Tagarchief: tuin

Paardenbloemen – Tiny House Farm

De paardenbloem staat op dit moment door ons hele landje verspreid. Hij groeit werkelijk overal. Stond het vorig jaar vooral vol met distels en klaprozen, dit jaar is het de paardenbloem die overheerst.

Eigenlijk is het prachtig om al die afwisseling op je land te zien. Het lijkt in eerste instantie wel een ware overmacht die zich over je grond verspreidt. Werkelijk overal duiken de gele koppies boven het maaiveld.

Paardenbloemen lekker laten zitten

En wat nu? Gewoon lekker laten zitten en vooral er heerlijk van genieten. Het is een nieuwe fase waarin ons land begint. De planten die erop groeien vertellen precies hoe het nu met je land gaat.

Bijen zijn gek op paardenbloemen

We begonnen in het eerste jaar vooral met veel distels; de soorten distels die nu op ons landje groeien, neemt elk jaar toe. Ik zie er weer veel meer dan alleen de akkerdistel en de latere melkdistel.

Een mix van paardenbloemen en andere waardevol onkruid. Zo komt de grond langzaam maar zeker in balans. Het motto: niet teveel aan doen.

Raak niet in paniek bij een paardenbloem

Raak vooral niet in paniek en trek vooral niet actief ten strijde tegen al deze welkome planten. De paardenbloem is een vriend die je komt helpen, kreeg ik afgelopen doorgestuurd via Facebook. Het is een blogje van Paula de Kok op Tuindingen. En ze heeft meer dan gelijk.

Paardenbloemen op het veldje naast ons huis

De paardenbloem helpt de bodem luchtiger te maken, maakt de bodem minder zuur en helpt op alle mogelijke manieren. Bovendien: ze zijn ook lekker om te eten. Zowel de bladeren als de bloemen.

De teckels vinden het ook heerlijk om een paardenbloem te eten. Vooral Teuntje snoept de bloemen. Ze doet dit vooral in de avond als de bloemen gesloten zijn. Wel gek: ze eten ze niet uit onze tuin maar vooral langs de kanten van de straat.

Lekker om te eten een paardenbloem. Hij smaakt een beetje bitter, net als de bladeren, maar is een heus feest in de salade.

Nieuwe paardenbloemen

En daarna: lekker tegen de bollen blazen om al die kleine parachutes weg te vliegen. Voor allemaal nieuwe paardenbloemen. En dat is niet erg, want ze zullen de grond om ons huis alleen maar beter maken. En het is een prachtig gezicht.

Ook achter het huis groeien paardenbloemen. ’s Morgens zie je ze minder goed.

Tuin in bloei – Tiny House Farm

Elk jaar weer een feest als de eerste bloei begint. De sleedoorn is van de inheemse struiken het eerst. Je weet dan meteen dat alle Japanse kersenbomen in bloei staan.

De pruimenboom in bloei

Kleurrijke bloesemroute

Voor mij elke keer de reden om weer richting de kleurrijke Regenboogbuurt in Almere Buiten te gaan, met als toetje de kersenbloesem in Muziekwijk die zo mooi roze is.

Mooie aan elkaar geregen kersenbloesem

Wat mooie is, dat de bloesems elkaar afwisselen. Na de sleedoorn is in de natuur de kers aan de beurt. In de tuin bloeit de kers ook, maar daarnaast ook de pruim en de peer. De appel sluit het af in de tuin en ook in de natuur. En vergeet de mispel niet. Al doet die in onze tuin nog niet zoveel. Helaas.

Alle kleuren en geuren in de tuin

Zo geniet je eigenlijk de hele periode van maart tot en met mei van alle kleuren en geuren bloesems in de tuin. Het geeft het voorjaar een heel mooie glans. Ik geniet ontzettend van al deze schoonheid.

Wat het genot extra versterkt zijn alle bijen en hommels die je tuin verrijken. Als je denkt dat alle bloemen door bijen uit nestkasten worden bevrucht, dan heb je het goed mis. Ik vermoed zelfs dat bijna alle bloemen bevrucht worden door wilde bijen en hommels.

In de bloem zit een heel klein bijtje verstopt.

Beetje bijtje

En dat is zo mooi om te zien. Ik betrapte laatst een heel klein bijtje in de ontluikende kersenbloesem. Hij zat helemaal opgekruld in de nog vrijwel gesloten bloem. Dat is echt een belevenis. Hoe zo’n klein diertje meehelpt om straks te genieten van de kersen aan de boom.

Dat geeft het voorjaar nog meer schoonheid en vooral fleur.

Aardbeien – Tiny House Farm

De droom voor onze tuin is een eenvoudige tuin waar je vooral veel bessen en vruchten vindt. Een enkele verdwaalde notenboom (hazelaar en walnoot) en verder veel vriendelijke planten voor vogels, bijen en kleine zoogdieren als de egel en de wezel.

aardbeienplantje
Aardbeienplantje op een nieuw plekje midden in de klei.

Daarom ben ik afgelopen weken druk in de weer geweest met het klaarmaken van de bedden met aardbeien. Ze staan her en der door de tuin. Zo na de winter zagen bepaalde delen er een beetje mistroostig uit door de vele planten die er tussen groeide.

Bedden aardbeien

Ook heb ik de bedden met aardbeien op het heuveltje naast het huis een stukje verplaatst. Ze leken op het oude plekje een beetje te droog te staan. Nu staan ze iets lager en wat natter. Hopelijk is het er warm genoeg. Al leert de ervaring dat deze kant van het huis lekker warm kan worden.

In de wastobbe op de vlonder voor het huis heb ik ook aardbeienplantjes geplant

De eerste warme dagen zijn heerlijk. Dan word ik helemaal vrolijk van de warme zon, het vele licht. We letten ook meteen op dat het in huis niet te warm wordt. De buitenmuur voelt best warm aan als de voorjaarszon er goed op schijnt. Ik krijg al meteen ideeën om wat bijzondere planten aan deze kant van het huis een kans te geven.

Gemiste artisjok

De door de vorst gedode artisjok mis ik wel. Er is niks aan te doen. Die oostenwind gaf de genadeklap. Nu heb ik een nakomeling op het plekje geplant. Hij is vanaf het najaar in huis gegroeid en heeft een plekje gekregen bij de dikke stam. Wie weet, volgt deze nakomeling zijn voorouder in grootte en in bloemenpracht.

Nakomeling van de gemiste artisjok. Dat ziet er veelbelovend uit.

Van de aardbeienplanten die er over waren, heb ik er ook een paar op de regenton gezet. Het kan hier best warm worden en dat is voor het rijpen van de aardbeien natuurlijk geweldig. Zo hoop ik dat we komend jaar een grote eigen oogst kunnen maken.

Aardbeienplanten op de regenton.

Voedselbos – Tiny House Farm

We proberen onze tuin in te richten naar de ideeën van de permacultuur en maken er een klein voedselbos. Dan is het goed om af en toe ook inspiratie op te zoeken. Dat is in deze coronatijd best lastig. Ik wil al langere tijd bijvoorbeeld naar het Voedselbos De Overtuin bij de botanische tuin Trompenburg in het Rotterdamse Kralingen.

de bosrand van het voedselbos Zeewolde
Bosrand van het voedselbos Zeewolde

We hebben in de buurt gelukkig ook wat initiatieven. Zo is er eentje op nog geen halve kilometer bij ons vandaan. In het Kathedralenbos is 2 jaar geleden en vorig jaar al een deel van het toekomstig voedselbos Eemvallei van Staatsbosbeheer aangeplant. Dit jaar is er dat niet gebeurd om de aanplanting van vorig jaar wat meer ruimte te geven. Het afgelopen jaar was het heel warm waardoor veel nieuwe aanplant is doodgegaan of minder goed is gegroeid.

Voedselbos dichtbij in Zeewolde

In Zeewolde is ook een mooi voedselbos. En omdat we vorige week in de vakantie ook nog een uitstapje wilden maken, zijn we hier naartoe gegaan. Het Voedselbos Zeewolde is ook een jaar of 2 terug aangeplant. Er is een stuk bestaand bos gedeeltelijk weggehaald en daar zijn nu allemaal voedselrijke bomen en struiken voor in de plaats gekomen.

Klein hoefblad in het voedselbos
Klein hoefblad in het voedselbos

Natuurlijk is het zo in de winter heel anders dan midden in de zomer. Toch is het mooi om zo de contouren van het voedselbos te zien en te kijken wat er allemaal staat. Het voedselbos in Zeewolde aan de Eikenlaan is 1,4 hectare groot. Samen met het IVN, dat er vlakbij zit, werken vrijwilligers aan de realisering hiervan.

Veel geduld

Bij een voedselbos draait het vooral om heel veel geduld. Zoiets ontstaat niet zo snel. Bomen en struiken moeten groeien en de laatste jaren is het heel droog in de zomer geweest. Daardoor had deze jonge aanplant het ontzettend zwaar. We zien het zelf ook in de tuin. Niet alle planten wisten goed te wortelen door de warmte in de laatste 2 warme zomers. De langdurige droogte zorgde eveneens voor weinig groei. Overleven is dan belangrijker dan groeien. Tegelijk zal het de planten sterk maken voor langdurige droge periodes.

Onderstte kruidenlaag in het voedselbos
De onderste kruidenlaag in het voedselbos met bosaardbei

Het was heel inspirerend om eens te kijken in Zeewolde. Wat een prachtig bos is het. Zelfs in deze opbouwfase en ook in dit seizoen. Het zal nog wel even duren voordat het zijn vruchten afwerpt. Daar moet je wel geduld voor hebben. Ik herken dat ook in onze eigen tuin. Het kost veel tijd voordat de bomen zo groot zijn dat ze veel vruchten dragen en de struiken hebben ook zeker 2 jaar nodig om meer opbrengst op te leveren.

Hommels op de toverhazelaar
Vroege hommels op de toverhazelaar

Toverhazelaar en uiensoepboom

De braamstruiken groeien al hard. Ook in Zeewolde zag ik er veel groeien. Net als dat ik getroffen werd door een prachtige winterbloeier die met het mooie weer al heel wat hommels trok: de toverhazelaar. Prachtige bloemen waar hommels en zweefvliegen gek op zijn. Net als dat sommige struiken en bomen al prachtig in knop stonden. Zo is er in deze tijd van het jaar al best veel te beleven.

Ook heerlijke plekjes om te zitten
Plekjes om te genieten van de warme voorjaarszon

Een zorgvuldig ingeplant bos zoals het voedselbos in Zeewolde is onze tuin niet. Ook is het te klein voor heel veel bomen. Daarom blijft het klein. We hebben nog niet alle planten staan en komen door het bezoek aan zo’n voorbeeld ook op ideeën voor andere planten. Nu staat de toverhazelaar op ons lijstje. Net als de Chinese Mahonie of uiensoepboom. Echt planten voor in een voedselbos.

Voedselbos Sierradenbuurt

Enthousiast geworden door Zeewolde, ben ik ook in Almere Buiten gaan kijken naar het buurtinitiatief in de Sierradenbuurt. Het voedselbos Sierradenbuurt valt mij wel een beetje tegen. Hier is niet zo gedacht in lagen zoals bijvoorbeeld wel in Zeewolde is.

Voedselbos Sierradenbuurt Almere Buiten

Voedselbos Sierradenbuurt is teveel een park met perkjes waar je toevallig van de planten kan eten. Dat is naar mijn mening niet genoeg voedselbos. Al is het natuurlijk bij ons zelf ook de vraag of het echt een voedselbos is of een permacultuurtuin die neigt naar een voedselbos.

Genoeg om over na te denken en vooral om veel van te genieten. Nu en in de komende tijd.

insectenhotel
En natuurlijk een insectenhotel

Inmeten Kadaster – Tiny House Farm

Om ons huis lopen mensen van het Kadaster. Ze meten nu alles definitief in. Kort na de oplevering, bijna 3 jaar geleden, heeft het kadaster ons stuk grond opgemeten en op de hoeken paaltjes gezet. Nu voeren ze alles in zoals het definitief op de kaarten terechtkomt. Het lijkt een ambtelijke formaliteit, maar gebeurt met een buitengewone zorgvuldigheid.

piketpaaltje
Een rondje om de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 1

Eerst bepalen we samen met de buren waar de hoeken liggen. Ze doen dat bij de gezamenlijke weg en bij de hoeken van de kavels met de buren. De piketjes staan er nog van het inmeten bijna 3 jaar geleden. Op de hoekpunten zitten kleine buisjes in de grond die het precieze hoekpunt vormen. Daarnaast staan de houten piketpaaltje, me bovenop een rood merkteken en het nummer van dit hoekpunt.

ingemeten piketpaaltje
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 2

Best nog een karwei om de precieze buisjes terug te vinden. Ze zijn vaak overwoekerd door planten. Ook slipt de klei regelmatig de opening van het buisje dicht. Geholpen door overvloedig regenwater die de klei losweekt en meeneemt naar lager gelegen plekken. Precies, het buisje van het Kadaster.

ingemeten piketpaaltje 3
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 3

Maten inmeten

Eind vorig jaar waren deze voorbereidingen. Nu lopen ze rond om de maten goed in te meten. De lijnen moeten kloppen en zo komt het gebied straks op de kaart te staan. Op de millimeter nauwkeurig ingemeten met moderne apparatuur. Niet te vergelijken met de landmeters waar ik in mijn MTS-periode een driehoek probeerde uit te meten op het sportveld achter onze school.

ingemeten piketpaaltje 4
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 4

Ook het huis meet hij in. De man van het Kadaster is druk in de weer met een meetlint waarmee hij de lengte en breedte meet. Ik voel meteen de onrust bij mijzelf. De piketpaaltjes voor ons huis zijn destijds vlak na de metingen heel bruut uit de grond gegraven. We hebben erover gemopperd. Maar dat mocht niet baten; ze waren nog niet klaar, dus dat we hadden ingemeten, was niet verstandig. Tja, grondverzetters en WIO

ingemeten piketpaaltje; de laatste van ons perceel in Oosterwold
En het laatste ingemeten piketpaaltje op ons perceel; nummer 5. Zoals je ziet zijn ze er nog allemaal. We zijn zuinig geweest de afgelopen 3 jaar.

Later heeft onze bouwer het meten opgelost. Heel fijn, maar niet ideaal; je weet niet of het dan helemaal goed is gegaan. Al lijkt het op alle kaarten heel aardig te kloppen. Het bewijs, de uitkomst van alle metingen, zal binnenkort wel onze kant op komen. Ik ben heel benieuwd.

Kas – Tiny House Farm

Van een buurman hebben we zijn kas gekregen. Het is een uit metalen buizen opgetrokken bouwwerk waar een zeiltje overheen gespannen is. Omdat we nog helemaal geen ervaring hebben met het kweken met een kas en omdat een glazen geval best een investering is, hebben we eerst gekozen voor deze kas. Wie weet levert het een verrassend resultaat op.

De buurman zette het op een moment in de app-groep dat het helemaal niet uitkwam. Daarom kreeg hij een tijdelijk plekje achter het huis, op de hopen klei. Eerst moest ik de grond egaliseren op de plek waar we hem neer wilden zetten. Hij mocht staan achter de vlinderstruik en de rode bessenstruiken die we van ons vorige huis hebben meegenomen.

Reepje ruimte

Er is dan precies nog een reepje ruimte over om langs te lopen. Zo kunnen we er straks nog goed bij om de bessen te plukken. Al vraag ik mij af of deze bessenstruiken het gaan redden. Vorig jaar hadden ze het zwaar met de warmte. Gelukkig hebben we veel stekjes van de struiken gemaakt. Ze staan nu her en der in de tuin. Zelfs een paar flinke stukken snoeisel zijn aangeslagen in de kleigrond. Een mooie oplossing en hopelijk leeft het volgend jaar een aardige oogst op. Vooral in de gemixte vruchtenjam is de rode bes echt een smaakmaker.

Eerst de grond gelijk krijgen. Er ligt nog een grote hoop klei dat het begin vormde van de terp rond ons huis. Een deel van het zand heb ik afgegraven voor het leggen van het terras en de vloer onder het schuurtje. Daarom is er een rare hoop klei aan het einde gekomen. Ik graaf de berg netjes weg en trek de grond glad. Zo komt er ruimte voor de kas.

Het stalen framework van de kas staat klaar
De kas heeft een plekje gekregen in de tuin

En inderdaad, daar staat de basisvorm netjes. Al lijkt hij links voor nog een beetje hoger te staan. Ik graaf de stangen een eindje in, zodat de kas ook overeind blijft als het een beetje steviger waait. Nu nog de plastic hoes weer zien op te kalefateren. De rits gaat niet meer helemaal dicht en er zijn een paar plekken waar de touwverbindingen los zitten.