Tagarchief: oosterwold

Winterwonderland – Tiny house farm

Ook Oosterwold is veranderd in een heus winterwonderland. Alles is bedekt onder een mooi dun laagje sneeuw. Heerlijk om de winter zo te beleven. Om ons heen overal wit. Het akkerland van de boer is een wit weiland. Er vliegen zelfs kitesurfers over, dan heet het snowkiten in Oosterwold.

Het roze huisje in winterwonderland
Ons roze huisje in winterwonderland

Voor ons is het heel spannend of alles het houdt. Of er niet plotseling lekkages ontstaan. Of alle leidingen het houden en of ons huis wel vorstbestendig is. Of er niet ineens gaten en kieren komen die we niet eerder hebben gezien. En is het wel warm te houden met die strenge vorst? We wonen hier nu wel 2,5 jaar, maar een flinke vorstperiode hebben we de afgelopen 2 winters niet gehad. Deze 3e winter dus met strenge vorst en ons huisje houdt het vooralsnog heel goed.

Verwarmen

Het verwarmen met een pelletkachel bevalt ook heel goed. Ook dat is best wennen, zo’n lange koude periode hebben we nog niet eerder gehad hier. De harde koude vrieswind afgelopen zondag was wel een beproeving.

bos Oosterwold in de sneeuw
Het bos van Oosterwold in de sneeuw

Het waaide precies tegen onze raamkant, waardoor het bijna niet te verwarmen leek. De hele dag heeft de kachel aangestaan, maar niet op de hoogste stand. Op maandag hebben we iets anders gestookt. De kachel hoefde minder lang te branden en gelukkig was de wind ook iets gaan liggen.

Meer pellets

Er gaan nu wel flink wat meer pellets doorheen dan eerst. Maar we weten het goed warm te houden. Het thuiswerken brengt ons sowieso op hogere kosten. Naast de verwarming en de extra elektriciteit hebben we natuurlijk ook hogere kosten voor de koffie en dat soort dingen.

roze huisje in sneeuw
De verwarming moet wel een graadje hoger in ons huisje

De kou is natuurlijk ook een beetje wennen met het bijhouden van de weg. Een aantal enthousiaste buren heeft maandag de weg zoveel mogelijk sneeuwvrij gemaakt. Maar je moet voorzichtig lopen en rijden. Dat moet je natuurlijk in heel de stad doen, maar bij ons moet het extra.

Doorstappen

Wel is het weer heerlijk doorstappen buiten. Als het koud is, lopen mensen minder lang en vaak met de hond. En dat zie je meteen terug bij ons in de buurt. Het scheelt vooral hinderlijke loslopers. Al moet je beducht zijn. Er zijn een paar plekjes met veel loslopende honden en die zijn niet altijd even aardig voor je.

De bosrand in de sneeuw. Een feest voor het oog.

Gisteren een heerlijke wandeling in de bosrand gemaakt. Wat is het beukenbos nu mooi. De vorst maakt alle modderpaden weer beter begaanbaar. Al weet ik ook dat zodra de dooi volgende week doorzet, het ook weer aanmodderen wordt in Oosterwold. Maar eerst nog een paar nachten met strenge vorst tot -15. Zou alles het houden?

Oosterwold winterwonderland
Welkom in winterwonderland Oosterwold

PS: deze week zijn we ook opgenomen in het Dorpsplein Oosterwold. Wil je meer over Oosterwold en alle bedrijvigheid weten, neem er dan gerust een kijkje.

Modder in Oosterwold – Tiny House Farm

In de wintermaanden verandert Oosterwold in een grote modderpoel. Door de vele regen is de klei nat en natte klei is spekglad. Het laat zich ook niet zo snel weghalen. Helemaal omdat zeeklei zo compact is, verandert het in een grote klont.

Met de schep is het nauwelijks doorkomen. Zak je met een laars in een zachter fragment van de bodem, dan is de kans heel groot dat je de laars niet meer uit de grond krijgt.

Laagje modder

De modder merk je overal. De puinwegen veranderen in wegen waar een flinterdun laagje modder op ligt. Het wordt spekglad. Helemaal als het vriest, dan is het glijden en glibberen over de wegen.

Teckel Saartje vindt al die modder niet altijd geweldig.

De wandelpaden door de doorwaadbare zones zijn het ergste. De mooie paden bij de Ecohoven van zijn veranderd in een verzameling voetstappen in de modder. De ene na de andere persoon die hier zijn hond uitlaat, probeert een nieuw spoor te maken.

Vroege modder

Op deze plek begint de modder al heel vroeg in het najaar. In september laten de bewoners daar elk jaar de rietkraag helemaal weggehalen met zware landbouwwerktuigen.

Voetpad of glibberpad?

De zware landbouwvoertuigen drukken alle grond samen en het is heel snel een grote modderpoel. Heel jammer, want het zijn mooie paden. Goed beheer van de sloot, hoeft niet te betekenen dat je alles altijd weghaalt.

Drassig aanzien

Hetzelfde zie je nu gebeuren op andere paden. Het wordt steeds drukker, maar vooral landbouwvoertuigen geven het bos een drassig aanzien. De zware kiepwagens met zand voor de brug over de vaart, de apparaten in het bos.

Een laagje modder op de puinwegen van Oosterwold.

Ze zorgen voor diepe slenken in de paden waar het water blijft staan. Het vocht kan niet meer weg. Bovendien is het bos op de bodem van de voormalige Zuiderzee minder waterdoorlatend dan het zand op de heuvelruggen.

Nergens leuk lopen

Zodoende is het momenteel eigenlijk nergens leuk lopen. Ik loop in korte broek, dan houd ik de broek een beetje schoon. Een beetje modder op de benen is er makkelijker af te halen dan wanneer het op mijn broek zit.

Zoek de weg in deze modderpoel

Iemand uit Oosterwold is daarmee altijd te herkennen. Hij of zij heeft iets van een grondwerker. Overal kleeft modder aan vast. Je zult weten dat je in de polder woont. En in huis? De kleiklonten zijn niet te tellen.

Doordat het riet is weggehaald, ontstaat er ook snel modder. Al is in deze tijd weinig meer bestand tegen de modder.

Avondklok – Tiny House Farm

Hoe bevalt het leventje in een klein huisje met de avondklok. Het toeval wil dat we in deze tijd van het jaar heel weinig ‘s avonds de deur uit gaan. We leven echt met het daglicht mee. Zodra de avond valt, gaan de gordijnen dicht en trekken we ons binnen terug.

Uitzicht vanuit de Vuursteenhof in Almere Oosterwold

De avonden lengen gelukkig wel weer. We hebben het om half 6 nog gewoon licht en dat is best genieten. Wat een verschil met vorig jaar toen ik nog zo klaagde over het donker. Het leven met alle coronamaatregelen heeft veel veranderd. Ruim 10 maanden leven we nu al met al die perikelen, waar geen eind aan lijkt te komen.

Genoeg ruimte

Wat een contrast met veel mensen die het met evenveel ruimte moeten doen, maar dan midden in de stad. Wij kunnen nog goed naar buiten. Het uitlaten van de honden in de zomermaanden kan natuurlijk meer in de randen van de dag. Nu kies ik een moment in de middag voor de grote ronde. Heerlijk om met daglicht hier te lopen. En in januari zijn de luchten buitengewoon mooi. Wat een schitterend licht. Hoe de zon speelt met de wolken. Dat is echt genieten.

Die prachtige vergezichten in Oosterwold. Zo genieten.

Natuurlijk, ik heb heel erg aan alles moeten wennen, maar nu kan ik er meer en meer van genieten. We leven dicht op elkaars lip. Ook is het soms best lastig om al die online vergaderingen te voeren in je huiskamer, terwijl de rest om je heen zit. Nu kijken de andere een televisieserie op de mobiel of chillen met hun eigen muziek door de koptelefoon. Ook ik vergader met de oortjes in.

Feestje voor het oog

Tegelijkertijd kan ik ontzettend genieten. De zon schijnt nu heerlijk ver de kamer in. De ochtend is echt een feestje voor het oog. Als de zon hinderlijk op mijn laptop schijnt, schuif ik hem er iets uit. Ik heb er wel de modus voor gevonden. Het is erg genieten van het weer dat je zoveel beter ziet dan toen we midden in de stad woonden.

Tussen de bomen schijnt de zon

We hadden in ons huis in Almere Stad meer ruimte binnen, maar het was een veel donkerder huis. De hoge ramen nu zorgen voor een veel sterkere beleving van buiten naar binnen. Daarmee heb je veel meer een relatie met je omgeving dan eerst. Ook staan we nu meteen in de tuin als we de achterdeur uit stappen. Tijd genoeg om wat grond om te plaggen of een boompje te verplanten.

Voordelen avondklok

Dat we meer op elkaars lip zitten, krijgt ook veel meer voordelen. Het is best wel een bijzondere tijd nu we zo veel met elkaar samen zitten opgescheept. We hebben veel intensere en diepere gesprekken. We vertellen elkaar veel dingen en zijn ook meer betrokken bij Doris’ opleiding.

het roze huisje onder de winterhemel
Het roze huisje onder de winterhemel

Niet dat het leuk is zo’n avondklok, maar ik koester meer en meer de bijzondere momenten die deze eigenaardige crisis ook in zich heeft.

Tegenvallende verwachtingen – Tiny House Farm

Veel mensen zijn nog bezig om hier te komen wonen. Dan is het gek dat er al mensen vertrekken. Je schrikt best als je hoort dat je buren weggaan. Zeker als je weet dat er nog buren moeten komen naast en achter ons; er is nog niet eens een stip gezet achter en opzij van ons aan de Vogelakker.

Toch kregen we laatst een mailtje waarin de buren vertellen dat ze weggaan. Ze geven allemaal goede redenen. Het is vooral het missen van de drukte en het gemak van de stad. De stad is de grote afwezige in Oosterwold. Er is hier nog niet zoveel te vinden. Geen winkelcentrum op loopafstand en voor vertier moet je de auto pakken als je snel ergens wil zijn.

De Vuursteenhof in het winterlicht

Verwachtingen op afstand

De wijk is ook nog lang niet klaar. Het centrum van Almere Stad ligt op 12 kilometer afstand. Het winkelcentra van Almere Buiten en Almere Haven op 8 kilometer. De kleine, dure supermarkt bij de boer kunnen we zien vanuit ons huis, maar ligt op ruim 2 kilometer van ons.

Het duurt zeker nog 5 jaar voordat het hier wat vollediger is. Ik verwacht dat naast en achter ons het komende jaar nog niet gebouwd gaat worden. De mensen van het huis dat iets verderop verrijst, hebben zich een klein jaar na ons ingeschreven en wonen er nog steeds niet.

Oosterwold in wording

Er ligt dus veel verschil in de tijd dat je inschrijft en hier werkelijk woont. Mensen die erg drukken en heel goed plannen, weten het soms binnen 1 jaar voor elkaar te krijgen. De meesten doen er zeker een jaar of 2 over. Voor ons lag tussen inschrijving en dat we er woonden ook 2,5 jaar.

Nog even geduld

En ook de periode erna vraagt ook om geduld. We ontwikkelen de wijk zelf. Er zijn geen projectontwikkelaars. Het gaat niet allemaal van een leien dakje. Je moet zelf ook tijd en energie stoppen. Wij hebben de beschikking over een gezamenlijk gebouw: De Vuurplaats. Ook de ontwikkeling hiervan ligt bij ons. De coronacrisis helpt niet mee om het goed van de grond te krijgen. Daar is ook tijd voor nodig.

De Vuursteenhof met het gezamenlijke gebouw De Vuurplaats

Voor iedereen met haast is Oosterwold een krachttraining. Alleen met geduld en lange adem is het hier goed te doen. Je accepteert dat het wel 2 jaar kan duren voor een weg er ligt. De laatste bewoner van ons project moet nog steeds beginnen met bouwen. Bij een ander liggen de heipalen erin en is het wachten op het vervolg.

Meer huizen te koop

Onze buren gaan dus en ik heb al meer huizen te koop zien staan in Oosterwold. Niet iedereen kiest ervoor om hier heel lang te blijven. Iedereen heeft zijn eigen reden om te vertrekken, maar je merkt dat de verwachtingen waarmee mensen in Oosterwold komen wonen verschillen. Het kan ook tegenvallen. De tegenvallende verwachtingen laten zien dat het wonen in Oosterwold meer van je vraagt dan wonen in welke wijk en waar dan ook.

En vergeet de prachtige luchten boven Oosterwold niet

Inmeten Kadaster – Tiny House Farm

Om ons huis lopen mensen van het Kadaster. Ze meten nu alles definitief in. Kort na de oplevering, bijna 3 jaar geleden, heeft het kadaster ons stuk grond opgemeten en op de hoeken paaltjes gezet. Nu voeren ze alles in zoals het definitief op de kaarten terechtkomt. Het lijkt een ambtelijke formaliteit, maar gebeurt met een buitengewone zorgvuldigheid.

piketpaaltje
Een rondje om de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 1

Eerst bepalen we samen met de buren waar de hoeken liggen. Ze doen dat bij de gezamenlijke weg en bij de hoeken van de kavels met de buren. De piketjes staan er nog van het inmeten bijna 3 jaar geleden. Op de hoekpunten zitten kleine buisjes in de grond die het precieze hoekpunt vormen. Daarnaast staan de houten piketpaaltje, me bovenop een rood merkteken en het nummer van dit hoekpunt.

ingemeten piketpaaltje
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 2

Best nog een karwei om de precieze buisjes terug te vinden. Ze zijn vaak overwoekerd door planten. Ook slipt de klei regelmatig de opening van het buisje dicht. Geholpen door overvloedig regenwater die de klei losweekt en meeneemt naar lager gelegen plekken. Precies, het buisje van het Kadaster.

ingemeten piketpaaltje 3
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 3

Maten inmeten

Eind vorig jaar waren deze voorbereidingen. Nu lopen ze rond om de maten goed in te meten. De lijnen moeten kloppen en zo komt het gebied straks op de kaart te staan. Op de millimeter nauwkeurig ingemeten met moderne apparatuur. Niet te vergelijken met de landmeters waar ik in mijn MTS-periode een driehoek probeerde uit te meten op het sportveld achter onze school.

ingemeten piketpaaltje 4
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 4

Ook het huis meet hij in. De man van het Kadaster is druk in de weer met een meetlint waarmee hij de lengte en breedte meet. Ik voel meteen de onrust bij mijzelf. De piketpaaltjes voor ons huis zijn destijds vlak na de metingen heel bruut uit de grond gegraven. We hebben erover gemopperd. Maar dat mocht niet baten; ze waren nog niet klaar, dus dat we hadden ingemeten, was niet verstandig. Tja, grondverzetters en WIO

ingemeten piketpaaltje; de laatste van ons perceel in Oosterwold
En het laatste ingemeten piketpaaltje op ons perceel; nummer 5. Zoals je ziet zijn ze er nog allemaal. We zijn zuinig geweest de afgelopen 3 jaar.

Later heeft onze bouwer het meten opgelost. Heel fijn, maar niet ideaal; je weet niet of het dan helemaal goed is gegaan. Al lijkt het op alle kaarten heel aardig te kloppen. Het bewijs, de uitkomst van alle metingen, zal binnenkort wel onze kant op komen. Ik ben heel benieuwd.

Verplanten – Tiny House Farm

De planten in de achtertuin, tussen het hek, stonden niet helemaal goed. We hadden de duindoorns te dicht op de Ginkgo’s geplant. Het zou mekaar gaan verstikken. Ook de Japanse Esdoorn, de Acer, stond er te dichtgepropt op de andere bomen.

De Japanse esdoorn, de acer mocht naar een plekje bij ons slaapkamerraam. Vlak achter de bolletjes, de hortensia’s. Ze komen nog van ons oude huis, zijn al een keer verplant en beginnen eindelijk door te breken. De acer moet hier wel goed bij passen. Ook omdat het hier wat minder zonnig is dan bij de Ginkgo’s.

Duindoorns

De 3 duindoorns zijn ook wat meer in de richting van het huis geplaatst. Ze kunnen op de nieuwe plek ook een beetje de achtertuin uit de wind houden. Het uitgraven van de grootste duindoorn viel vies tegen. Ze zitten nu 2 jaar in de grond en wortelen diep. Onze ophoging is van zand vermengd met de zeeklei. De duindoorns gedijen goed op het zand. Dat heb ik wel gemerkt. Hun fijnmazige wortels grijpen diep de grond in. Niet eruit te krijgen.

De vorig jaar gekochte walnotenboom is naar achteren verplant. Naar een plekje buiten het hek. De vlinderstruik is dit jaar enorm gegroeid en de walnotenboom stond er niet goed. Daarom hebben we ook de hulst een stukje verplaatst. Deze is bij de duindoorns geplant.

Dubbele struik verplanten

Een heel karwei. Zeker ook het verplaatsten van de dubbele struik van de krent en hazelaar die iets meer in de richting van het schuurtje is gekomen. Ook deze planten waren al diepgeworteld. Dat kost best veel kracht en vernuft. De handige riek, hield het helaas niet.

Het valt me op dat veel gereedschap snel sneuvelt. Een schep van 15 euro of een hooivork van dezelfde prijs, redt het niet als je kracht wilt zetten. Dus maar eens op marktplaats speuren naar bruikbaar ouder gereedschap dat onverslijtbaar is.

Heb je zelf een mooie riek, spade of hark in de aanbieding? Laat het weten. Ik weet zeker dat ik belangstelling heb.