Tagarchief: sneeuw

Pluisjessneeuw

image

Ik dacht dat de pluisjes er vroeg bij waren dit jaar, maar de echte pluisjessneeuw moest nog komen. De laatste dagen zijn de volle pluisjeszakken aan de populier gerijpt en laten ze in een voortdurende stroom de pluisjes los. Zo regent het de hele dag populierenpluis.

image

Op de gracht drijft een laagje pluizen, een zwaan zwemt dwars door het laagje wit. Langs de paden liggen dikke vlokken vam de pluisjes. Ze vormen een heuse sneeuwhaag. Het grote verschil met de winterse tegenhanger is dat dit weer opwaait als je langsloopt. Soms neemt een windvlaag wat pluisje mee van het pad en vormt zich een nog dikker sneeuwpak op bepaalde hoeken.

image

De brandnetels vlak onder de populieren liggen helemaal vol met de pluisjes. Het groene blad is helemaal verstopt onder de witte populierenpluis. Ook het zand van de paden in het park is op sommige plekken niet meer te herkennen. Zo verdwijnt alles onder het zaad van de populier.

wpid-20140524_192654.jpg

Ik geniet van alle groene kleuren en zie de pluizensneeuw vallen, traag in een voortdurende stroom. Als een echt sneeuwstorm waarbij je de straten langzaam wit ziet worden. Nu krijgt alles iets grijzigs. Of het gras dat er ineens veel minder groen uitziet.

image

En het werkt net als bij echte sneeuw. Na een regenbui is het allemaal weer weg.

Sneeuw in Constantinopel

image

Jaren geleden was Jan van Aken rond Pasen in Istanbul. Het begon te sneeuwen. Zo stond haar daar op een brug over de Bosporus en zag de sneeuw vallen.

De sneeuw in de stad verbaasde hem. Ook omdat het niet vaak gebeurt in deze Turkse stad. Hij wist het: ik ga dit gebruiken voor mijn boek.

In De afvallige gebeurt dat inderdaad. Het sneeuw in Constantinopel als de verteller Dido daar voor de eerste keer aankomt. Het is winter en hij heeft niet eens in de gaten dat hij de stad Constantinopel binnenkomt.

‘De Bosporus,’ vertelde de onbekende die zich bij hen had aangesloten. En terwijl ze nog uitkeken over de zee-engte, hield het op met sneeuwen. Ze liepen verder en nu zag Dido, de muren en huizen, de kerken, alles onder die witte deken. Vitalis volgde zijn blik. ‘Zie,’ zei hij somber, ‘de keizerin van het Oosten in haar doodskleed.’ (270)

De sneeuw die op de stad valt, het trof Jan van Aken. En het is een mooie passage geworden waarin werkelijkheid, verbeelding en verhaal heel mooi samenvallen.

Lees Versteende woud

Lees Doedelzak en kwinkslag

Lees mijn artikel voor het Zuid-Afrikaanse Litnet

Teckels in sneeuw

image

Een klein jaar geleden (eind januari) kwam de eerste teckel in huis: Teuntje. Daags erna begon het te vriezen en nog een paar dagen later viel de eerste sneeuw. Zo liep een puppie van 9 weken in de verse sneeuw.

Teuntje op Zapp Live
Teuntje op Zapp Live

We maakten een prachtige foto van Teuntje in de sneeuw. Ze stond voor de slee waar Doris op zat. Het leek net of de kleine pup de slee aan het trekken was. We stuurden de volgende dag de foto op naar Zepp Live. En daar kwam ze op televisie. Saartje was er nog niet, die hing op het moment van de foto aan de tepel van moeder Bree.

image

Nu de sneeuw weer ligt, moesten we allemaal aan die foto terugdenken. En vandaag stelde Doris voor om de foto nog een keer te maken. Maar dan een jaartje later. We hebben niet alleen een oudere Teuntje. Ook de dame op de slee is een jaartje ouder. Bovendien is Saartje er ook bij. Net als de rest ook een jaartje ouder.

image

De uitvoering was een stuk lastiger dan het idee. De honden wilden natuurlijk niet mooi naar voren kijken. Ook trokken ze niet zo uitdagend als Teuntje vorig jaar. Uiteindelijk slaagden we erin op dezelfde plek als vorig jaar. En het verschil is goed te zien.

Sneeuwpret met teckels

image
Sneeuwpret voor Teuntje en Saartje

De sneeuw levert niet alleen pret op voor kinderen, onze teckels kunnen er ook wat van. Ik liet vanmiddag de honden uit in een witte wereld. Teuntje kende de sneeuw al van februari. We hadden haar net in huis en het begon te sneeuwen.

Saartje was toen nog te klein voor sneeuwpret. Zij zag vandaag voor het eerst van haar leven sneeuw. Vanmorgen vond ze het niks in die natte bedoening, maar vanmiddag sloeg ze om als een blad aan de boom. Wat heerlijk was de sneeuw.

Zeker toen ik ze in het park even losliet. Ze groef holletjes in de verse sneeuw en rende achter de sneeuwballen die ik gooide. Als de bal in de sneeuw viel, keek ze beduusd om zich heen. Waar was de bal nou gebleven.

Het was zo leuk dat ik er een filmpje van maakte. De sneeuw levert niet alleen pret op voor mensen. Honden vermaken zich ook prima in de witte wereld.