Tagarchief: nijenhuis

Het schip als personage

image

Wie is eigenlijk de hoofdpersoon in Een vrouw van staal? De schrijver Corine Nijenhuis weet het schip bijna tot een personage te verheffen. Wat de titel natuurlijk ook zegt. Het schip bestaat echter niet alleen. De schipper die op het schip vaart, is net zo belangrijk. Zo ontstaat er een intense band tussen mens en vaartuig.

Zoals mannen tegen hun auto praten, zo heeft de schipper een band met zijn schip. En niet alleen de schipper, ook de schippersvrouw naar wie het schip dikwijls vernoemd is, heeft een diepe relatie met het schip. Het schip houdt hen drijvend. Het schip is hun bron van inkomsten.

De zoektocht van Corine Nijenhuis is ook naar de oorsprong van het schip dat ze gekocht heeft. In de proloog beschrijft ze dat de eigenaar moeilijk afscheid van zijn schip kan nemen. Het schip heeft een ziel gekregen door de eeuw die het op de Nederlandse wateren vaart. Daarbij is er verschrikkelijk veel op de klipper gebeurd. Er zijn mensen op het schip overleden en er is een kind overboord geslagen en verdronken. Heftige gebeurtenissen die zo’n schip extra lading geven.

Daarom wil de schipper er niet zomaar afstand van doen. En hij wil het aan echte liefhebbers overdragen. Geen koopjesjagers, maar mensen die de klipper naar waarde weten in te schatten. Als je het boek over de Henriëtte leest, krijg je liefde voor dit bijzondere schip en de mensen die erop gevaren hebben. Niet alleen een ontzettend mooie kop heeft het schip, maar ook een overweldigende geschiedenis. De geschiedenis van meer dan een eeuw binnenvaart.

Dat leert de schrijver en eigenaar van deze klipper. Ze schrijft met liefde over het schip. Met zoveel liefde dat je als lezer niets anders wenst dan dat die 2 aan het eind van het verhaal bij elkaar komen. Als een roman, waarbij je zelfs begrip kunt opbrengen voor de enigszins wantrouwige houding die schipper Leen de Jong heeft. Zeker als de taxateur het schip kritisch doorneemt en daarmee de indruk wekt dat de kopers op zoek zijn naar een koopje.

Ze is zeker niet op zoek naar een koopje, ze gaat op zoek naar de historie van dit bijzondere schip en schrijft er een boek over. Een grotere liefde is bijna niet mogelijk.

Corine Nijenhuis: Een vrouw van staal, De buitengewone biografie van den binnenvaartschip.Amsterdam: Uitgeverij Brandt, 2015. ISBN: 978 94 92037 12 1. 400 pagina’s. Prijs: € 20. Bestel

Valse Tulpenboom

20140831_163745De Tulpenboom wordt vaak verward met de Magnolia, een boom die bijna rond dezelfde tijd van het jaar in bloei staat. De roze bloemen van de Magnolia zijn indrukwekkender dan de gelige bloemen van de Tulpenboom.

De Magnolia als geheel vind ik minder indrukwekkend dan de Tulpenboom. Dat komt voornamelijk door de bladeren die bij de Tulpenboom heel mooi zijn en bijna een volmaakte vorm bezitten.

Ook op het landgoed van Kasteel het Nijenhuis stond een Magnoliaboom. Heel terecht stond op het bordje bij de boom dat het een ‘valse Tulpenboom’ is. De volksmond heeft het namelijk echt bij het verkeerde eind deze boom Tulpenboom te noemen.

Wat mij bij deze Magnolia opviel waren de zachte bladeren. Ze voelen heel zacht, bijna fluweelachtig aan. Als je eens langs een Magnolia loopt, is het zeker de moeite waard met je vingertoppen over de bladeren te glijden.

Tulpenboom

20140824_143431Ik herkende de Tulpenboom meteen in de tuin van kasteel het Nijenhuis. Hij stond vlak achter het kunstwerk van de opgestapelde rode meubels, naast de Ginkgo. Ik ging eens op onderzoek uit. Van een afstand is de boom snel te verwarren met een esdoorn.

De grote boom die er staat, is in 1990 gepland, vertelt het bordje bij de boom. De Ginkgo is een paar jaar eerder gepland in 1984, maar is de helft kleiner dan de Tulpenboom. Zo zie je goed het verschil tussen een snelle groeier een langzame groeier.

20140824_142946Ik genoot van de boom waar de vruchten al aanhingen. Ze vormden niet meer zo’n contrast met de bladeren als dat de bloemen doen. Daarvoor waren we net iets te laat. Aan het begin van augustus staat de Tulpenboom altijd prachtig in bloei.

De grote verrassing is een andere Tulpenboom die op het landgoed van Kasteel het Nijenhuis staat. Deze is meer dan honderd jaar eerder gepland volgens het bordje: rond 1870. Het is een immense Tulpenboom. Zo groots is zelfs de Tulpenboom in de Hortus van Leiden niet.

20140824_143559In elk geval is de Tulpenboom van Leiden niet zo imposant als de boom die in Heino staat. Dat is nog niet alles, want de boom bij Kasteel het Nijenhuis heeft een aftakking die de grond ingaat, daar wortelt en dan de grond uitschiet omhoog en weer verder aftakt. Hierdoor ontstaat een indrukwekkend spel van vertakkingen en vergroeiingen.

Doris en ik hebben tussen de bladeren van de Tulpenboom gestaan voor een paar mooie foto’s. De bladeren zijn nog mooi en intens groen. Het leverde prachtige plaatjes op en het bevestigt weer hoe mooi de Tulpenboom is. Niet voor niks, de lieveling van Jan Wolkers.

20140824_143337

Kasteel in de wolken

20140824_140553De wolkenschilder Jan Voerman is een schilder die ik bewonder. Zijn indrukwekkende wolkenluchten in combinatie met de rivier De IJssel en landerijen er omheen. De landelijke taferelen van noppende paarden en koeien in de wei. Het zijn heel mooie schilderijen waar ik erg gek van ben.

De expositie met werk van Jan Voerman in Kasteel het Nijenhuis bij Heino bood een uitgelezen kans meer schilderijen van hem te zien. Onderweg zagen we mooie Voerman-luchten boven de IJssel en op het platteland waar we reden.

20140824_164239Ik had niet zoveel met de andere expositie in het kasteel. Een expositie over Europa van David Bade. Doris vond de abstracte kunst die in de verschillende kamers van het kasteel waren opgebouwd, heel interessant. Ze kreeg geen genoeg van het purschuim dat de kunstenaar in overvloed gebruikte, samen met de suggestieve tekeningen en andere verbeeldingskracht.

Op de eerste verdieping hing het werk van Voerman, ingedeeld naar thema. Naast de wolkenluchten waren er ook noppende paarden, koeien in de wei en bloemen. In een vitrine lagen het potje en zijden kleedje die Jan Voerman vaak gebruikte als achtergrond bij zijn stillevens.

20140824_142141Het was een feest der herkenning, maar de vele studies die in een kamer hingen, waren ook verhelderend. De koeien, wolken en andere pentekeningen gaven een leuk inkijkje in het werk van de wolken-kunstenaar.

20140824_140553(2)

 

Kasteel het Nijenhuis

20140824_144020Ik herkende het kasteel meteen van de film Discovery of Heaven, de verfilming van Harry Mulisch’ De ontdekking van de hemel. In deze film vormt dit kasteel het decor voor het buitenverblijf Groot Rechteren in Drenthe.

De raaf Edgar speelt daar een belangrijke rol in de film. Hij vliegt uit een raam van het kasteel. Naast het raam hielpen de oprijlaan en hoge bomen rond het kasteel mee aan de herkenning.

20140824_134002Bij het kasteel is een immense beeldentuin met indrukwekkende beelden uit verschillende periodes. We kwamen aan rond lunchtijd en gingen meteen in de beeldentuin zitten. Het was net droog. De regenbui was onderweg gevallen.

De tuin stond vol met stoeltjes. We konden zo zitten op een gunstige plek en genieten van het zonnetje. We namen plaats tegenover de grote bol met spiegels erin. Verderop stond een kunstwerk van opgestapeld meubilair waar kinderen op mochten spelen. De perfecte plek voor ons om even te zitten en bij te komen van de rit naar Heino.

20140824_143102Ik zag meteen bij de beelden een Tulpenboom en Gingko staan. De bomen vormden een mooi harmonisch geheel met de beelden en de gasten. Zo was deze tuin bij het kasteel, een tuin om van te genieten. Kunst en natuur vielen mooi samen.

Maar we kwamen natuurlijk voor de schilderijen van Jan Voerman senior. Henk van Ulsen was een groot bewonderaar van zijn werk en verzamelde tijdens zijn leven meer dan 240 schilderijen van de Hattemse kunstenaar. Vooral de verbeelding van het IJssellandschap met bijbehorende luchten spraken hem aan.

20140824_132908Henk van Ulsen was net als Jan Voerman in Kampen geboren, weliswaar 70 jaar later. Misschien dat hij daarom een voorliefde had voor het werk van de wolkenschilder. Van Ulsen heeft zijn verzameling Voerman-schilderijen in 1994 verkocht aan de Hannema-De Stuers Fundatie. Sindsdien is de collectie ondergebracht bij Museum De Fundatie.

Soms is er een expositie van een aantal schilderijen. Zoals nu het geval is. Tot 21 september zijn deze werken te zien in Kasteel het Nijenhuis. Gedreven door de einddatum gingen we naar het museum. Het was een uitgelezen kans dieper kennis te maken met het werk van deze wolkenschilder.

20140824_140329