Tagarchief: petepel

Leesvoornemens voor 2016 – #50books vraag 1

image

Dit jaar neem ik het stokje voor de boekenvraag #50books over van Peter. Het lijkt wel of alle vragen over boeken al gesteld zijn, maar ik weet zeker dat er nog genoeg vragen zijn te stellen. Ook kan het boeiend zijn om oude vragen opnieuw te stellen.

Boekenvoornemens

Daarom vandaag bij de eerste vraag van het jaar, speciaal een vraag over je boekenvoornemen voor 2016. Mijn voornemen splitst zich in 2 onderdelen. Het eerste onderdeel is om elke week een nieuwe vraag voor #50books te bedenken. Het tweede onderdeel is om op mijn blog elke week een canto van Dante Aligheri’s Divina Commedia te bespreken. Daarnaast zal ik erover dichten.

Om bij het laatste te beginnen was het lezen van dit meesterwerk van de wereldliteratuur, een voornemen dat ik al jaren heb, maar in 2015 echt in praktijk bracht. Op Eerste Kerstdag heb ik dit werk uitgelezen. Dit jaar ga ik de Divina Commedia juist extra langzaam lezen, hoogstens een Canto per week en erover schrijven.

Verder lees ik al 2 jaar gemiddeld elke week een boek. Dat bevalt mij goed en heel vaak schrijf ik er ook nog over. Kortom, de voornemens zijn vooral voornemens om over het lezen te gaan schrijven. Een beter voornemen kun je niet hebben, vind ik zelf.

Daarom vandaag een vraag wat je van plan bent met betrekking tot lezen in dit nieuwe jaar.

Vraag 1
Wat is je leesvoornemen voor 2016?

Wat zou jij graag willen doen in het nieuwe jaar wat betreft lezen? Ga je je storten op een bepaalde schrijver? Kies je elke maand voor een klassieker? Of pak je een boek dat al heel lang op je verlanglijstje staat? Wil je elke week een boek uit hebben? Of ga je juist minder lezen?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom, stuur ze via twitter of facebook. Daarnaast mag je hem mailen of je vraag stellen via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee.

Naar overzicht van alle vragen.

Bijhouden wat ik gelezen heb – #50books

image
Welke boeken moet ik nog lezen?

Hoe hou je bij wat je gelezen hebt? Dat is vandaag de 26e vraag van Petepels blogproject #50books. Mijn antwoord: niet. Ik hou geen lijstjes bij met de vermelding welke boeken ik gelezen heb. Ook hou ik geen lijst bij met welke boeken ik nog zou moeten lezen.

Mijn boekenkast vertelt het meeste. Ik haal er zo de boeken uit die ik gelezen heb. Het zijn er waarschijnlijk niet zoveel of ik heb gewoon een feilloos geheugen. Het is mij nog niet overkomen dat ik een boek las dat ik eerder las, zonder het te weten.

Ik lees regelmatig boeken nog eens. Dat doe ik heel bewust. Omdat ze zo mooi zijn. Zo heb ik de Walgvogel van Jan Wolkers een keer of 3 gelezen. Of De oude Patagoni√ę-expres van Paul Theroux. Net als Het stenen bruidsbed van Harry Mulisch. Of Het huis van de Moskee van Kader Abdolah. De avonden van Gerard Reve moet ik zeker een keer of vijf hebben gelezen. Een andere ‘herlezer’ is het energieke boek On the road (Onderweg) van Jack Kerouac.

Stuk voor stuk boeken die erom vragen meerdere keren gelezen te worden. Helemaal geen straf nog eens een ‘oud’ boek uit de kast te halen. Het laat je zien dat ze de moeite van het lezen waard zijn. En dan lees je hem gewoon nog een keer. En als je een boek leest dat je al eerder las, zonder het te weten, dan is het de vorige keer niet zo blijven hangen.

En natuurlijk zijn er die boeken waar je al vaak aan begonnen bent, maar die je maar niet uit krijgt. Vaak valt het moment van afhaken op dezelfde plaats in het boek. Een hoofdstuk waarin je steeds vastloopt. Of een passage die je er maar niet doorkrijgt. Misschien moet je die boeken gewoon aan de kant leggen en nooit meer proberen te lezen.

Dan zijn er nog de boeken die ik heb, maar waarbij ik steeds vertwijfeld afvraag of ik ze heb. Het overkomt me steeds vaker dat ik met een boek van de kringloopwinkel thuiskom dat ik al heb. Die boeken vragen wel om een lijstje. Het kan niet zo zijn dat je steeds dezelfde boeken aanschaft. Maar het gaat dan om boeken die ik nog nooit gelezen heb. Van boeken die ik gelezen heb, weet ik feilloos welke ik heb. Soms koop ik zo’n boek. Maar bijna altijd heb ik het al.

Mijn jeugdboek: De Heidelbergse Catechismus – #50books

image
Opening van de Heidelbergse Catechismus met zondag 1

Een fantastisch initiatief van Petepel: elke week een vraag beantwoorden over boeken. Vandaag het boek dat mij van mijn jeugd het meest is bijgebleven. Dat antwoord laat zich raden: de bijbel in een statig boek met de berijmde psalmen achterin. Achter de psalmen zaten dan nog de Dordtse Leerregels en de Heidelbergse Catechismus.

Voor de paplepel
Ik ben met de bijbel opgevoed. Nog voor de paplepel er was, was de bijbel er. Ze passeerden mij in alle denkbare diktes, kleuren en formaten. De kinderbijbel en de bijbel voor volwassenen.

image
Ex Libris in een zakbijbeltje met psalmen en catechismus uit 1865. Er staat: ‘dit boek behoort aan mij Thoria Sara Verdick oud 17 jaren. gekregen den 10 september 1868.’

Het exemplaar dat mij met het meeste aantrok, was wel het exemplaar dat mijn moeder meenam op zondag naar de kerk. Met die mooie gaten aan de zijkant in de bladzijden om snel het bijbelboek te vinden. En achterin de formulieren, de leerregels en de catechismus.

Onbetaalbaar
Die bijbels waren onbetaalbaar. Nieuw of tweedehands, je betaalde er een vermogen voor. Nu zie ik ze vaak liggen, afgedankt en wel. Afgelopen week kwam ik een exemplaar tegen – een NBG-vertaling – in een kringloopwinkel. Ik heb hem niet gekocht omdat ik meer bijbels heb dan sokken. Het was wel een exemplaar uit mijn jeugd.

De kleuterjuf had er precies zo een. Dat zij op een Hervormde school uit deze (nieuwe) vertaling mocht lezen, verbaast mij nu. De gele strepen, afgewisseld met groen, herinner ik. Net als dat ze de bijbel vasthield en het stukje van het nieuwe testament scheidde van het oude als Mozes de Schelfzee spleitte.

Zondagmiddag
Mijn echte herinnering aan de bijbel, is een zondagmiddag. Mijn vader was naar de kerk (de middagdienst). Mijn moeder paste op ons. Ik had het psalmboekje van mijn moeder te pakken. Ze luisterde naar de kerkdienst op de radio. Ik pakte een stukje uit de Heidelbergs catechismus en schreef de tekst letterlijk over.

Geheimzinnigheid
De geheimzinnigheid van de letters. De drukletter ‘g’ maakte de meeste indruk. Dat grote rondje onderaan, enigszins afgeplat. Het kleine rondje erboven, verbonden door een raar kringeltje. Of die imposante ‘W’, waarin de schuine stokjes in het midden zo mooi door elkaar heen lopen.

Ik kon niet lezen wat ik schreef. De letters spraken voor zichzelf. Het was het geheimschrift dat het eigenlijk nog altijd voor mij is. Alleen kan ik het nu lezen. Het was de eerste tekst die ik schreef: ‘Zondag 1: Welke is uw enige troost, beide in leven en sterven?’

Doe mee
Doe ook mee met dit mooie initiatief van Petepel. Dit jaar lanceert hij wekelijks een vraag over boeken. Deze week: Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?