Tagarchief: planten

Baby Artisjokken – Tiny House Farm

De uitgebloeide artisjokken had ik aan het einde van de zomer afgeknipt en op een composthoop gelegd. Lekker misschien voor de vogels om op te eten. Je weet maar nooit wie je er een plezier mee doet.

baby artisjokken in de grote bloem
Uitgebloeide plant met baby artisjokken

Uitlopende bloemen met baby artisjokken

Tot Inge een paar weken terug ineens zag dat de uitgebloeide bloemen uitliepen. De zaden sloegen aan. Er staken heuse kleine plantjes uit de bloemen. Voorzichtig heb ik er een paar baby artisjokken losgemaakt en in een potje gedaan.

En ze slaan heel goed aan daar in de vensterbank. Zo goed dat ik ze verplant heb in grotere potten. En zo met zicht op de grote moeder-artisjok kijken de kleintjes naar buiten. Ze groeien als kool. Heerlijk om te zien hoe ze zo in deze tijd van het jaar omhoog schieten. Zo hebben we toch een beetje voorjaar in huis.

De baby artisjokken verplant in grotere potten

Het zijn er nu 6. Het is nog afwachten hoe de planten die nu in de tuin staan, het doen deze winter. We hebben wel gemerkt dat ze treurig ineen duiken als het ’s nachts vriest. Gelukkig trekken ze dan in de loop van de dag weer bij. De milde vorst kunnen ze wel goed aan, maar als het hard gaat vriezen, wordt het spannend.

Afgelopen weekend mochten ze in een grotere pot. Er stonden nog potten met aarde. En zo kregen de nakomelingen een veilig en warm plekje in de vensterbank. Nog een paar maanden in huis, voor ze naar buiten mogen. Met uitzicht op hun grote voorbeeld. De milde temperaturen geven de moederplant buiten enorme afmetingen. Als de ruwe stormen rustig blijven, dan belooft dat een rijke zomer te worden.

Uitzicht op de enorme moederplant

Beetje regen – Tiny House Farm

De smeekbede om een regenbui is een heel klein beetje verhoord. We hebben nu een paar dagen regen gehad. Je ziet meteen de hele tuin opfleuren. De grauwe stoflaag is van het groen af en je ziet weer: groen. Wat is dat genieten zeg.

natte zonnebloem door de regen

Bovenop helpen

De tuin leeft dus weer helemaal op en dat is geweldig. Hopelijk is het genoeg om de uitgedroogde fruitbomen er weer een beetje bovenop te helpen.

De framboos krijgt knoppen

Het is sowieso een feest om door de tuin te lopen. Met alle coronamaatregelen loop ik nu regelmatig een extra ronde door de tuin. Het is heerlijk om te zien hoe alles weer groeit en bloeit. Hoe planten elkaar opvolgen. Na de kersenbloesem is het nu tijd voor appelbomen en de lijsterbes.

de morellen komen uit de uitgebloeide bloesem

Lijsterbes in bloei

Op allerlei plekken in de tuin zie je de lijsterbes in bloei staan. De regen helpt enorm bij deze bloei. De appels volgens snel. De Zoete ermgard heeft prachtige witte bloemen met een smal rood randje. Zo kenmerkend voor appelbloesem.

de lijsterbes in bloei!

Bij de kers en ook de krent zien we de uitgebloeide bloemen omvormen tot heuse vruchten. Nog niet zo snel, maar iedere keer weer ietsje meer. De kers bolt letterlijk steeds groener op uit de bloem. Op andere plekken beginnen de vruchten ook steeds groter te worden. Ook dit jaar bespeur ik een paar amandelen. Net als de eerste pruimen, waarbij de nieuwe Reine Victoria het wel heel goed doet. Prachtig gewoon!

de krent krijgt vruchten

Fantasietuin

En zo wandelend door mijn tuin fantaseer ik vooruit. Hoe de bomen groter zijn en je een eigen hofje hebt. Het plekje voor jezelf verscholen in het groen. Niet meer die grote vlakte, maar een eigen, beschut plekje. Een echte ‘locus amoenus’ door de ‘hortus conclusus’. Weliswaar zonder een dikke kasteelmuur, maar met een volle groene haag. De regen helpt erbij om de droom echt te zien gebeuren.

groene tuin achter het roze huisje

Storm en pruimen – Tiny House Farm

En heeft je huisje de storm overleefd? Verschillende lieve berichtjes van vrienden gekregen die vroegen of storm Ciara ons huis had toegetakeld. Gelukkig, we hebben het overleefd!

Harde wind of niet; het huisje houdt zich goed bij die harde winden. Je ervaart de wind wel anders dan in een stenen huis. Het huis beweegt meer mee met de wind en je hoort de storm ook beter. Maar alles heeft zich goed gehouden.

Veel rukwinden

Bij het fietsen naar het werk, had ik maandag en dinsdag wel het idee dat het harder woei dan tijdens de storm. Veel rukwinden. Het is onstuimig en dat is het de hele week.

Die onstuimigheid werd onze dakbedekking weer fataal. Vorig jaar waaide het in maart los bij een felle rukwind. Nu kwam een flap van de bitumen maandag los bij een harde windvlaag. Meteen bouwer Martin gebeld. Hoe kan dit nu gebeuren. Vorig jaar verzekerde de loodgieter dat de bitumen nu echt muurvast zaten met grote zware daknagels.

Losse bitumen

Martin heeft de bitumen weer vastgezet onder een latje. Dit keer kwam de loodgieter de volgende dag al om de boel weer goed te bevestigen. Dit keer met de brander en nog een keer de zware daknagels. Ik hoop dat de bitumenlaag dit keer wel bestand is tegen de rukwinden. Het is ook op een kant waar de wind hard kan slaan tegen het dak. Maar dan nog, zou het dak niet hoeven los te komen. Een goede test komend weekend als storm Dennis langskomt.

Over storm gesproken. Een goede gewoonte van ons met wind is het planten van bomen. Het begon al bij de harde wind toen we de sering van het vorige huis wilden planten. Bij de voorspellingen – en waarschuwingen – voor Ciara, hebben we nog even een pruimenboom geplant.

Pruimenboom

Vrijdag kregen we een telefoontje van de bomenman Johan over de bestelde pruimenboom. Hij wilde hem wel brengen, maar we waren niet thuis. Daarom haalden we hem zelf de volgende dag op.

Wat een boom is het zeg. We hebben nog niet een 4-jarige fruitboom gehad. Het is halfstam en wat een flinke jongen zeg. Meteen de boom in de grond gezet en stevig aan een paal vastgebonden. Zou de Reine Victoria wel bestand zijn tegen de storm?

Hij steekt met kop en schouders uit boven de rest en er is nog niet zoveel beschutting. Zondag bij de storm heb ik de boom nog wat steviger vastgebonden, op meer plekken. Net als dat ik de Ginkgo nog van een extra paal heb voorzien.

Extra versteviging

Maar wat heeft hij zich goed gehouden. Hij staat nog mooi overeind, met dank aan de extra versteviging aan de paal. Ik ben heel benieuwd hoe hij aanslaat. Het is een Reine Victoria, een lekkere pruim om uit de hand te eten, maar ook heerlijk om in de jam te verwerken.

Zoete Ermgaard – Tiny House Farm

Nog wensen in zo’n volle fruittuin als de onze? Inge wil nog heel graag een speciaal appeltje: de Zoete Ermgaard, of Armgaard. Een appeltje waar ze goede herinneringen aan koestert. Het doet haar aan haar moeder denken.

Vorige maand heb ik al met Johan van de Stadsbomerij dat we rond Inges verjaardag zouden langskomen voor een boompje. Eigenlijk wilde ik hem al voor haar verjaardag als verrassing geven. Maar alle toestanden met de griep afgelopen weken heeft een beetje tegengewerkt. Daarom gaan we samen naar de boomkwekerij van Oosterwold.

Akker vol bomen

In het veld aan de andere kant van de weg ligt de akker boordevol met boompjes. Alle soorten en maten, door elkaar. Het helpt tegen eventuele ziektes en andere ellende. Nu lopen we tussen de lange rijen met voornamelijk fruitbomen, soms zit er een bessenstruik tussen.

En daar staan ze: de Zoete Ermgaardjes. Ze zijn nog niet zo groot. We willen ook een laagstam. Dan kun je er goed bij en blijft alles nog een beetje in toom. Nadeel is wel dat je er minder goed langs kunt lopen. Hoogstam vertoeft wat hogerop, waardoor je makkelijker onder de bomen door kan lopen. We zullen het ervaren. In onze tuin staan naast laagstam ook middenstam en wat hogere fruitbomen.

Zoete Ermgaard uit de grond

Behendig bevrijdt Johan de Zoete Ermgaard uit de grond. De muizen hebben zich rustig gehouden. Er zitten wat lichte knaagsporen, maar niks schokkends. Even later zitten we in de auto met het stammetje en rijden weer naar huis.

Dan maar meteen de boom in de grond. Hij krijgt een plekje in ons fruitbomenhoekje aan de noordoostkant van de tuin. We hopen zo een beetje een zonneval te maken waardoor we ook wat warmere en meer beschutte stukjes tuin krijgen. De boom gaat snel de grond in. De regen druilt lekker verder.

De Zoete Ermgaard is vooral bekend uit Zuid-Holland, lijkt het. Mensen die ik spreek uit de regio Rhoon en Pernis herkennen het soort meteen. Een heerlijke, kleine en zoete appel met een lichtrode blos. Heel goed uit de hand te eten, maar ook lekker om te drogen. Ik ben heel benieuwd.

Binnenkort op de verjaardag van Inges moeder, zullen we een deel van haar as bij het boompje strooien. Zo hopen we iets van haar energie in de zoete appeltjes terug te vinden.

De laatste wens is om nog een Reine Victoria pruim te planten. Ook deze is in bestelling…

Japanse wijnbes, boysenbes en kwee – Tiny House Farm

We vorderen heerlijk met het inrichten van de achtertuin. In deze tijd van het jaar is er veel gelegenheid om het grote spul te verplanten. Sommige bomen die we vorig jaar hebben geplant, komen toch niet helemaal tot hun recht.

Daarom verplaatsen we ze een eindje. Zoals de perenbomen die we naast het huis gaan planten. Dat geeft op warme zomerdagen ook een stukje schaduw op de muur. We hebben afgelopen zomer gemerkt dat het wel heel heet wordt aan die kant van het huis.

Tussenlaag

Tegelijkertijd zijn we druk in de weer met het vullen van de andere lagen in onze tuin. Het boek Praktisch handboek voedselbossen van Martin Crawford helpt ons hierbij. We hebben bomen en ook veel bodembedekkers, maar een mooie tussenlaag van struiken en heesters ontbreekt voor een groot gedeelte.

Surprise met de Ginkgo door het dak.

Hazelaars, wilde liguster en rode kornoelje zijn flinke heesters die er groeien. Maar wat denk je van bijvoorbeeld de Japanse kwee. Het boek van Martin Crawford maakt me daarop attent. Het zijn kleine struikjes, ze worden niet veel hoger dan een meter. En langzame groeiers. Ze krijgen een soort appeltjes als vruchten. En volgens de schrijver is deze dwergkwee veel beter te verwerken dan de ‘gewone’ kweepeer. De plant is makkelijk in onderhoud en is daarom ook vaak in gemeentelijke plantsoenen te vinden.

Japanse kwee

Ik heb met Sinterklaas 5 plantjes van deze Chaenomeles japonica gekregen. Verpakt in een prachtige surprise in de vorm van ons huis en met een Ginkgo door het dak. Op de zijkant had de Sint geïnspireerd door de muurgedichten in Leiden een prachtige haiku geschreven.

Surprise met haiku

Een paar voor in het Japanse hoekje en de rest heb ik verspreid over de tuin ingeplant. Gelijk hebben we een paar bramen en de oranje frambozen ergens anders gezet. De Chesterbraam wortelde bij de uitlopers al. We hebben ze dieper de tuin in geplant. Zo kunnen we meer van dit makkelijke bramenras krijgen.

Boysenbes en Japanse wijnbes

Zaterdag heb ik bij Johan, de bomenman van Oosterwold een paar bessen gehaald die nog niet in onze collectie zit. De Boysenbes en de Japanse wijnbes. De boysenbes is een kruising van taybes, framboos en braam. De Japanse wijnbes is een frambozenvariant.

Allemaal bijzondere soorten van klein fruit. Ik ben heel benieuwd naar de smaak. Als het tegenvalt, dan planten we iets anders. Zo gaan we door ontdekken onze eigen heerlijke smultuin maken.

Klaprozen en inspiratie – Tiny House Farm

Wat knapt de tuin op van een bui. Alles komt helemaal los. De klaprozen kleuren intenser dan ooit. Net als dat de hondsroos in bloei staat.

klaprozen
Klaprozen in bloei

De tuin begint er prachtig uit te zien en we beginnen er ook echt plezier in te krijgen. Het helpt wel mee dat het zomer begint te worden. Al dat frisse groen – inclusief alle distels en andere ongein – maakt je helemaal vrolijk.

Tuinexcursie

Afgelopen zaterdag is onze tuin onderdeel geweest van de tuinexcursie Struinen langs tuinen. Bezoekers kwamen langs om te kijken naar welke tuinen er in Oosterwold zijn te vinden. Puur inspiratie opdoen. Ik heb er hard om moeten lachen. ‘Inge’, zei ik. ‘Je laat ze gewoon wat onkruid zien.’

Inge heeft verteld over permacultuur en de relatie met onkruid. Dat onkruid eigenlijk niet bestaat. Daarom halen we alleen het onkruid weg waar we last van hebben. En dat verklaart ook dat we deel met distels hebben. De planten die er groeien vertellen hoe de grond is. Dus veel distels is voedselrijk. We hebben de speerdistel, de akkerdistel en de melkdistel.

Vergeten wikke en de rest

Maar er groeien niet alleen distels. Er zijn ook klaprozen, vergeten wikke, smalle weegbree, maagdenpalm, muur, paarse klaver, witte klaver, melganzevoet, bijvoet en verschillende soorten grassen en zuring. Je kunt er onkruid in zien, maar als je ze goed gaat bekijken, dan zijn het vaak schitterende planten.

Bloeiende hondsroos
Bloeiende hondsroos

Dat heeft Inge aan de 20 bezoekers van de tuinexcursie laten en ze waren allemaal onder de indruk. We hebben misschien niet zo’n grote tuin als veel tuinen in Oosterwold en het waait er flink, maar je kunt er echt genieten als je goed rondkijkt.

Inspiratietuinen

Maar gelukkig zijn er genoeg tuinen om inspiratie op te doen. Zondag liepen we door de permacultuurtuin van een buurvrouw. Zij heeft al gildes gemaakt rond de verschillende fruitbomen. Er lopen kippetjes rond en ook zij laat veel van het onkruid en de grondverbeteraars die er groeien staan. Het levert een mooie tuin op.

Rode kornoelje in bloei
Rode kornoelje in bloei

Bovendien valt dan op dat het wel scheelt als je een beetje een beschutte tuin hebt. Ik hoop dat de bomen snel wat groter worden en natuurlijke schermen vormen tegen wind en zon. Net als dat het je een beetje vrijer maakt. Want het is nog wel allemaal erg open. Zo hoop ik dat we snel wat groen om ons heen hebben en je minder in de kijker staat.

Allemaal dingen die wat geduld vragen, maar het begin is er. Daar geniet ik al onwijs van. Het wordt alleen maar mooier.