Tagarchief: ontmoeting

Mijzelf tegenkomen

20140825_174545Vanavond kwam ik mijzelf tegen in het park. Hij was wel wat ouder en had helemaal grijs haar. Hij reed mij tegemoet op zijn fiets terwijl ik met de honden liep. Het gras net gemaaid. Een bril halverwege zijn neus gezakt.

Hij keek moeizaam voor zich uit en trapte alsof hij een harde tegenwind had. Bij mij gekomen, stopte hij, zette een voet op de grond en keek mij indringend aan. Ik stopte ook. De honden trokken de tegengestelde richting op.

‘WK gezien?’ vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd. ‘Nee’, mompelde ik zo zacht mogelijk. ‘Groot gelijk. Ik ook niet’, zei hij. ‘Een beetje gaan zitten kijken hoe 22 man tegen een balletje trappen.’ Ik knikte bevestigend.

‘En dan dat Sao Paulo. Ben er drie keer geweest voor mijn werk.’ Hij keek mij ernstig aan. ‘Een kans van 0 dat als je daar loopt niet wordt beroofd.’ Ik bleef staan waar ik was en staarde naar zijn fiets.

Uit de donkere fietstassen stak een licht plastic zakje. Wanneer zou hij verder gaan? Hoe kon ik dit gesprek zo makkelijk mogelijk afwimpelen? Hier had ik geen zin in en eigenlijk ook geen tijd voor.

Het probleem loste zichzelf op. Hij duwde de trapper omhoog met zijn scheenbeen. Ik knikte even. ‘Nee, wees maar blij dat je hier woont. Niks dat Brazilië’, vervolgde hij. Hij zette zijn rechtervoet op trapper die hij zojuist omhoog had geduwd. Klaar voor vertrek.

Daar ging hij. Even moeizaam kwam hij vooruit als hij gekomen was. Ik keek hem nog even na. Had de man even hardop nagedacht of had hij mij werkelijk aangesproken? Maar misschien was ik gewoon mijzelf tegengekomen. Alleen iets ouder en cynischer.

20140825_174539

Bijzonder treinkaartje

image

Vannacht kroop het laatste treinkaartje uit het automaat van de NS. Ik heb heel wat treinkaartjes gehad. Vaak weggegooid, soms bewaard. Meestal waardeloos van reizen die ik al helemaal vergeten ben.

Er is één treinkaartje waar ik heel zuinig op ben. Het zit in een fotoalbum. Het is het treinkaartje waarmee ik op 9 september 2001 naar Apeldoorn reisde. Het was een zondagochtend. Ik zou voor het eerst Inge ontmoeten.

We hadden in het midden afgesproken. Zij kwam uit Almelo en ik uit Leiden. We gingen daarna naar Paleis Het Loo. Ik had in een zware tas brood, drinken en een fruitsalade mee voor de picknick.

Het regende verschrikkelijk hard toen we het bos inreden voor de picknick. Daarom gingen we maar in de auto picknicken. Zo zaten we daar in de gietende regen ergens in de bossen bij Apeldoorn. Daarna bracht ze me weer terug naar het station waar ik de trein naar huis weer pakte.

Thuisgekomen lag er een ongelezen mailtje in de inbox. Of ze me niet snel weer zou kunnen zien.

Tegenpolen

image
Bloeiende wilde braam. Mooie bloemen, maar de doorns zijn venijnig.

Hij is groot. Ik ben klein naast hem. Als hij op de roltrap een trede lager staat, valt mij op hoeveel groter hij is. We zijn elkaars tegenpolen. Ik verslind boeken; hij kent alle films. Ik ben gek op klassieke muziek; hij is dol op popmuziek.

‘Jullie lijken helemaal niet op elkaar’, zei Inge toen ik vertelde over de afspraak. Maar ik word juist erg getriggerd door een tegenpool. Gelijkgestemden komen niet verder. Juist het verschil zorgt voor de alliantie, het samenwerken.

Zo pratend over werk, belastingdienst, universiteit, overheid, bedrijfsleven, liefde, geloof, kinderen, ouder zijn en de anonimiteit van de stad. In de verwerking van al het gesprokene kwam ik op een lijst met tegenstellingen.

Ze allemaal op één of andere manier aan de orde geweest in ons gesprek. Het is een weergave in de vorm van een lijstje met trefwoorden. Voer om een volgend gesprek mee voort te zetten. Soms laat de tegenstelling juist de overeenkomst zien.

Lijst met tegenstellingen

open – gesloten
routine – vrijheid
loslaten – vastbijten
wantrouwen – vertrouwen
zeker – onzeker
structuur – chaos
woord – beeld
verstoppen – laten zien
lezen – kijken
ontwerpen – organiseren
prikkelbaar – knuffelbaar
gevoel – verstand
groot – klein
behaard – kaal
koppig – meegaand
stoer – teer
geheimzinnig – open boek
sterk – slim
anoniem – openlijk
bekend – onbekend
boos – blij
gelukkig – ongelukkig
meewerken – tegenwerken
conflict – samenwerken
leiding geven – onderdanigheid
gehoorzaam – ongehoorzaamheid
eigenwijs – meegaand
liefde – haat
negeren – aandacht geven
attent – vergeten
ontkennen – bevestigen
ouder – kind
werk – privé
drukte – rust
energie – uitgeput
denken – doen

Een mooie lijst met allemaal woorden die het overwegen waard zijn. Sommige woorden vatte ons allebei samen. Andere woorden duidden juist op de tegenstelling. Daar ligt de kracht. Daar kun je elkaar aanvullen, leren van elkaar en helpen. Of zoals Hegel het noemde: these – antithese – synthese.

Mijlpaal – #WOT

image

Soms duurt het even voor een #WOT geland is. Zeker als je een dag later Steven Gort ontmoet. Met deze bijzondere medeblogger had ik een bijzonder gesprek op twitter een paar weken terug. Het ging over het mislukken van grote IT-projecten bij de overheid. We moeten elkaar eens zien, concludeerde hij. Ik was het wel met hem eens en we spraken voor vandaag af. Op mijn eerste vakantiedag. Euforie.

We spraken af in de nieuwe bibliotheek van Almere. Gewoon omdat dit een mooie plek is. Een plaats om op verhaal te komen. Tussen de boeken mag je elkaar ontmoeten. Een plek die er niet zonder slag of stoot gekomen is, maar die er toch maar mooi staat. Een plek om nieuwe sporen te bouwen. Een spoor om verder te gaan, een spoor om af te slaan. Een spoor de toekomst in.

Dit gesprek is voor mij een mijlpaal. Een nieuwe, eentje tussen enkele andere. Ik schudde de kaarten en haalde de troef eruit: ik vertelde over mijzelf. Iets wat ik niet zo vaak doe. Ik vertel graag. Zeker, maar liever niet over mijzelf. Nu vertelde ik hem dat ik deze week weer 8 uur per dag had gewerkt. ‘Dan heb je een mijlpaal bereikt’, merkte hij op.

Zo had ik het nog niet gezien. Ik vertelde hem verder over de weg die ik het afgelopen jaar ben gegaan. Een moeilijke weg, met vallen en opstaan. Waarin ik vooral mijzelf leerde kennen. Het was niet altijd leuk, maar ik heb mijzelf leren kennen. Een jaar dat ik niet had willen missen. Ik zit ongeveer aan het einde, maar ben er zeker nog niet. Zeker ook omdat ik aan het eind van dit jaar afscheid moet nemen van de VU. Mijn derde contractperiode verloopt en wordt niet meer verlengd.

Hij borduurde voort op mijn situatie. We zochten samen naar verwantschap, overeenkomst. Want dat wij tegenpolen zijn, is duidelijk. We verschillen van elkaar en ik begrijp hem niet altijd. Aan de andere kant lijken we juist op elkaar. Misschien kunnen we een tijdje met elkaar optrekken en kunnen we van elkaar leren. Al beantwoordde ik niet altijd zijn vragen. Hij gaf vaak wel antwoord op de vragen die ik niet stelde.

Ik denk er nu over na. En ik zal zeggen, het was een gesprek zoals ik niet vaak heb. Het ging over mij en er zat iemand tegenover mij die tijd had voor mij. Wat bijzonder. En terwijl ik nu zo zit te typen, raak ik ontroerd. Steven stelde dat ik mij misschien meer moet openstellen. Als je je verhaal vertelt, kun je misschien andere mensen helpen. Wat heb je te verliezen?

Zeker ik moet mij niet een stijl proberen eigen te maken die niet bij mij hoort. Maar er ligt natuurlijk best veel ruimte die ik mij kan toe-eigenen. Ik ga er eens over nadenken. Wat kan ik delen, wat wil ik delen en wat hou ik voor mijzelf. Ik ga opnieuw zoeken naar de grenzen. Wat kun je zeggen en wat kun je beter niet zeggen. Soms kun je mensen helpen door je eigen verhaal te vertellen.

Vandaag heb ik mijzelf zo geholpen mijn eigen verhaal te vertellen. Op verhaal komen in de bibliotheek. Hij die niets met boeken heeft, maar buitengewoon veel liefde voor verhalen heeft. En wat mooi dat Steven daar naar wilde luisteren. Bedankt.