook dit is goed terecht gekomen. Ik leer dat afstand nemen niet alleen draait om geld krijgen voor iets, maar ook om het iemand te gunnen en blij mee te maken. Dat helpt heel erg mee.

De orgelmuziek is ook goed terecht gekomen, dat weet ik zeker. Net als die 48 bananendozen vol met boeken. Ze zullen in juni op de kraam liggen en als je in de buurt bent, ga gerust neuzen. Ik mag er van mijn oude studievriend niet komen.

Dus ga voor mij! Misschien vind je wel het boek dat je altijd had willen hebben…

Lichtschakelaar op toilet – Tiny House Farm

Paar dagen flink aan het opruimen geweest. Alles teruggebracht tot proporties om het huis straks ook voor kopers aantrekkelijk te maken. Verder allemaal kleine dingen die zijn blijven liggen oppakken. Kleine reparaties zoals een paar stukje plintjes vervangen. Of eindelijk een goede lichtschakelaar op het toilet.

Als het allemaal gedaan is, kijk ik heel trots naar hoe het is geworden. Ik kan er dan best van genieten en vraag me steeds weer af waarom ik het niet eerder heb gedaan. Alsof een koper meer noodzaak is dan jezelf. Ik kan er ontzettend van genieten om te zien hoe leuk ons huis eigenlijk is. Dan weet ik meteen ook weer waarom we hier zijn gaan wonen.

Al dat opruimen en geklus mat wel af. Ik reed gisterenochtend naar het recyclingperron. Ik was er al voor openingstijd en sloot aan in het rijtje auto’s dat al stond te wachten. Een man achter mij stapte uit en vroeg waar wij allemaal op wachtten. Hij vreesde dat de deur gesloten zou blijven, maar toen begon de stoet al te rijden.

Ik ontdek deze dagen dat ik er niet zo goed in ben om mijn aandacht te verdelen. Het schrijven gaat mij niet zo goed af. Ik mis de rust in mijn hoofd om de gedachten even toe te vertrouwen aan het papier. Zo wacht de nieuwe roman van Jan van Aken om een recensie, maar ik krijg het niet voor elkaar.

Overal waar ik kom, moet ik opruimen. Niet goed voor mijn rust, wel voor een leeg huis!

Boekverkoop via catawiki – Tiny House Farm

De bouw van een huis in Oosterwold gaat met horten en stoten. Was een week of 6 geleden de euforie met verlening van de bouwvergunning en liepen we een paar weken terug op rozen. Nu staat de hele trein weer stil, zo lijkt het tenminste.

Tijd om andere dingen te doen: de boeken verder verkopen. Ik doe dat via de (internationale) veilingsite catawiki. Er gaan deze week weer 2 kavels uit. De vorige hebben we een week eerder allemaal in dozen verpakt. De boeken vonden hun weg naar België, Groningen en Canada. De reacties van de kopers zijn gelukkig goed.

Boeken aanbieden op catawiki is eveneens een langzaam en geduldig proces. De eerste keren werden veel van mijn ingebrachte kavels weer afgekeurd. De veilingmeesters vinden dat de opbrengstverwachting wel goed moet zijn. Gelukkig heb ik er de vorige keer niet zo ver naast gezeten en in 1 geval overtrof het mijn stoutste verwachtingen.

Dat neemt niet weg dat de boeken soms met pijn in mijn hart weg gaan. Lang verzameld, zoals de hele Synthesereeks die van mij wel wat meer had mogen opbrengen. Aan de andere kant ben ik heel blij dat ik er iets voor krijg en wat de pijn van het wegdoen verzacht. Ik ben mij meer dan bewust wat ik allemaal in huis heb.

De online veiling zelf is telkens weer een belevenis. Je kijkt op het tijdstip dat het kavel eruit gaat naar de website. Dan verspringt opeens de prijs. En sta je toch versteld over de opbrengst. Ik vind het een mooi fenomeen en geniet daar dan wel weer van.

De komende weken wil ik weer wat boeken in de verkoop gaan doen op catawiki. Het is nu wel de tijd om je boeken te verkopen. En het lijkt mij bijzonder om boeken aan een bekende weg te doen, zodat je weet dat ze een goed tehuis vinden.

Vanavond worden maarliefst 32 boeken geveild: bijna alle Nederlandse literatuurgeschiedenissen gaan eruit! Bied mee.