Tagarchief: tomaten

Zieke tomaten en chutney – Tiny House Farm

Een ramp: zieke tomaten. Het begint met raadselachtige donkere plekjes op de vruchten. Maar het breidt zich meer en meer uit. Tot je ziet dat de hele tomatenplant steeds meer donkere plekken krijgt. Het is een ziekte.

We zijn het gaan uitzoeken. En je wordt er niet zo vrolijk van. Het is Phytophthora infestans. Een verwoestende schimmel die niks overlaat van je planten en vruchten. De belangrijkste reden is gebrek aan ventilatie. De oplossing voor de toekomst: goed openhouden van de planten. Maar als het eenmaal toeslaat, is er weinig meer aan te doen.

Phytophthora infestans

Een studie naar tomatenziekten hoe dit kan ontstaan is duidelijk. Phytophthora infestans is een schimmel waarvan de aantasting door de lucht verloopt. Het betekent voor ons dat we in de zone naast het huis de komende jaren geen tomaten kunnen kweken.

Wat de impact verder is, is niet zo duidelijk, maar voor nu hebben we de planten vernietigd. Niet op de composthoop, meteen in de container en alle nog goede vruchten van de planten gehaald. Heel veel vruchten zijn al aangetast, maar er bleef nog genoeg over.

Verder rijpen

Een deel van de groene tomaten hebben we met een banaan in een afgesloten zakje gedaan om verder te rijpen. Het is natuurlijk niet zo lekker als een zongerijpte tomaat aan de plant zelf, maar het is beter dan niks. En dan is alle moeite niet voor niks geweest.

Een ander deel van de onrijpe tomaten hebben we wel verwerkt. We hebben een recept gevonden voor chutney. Deze van oorsprong Indiase smaakmaker combineert de groene tomaat met appel en gember. Het is een vruchtenpuree die misschien nog wel het meeste op jam lijkt. Je kunt het eten op brood, bij vlees of iets anders.

Chutney

Groene tomaten kun je niet rauw eten, het vraagt om een goede bereiding. Deze hebben wel even op het vuur staan pruttelen in het groentemengsel. Ik heb een voorzichtig hapje geproefd. Heel aardig. Ben best benieuwd hoe het smaakt als het koud is en met wat je het goed kunt eten.

Er zijn nog een paar rijpe tomaten, maar het gaat hard met de schimmel

Tomaten en pronkers – Tiny House Farm

De oogsttijd is een prachtige tijd in de tuin. Wat een rijkdom. Zeker, je moet er veel geduld voor hebben. Maar wat een heerlijkheid krijg je dan! Tomaten en pronkbonen halen we nu vooral uit de moestuin. En wat een heerlijke dingen kun je daarvan maken.

Rode tomatensaus

De rode tomatensaus hebben we al 2 weekenden gemaakt, aangemaakt met kruiden en uien uit de tuin. Het is een prima basis voor pastasaus, maar ook om er heerlijke tomatensoep van te maken. De smaak is overweldigend en intens. Ook omdat het een hele mix is van allerlei soorten tomaten, druiptomaten, vleestomaten en verrukkelijke gele tomaten.

Zeker toen het wat warmer was, oogstten we de ene na de andere rijpe tomaat. Nu gaat het wat langzamer, maar nog altijd komen er rijpe vruchten van de enorme struiken. En er hangt nog heel veel. Dus we kunnen nog wel even vooruit.

Pronkbonen

Net als de pronkbonen die vooral de laatste weken beginnen te groeien. De planten die we wat later gepland hebben, staan nu in bloei. Ze hebben prachtige rode bloemen met een smalle witte rand. Ze leveren niet alleen heerlijke bonen, maar ze zien er ook heel mooi uit. De grote hoeveelheid bloemen tussen de flinke groene bladeren geven de plant een vrolijke uitstraling.

De planten uit mei zetten nu elke dag nieuwe pronkers af. Het duurt niet zo heel lang voor ze lang zijn. Enorme stengels van soms wel 40 centimeter hangen er aan de planten. Wat een rijkdom. Het verbaast mij dat er zoveel van deze vruchten van een plant afkomen.

Ook hiervan hebben we in het weekend al meer dan een kilo verwerkt. Vooral Inge is gek op pronkbonen. De smaak van deze snijbonen is intens. Bij het vorige huis hebben we al eens pronkbonen gegeten. De opbrengst uit het zaadmengsel van Vreeken is veel hoger. De smaak van de bonen ook intenser.

We genieten dus dagelijks met volle teugen van onze tuin.

Tomaten en zaaien voor najaar – Tiny House Farm

De tuin is volop aan het bloeien en groeien. De tomaten hangen in volle trossen aan de struiken. Ze moeten nodig wat meer aandacht. Zodoende gaan we eens flink aan de slag om de planten wat uit te dunnen en op te hangen aan stokken. De volle bolle vruchten moeten namelijk nog rood gaan kleuren en daar is niet alleen veel zon voor nodig. Ze vragen ook om een iets andere aanpak dan maar gewoon laten gaan, zoals we tot nu toe hebben gedaan.

Veel water

Zeker, ze krijgen veel water. Met de warme dagen elke dag, nu iets minder, maar we letten goed op dat ze niet te droog staan. Dat is namelijk heel slecht voor de vruchten. Wat slorpen deze planten een hoop water zeg. Ook hebben we veel overtollige bladeren weggehaald. De vruchten moeten wel een beetje zonlicht vangen om te kunnen blozen.

We zijn druk bezig met het opknopen en ontwarren van de enorme groene massa die de laatste weken is gegroeid. Dat komt ook omdat het na de warme dagen eindelijk is gaan regenen en dat doet de planten heel veel goed. Het lijkt wel of ze helemaal zijn losgegaan. Het geeft de planten duidelijk veel kracht om te groeien. Heerlijk om zo bezig te zijn met je tuin. Zo bezig te zijn met je voedsel. Je vingers die zo heerlijk gaan geuren naar tomaat. Heerlijk!

Inzaaien

We gaan gelijk verder met andere onderdelen in de tuin. Zo zaaien we een stukje grond in dat ik gereserveerd heb om te gaan kamperen. Te druk en de warme dagen gooiden ook roet in het eten. Nu is het heel mooi kaal en zaaien we het meteen in met klaver. Iets wat we al een hele tijd van plan waren en nu eindelijk doen. Het stukje is niet meer dan een 9 vierkante meter, maar genoeg om te kijken of het inderdaad een middel is tegen de vele distels.

Ook zaai ik meteen weer wat zaden uit voor het najaar. Zo gaan er nog sperziebonen de grond in. En daarnaast ook worteltjes en rode kroten en brave hendrik. Ik hoop dat de laatste ook opkomt. Het schijnt dat deze een lage temperatuur nodig heeft om uit de grond te komen. Het zaaien in het voorjaar heeft niet mogen baten. Er is helaas niks opgekomen. Maar wie weet nu wel.

Tuinaarde voor moestuin

bakken-moestuin-vullen-met-tuinaardeWeer energie en moed gevonden voor het moestuintje. Daarom vanmiddag even naar de bouwmarkt voor een flinke hoeveelheid tuinaarde. De laatste ophoging. Gelijk de gelegenheid benut wat ophoogzand mee te nemen om het verzakte paadje naar de voordeur aan te pakken.

Nog een heel gedoe om op zondagmiddag een stapel tuinaarde mee te nemen. Zeker ook omdat de Almeerplant sinds kort niet meer bij ons in de buurt is. Daarom moest ik een flink eindje rijden voor de bouwmarkt. De eerdere logistiek was het transport met het winkelwagentje. We liepen ermee direct vanuit de winkel mee naar huis. Een tocht van een halve kilometer.

Nu met de auto om de zakken met tuinaarde op te halen. Buiten stond een medewerker bij de tuinaarde en planten, Ik vroeg de jongen om advies. ‘Ik wil vijftien zakken tuinaarde meenemen’, zei ik. ‘Hoe kan ik dat het beste doen?’ ‘Doe er een op uw karretje’, adviseerde hij. ‘En reken er vijftien af. Dan wacht ik hier wel en dan kunt u de zakken afrekenen.

Ik haalde de dingen die ik nodig had, minus de veertien zakken tuinaarde. Ik ging de winkel in, achter de jongen aan die op mij zou wachten. Hij liep achter een karretje waarop een enorme plant stond. Ik sloot gelijk aan in de rij bij de kassa. Iemand liep mij voorbij. Hij had nog even in de bak met vlaggen gekeken.

De kassadame vroeg: ‘Wie staat er dan buiten?’ Ik wist niet hoe de jongen heette. ‘Hoe ziet hij er dan uit.’ Hij was blond wist ik nog en een beetje fors. ‘Dat is Martin, maar die is alweer binnen’, riep haar collega van een kassa verder. Ze klaagde dat hij dat niet moest beloven. ‘U moet dus gewoon weer naar buiten en daar de zakken meenemen en dan terugkomen om hier af te rekenen.’

Nogal omslachtig vond ik. ‘Tja, Martin moet dat dan ook niet beloven als hij vervolgens weer naar binnen gaat’, zei ze. Ik vond het nogal onlogisch. Gelukkig kwam een collega van de vrouw aangelopen. ‘Ik loop wel even met u mee.’ Buiten probeerde ik nog een beetje extra gunst te verwerven. ‘Is het goed als ik dit eerst wegbreng naar mijn auto? Hij staat iets verder.’ ‘Ik vind het zo stinken om het mee te nemen in de auto’, zei de vrouw van de Praxis.

Daarna de andere veertien 40-literzakken met bemeste tuinaarde opgehaald. Ik kreeg ze amper op het karretje. De vrouw van de Praxis telde ze na en ik verdween met de tuinaarde naar mijn auto. Het karretje wilde alle kanten op behalve de goede. Het liet zich teveel afleiden door de kleine richeltjes tussen de steentjes.

tomatenplanten-in-vierkante-meter-tuin

De lading in de auto geladen, voorzichtig. Ik zag hoe de auto zakte bij elke lading zand die erbij kwam. Met diep doorgezakte veren reed ik naar huis om daar de boel uit te laden. Bijna onmogelijk om de auto over het fietspad aan de voorkant van het huis te krijgen. De buurman is al dagen bezig met zijn bootje en die stond midden op de brug. Toch kreeg ik het voertuig erlangs.

Dan alles de voortuin insjouwen en de grond over de perkjes verspreiden. Het bleek niet verkeerd ingeschat. Nog maar een paar zakken erbij en de voortuin is helemaal ingericht. Als vochthoudend materiaal nam ik lege cacaodoppen mee. Dit houdt ongedierte beter weg en helpt om het water beter vast te houden.

Nu konden de tomatenplantjes van de Lidl erin. Het begin is er. De komende weken ga ik er verder mee. Het is wel druk verkeer zo aan de voorkant van het huis. Er lopen en fietsen aardig wat mensen voorbij. En sommigen willen weten wat je aan het doen bent. Misschien helpt het om de schutting af te maken en op die manier nog duidelijker het gebied af te bakenen.

Hoe smaakt in vensterbank gerijpte tomaat?

De herfst begon en de tomatenplant in de tuin kreeg vruchten. Te laat om nog te rijpen in de zon. De temperatuur was te laag om ze op natuurlijke wijze rood te krijgen. Daarom knipten we het trosje af en legden het op een schaaltje in de vensterbank.

De ervaring vorig jaar met het rijpen van de tomaten was niet zo positief. Het kleine tomaatje dat kwam, smaakte ontzettend melig. De tros tomaten van dit jaar bleef uit angst voor tegenvallers groen. Hoogstens bespeurden we dat de bleekgroene kleur van eerst misschien iets donkerder werd. Maar van rode tomaat was in de verste verte geen sprake.

Tot ze ineens verkleurden. Het begon met de grootste. Hij kreeg geleidelijk de kleur van een rijpe tomaat. Tot hij zondag ons met een gezond rode blos aankeek. Wat een kleur. Het beloofde veel goeds.

Omdat het de kweek van Doris is – zij heeft immers de zaadjes in de tuin geplant – mocht zij de tomaat aansnijden. Eerlijk deelde ze de vrucht. Zo proefde ik een frisse tomaat die beduidend beter smaakte dan het melige ding van vorig jaar. En het belooft nog wat te worden. Er liggen al meer rijpe tomaatjes op het schaaltje.