Tagarchief: online

Te koop: ons huis! – Tiny House Farm

Een druk weekend. We hebben ons ook een bijna onmogelijk doel gesteld: ons huis helemaal verkoopklaar maken. Voor de zekerheid heb ik maandag na het weekend als eventuele vrije dag gereserveerd. Je weet maar nooit. Het werk kan nog weleens vies tegenvallen heb ik de laatste weken geleerd bij het opruimen.

Zo verdwijnt er weer heel veel in de afvalbak. Elke keer weer verbijsterd hoeveel rommel we in de loop van de jaren hebben verzameld. Het huis barstte uit zijn voegen. Langzaam krijgen de ruimtes weer ruimte. De muren weer zichtbaar. Op zolder verschijnt er langzaam een vloer in de berging. Ik maak een scherm van bananendozen en zo komt er meer en meer ruimte.

We hanteren een vast protocol. Eerst de ruimte leeg, dan schoonmaken. Op zaterdag gaat het grootste deel van de dag zitten in de benedenverdieping. Je merkt dat je de neiging krijgt om het te schoon te willen maken. Het maken van de foto’s gaat langzaam. De ruimtelijke werking staat voorop. Zo min mogelijk persoonlijke spullen, maar algemene vulling. Niet teveel op een tafel. Zorgvuldig afwegen, het wordt bijna een compositie.

En zo komt het huis op beeld. Op zondag nemen we de 2 andere verdiepingen onder handen. Hard werken om alles op tijd af te krijgen. Al valt de bovenverdieping best wel mee. Ik heb er de afgelopen maanden veel tijd doorgebracht en al een doos of 50 aan boeken weggehaald.

Zo krijgen we het voor elkaar om alle foto’s te maken. Inge maakt op maandag de plattegronden van het huis. Ik broed op teksten. ‘s Avonds nemen we samen de tekst nog eens goed door. En zo ontstaat onze eigen huispagina op de site van makelaarsland.

De volgende dag belt de makelaar en bespreken we de tactiek. Het is duidelijk. En zo staat hij op de site van makelaarsland. Nu in preview en volgende week komt hij op funda.nl. Laat de kijkers, bieders en kopers maar komen. Want dit huis verdient weer een nieuwe bewoner die net zo trots op dit huis is als wij altijd zijn geweest.

We hebben hier 12 jaar gewoond met veel plezier en genoten van dit prachtige huis. Op naar de volgende stap. En precies op de dag dat ons huis op de website van makelaarsland staat, krijgen we bericht van de bouwer van ons nieuwe huis. Het huis is in Nederland gearriveerd!

Boeken van de gracht – #ontspullen #tinyhouse

img_20161116_210728.jpgHet loopt nog niet storm met de verkoop van mijn boeken, maar dat is wel nodig. We moeten nog een aardige boekenberg zien kwijt te raken. Het stond al een tijdje in de planning, maar dit weekend ben ik dan echt een boekwinkeltje gestart op boekwinkeltjes.nl.

Boeken verdwijnen niet vanzelf

De boeken verdwijnen niet vanzelf en eigenlijk wil ik het ook niet allemaal gratis van de hand doen. Daarom ben ik via boekwinkeltjes.nl een eigen winkeltje begonnen. Ik begin eerst voorzichtig en zet een stapeltje boeken in de verkoop die volgens mij wel goed zouden kunnen lopen.

Er staan nu 10 boeken op de website en het eerste boek is gisteren verkocht. Hopelijk gaat het wat harder. Kijk gerust in mijn boekwinkeltje of er iets tussenzit dat je zoekt. Het gaat er mij vooral om dat ik een gelukkige nieuwe eigenaar vind.

Kijk op boekenvandegracht.boekwinkeltjes.nl om het overzicht te zien van boektitels die ik in de aanbieding heb.

Afstand doen van boekenverzameling

Het blijft nog erg moeilijk voor mij om afstand te doen van mijn boekenverzameling. Ik probeer een selectie te maken in de boeken die ik echt wil houden en boeken waar ik wat makkelijker van afstand van kan doen. Het is misschien iets om doorheen te komen. Spullen zijn niet alles. Het hoort bij ontspullen.

Heb je nog goeie tips voor mij hoe ik op een andere manier mijn boeken een mooie nieuwe bestemming kan geven? Ik kan het nog niet over mijn hart verkrijgen om ze zomaar aan een kringloopwinkel over te doen.

De ideale boekwinkel – #50books antwoorden vraag 21

image

Een boeiende vraag was het die binnenkwam van Martha: hoe ziet jouw ideale boekwinkel eruit? De boekwinkels verdwijnen best snel. Veel mensen bestellen boeken via internet en ook het aanbod van tweedehands boeken is groot. Hoe zou een boekhandel er in deze tijd uit moeten zien, is de vraag.

Een ongekend aantal reacties zijn er op deze vraag binnengekomen. De boekwinkel leeft nog altijd en veel lezers zien er ook mooie dingen in.

Idealen en dromen

Martha mist een goede boekhandel in haar woonplaats. Na het faillissement van Paagman is er nog een kantoorboekhandel en een AKO en een handjevol Bruna’s. Niet veel bijzonders dus meer. Mijmerend legt ze uit hoe haar ideale boekhandel eruit ziet: veel boeken, heel veel boeken. Voor elk wat wils en absoluut niet rendabel. Maar wel een Walhallah voor elke boekenliefhebber.

Naast boeken wenst ze zachte banken met veel kussens en andere plekjes om met een boekje in een hoekje te kunnen zitten. Uiteraard hoort daar op elke verdieping een koffiezetapparaat en veel limonade om het verblijf in de boekenhemel nog iets completer te maken.

Ik vraag mij af of je op zo´n plek ooit nog zou weggaan met een boek in de handen of dat je er juist zou willen blijven wonen.

Geen boekenromanticus

Hij geeft het gelijk toe in zijn blog over de ideale boekwinkel: Carel is geen romanticus en zeker geen boekenromanticus. Voor hem geen Paagman, De Slegte of Donner. In de Zilverstad ontbreekt het aan een goede boekhandel. Daarom is hij praktisch ingesteld en houdt hij het bij bol.com en een e-book.

Marks & Co

Boekenblogger Wim hoeft niet lang na te denken over zijn ideale boekwinkel: Marks & Co, het antiquariaat uit de film 84 Charing Cross Road. Dat Anthony Hopkins achter de balie moet staan, of iemand die heel veel op hem lijkt, spreekt voor zich. Hij kan iedereen van literair advies dienen. Zelfs het de moeilijkste hints van klanten weet hij tot een boek te brengen.

De ideale boekwinkel is een antiquariaat voor Wim. Winkels waar je nieuwe boeken kunt halen, zijn niet meer interessant. Dat de boekwinkel in zijn dorp ermee ophoudt, is jammer, maar Wim betrapt zich er meteen ook op dat hij er maanden niet meer geweest is. Nieuwe boeken bestel je online via bol.com.

De ideale boekwinkel is de bibliotheek

Jannie haalt je meteen uit je droom: de ideale boekhandel bestaat niet, kopt ze dreigend. Daarvoor verschillen de wensen en verlangens van elke boekenklant. Ze stelt een lijstje met 5 eisen waar de ideale boekhandel aan moet voldoen, waarin ondermeer een goed en gevarieerd aanbod, bereikbaarheid, deskundig personeel en extra´s in de vorm van lezersavonden en tentoonstellingen.

Zo schrijvend ontdekt ze meteen dat de ideale boekwinkel die het dichtste hierbij in de buurt komt, geen boekwinkel is. Het is de bibliotheek. Deze heeft alles voor handen wat ze wenst en is bovendien een stuk goedkoper. Wat daarbij handig is, is dat boeken die niet in haar eigen bibliotheek voorradig zijn, worden uitgeleend via de Zeeuwse bibliotheek in Middelburg.

Deventer boekenmarkt

Blogger Niek geeft een korte historie van het (boek)winkelen. Eigenlijk komt ze haast nooit meer in een fysieke winkel, biecht ze op. Ze heeft ook niet de behoefte om op zoek te gaan naar boeken. Er liggen altijd wel boeken op haar plankje die nog gelezen moeten worden. En op 1 of andere manier raakt dit plankje eigenlijk nooit leeg.

Alleen 1 dag in het jaar zoekt ze nog de boeken op. Dat doet ze op de Deventer boekenmarkt. Dan struint ze kraampjes af en laat zich verrassen door alle boeken die er liggen. Ze dwaalt van de ene wereld in de andere en komt met een flinke stapel boeken thuis. Voor op het plankje ongelezen boeken.

Koffiehoekje of café

Ali is gek op boekwinkels en is blij dat ze in Den Haag woont. Het boekenklimaat is in de Hofstad aardig veranderd de laatste jaren. Het lijkt weer dat er weer goede boekwinkels zijn teruggekomen na de jaren dat ze bij bosjes omvielen en verdwenen uit het straatbeeld.

In haar lijst refereert ze ook naar een paar mooie buitenlandse boekwinkels, zoals American Book Center en Dussmann in Berlijn. Dat is voor Ali ook de ideale boekwinkel. Een boekwinkel waarin een ruim aanbod in buitenlandse titels te vinden is. Het liefst met een koffiehoekje of café erbij.

Nescio, Elsschot of Reve?

De dikke blauwe man heeft zeker zijn voordelen, vindt Fokke, maar een ‘echte’ boekwinkel is toch wel het mooiste. Lekker een boek vasthouden, bladeren door de pagina´s en er een stukje in lezen. Je kunt je in de boekwinkel laten verrassen. Dat lukt je niet online. Daar moet je het vooral hebben van reviews en aanbevelingen van anderen.

Daarna beschrijft Fokke zijn ideale boekwinkel. Tafels waarop ze liggen uitgestald, een ruime sortering in boeken en vooral de boeken van Nescio, Elsschot of Reve. Voor hem een belangrijk criterium: ‘als ze niet in de kasten in de winkel staan wordt het moeilijk, tussen die winkel en mij’. Net als de aanbevelingen van de boekhandelaar. Die meedenkt, weet wat je leuk vindt en goede tips geeft.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Vertel het verder – #50books

Met Doris aan de Amsterdamse grachten (in 2009)

De belasting zat hem op de hielen, daarom kon de laatste cursusdag ‘interaction design’ niet doorgaan. De jonge internetondernemer stelde voor om de cursus op een andere dag voort te zetten in het huis van zijn schoonouders. Een imposant pand midden in de Amsterdamse grachtengordel. De lunch genoten we wat verderop. Hij trakteerde op de heerlijkste gerechten. De controle van de belastingdienst was blijkbaar toch meegevallen.

We liepen terug langs de gracht naar het huis van zijn schoonouders voor het laatste stukje van de cursus. Het tekenen van de websitestructuren en schema’s ging verder. Zoeken naar de meest effectieve indeling van de website, zo kon ik het nieuwe intranet verder vorm geven. Hoe zorg je ervoor dat je bezoekers vinden wat ze zoeken. En hoe vertaal je dat in de structuur van de website?

Hij vroeg wat ik gestudeerd had. Ik vertelde hem over de studie Nederlandse Taal- en Letterkunde en van mijn liefde voor literatuur en verhalen. Was die wereld van computers en internet wel wat voor iemand die van boeken en verhalen hield. Was er überhaupt wel een overlevingskans voor het boek met al die nieuwe technieken.

‘Ja, ik zie juist heel veel nieuwe kansen’, antwoordde ik. ‘Er zal nog een kunstvorm gevonden moeten worden op het internet. We zijn er nog lang niet. En ik weet niet waar het heengaat. Ik denk dat we nog aan het begin staan van een heel nieuwe vorm waarin we verhalen vertellen.’

Hij knikte, kon er zich weinig bij voorstellen. En eigenlijk ook niet, maar ik blijf erbij, een jaar of acht later en vele ontwikkelingen verder. De literatuur moet een nieuwe vorm vinden, aangepast aan de situatie. Een digitale wereld van games, films, muziek, stemmen en tekst. Het biedt ongekende kunstvormen. Nieuwe kunstvormen.

Wat dit betekent voor het boek. Ik weet het niet. Er zijn initiatieven geweest als van Stephan Sanders die op internet zijn debuutroman Liefde is voor vrouwen schreef. Lezers konden dagelijks zijn vorderingen volgen en zelfs voorstellen doen voor wendingen of de introductie van nieuwe personages.

Media noemden het in 2000 de allereerste ‘interactieve roman’. In de besprekingen van het boek later, werd het interactieve aspect niet of nauwelijks aangehaald. In hoeverre de uiteindelijke roman lijkt op wat Stephan Sanders op de website liefde-is-voor-vrouwen.nl deed, is niet meer te achterhalen. De website is al jaren offline.

Tot nog toe is internet meer in de inhoud van het boek doorgedrongen dan in de vorm van het boek. Het digitale boek lijkt nog teveel op het papieren exemplaar. Daarom verwacht ik dat de ontwikkelingen hier nog heel langzaam zullen volgen. De roman zal meer en meer naar de achtergrond verschuiven en een nieuwe vorm krijgen. Voor poëzie zie ik een ongelooflijk grote rol weggelegd. Gedichten sluiten heel goed aan bij de vlugge en vluchtige digitale wereld.

De tijd zal het leren. De uitvinding is nog niet gedaan en eerst zullen heel veel mensen er afkeurend mee omgaan. Net als dat het lezen van een romannetje erg lang als schadelijk is ervaren. Lang hebben mensen ervoor moeten vechten en pas in de twintigste eeuw kon je zonder gene een boek lezen in het openbaar.

Bij de voorstelling van Jacob Jan Voerman vorige week raakte ik er echt van doordrongen. Verhalen blijven belangrijk. Over de vorm kun je discussiëren, maar het verhaal blijft. Internet of niet. De menselijke stem spreekt en vertelt zijn verhaal. En dat verhaal gaat hoe dan ook voort. Het boek is als een verhaal en het verhaal vertelt verder. Zonder einde.

Dit is het antwoord op vraag 38 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.