Tagarchief: riolering

In de put, uit de put – Tiny House Farm

Hét kenmerk van Oosterwold: je moet voor je eigen riolering zorgen. Daarvoor hebben wij bij ons huisje onze eigen put. Het heet een septic tank. Hierin stroomt het vieze water om daarna via de rioolbuizen naar het gezamenlijk helofytenfilter te gaan.

Bij ons groeien daar wilgen. Afgelopen winter hebben we met z’n allen deze wilgen gesnoeid. Als het water door het helofytenfilter gegaan is en daarmee gezuiverd, belandt het uiteindelijk in de gezamenlijke wateropvang.

De septic tank zit vol. Het vuil drijft en wordt opgezogen door de blauwe slang

Ieder huis eigen put

Voor de putten bij de huizen, zijn we zelf verantwoordelijk. Het is een septic tank van 4 m3 en een paar weken geleden heeft Wetlantec in onze put gekeken. Ze waarschuwden dat we hem snel moesten legen. Een gezin van 3 min of meer volwassenen, samen met een jaar thuiswerken door corona. Dat is waarschijnlijk de oorzaak dat de put nu al vol zit.

Daarom zijn we snel op zoek gegaan naar iemand die de put wil legen. We kregen via Wetlantec de naam Olthuis Recycling uit Dronten door. De septic tank mag namelijk absoluut niet helemaal leeggehaald worden. Het is bij ons ook geen bezinksel dat erin zit; het ‘bezinksel’ drijft bovenop.

Het legen van de put

Werking septic tank

De werking van de septic tank is dat de eerste zuivering van het water hier al gebeurt. Er zitten allerlei bacteriën in het water dat het afvalwater in de septic tank al zuivert en ervoor zorgt dat de ‘grote delen’ niet in het helofytenfilter belanden.

Alle huishoudens van de Tiny House Farm hebben de kleinste maat put, 4 m3. Het is verschillend hoe lang je ermee doet. Heb je een 1-persoonshuishouden dan zal het langer duren. Een bewoner op ons hofje heeft bijvoorbeeld een composttoilet. Die gebruikt het riool alleen voor het vuile water uit de douche en van de afwas. Zij zal er misschien wel 10 jaar over doen voordat de put verschoond moet worden.

De vieze septic tank. In tegenstelling tot een beerput, drijft het vuil bovenop.

1 m3 afgevoerde smerigheid

Gelukkig weet Olthuis Recycling er genoeg vanaf. De chauffeur vond het ook heel leuk om langs te komen. Wij en onze nieuwe buren hebben de put geleegd. Goed voor ieder 1 m3 afgevoerde smerigheid.

Wij hebben daar dus ruim 2,5 jaar over gedaan. We waren overigens net op tijd en hadden er niet veel langer mee moeten wachten. Daarom zullen we vanaf nu ook zelf wat vaker kijken of de stront niet te hoog komt.

Vuile water belandt in de tankwagen

Put helft gevuld laten

Het is bij het legen wel heel belangrijk dat de put tot meer dan de helft met water gevuld blijft. De wanden schijnen speciaal gemaakt te zijn om de bacteriën goed te huisvesten. Ook is de stabiliteit afhankelijk van het water. Helemaal leeghalen is niet de bedoeling; de septic tank moet minimaal voor de helft gevuld blijven met water.

Overigens verschilt het verkooppraatje van de werkelijkheid. Bij ons is destijds gezegd dat ongeveer na 5 jaar de put geleegd zou moeten worden. Ze hebben daarbij niet gezegd voor hoeveel mensen dat zou gelden. Ik had om eerlijk te zijn, niet verwacht dat we zo tekeer zouden gaan.

Kijk maar niet naar de vieze smurrie in de put

Schone put

De put is weer schoon. Benieuwd of het over 2,5 jaar weer moet of dat het nu wat langer kan. Voor een jaarbedrag rioolheffing is de put nu geleegd. Natuurlijk komt daar ook nog onderhoud bij voor het hele systeem. Het zag er allemaal prima uit, beweerde de man van Olthuis Recycling. Ik weet niet of hij dat uit beleefdheid zei of echt meende.

Gepiep in de ochtend

image

Ik zet mijn voeten buiten de deur en hoor de indringende piep van iets. Daaronder het monotone gebrom van een stationair draaiende motor. Het gepiep klinkt overal doorheen. En dat om 7 uur in de ochtend. Een groot deel van de mensen ligt nog lekker op 1 oor.

Als ik de gracht op loop, zie ik de dader. Een grote vrachtwagen met een watertank erop. Het ding staat water te zuigen uit de gracht. De riolen worden in onze wijk momenteel schoongespoten. Daarvoor gebruiken de tankwagens het water uit de gracht.

Ik passeer de vrachtwagen. Het keiharde elektronische gepiep geeft je bijna een gehoorbeschadiging. Nutteloos gepiep ook. De chauffeur van de vrachtwagen heeft zich veilig verschanst in de cabine.

De hele rit door het park klinkt het keiharde gepiep. Het is zo’n piep die je achtervolgt. Zelfs al zou het stoppen, dan klinkt het in je hoofd nog een halve dag na.

Het stopt even, maar wordt vrijwel meteen weer hervat. Als het 5 minuten later eindelijk stil is, besef ik dat bijna mijn hele rondje met de honden vanmorgen beheerst wordt door dit onnodige lawaai.

Waarom moet dit klinken? Niemand is er bij gebaat, eigenlijk hebben er alleen maar mensen last van. Geluid als vervuiling. Onnodig geluid.

Er staat weer een nieuwe vrachtwagen. De chauffeur haalt de slang uit zijn wagen en laat hem in het water zakken. Daar begint het weer: het piepen. Ik film het om het geluid eens aan de wereld te laten horen.

Maar dan loopt de chauffeur naar de achterkant, naar een paneeltje en drukt op een lichtgevende knop. Het gepiep houdt op. En daar is de verklaring van het gepiep zojuist: de chauffeur in de vorige tankwagen, was lekker in zijn cabine gaan zitten en liet het ding maar piepen.

En ik zie het voor me, collega’s die hem eindeloos zeggen dat hij die knop moet indrukken. Dat mensen daar last van hebben om 7 uur ’s ochtends en dat het gepiep helemaal nergens voor nodig is. Alleen maar als je de slang in het water doet, maar daarna mag, nee moet, hij uit.

De man knikt en je weet dat het morgenochtend weer gebeurt.