Tagarchief: thrillers

Scandinavische thriller

wpid-20150215_132638.jpgZe zit achter de balie. Om haar heen liggen stapels boeken. Ze pakt een exemplaar, bekijkt het en zuigt een prijs uit haar duim. Naast haar zit een man. ‘Deze een euro?’ vraagt hij. Ze knikt. ‘Ja, die zijn allemaal een euro.’

Ik spring een gangetje met boeken in. Terwijl ik in een exemplaar blader hoor ik haar praten tegen haar collega. ‘Ja, hij spaart zijn vakantiedagen op voordat hij weggaat’, zegt ze. Haar collega is begonnen over een andere collega die vertrekt.

Zijn opmerking is genoeg spreekwater voor haar: ‘Ik heb hem nooit gemogen. Al vanaf zijn eerste sollicitatie. Toen heb ik ook al gezegd dat hij niks was. Hij zei dat ik het anders moest zien. Maar ik zou geen mensenkennis hebben. Tja, je hebt het zelf gezien hoe hij is.’

Ze jammerde verder terwijl ik een ander boek opensloeg. De prijs voorin bedroeg wat meer dan een euro. En ik liep mijn boekenkast af in gedachten. Had ik dit boek nou wel of niet? De twee kletsen rustig door. ‘Ik zal blij zijn als hij vertrokken is. Echt, als hij vertrekt, dan maak ik een dansje.’

De rijen ga ik verder. De boeken gaan één voor één door hun vingers en krijgen stuk voor een stuk een bedrag voorin. ‘Als ik met vakantie ben of ik ben ziek, dan laat hij alles gewoon staan. Dan sta ik met zo’n gigantische boekenberg.’ Ze zit ingeklemd tussen de dozen boeken. Haar collega houdt een boek omhoog: ‘Ja, dat is zo’n boek uit Zweden. Hoe het zo’n thriller.’

En daar begint het zoeken naar het woord dat ze wil weten. ‘Ja, hoe heet dat daar bij Zweden. Net zoiets als de Balkan, maar dan daar.’ Ze stopt met bladeren in haar boek en denkt na. ‘Ja, ik weet het wel. Ik weet het heus wel hoor.’

‘Scandinavië’, denk ik. Ze ploedert door. ‘Joh, hoe heet dat nou. Net als de Balkan, maar dan die landen bij Zweden en hoe het? Noorwegen. Nou, God, hoe heet dat nou. ‘Ik ga weer een rij verder. Ik kan het bijna niet laten het toch te gaan zeggen, maar houd mijn mond. Soms moet je iemand lekker laten worstelen. En stiekem geniet ik.

‘Scandinavië’, klinkt een rij verder. Uit de rij komt een oudere man glunderend in haar richting gelopen. ‘Je bedoelt een Scandinavische thriller.’ Ze kijkt op. Haar ogen schieten vuur. ‘Ja, Scandinavië. Ik wist het wel hoor, ik kon er alleen even niet opkomen.’

In spanning – #50books

image

Spannende boeken, ik heb er een broertje dood aan. Ik probeer ze zoveel mogelijk te ontlopen. Soms kan het niet anders, dan moet ik wel, maar het liefst lees ik een boek zonder spanning. Dat is pas genieten. Niet die afleiding maar het boek en het verhaal zelf. Hoe saaier hoe mooier.

Dat zelfs ik soms een spannend boek lees, zou ik het liefste niet willen zeggen. Ik las Dan Brown, waagde mij aan het eerste deel van de 50 tinten-serie en las Arjen Lubachs IV. Stuk voor stuk boeken waar de spanning vanaf druipt. Ik vond het bij allemaal zonde dat ik ze las. Mijn kostbare tijd geven voor een verhaal dat alleen maar de lucht van de spanning laat leeglopen. Nee, het is niet aan mij besteed.

Daar had ik vroeger geen last van. De zeemansverhalen van K. Norel en oorlogsverhalen van Snuf de Hond. Overal zat een enorme hoeveelheid spannende lading. Die boeken kon ik niet wegleggen. Ik wilde weten hoe het afliep. Al was mijn eerste ervaring van Snuf de Hond anders. Ik vond het maar niks en ruilde het boek bij de boekwinkel in voor een Kameleon.

In het programma Man bijt hond liep een verslaggever over het strand en informeerde mensen wat ze lazen. Daar zat een vrouw met een e-reader op schoot in een strandtent. Eigenlijk stoorde de verslaggever haar. Ze was op de laatste bladzijde aanbeland van het boek en wilde zo snel mogelijk weten hoe het afliep. Ze las een stukje voor, maar het ging niet van harte. Ze dook weer snel verder in haar verhaal.

Wat later keerde de verslaggever nog even terug. ‘Mag ik weten hoe het afliep?’ vroeg hij. ‘Hij leeft nog’, zei ze opgelucht. ‘Ja, daar was ik zo benieuwd naar. Het leek of hij dood zou gaan en niemand dacht dat hij het zou halen. Maar hij heeft het gehaald.’ De opluchting maakte al die uren van spanning in een klap goed.

Deze blog is mijn reactie op vraag 16 van Petepels #50books. Elke zondag lanceert Peter Pellenaars een vraag over boeken op zijn blog.