Tagarchief: tiny house

Zonwering – Tiny House Farm

De vorige zomers zorgen ervoor dat we dit jaar een nieuw project hebben. Hoe houden we ons huis koel als het zo warm is? We hebben een paar acties uitgezet.

Als eerste zijn we begonnen met de hoge ramen aan de achterkant en de kleinere ramen aan de zonkant. Waarschijnlijk zorgen deze voor een flinke temperatuurstijging op warme dagen.

Dure zonwering of?

Wat te doen? Dure zonwering kopen of eerst iets zelf proberen. Inge is handig met naald en draad. Daarom proberen we eerst zelf iets te maken. Het is wel een karwei om goed over na te denken.

Ons huis staat tamelijk onbeschut door alle nieuwbouw om ons heen. De bomen zijn nog niet zo hoog en breed dat ze zonlicht en warmte absorberen. Daarom verwachten we ook dat het over een jaar of 10 heel anders is in de zomer.

We hebben zelf zonwering gemaakt die we op warme dagen gaan ophangen.

Bomen weren zon

Mogelijk planten we later nog een rij bomen aan de zonnige kant om veel warmte in de zomer op te vangen. De muur wordt namelijk loeiheet als de warme zon erop schijnt.

Naast de warme zon in de zomer hebben we nu ook veel last van de harde wind die over de kale vlakte raast. Als er veel begroeiing en bebouwing is, dan zullen deze weersinvloeden minder sterk zijn.

Volgend project op ons dak

Vandaar dat we deze oplossing gekozen hebben in afwachting hoe dat bevalt. Daarnaast is een volgend project ons dak. We hebben een lichthellend dak met donkere bitumen erop. Onze bouwer zegt dat het dak zo goed geïsoleerd is, dat de warmte niet huis zou moeten dringen.

Ik durf daar niet zomaar vanuit te gaan. Zeker als het langere tijd warm is, dan zal de isolatie uiteindelijk ook warm zijn waardoor het niet meer de koude buiten houdt. Dan slaat de warmte in het huis. Ik heb het afgelopen warme zomers best ervaren.

Avondzon in het slaapkamerraam

Test tijdelijke zonwering

Daarom testen we eerst de tijdelijke zonwering. Heeft het effect? Merken we het in huis. De zon houden we zo meer buiten en de warmte komt niet door de ramen het huis in. Mogelijk scheelt het een paar graden. En bij hoge temperaturen zijn een paar graden minder warm heel erg lekker.

Avondklok – Tiny House Farm

Hoe bevalt het leventje in een klein huisje met de avondklok. Het toeval wil dat we in deze tijd van het jaar heel weinig ’s avonds de deur uit gaan. We leven echt met het daglicht mee. Zodra de avond valt, gaan de gordijnen dicht en trekken we ons binnen terug.

Uitzicht vanuit de Vuursteenhof in Almere Oosterwold

De avonden lengen gelukkig wel weer. We hebben het om half 6 nog gewoon licht en dat is best genieten. Wat een verschil met vorig jaar toen ik nog zo klaagde over het donker. Het leven met alle coronamaatregelen heeft veel veranderd. Ruim 10 maanden leven we nu al met al die perikelen, waar geen eind aan lijkt te komen.

Genoeg ruimte

Wat een contrast met veel mensen die het met evenveel ruimte moeten doen, maar dan midden in de stad. Wij kunnen nog goed naar buiten. Het uitlaten van de honden in de zomermaanden kan natuurlijk meer in de randen van de dag. Nu kies ik een moment in de middag voor de grote ronde. Heerlijk om met daglicht hier te lopen. En in januari zijn de luchten buitengewoon mooi. Wat een schitterend licht. Hoe de zon speelt met de wolken. Dat is echt genieten.

Die prachtige vergezichten in Oosterwold. Zo genieten.

Natuurlijk, ik heb heel erg aan alles moeten wennen, maar nu kan ik er meer en meer van genieten. We leven dicht op elkaars lip. Ook is het soms best lastig om al die online vergaderingen te voeren in je huiskamer, terwijl de rest om je heen zit. Nu kijken de andere een televisieserie op de mobiel of chillen met hun eigen muziek door de koptelefoon. Ook ik vergader met de oortjes in.

Feestje voor het oog

Tegelijkertijd kan ik ontzettend genieten. De zon schijnt nu heerlijk ver de kamer in. De ochtend is echt een feestje voor het oog. Als de zon hinderlijk op mijn laptop schijnt, schuif ik hem er iets uit. Ik heb er wel de modus voor gevonden. Het is erg genieten van het weer dat je zoveel beter ziet dan toen we midden in de stad woonden.

Tussen de bomen schijnt de zon

We hadden in ons huis in Almere Stad meer ruimte binnen, maar het was een veel donkerder huis. De hoge ramen nu zorgen voor een veel sterkere beleving van buiten naar binnen. Daarmee heb je veel meer een relatie met je omgeving dan eerst. Ook staan we nu meteen in de tuin als we de achterdeur uit stappen. Tijd genoeg om wat grond om te plaggen of een boompje te verplanten.

Voordelen avondklok

Dat we meer op elkaars lip zitten, krijgt ook veel meer voordelen. Het is best wel een bijzondere tijd nu we zo veel met elkaar samen zitten opgescheept. We hebben veel intensere en diepere gesprekken. We vertellen elkaar veel dingen en zijn ook meer betrokken bij Doris’ opleiding.

het roze huisje onder de winterhemel
Het roze huisje onder de winterhemel

Niet dat het leuk is zo’n avondklok, maar ik koester meer en meer de bijzondere momenten die deze eigenaardige crisis ook in zich heeft.

Tegenvallende verwachtingen – Tiny House Farm

Veel mensen zijn nog bezig om hier te komen wonen. Dan is het gek dat er al mensen vertrekken. Je schrikt best als je hoort dat je buren weggaan. Zeker als je weet dat er nog buren moeten komen naast en achter ons; er is nog niet eens een stip gezet achter en opzij van ons aan de Vogelakker.

Toch kregen we laatst een mailtje waarin de buren vertellen dat ze weggaan. Ze geven allemaal goede redenen. Het is vooral het missen van de drukte en het gemak van de stad. De stad is de grote afwezige in Oosterwold. Er is hier nog niet zoveel te vinden. Geen winkelcentrum op loopafstand en voor vertier moet je de auto pakken als je snel ergens wil zijn.

De Vuursteenhof in het winterlicht

Verwachtingen op afstand

De wijk is ook nog lang niet klaar. Het centrum van Almere Stad ligt op 12 kilometer afstand. Het winkelcentra van Almere Buiten en Almere Haven op 8 kilometer. De kleine, dure supermarkt bij de boer kunnen we zien vanuit ons huis, maar ligt op ruim 2 kilometer van ons.

Het duurt zeker nog 5 jaar voordat het hier wat vollediger is. Ik verwacht dat naast en achter ons het komende jaar nog niet gebouwd gaat worden. De mensen van het huis dat iets verderop verrijst, hebben zich een klein jaar na ons ingeschreven en wonen er nog steeds niet.

Oosterwold in wording

Er ligt dus veel verschil in de tijd dat je inschrijft en hier werkelijk woont. Mensen die erg drukken en heel goed plannen, weten het soms binnen 1 jaar voor elkaar te krijgen. De meesten doen er zeker een jaar of 2 over. Voor ons lag tussen inschrijving en dat we er woonden ook 2,5 jaar.

Nog even geduld

En ook de periode erna vraagt ook om geduld. We ontwikkelen de wijk zelf. Er zijn geen projectontwikkelaars. Het gaat niet allemaal van een leien dakje. Je moet zelf ook tijd en energie stoppen. Wij hebben de beschikking over een gezamenlijk gebouw: De Vuurplaats. Ook de ontwikkeling hiervan ligt bij ons. De coronacrisis helpt niet mee om het goed van de grond te krijgen. Daar is ook tijd voor nodig.

De Vuursteenhof met het gezamenlijke gebouw De Vuurplaats

Voor iedereen met haast is Oosterwold een krachttraining. Alleen met geduld en lange adem is het hier goed te doen. Je accepteert dat het wel 2 jaar kan duren voor een weg er ligt. De laatste bewoner van ons project moet nog steeds beginnen met bouwen. Bij een ander liggen de heipalen erin en is het wachten op het vervolg.

Meer huizen te koop

Onze buren gaan dus en ik heb al meer huizen te koop zien staan in Oosterwold. Niet iedereen kiest ervoor om hier heel lang te blijven. Iedereen heeft zijn eigen reden om te vertrekken, maar je merkt dat de verwachtingen waarmee mensen in Oosterwold komen wonen verschillen. Het kan ook tegenvallen. De tegenvallende verwachtingen laten zien dat het wonen in Oosterwold meer van je vraagt dan wonen in welke wijk en waar dan ook.

En vergeet de prachtige luchten boven Oosterwold niet

Op weg naar hypotheekvrij – Tiny House Farm

De basis voor de keuze om hier in Almere Oosterwold te gaan wonen, ligt bij het boek Hypotheekvrij van Gerhard Hormann. Ik noem het altijd bij de interviews die we hebben gehad van geïnteresseerden voor ons huisje. Het boek staat aan het begin van de leefwijze die we nu hebben aangemeten.

Het is meer dan 6 jaar geleden. Ik werkte weer na een halfjaar werkeloos te zijn geweest. Het was heel spannend geweest de tijd thuis zo zonder werk, maar wel met een hoge hypotheek. Een collega vertelde dat hij hypotheekvrij wilde gaan leven. Hiervoor leefde hij bewust heel zuinig. Leven met net zoveel geld alsof je zonder werk komt te zitten.

Een leven zonder hypotheek

Hij had het gelezen in het boek van Gerhard Hormann. Ik leende het meteen bij de bibliotheek en las het in een ruk uit. Ja, dit was het. Een leven zonder hypotheek zou je zoveel meer ruimte en vooral geld opleveren. Waarom die enorme schuld zo lang bij je dragen. En ik liet het boek ook aan Inge lezen.

We keken eens goed naar onze levenswijze. Waarom al die spullen in huis. Misschien moesten we niet meer zoveel kopen. We gingen ons koopgedrag eens goed bekijken. Je koopt eigenlijk heel veel onzin-dingen. Zelfs bij een kringloopwinkel koop je dingen die je helemaal niet nodig hebt. Waarom niet alleen het meest noodzakelijke kopen? Als iets kapot gaat of wanneer het echt vervangen moet worden.

Kleiner wonen, minder hypotheek

Zo gezegd, zo gedaan. Het heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we kleiner gingen wonen. En zeker, het is niet altijd makkelijk. Deze coronatijd van thuiswerken in ons zuurstokroze kleine huisje zitten we erg dicht op elkaars lip, maar desondanks genieten we elke dag van het sobere leven dat we nu hebben aangemeten. Je hoeft niet veel te reizen of op vakantie om te genieten. Het zijn dan de kleine dingen waar je veel vrolijker van wordt.

Nog niet hypotheekvrij ons huis
Ons huis is nog niet hypotheekvrij.

En zo hebben we aan het eind van het jaar, weer een flink bedrag kunnen afbetalen op onze hypotheek. Elke keer weer stukje dichter bij een leven zonder hypotheek. Elke keer een stukje dichter bij een leven met meer vrijheid. Niet meer opgejaagd door koopdrift en reisdrift. Maar blijer met wat je hebt en kunt.

Niet warmer dan 16 graden

Een leven dat ik iedereen zou willen aanraden. Want het klinkt koud om het niet warmer te stoken dan 16 graden, maar het is heerlijk. Opletten bij het doen van boodschappen en als je een winkel in gaat altijd nadenken of je wat je wilt kopen wel echt nodig hebt. En geloof me, het is geen marteling, maar een gewenning om minder te gebruiken.

Ons zuurstokroze kleine huisje in Almere Oosterwold

Ik hoop zo dat meer mensen dit (gaan) doen. Het verrijkt je leven zo enorm. De afhankelijkheid van het kopen, de marketing waarmee we echt doodgegooid worden. We zouden zoveel gelukkiger worden als we niet altijd het oog richten op wat we niet hebben, maar gewoon kijken naar wat we hebben. Met het prachtige einddoel: een hypotheekvrij leven.

Heb je Mijnmoment van 2020 over de weg al gelezen?

Piep zei de muis – Tiny House Farm

Er is vorige week veel werk verricht aan ons huisje. Te beginnen bij de muizen. Ze bleven maar actief. De sporen van plukken isolatiemateriaal achterlatend in de hoeken van ons huis.

Ze bleven wel tussen de muren en kwamen niet naar binnen, maar we hoorden ze ’s nachts trippelen in de muren. Onze bouwer had vorig jaar al wat gaatjes gedicht, maar het was niet afdoende. Ze bleven actief in de smalle richels tussen de muren zitten. Dan lag er ’s morgens weer een hele lading in de hoeken. Geen echt oogcontact, maar dit mocht toch niet de bedoeling zijn.

Nu moest het echt rigoureus gebeuren. De bouwers kwamen. Alles rond het huis moest hiervoor wijken. Ze maakten de hele onderkant van de muur potdicht. Of beter is het om te zeggen: muisdicht. Geen enkele ruimte voor een muis om binnen te piepen. En dat is dus gewoon helemaal dicht.

Ik werd wel heel verdrietig toen ze dinsdag ineens mijn met veel zorg opgebouwde vlonder afbraken. Wat vond ik dit erg. De pellets door midden afgebroken. Dat was niet de bedoeling. Had ik hiervoor bijna 2 weken gewerkt aan de entree van ons huis!

Gelukkig waren ze met de rest van de vlonder wat voorzichtiger. En maakten ze alles heel netjes in orde. Ook het beluchtingsrooster voor de kachel pakten ze aan. Alles is nu potdicht. We hoorden de muizen de eerste avond en nacht rond rondrazen. Ze zaten ingesloten en konden niet weg. Heel vervelend, maar het is niet anders. Ze mogen van mij overal komen, maar niet in huis.

Na het rigoureus afsluiten van het hele huis, vlamde de kachel plotseling veel hoger en zwarter dan gebruikelijk. Mogelijk lag dit aan het beluchtingsrooster, dacht ik ineens. En inderdaad, alle openingen zaten helemaal dichtgedrukt. Daarom eerst alles voorzichtig met een tangetje opengemaakt. Voorzichtig om het achterzittend gaas heel te laten, zodat de muizen niet alsnog de kans kregen om naar binnen te kruipen.

Nu krijgt de kachel weer genoeg lucht en zijn de vlammen weer een stuk rustiger als vanouds. Het lijkt dat het brandstofverbruik in de zuurstofarme dagen echt veel hoger ligt dan we gewend zijn. Daarom weer helemaal blij met de gevonden oplossing. En helemaal blij met onze bouwer die het muizenprobleem heeft aangepakt. Het is weer heerlijk rustig en warm in de muur.

Compost, droogte en rabarber – Tiny House Farm

We maken nu sinds vorig jaar onze eigen compost met een composthoop. Het meeste dat daar belandt is afval uit de keuken. Veel tuinafval komt meteen bij de verschillende planten te liggen als mulch. Ook heb ik een paar hopen gemaakt. De mooiste tegen het kleine insectenhotel in aanbouw. Het bestaat uit wilgentakken, maar ook uit het eerste snoeihout uit de tuin.

Een alternatieve composthoop in de tuin

Houtsnippers en compost

Na het aanbrengen van wat nieuwe houtsnippers op de oude paadjes ben ik afgelopen weekend aan de slag geweest met onze composthoop. We hebben hem nu een klein jaartje en dat vraagt om flink omscheppen. Ik ben verbaasd hoeveel van het ingezamelde groenafval al gecomposteerd is. Daarnaast heb ik er wat luchtgaten in gemaakt. Dat brengt wat zuurstof in de hoop.

de composthoop in onze tuin, compleet met luchtgaten voor zuurstof

Verder ga ik door het af en toe wat gouden vocht aan de hoop toevoegen. Dat geeft een hoop leven in de composthoop. Eind van de zomer dekken we deze hoop af en beginnen een nieuwe. Een kleine 9 maanden later kunnen we wat we nu hebben gewoon in de tuin gebruiken. Zo gaaf!

Droogte

De composthoop is eigenlijk best droog. Zeker nu ik hem omgeschept heb. De hele tuin kreunt onder de lange droogte. Behoudens een minibuitje afgelopen weekend is het vooral droog geweest sinds begin maart. Het is echt heel veel geluk geweest dat ik kort voor de laatste regenbuien de regentonnen allemaal weer heb afgesloten. Ze liepen namelijk de hele winter over en daarom heb ik een tijdlang alles uit de grote container laten stromen. Net voordat het regenen stopte, deed ik alles dicht met het idee dat je weleens als dat water hard nodig zou kunnen hebben.

rabarber van bovenaf bezien

De laatste weken krijgen een paar uitverkoren plantjes (waaronder de rabarber, enkele verse stekkies en de paar kleine akkertjes moestuin) dagelijks een scheut water. Een grote ronde langs alle fruitbomen doe ik eens per week. Het water dat verzameld is, begint aardig op te raken. Als het niet snel begint te regenen dan zijn de tonnen volgende week helemaal leeg.

rabarber in een bedje van stro

Rabarber

De rabarber zijn wel de groenten waar ik me extra over ontferm in deze droge dagen. Vorig jaar kwamen ze erg moeilijk uit de grond. Ik heb ze met veel liefde en vertroeteling in elk geval in stand weten te houden. Dit jaar daarom extra verwend met compost en nu zorg ik ervoor dat ze het lekker natjes houden. Bijna elke avond komt er een flinke plons vocht op.

Close up in de rabarber

En ze doen het best wel goed. Ze staan nog niet zo hoog en groot als ik ze in sommige andere tuinen zie, maar ze komen lekker op. Ik verheug me heel erg op al deze soorten. Het zijn in totaal 5 soorten rabarber die we vorig jaar bij Vreeken’s zaden kochten en de laatste op de grote markt Oosterwold ontkiemt. De markt gaat helaas dit jaar niet door door de corona, maar de rabarber van vorig jaar doet het goed. We waren hem aanvankelijk kwijt, maar hij is terecht en hoe!