Tagarchief: noorderplassen

Schemering – wintertochtje (2) #omzwervingen

Ik open een luikje in de observatiehut en tuur naar buiten. Het is rustig op het water. Alleen een stel ganzen gakken over het water. De witte lijven dobberen voor de bosrand.

Verder is het stil. Het klotsende water tegen de donker wordende wolkenhemel. Als ik terugfiets over het paadje naar het grote fietspad geniet ik.

Hoe mooi de zachte kleuren zijn in dit jaargetijde. Het gele riet en de donkere boomstammen. De lichtgrijze hemel die duidelijk door de kale takken heen komt. Het is zo anders dan de felle lichten van de zomer. Het lijkt wel of dit de mooiste tijd van het jaar is.

Ik sla af in de richting van de natte graslanden. De enige tegenliggers die ik zal tegenkomen als ik aan deze kant van de Lepelaarplassen fiets. Daar tref ik een afgebroken boomstam aan.

Hier zijn bevers bezig geweest, niet al heel lang geleden is duidelijk te zien. Het ziet er als vers aangevreten hout. Ik speur over het water of ik een beverkop boven het water uit zie komen. Helaas.

Het is hier drassig. De koeien van afgelopen zomer zijn weg. De bomen zijn kaal, maar het weinige licht is voldoende om kleuren te zien en te genieten.

Ik zie soms een hele kleine rietvogel wegschieten over het fietspad. Het is even een heerlijk moment voor mij alleen. Zo’n moment waar je nog dagenlang van kunt nagenieten.

De stad flikkert in honderden lichtjes over het water. Op de Hogering zie ik de lampjes van het verkeer, wit en rood. De avondschemering laat de maan al zachtjes schijnen door de dunne bewolking.

Het is niet ver meer en ik rij helemaal in het donker als ik weer door de Noorderplassen rijd naar huis.

De Gateway Diner staat in het volle licht als ik het Beatrixpark doorfiets. Alles verder donker. De bewegende rode lampjes laten zien dat er voor mij een hardloper rent.

Als ik hem over het bruggetje passeer, duik verder de duisternis in. Het is nu echt avond. Door de uitgedunde bosrand van het park kan ik het verkeer zien razen.

Bijna thuis.

Rondje uitproberen (2) – Lepelaarplassen

image

Aan de andere kant zijn de Lepelaarplassen. De vogels naar wie de plassen vernoemd zijn, zijn allang verkast naar Afrika om daar te overwinteren. Voor ik de hut bereik laat ik mij onderweg weer afleiden door mooi mos. Op het water ligt een flinke laag kroos. Het geeft de bruine en grijze wereld ineens kleur.

image

In de observatiehut zijn zelfs een paar andere bezoekers binnen die meekijken naar de dieren. Het is rustig op de plas. Vlak voor ons een eend, verderop de reigers en aalscholvers. De hemel en de rietkragen geven de wereld hier prachtige kleuren. Wat is dit genieten.

image

En zo rij ik verder. Over het smalle pad waar de koeien grazen. Het fietspad ligt bezaaid met koeienvlaaien. De jonge pinken zijn erg nieuwsgierig en laten zich door de fietsers en hardlopers niet afleiden.

image

Verderop bij de natte graslanden vraag ik mij af hoe de hemel zo kan spiegelen in het water. Het lijkt of de wolken die ik veel verderop zie, minder ver weg spiegelen in het water. Het lijkt ook of er meer water ligt dan een paar maanden geleden. Ik zie vooral witte reigers, zwanen en ganzen.

image

De rietkragen aan weerszijden van het fietspad zijn licht gebogen. De wind heeft hier aardig huisgehouden en het riet naar achteren laten buigen. Ik moet bijna meteen denken aan de droom van Jozef waarin de korenschoven van zijn broers voor zijn korenschoof moesten buigen. De zon maakt het riet goudkleurig.

image

Het huis in de wijk Noorderplassen is eindelijk van buiten klaar. Lang staarde je de piepschuimen isolatie aan, maar nu kijkt een betonnen buitenmuur naar je. De vierkante blokkendozen verbazen mij nog steeds. Ik kan moeilijk wennen aan de nieuwste bouwmode. Het lage zonlicht maakt het gelukkig allemaal net iets mooier dan het is.

image

De constante bij dit alles is mijn fiets. Hij lijkt steeds beter te rijden. De tandwielen slaan niet meer over. Ik vind de juiste versnellingen en kan steeds beter schakelen. Zo brengt iedere trapbeweging mij niet alleen letterlijk vooruit. Ik voel me heel gelukkig met mijn fiets. We worden maatjes, dat weet ik zeker.

image

Lees het eerste gedeelte van mijn fietstocht door het Wilgenbos

Omzwervingen: Bliek-bankje

imageZe wil even wat drinken. ‘Daar achter de boom is een bankje’, zeg ik. ‘Hoe weet jij dat?’ ‘Ik fietste hier vorige week ook.’ Ook toen stopte ik daar om een slok water te drinken, even te zitten en te genieten van het uitzicht over de Noorderplassen en de stad erachter.

We rijden langs de boom, de bocht in het fietspad om. Er zit al iemand op het bankje. ‘Dan gaan we er toch naast zitten.’ Een man met een pet staart voor zich uit over het water, in de richting van de stad en de ringweg. De auto’s roetsjen over de weg alsof het speelgoedauto’s zijn. Verder hoor je niks.

imageWe gaan zitten, nemen een slok van de roosvicee. Ik sta alweer op om een foto van een pluizenbol te nemen. ‘Waarom doe je dat?’ vraagt ze. Ze is naast me gaan staan. ‘Omdat het mooi is.’ Ik pluk de bol en laat haar de pluisjes wegblazen. Het blijft leuk. Onderwijl maak ik foto’s met mijn mobieltje.

We gaan weer zitten. De man staat op, loopt naar zijn fiets, rijdt naar het fietspad en stapt op. Zijn banden knisperen over het schelpenpad. Het geluid sterft weg bij elke trap op de pedalen die hij geeft.

imageZij pakt een schelp uit de schelpenbak rond het bankje en gooit het in het water. Er klinkt een plons. De schelp valt op de basaltblokken in het water. Het water is zo helder dat ik de lichte steen zie liggen. Ik maak een foto.

imageWe zitten op het Bliek-bankje. ‘Anne Bliek, Gedeputeerde Flevoland 2007-2012’ staat eronder. Ik zie een ceremonie met allemaal hotemetoten en bobo’s. Ze staan op de versgelegde schelpen, een vlag van Flevoland bedekt het stukje koper. Een toespraak en een paar hoge borreltafels met glazen.

imageWe nemen nog een slok roosvicee, kijken over het water van de Noorderplassen. De wolken vormen een hooggebergte achter de stad. De punt in de wolk steekt een lange tong uit naar het hoge kantoorgebouw Carlton. ‘Kom we gaan verder’, zeg ik en sta op.

wpid-20140501_162117.jpg