Tagarchief: procedures en pistolen

Opkomst en ondergang Grand Café De Rechter

image

In de reconstructie over de opkomst en ondergang van het Grand Café De rechter zet Mirjam Pool in Procedures en pistolen een integer en grondig verhaal neer hoe het zo heeft kunnen komen. Een antwoord heeft ze niet. Daarvoor ontbreken duidelijke bewijzen. Het vermoeden tijdens de rechtszaak dat de oorzaak misschien wel ergens anders ligt, komt ook hier naar voren.

Zeker, de gemeente heeft het echtpaar niet meegezeten, maar hun culturele achtergrond en voor hem een taalbarrière zorgden voor veel extra ellende. Het algehele wantrouwen in de overheid, past misschien wel in Turkije, maar niet in Nederland. Bovendien begrijpt de slecht Nederlands sprekende Ahmet veel dingen onvoldoende vanwege de taal.

De verklaring die het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld geeft in de rechtszaal is zeer plausibel: het echtpaar heeft zich ernstig vergaloppeerd. In de grootheidswaanzin zijn ze doorgeslagen.

De successen bij het restaurant De Molen en de zucht naar een grotere mate van aanzien door een restaurant in het centrum te bezitten, maakten dat hij niet weloverwogen besluiten nam. Bovendien was hij onvoldoende op de hoogte van de plannen van de gemeente met de plek waar hij zijn nieuwe restaurant vestigde.

Hij maakte ongekend hoge kosten in de veronderstelling dat alles wel geregeld zou zijn. Toen dit allemaal mislukte en hij tot over zijn oren in de schulden zat, sloegen de stoppen door. Over die financiering is veel onduidelijkheid. Mogelijk crimineel geld en zijn gewelddadige instelling deden de rest. Hij stond onder hoge druk en zijn verworven eer werd bedreigd. Er zat niks anders op dan zijn eer te redden en de gemeente de schuld te geven van het mislukken van zijn onderneming.

De gijzeling ontstond per ongeluk omdat hij de betreffende wethouder niet kon vinden. In de hoop dat hij wethouder Anthon Sjoers kon spreken, gijzelde hij wethouder Bert Kuiper met vier ambtenaren. Alles mislukte en hij gaf zich uiteindelijk gewonnen.

Vervolgens probeerde zijn vrouw de eer alsnog te redden door de gemeente zeer expliciet de schuld te geven voor het handelen van haar man. Daarin is zeer redelijk geslaagd. Programmamakers van prijswinnende televisieprogramma’s als Zembla trapten in het verhaal. Ze legden de schuld neer bij de gemeente en pleitten de gijzelaar vrij. De gemeente werd hierdoor dubbel slachtoffer.

Een treurig verhaal met allemaal verliezers. Van de geplande sloop van het V&D-gebouw is het niet gekomen. Het staat er nog altijd. Net als dat Ahmet nog altijd gevangen zit en zijn vrouw in de schuldsanering zit. De glorierijke toekomst is er niet meer. Misschien in Turkije, waar ze niet meer door cultuur en taal gehinderd worden. Maar daar zijn weer andere dingen.

Meer lezen
Dit is de laatste blog uit een serie van vier blogs over het boeiende boek Procedures en pistolen van Mirjam Pool.

Procedures en pistolen

image

De gijzeling in Almelo in 2008, waarbij een restauranthouder vier ambtenaren en een wethouder urenlang gijzelde, was al een tijdje naar de achtergrond geschoven in mijn aandacht. Tot ik enkele weken geleden een oud-collega van de krant sprak. Het onderwerp waar ik mij al enkele dagen na het drama over verbaasde, trok passeerde even de revue.

Ik vertelde hem dat ik mij verwonderde over de onjuiste en vooral tendentieuze berichtgeving over dit onderwerp. Allerlei dingen klopten er niet. Ook zag ik op mijn blog dat de verhalen in Eenvandaag en Zembla veel onderbelicht lieten. Hij attendeerde mij op het boek van Mirjam Pool Procedures en pistolen, Over een gijzeling, de overheid en het publiek dat afgelopen jaar verscheen.

De schrijfster Mirjam Pool doet hierin uitvoerig verslag van de gebeurtenissen. Op de dag van de gijzeling werkte ze op het Almelose stadhuis om een volgend journalistiek project te kunnen financieren en ter inspiratie over armoedebeleid. Ze wordt die dag meegezogen in een gebeurtenis die de internationale aandacht trekt.

De nasleep van het gijzelingsdrama is de beeldvorming van het publiek. Dat lijkt vooral te vinden dat de gemeente Almelo dit aan zichzelf te danken heeft. De gemeente meet met twee maten, zou bepaalde ondernemers voortrekken en andere juist traineren. Een goede man als O. is door dezelfde gemeente helemaal tot wanhoop gedreven. Zo sterk zelfs dat hij tot deze daad gekomen is.

De (landelijke) media nemen deze opvatting gretig over. Televisieprogramma’s als Eenvandaag en Zembla gaan helemaal op in deze beeldvorming en hebben geen oog voor de andere kant van de zaak. Ze lijken zelfs de misdaad van O. goed te willen praten.

Mirjam Pool duikt diep in het onderwerp. Minutieus reconstrueert ze de uren van de gijzeling in het stadhuis. Van minuut tot minuut pluist ze uit wat er gebeurd is. Ze wisselt deze reconstructie op basis van interviews af met haar eigen ervaringen. Als ambtenaar zit ze urenlang gevangen in haar eigen kantoor.

Op de eerste verdieping in dat gebouw worden de wethouder en vier ambtenaren gegijzeld. Zij worstelt met angst en honger over de goede afloop voor haar. Mirjam schrijft het eerste hoofdstuk, het hoofdstuk van de reconstructie met grote vaart. Veel is nog onduidelijk, maar ze weet een prachtige spanningsboog erin te bouwen. Ze doet dit erg overtuigend en met veel vaart.

Lees het vervolg: Spanningsopbouw