Tagarchief: oosterwold

Kiezen van een bouwer? – Tiny House Farm #tinyhouse

img_20161018_124827.jpgDe dag komt steeds dichterbij dat we de definitieve keuze moeten maken wie ons huisje gaat bouwen. We wikken en wegen tussen de charme van Huisje van hout en de duurzaamheid van Sustainer Homes. We raakten juist aan het twijfelen omdat de afspraak met de laatste niet doorging. Daarna zijn we nog eens gaan zitten met de aanbieder van Huisje van hout.

Keuze tussen charme en duurzaamheid

Blijft lastig om te kiezen. Er zit als eerste best een groot verschil in prijs. De charme van het Huisje van hout. De geur van het hout en de prachtige uitstraling die deze Zweedse huizen hebben. Voor ons allemaal factoren die waarbij we graag voor deze bouwer kiezen.

Waar op bezuinigen?

Daarom nemen we nog eens een keer alles door. Waar kunnen we op bezuinigen? Het klompenhokje dat we voor het huis wilden zetten, valt af. Net als de veranda. Allemaal dingen waar we eventueel later aan kunnen beginnen. Net als de serre die ik graag zou willen. Het huis wordt wel mooi hoog, waardoor we ruimte hebben om ons bed hoog neer te zetten en er kasten onder te plaatsen. Ruimte die bij Sustainer Home ontbreekt.

Het sluit allemaal net iets meer aan bij onze wensen. Al merken we dat het voornemen alles te bouwen voor de hypotheekprijs die we nu hebben, jammerlijk mislukt. Het blijkt allemaal veel duurder te zijn dan we dachten.

Strenge bouwregels

De regels voor het bouwen best streng, dikke muren, hoge isolatiewaarden en andere eisen die hangen aan het Bouwbesluit Light. Net als het heien dat hier in Almere verplicht lijkt te zijn. Terwijl er ook alternatieven als schroeffundering zijn, maar die schijnen hier niet te mogen.

Nu nog een keer alles uittekenen en daarna kijken of de offerte nog iets scherper kan. Blijft natuurlijk onzeker hoe hoog andere kostenposten uitvallen. Er hoeft maar een hogere heipaal nodig te zijn of een andere onvoorziene uitgave en er moeten weer dingen geschrapt worden.

Afbuigen – omzwervingen (2)

Ik besluit toch af te buigen naar de hut op de grote plas. Een echtpaar met een kinderwagen staat met de rug naar de openingen toe. Een man en een echtpaar is aan de andere kant druk met elkaar in gesprek. Het jonge stel groet mij vriendelijk en ik duik snel in de richting van een smalle opening.

Dan verraden ze waar ze naar kijken. Vlak naast mij zit een zwaluwnest. 4 kopjes kijken me met de brede, smalle bekjes aan. Dan scheert een ouder door de opening, vlak langs mij heen en geeft het kroost eten. ‘Daarom zitten we omgekeerd zegt het jonge stel.’ De opening van de kinderwagen is eveneens naar hen gekeerd. Zo zien ze hun kroost en de jonge zwaluw in 1 oogopslag.

De braamstruiken laten al de nieuwe vruchten zien. Dat kan een mooie oogst worden dit jaar. Ik zie er al naar uit. De wilgenbossen aan de andere kant van de vaart, zien er prachtig uit. De wind blaast de bladeren zilver, de bomen veranderen in het decor van een sprookje waarlangs de boten tuffen.

Het wilgenbos verliest zelfs niet in de zomer de geheimzinnigheid die je associeert met andere tijden van het jaar. Juist het donker, het gesuis van de bladeren in de wind en de hoge brandnetels. Tussen de wilgen hangen draden spinnenweb en andere webben van kleine beestjes. Mogelijk dat er nog rupsen of andere dieren hun web weven. De combinatie van de populierenpluisjes geven het nog iets extra sprookjesachtig mee.

Als ik verderop langs de vaart rij, wil ik hier doorfietsen. Ik zoek de vaart steeds lager op, dwars door Almere heen en fiets zo door verschillende wijken. Ik zak verder af in de richting van de Groene kathedraal die zich zoveel dieper langs deze vaart bevindt. Zo kom ik langzaam maar zeker terecht in Oosterwold.

Natuurlijk kan ik niet laten om via de bossen van Almere Hout te fietsen naar de plek waar straks de Tiny House Farm zal verrijzen. Nu kijk ik mijn ogen uit naar de oprukkende berenklauw. Het lijkt of de plant zijn grote klauwen zet in het polderland. Overal steken ze metershoog uit tussen de bomen van het bos.

De akker staat er mooi geel bij. Een flinke groep duiven vliegt op uit het veld met de winterkoren. Hoog zweeft een buizerd. Ik vraag mij af of hij de duiven niet in de smiezen heeft. Verderop in de akker met aardappels staat een stelletje te kijken over het uitgestrekte land. Zouden zij hier plannen hebben?

De Groene kathedraal ziet er weer even imposant uit als een paar weken geleden dat ik hier kwam. De zomer maakt de groep bomen tot een gebouw. Ik bekijk het groene bouwwerk vanaf de vlonder op het water. Zo vanuit de laagte, ziet het er weer heel anders uit. Best boeiend hoe zoiets zich steeds ontwikkeld. Een bouwwerk van natuur, verandert voordurend. Elk seizoen is het anders, maar ook per jaar verschilt het weer.

Zo aanvaard ik de terugreis. Ik fiets door het Waterlandse bos weer naar huis, langs het kasteel en zie de stad al liggen aan de andere kant van het Weerwater. Ik vraag mij af hoe het straks zal zijn als ik hier fiets van mijn eigen, kleine huisje naar dit deel van de stad. De omgekeerde route van wat ik vandaag deed. Bijna thuis.

Verhuizen van kavel 13 naar 31 – Tiny House Farm

image

De gedachte knaagt al sinds we kavel 13 van de Tiny House Farm hebben genomen: is 600 m2 wel genoeg? Biedt het wel genoeg mogelijkheden of komen we er als we eenmaal zitten achter dat het te weinig is?

Weinig ruimte binnen vraagt namelijk om veel ruimte buiten. Met al onze plannen: een huis zelf, een schrijvershuisje, kippen, een schuurtje met overdekt gedeelte en een veranda. Het wordt allemaal best krap op het stukje grond van 150 m2 dat je mag bebouwen. Als er een moestuin aan grenst, met een kas om groenten op te kweken. Of de kippenren mooi wilt laten grenzen aan je woonerf.

Krijg je dan niet een te krap erf waarbij je vanuit de woonkamer alleen maar uitzicht hebt op je gebouwencomplex. En heb je nog genoeg ruimte voor alle plannen met de boomgaard en andere struiken en bomen die je wilt planten?

Als dan ook nog eens het kavel van je dromen vrijkomt, kavel 31, kiezen we eieren voor ons geld. Zeker, we moeten nu wat dieper in de buidel tasten. Daarmee vervalt een gedeelte van het complex dat we in gedachten hebben. We kunnen het niet meer betalen, maar het biedt ongekend meer mogelijkheden voor de toekomst.

We kunnen het nemen. Makelaar Jorien herschrijft de overeenkomst, nieuwe handtekeningen en klaar. We zijn verhuist van kavel 13 naar kavel 31. De plannen verschuiven meteen, al ontdekken we ook vrij snel dat de begroting ook krap is. Niet alleen het huis is klein, ook het geld dat we te besteden hebben.

En is het allemaal realistisch? Daar ligt een heel grote uitdaging.

Tiny House Farm – Waar is het?

image

We gaan meteen nadat we horen dat we ingeloot zijn, naar ‘de plek des onheils’: de Tureluurweg in Oosterwold. Ik heb er een filmpje van gemaakt waarin we samen vertellen wat het project Tiny House Farm precies inhoudt. Een mooi begin van het bijzondere bouwproject waar we in stappen.

Zaterdag hebben we de intentie-overeenkomst ondertekend. Het is nu spannend of op tijd alle kavels worden verkocht. De teller staat op 19 mensen die zijn ingeloot en een kavel hebben gekregen. Bij 25 overeenkomsten gaat het project definitief door. We horen dit zodra dit het geval is. Aan ons zal het niet liggen.

Bij de makelaar Jorien van leukehuizen.nl hebben we de overeenkomst getekend. Bij aankomst treffen we 2 nieuwe buren aan en even later komt nog een nieuwe buurman binnen. We kletsen gezellig over de mogelijkheden en tekenen de papieren. Het is misschien een kleine krabbel, maar het voelt als een grote nieuwe stap die we nemen. Een stap naar een intenser leven met minder.

Op advies van Jorien fietsen we op de terugweg meteen langs een bijzonder project in Almere Poort. Hier staan huizen van maximaal 64 m2 groot, waaronder een paar huizen met slechts 1 bouwlaag. Ik heb er een paar heel leuke tussen gezien.

Ze zijn aardig aan de prijs. Dat maakt ons weer scherp: we zullen heel strak op de prijs moeten blijven insteken. Elk dubbeltje meerdere keren omkeren voor we het uitgeven. Alleen zo blijft dit bijzondere project betaalbaar en haalbaar.

Meer met minder – Tiny House Farm

image

We zijn al een tijdje bezig met een andere levenswijze. Het begon met het lezen van Gerhard Hormann Hypotheekvrij. Ik kwam door de crisis een halfjaar thuis te zitten en was helemaal gelukkig dat ik weer werk vond. Maar hoe nu verder? Een huis en de bijbehorende hypotheek kan als een loden last op je schouders rusten.

We zijn ons dankzij het boek van Hormann gaan verdiepen in onze eigen hypotheek en beseften dat we snel actie moesten ondernemen. Hopen dat alles vanzelf goed zou komen, werkte niet. We moesten het heft in eigen handen nemen. Daarom zijn we bewuster gaan leven en kijken kritisch naar wat we uitgeven.

We ontdekten vrijwel meteen dat je heel makkelijk geld kunt overhouden: de verwarming een paar graden lager, bewust boodschappen doen en niet meer alles kopen. Alleen iets nemen wat je echt nodig hebt. Je houdt dan heel veel geld over, terwijl je er echt bijna niks voor hoeft in te leveren.

Nu zijn we een stap verder beland. Ik ging nadenken over onze huidige woonsituatie en wilde wat anders. Niet meer zo groot, maar kleiner en bewuster. Meer zelfvoorzienend. Het moestuintje naast het huis is te klein om echt goed zelf eten te verbouwen. Ook willen we meer ruimte.

Allemaal idealen die we op ons huidige plekje niet waar kunnen maken. Al hebben we het hier prima naar ons zin, we willen iets anders. Bewuster leven, kleiner en vooral minder afhankelijk van energie en voedsel.

We zagen veel langskomen, maar allemaal ver buiten ons budget. Het leek niet bereikbaar om iets anders te gaan doen. Tot ik ineens in het lokale krantje iets las over het project Tiny House Farm in Oosterwold. Dat was precies wat we wilden. Niet te groot en niet te klein. Een klein huis op een aardig stukje grond. En vooral paste het in ons budget.

Dat betekent niet dat ik me geen zorgen maak. Het is een grote stap om minder te gaan doen. Ik besef dat ik het mijzelf heel moeilijk maak. Jarenlang heb ik alles verzameld wat los en vast zit. Ik bezit een enorme bibliotheek, 5 harmoniums en een grote collectie cd´s en andere spullen, ontdekte ik dat ik voor veel dingen heb, maar of ik daar nu even intensief gebruik van maak?

Hoe meer je hebt, hoe minder je ervan kunt genieten. Dat is het idee om te ‘ontspullen’. De rommel die je omringt, geeft je ook veel belasting en verantwoordelijkheid. Zonder die rommel blijft er veel meer over om intenser te leven.

Het is theorie, ik weet het, maar de praktijk waar ik de laatste mee geëxperimenteerd heb, laat zien dat die gedachte werkelijk opgaat. Alleen is de stap om echt voor meer dan de helft kleiner te gaan wonen, een heel grote stap verder. Bijna een revolutie die me dwingt om echt keuzes te maken.

Daarom zal ik vanaf nu regelmatig verslag doen van de ontwikkelingen rond het project Tiny House Farm en de impact die het heeft op mijn dagelijks leven…