Tagarchief: saartje

Controle – Saartjes hernia (10)

Razendbenieuwd naar de status van Saartjes rug. Vorige week zijn we voor controle naar de dierenarts in Huizen geweest. Hoe gaat het met de rughernia die zich in juli voordeed? We zijn nieuwsgierig of we verder nog vooruitgang kunnen verwachten.

We bezoeken Dierenkliniek Haardstede in Huizen, waar dr. Bavelaar orthomaneel dierenarts is. Ze heeft een nuchtere houding, waarbij ze rekening houdt met het dier. Je kunt een hond met een zwakke rug wel allerlei verboden opleggen, maar een teckel is eigenwijs.

Is het niet linksom, dan proberen ze het wel rechtsom. Het is de charme van het ras, maar voor een goede gezondheid funest. Daarom proberen we te laveren rond het gedrag en het beste voor het dier te doen.

We zijn eerst naar buiten gegaan om een stukje te lopen. Saartje heeft snel de neiging om te gaan huppelen. Haar heupen zijn nog niet optimaal op kracht waardoor ze zo gaat lopen. Ook kan het gebeuren met de kou dat het wat lastiger gaat. Saar is mans genoeg om dan duidelijk aan te geven dat het niet gaat. Ze loopt dan gewoon niet meer.

De dierenarts is erg tevreden. Zeker als je het vergelijkt hoe Saartje een halfjaar terug eraan toe was.

Ze lijkt zelf het minste met haar hernia te zitten, springt thuis gewoon op de bank. Al blijft ze soms halverwege hangen. Dan bengelen de pootjes een beetje. Dat komt omdat er nog wel een zwakke plek zit, bij 1 ruggenwervel. Soms heeft ze een knik in de rug. Wel jammer, maar het had allemaal erger kunnen zijn en Saartje heeft er zelf het minste last van.

Zo gaan we weer opgelucht naar huis. We gaan over een maand of 8 nog een keertje terug om te kijken hoe de knik zich ontwikkelt. En Saartje is weer goed verwend. Ze weet dat als ze gaat blaffen veel kans maakt op wat lekkers. Daarvan heeft ze een heuse sport gemaakt.

Dat soort dingen leert ze heel snel…

Wordt ze de oude? – Saartjes hernia (9)

Het is 4 maanden geleden dat Saartje niet meer kon lopen vanwege een rughernia. Ik heb er niet meer over geblogd omdat er niet echt nieuws te melden was. Voorzichtig hebben we het rondje lopen iedere keer wat uitgebreid.

Uiteindelijk loop ik het oude rondje weer. Dat heeft nog wel even geduurd voor ik weer het hele rondje durfde te lopen, maar nu hobbelt ze vrolijk mee.

Zeker, het is niet meer de oude, vlotte pas. Al heb ik het idee dat ze nog altijd vorderingen maakt. Het gaat langzaam maar zeker steeds beter. Maar dat zegt niet dat ze weer helemaal de oude is. Ze loopt soms nog erg slordig. Lijkt zich er niet zo druk over te maken.

Bij het poepen kromt haar rug best vreemd. Net als dat haar pootjes schudden bij het plassen. Dingen die wel langzaam afnemen, maar of het helemaal verdwijnt… Ik weet het niet.

Soms vind ik dat wel jammer. Dan vraag ik mij af of ze ooit weer de oude wordt. Tegelijkertijd ben ik heel blij dat ze loopt en geen pijn heeft. De tijd zal het leren. Zou ze bijvoorbeeld een flinke strandwandeling kunnen hebben?

Dan kom ik thuis van het lopen en snuffelt heerlijk verder. Het is niet meer die hond die uitgeput in haar mandje ploft. Het springen op de bank gaat steeds behendiger. Al bengelt ze soms met de pootjes als ze halverwege de bank heeft weten te komen.

Allemaal dingen die vertellen dat het beter gaat dan ooit. Al is het niet goed voor de rug, maar als we daar tegenin gaan, heeft niemand een leven. Daarom laten we het maar zo.

Stilstaan – Saartjes hernia (8)

De patiënt Saartje geneest langzaam maar zeker van haar hernia, maar het gaat langzaam. Elke dag een paar keer de oefeningen en we breiden meer en meer het rondje lopen uit. Daarbij let ik ook goed op. Soms loop ik te snel, als ik dan wat vertraag, zie ik hoe goed de achterpootjes alweer mee kunnen lopen. Ik moet voorkomen dat ze teveel moet huppelen, met haar klik-klakheupjes.

Dat betekent dat we nog een lange weg moeten gaan. Het oude rondje lopen zie ik deze maand niet gebeuren. De spieren van de achterpoten, heupen en rug zijn nog lang niet zo sterk als ze ooit waren. Het lukt bijvoorbeeld nog niet om haar pootje zover op te tillen dat ze over de hoge rand van de mand kan stappen. Saartje heeft er weinig last van, dan laat ze de boel gewoon glijden.

Het beste zagen we het toen we op een avond met de oefeningen, Teuntje de oefeningen lieten doen. Ze wilde ook heel graag op de krukjes. Naast dat Teuntje een veel bewegelijkere teckel is, vond ze het getrek maar helemaal niets. Inge probeerde haar pootje op te tillen, maar dat ging niet zo makkelijk. Ze verplaatste hem steeds net als Inge hem wilde optillen.

Die krachtige rug van Teun in vergelijking met de wiebelige rug van Saartje is dan best confronterend. We zijn er nog lang niet. Al hoop ik nog steeds op een volledig herstel. Volgende week gaan we weer naar de dierenarts. Ik ben ontzettend benieuwd.

Grens bewaken – Saartjes hernia (7)

Hoe gaat het met de hernia van onze Saar? Ze maakt het bijzonder goed. We hebben de benchrust iets verruimd. Het geldt ook als ze rustig in de mand ligt. Merken we dat ze te wild is en te vaak uit de mand gaat, dan moet ze in de bench.

Tot nog toe werkt het heel aardig. Al merk ik wel dat het best lastig is om de grens te bewaken. We breiden het rondje lopen steeds verder uit. Gingen we eerst tot de rand van het park, nu durf ik er al een eindje in te lopen. De band gaat al niet meer om haar middel. Ze springt er namelijk steeds uit.

Dan is het vooral goed opletten. Zo liep ik gisterochtend voor het eerst tot het eind van het eerste grasveld met de bomen. Daar kreeg Saartje het wel moeilijk. Bij het snuffelen aan een graspol, ging ze even zitten. De poten niet mooi recht naar beneden, maar opzij.

Op die momenten merk je dat je hond nog echt hernia heeft. De oefeningen werpen vruchten af. Wel heeft ze nog een paar eigenaardigheden, zoals wippende pootjes als ze plast. De kracht zit nog niet helemaal in haar poten, maar we zien nog elke dag vooruitgang.

Inge heeft de filmpjes die ze in de eerste dagen maakte, gekoppeld aan de filmpjes die ze later schoot. Je ziet hoe snel ze vooruit is gegaan. Het geeft hoop voor de toekomst. Het zou best weleens kunnen dat het helemaal goedkomt met onze Saar.

Met sprongen vooruit – Saartjes hernia (6)

Saartje gaat letterlijk met sprongen vooruit. Het lopen met de sling is geen optie meer. Ik probeer haar rug nog te ondersteunen bij het lopen, maar ze springt gewoon behendig uit de sling.

Daarom heb ik het maar opgegeven en loop ik zonder ondersteuning een rondje. Het wandelingetje vanmorgen voor het eerst weer een klein stukje uitgebreid. Nu ook een stukje door het gras. Ze vindt het heerlijk en geniet. Je ziet het omdat ze kwispelt tijdens het lopen. En vooral geniet ze van lekker snuffelen. Af en toe steelt ze een pluk gras dat is blijven liggen na het grasmaaien.

Ze gaat zo hard vooruit dat ze zelf denkt dat ze helemaal beter is. Gisteravond sprong ze in haar enthousiasme op de bank. Zonder nadenken liep ze bijna door tot de rugleuning. We corrigeerden haar snel en wilden voorkomen dat ze van de bank af zou springen. Natuurlijk waren we te laat.

Later met wandelen wist ze niet alleen uit haar sling te springen. Ze kwam ook uit het tuigje en liep zo het taluud af naar de gracht. Hemeltje. We moeten haar echt in de gaten houden.

Daarom nog heel veel in de bench. Vanmorgen toen ik alleen was, mocht ze in het mandje blijven liggen nadat ik haar uit de bench had gelaten. Teuntje was in de bench gekropen en maakte er een lekker nestje om even te liggen. Zo hadden de dames ongemerkt van plekje geruild.

Het gaat dus erg goed. Zo goed dat we extra moeten opletten dat het niet te wild gaat. Gelukkig maar. Ik merk dat het mij heel vrolijk maakt. Goed de oefeningen blijven doen en veel blijven lopen, zodat ze weer krachtige spieren krijgt. En dan vooral hopen dat de hernia nooit meer terugkomt.

Meer praatjes – Saartjes hernia (5)

Het gaat erg goed met Saartje en het herstel van haar hernia. Ze loopt steeds beter en krijgt meer en meer praatjes. De hele dag in de bench zitten, vindt ze helemaal niks. Ze moppert dan de hele tijd door te blaffen en nukkig grommetjes uit te delen.

Als ze naar buiten mag is ze helemaal gelukkig. Daarom oefenen we ook met kleine rondjes lopen, gesteund met een mitella rond haar achterlijf. Het mag allemaal niet te wild, maar soms ziet ze kans om toch de kamer in te sprinten. Dan glibbert ze over de gladde vloer. Het mag niet, maar ga dat maar eens tegen.

Het goede nieuws is gisteren bij de dierenarts van dierenkliniek De Haardstede in Huizen bevestigd. Mevrouw Bavelaar, de orthonanuele dierenarts, vindt ook dat Saartje goed betert. De conditie is erg goed en de wil is er ook.

Meteen een check van de rug. Een enkele wervel zat nog niet helemaal goed en ook haar nek zat een beetje scheef. Dat komt vooral door de inspanning in het voorlijf. De reflex in de achterpoten is er nog niet helemaal. Het is afwachten of dit terugkomt of dat dit een restant is dat overblijft van de hernia.

Dat betekent dat we steeds meer mogen gaan doen. Zo gaan we 5 keer per dag 5 minuten met haar wandelen. Dan heeft ze wat anders om handen dan alleen die bench. Mogelijk dat ze zich dan ook wat kalmer in de bench houdt.

Lees verder: Met sprongen vooruit