Tagarchief: nanowrimo

NaNoWriMo – Week 4

image

De laatste week zit erop, nog een dag en de echte NaNoWriMo 2013 is helemaal klaar. Ik heb mijn doel gehaald. Op maandag bereikte ik al het aantal woorden: 50.000! De teksten slaagden inhoudelijk wat minder goed. Het hoogtepunt viel een week eerder.

De passages van nu waren vooral het zoeken naar een mooi einde en dat is lastig. Zeker ook omdat de laatste teksten vooral over de tijd na de dood van Sientje gingen en ook vertelden over de komst van onze huidige teckels Saartje en Teuntje. Het doel om meer dan 50.000 woorden te schrijven was groter dan de kwaliteit van de teksten.

Het echte einde volgde pas twee dagen later op woensdag. Ik zag wat beter het grote geheel en het lukte mij om de inhoud beter te laten aansluiten op het eerdere verhaal. Het zoeken van een conclusie is altijd lastig en of het geschreven einde ook het echte einde is, weet ik nog niet. Ik moet het nog eens goed laten bezinken.

Dat neemt niet weg dat ik flink geschreven heb de afgelopen maand. Meer dan 60.000 woorden telt het document dat ik nu voor me heb liggen. Ik ben al stiekem begonnen met het doornemen van de eerdere gedeelten. Het begin kostte zeker ook flink wat moeite, ontdek ik nu. Ook daar zocht ik naar de juiste toon en een mooie vorm. Pas later kwam dat, zie ik nu. En misschien valt dat ook tegen, dat moet ik nog ontdekken.

Zo is er een mooie schrijfmaand voorbij en vraagt de geschreven tekst flink redigeren en corrigeren. Maar ik heb een mooi doel. De tekst die ik gemaakt heb, is al een goed begin dit doel te bereiken. Ik ben trots en geniet daar nog even van.

En dan corrigeren om daarna aan de slag te kunnen met de echte roman.

NaNoWriMo – Week 3

image

Nog een klein eindje en dan zit ik op die 50.000 woorden voor de NaNoWriMo. Voor het verhaal kom ik dan op bijna 60.000 woorden. Veel teveel, maar er kan genoeg geschrapt worden. Tegelijk wil ik vrijwel alles wel gebruiken. Niet voor het eindproduct, maar wel voor de verschillende blogs en columns die ik wil schrijven.

Ik ben verbaasd over de hoeveelheid woorden die ik elke dag weer uitgetuft heb. Stuitte ik vorige week op de kritische passages, verdween het nostalgische gevoel en maakte plaats voor de tijd waarin ik nu leef. Ik merkte deze week dat het nostalgische gevoel weer opleefde. Niet altijd, gebeurde dit. Soms was ik te druk met andere dingen om een mooie tekst te schrijven.

Andere keren werd de tekst juist buitengewoon mooi. Zoals bij het schrijven over Sientjes dood. Ik hikte dagenlang tegen dit moment van schrijven aan. Telkens kwam er weer een nieuwe uitvlucht iets anders op te schrijven. Uit een andere periode dat mij te binnen schoot of een intermezzo dat niet gemist kon worden. Eindelijk durfde ik het aan en begon ik te schrijven. Daar verscheen dinsdag de tekst in een vloeiende beweging.

Het schrijven hield niet meer op, terwijl ik best moe was van de andere dingen die ik die dag gedaan had, schreef ik bijna 3500 woorden op. Een record. En het voelde zo goed wat ik allemaal had opgeschreven, zonder drama maar met gevoel. En het leek of alle tekst ten dienst had gestaan van dat moment. Ik voelde mij intens gelukkig.

NaNoWriMo – week 2

image
Schrijfschema voor NaNoWriMo met verhaalideeën. De vinkjes zijn al afgewerkt.

Over de helft met NaNoWriMo. Met meer dan 30.000 woorden. Iets om trots op te zijn. Maar het grootste gedeelte schreef ik een week eerder. De eerste week van NaNoWriMo schreef ik op de vleugels van mijn energie. Ik genoot ik er echt van de herinneringen aan vroeger en onze oude teckel. De verhalen van vervlogen tijden. Het was het verhaal van het begin van mijn relatie met Inge.

Tegenwoordige tijd

Deze week kwam de tegenwoordige tijd steeds dichterbij. Ik wilde het niet, ik durfde het niet aan. Onze trouwerij, de geboorte van Doris. Alles veranderde en staat dicht bij het nu waarin ik leef. De gepaste afstand die ik eerst ervoer, de tijd die geweest is en niet meer terugkomt, werd het nu.

Natuurlijk was het toen ook anders, maar ik zie het niet met dezelfde weemoed. Het is nu veel meer een tijd waarin ik sta en waarbij ik mijzelf niet goed buiten de tekst kan plaatsen. Niet dat ik niet tevreden ben met het nu, maar het staat te dicht bij mij.

Tijd

Daarnaast begint ook iets anders parten te spelen: de tijd. Druk met andere dingen die op mijn pad komen en meer om aandacht schreeuwen dan het schrijven aan NaNoWriMo. Het haalt mij uit de tekst. Maar ik vind het belangrijk te blijven schrijven en elke dag iets op papier te zetten.

Daarom heb ik het wat rustiger aangedaan en mij ook tijd en ruimte gegund dit te doen. De tekst zal nog door de malle molen gaan. De structuur moet anders en misschien mag er best wat verdichting in. De basis staat: het verhaal van mijn teckel Sientje. Het verhaal van een relatie en ergens ook het verhaal waarin ik nu nog leef.

Nog genoeg verhaal?

Ik zit nu rond de 30.000 woorden, met de tekst waaraan ik al voor de NaNoWriMo werkte, komt de totale tekst op ongeveer 40.000 woorden. Ik weet niet of ik nog genoeg verhaal heb voor 20.000 woorden. Ergens verwacht ik deze week het einde te naderen. Misschien dat ik dan nog wat intermezzi toevoeg. Net als een paar verzonnen verhalen met betrekking tot teckel Sientje.

Ik wil de laatste week gaan gebruiken voor het herschrijven. Ik wil de tekst geschikt maken om op verschillende plekken te publiceren, in delen, los van elkaar en uiteindelijk moet er ook een geheel van gemaakt worden. Wat het allemaal wordt, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het project hoe langer hoe verder komt. Wat er nu is, is een lijvige tekst van 40.000 woorden. Zover ben ik nog niet vaak gekomen met een schrijfproject.

NaNoWriMo – week 1

image

De eerste week NaNoWriMo zit er op. Precies een week geleden worstelde ik nog met het idee aan een heel nieuw project beginnen, een roman over de zorg. Zeker dat idee zweeft nog steeds in mijn gedachten, maar ik ben mij ook gaan afvragen waarom veel plannen bij mij stranden. Dat komt omdat ik vaak teveel tegelijk wil en niet wat ik begonnen ben, afmaak.

Andere idee

Zo zit ik een week later te werken aan het andere idee waarmee ik vorige week worstelde; de verhalen over teckel Sientje. Ik ben er in augustus mee begonnen, schreef in totaal 14 bijdragen tot de NaNoWriMo begon. Bij het schrijven merkte ik dat ik het heerlijk vond om over het verleden te schrijven. Ik droomde heerlijk weg in de herinneringen van mijn teckel en schreef het verhaal uit mijn blote gedachten op.

Of het allemaal klopt? Ik geloof best dat er wat dichting bij gekomen is. De fantasie wringt zich ook door de herinnering. Aan de andere kant verbaasde het mij hoeveel er terugkomt bij het schrijven. Al schrijvend herinner je andere verhalen die ermee te maken hebben.

Uit blote hoofd

Het is heerlijk om zo uit het blote hoofd te schrijven. Het lijkt net of je weer eventjes terug in de tijd gaat en die periode herbeleeft. Zo heb ik bewust oude dagboeken, blogs en verhalen laten liggen en ik weet zeker dat daar ook best veel in terug te vinden is.

En zo zit ik na een week al over de 18.000 woorden. Het verrast mijzelf. Het hele document telt nu meer dan 27.000 woorden. Of ik voor dit project de vereiste 50.000 woorden haal, betwijfel ik. Ik verwacht dat er nog zoveel komt als dat ik tot nog toe geschreven heb. Of dat nog een week werk is, weet ik niet.

Misschien dat ik het komende week iets rustiger aandoe. Ik heb genoeg de ruimte daarvoor. Met vanaf nu 1.386 woorden per dag kom ik bij die 50.000. Ik merk dat het best hard werken is. De cadans waarin ik ben terechtgekomen is wel lekker. Dan ontdek je dat je bij schrijven misschien minder hard moet nadenken, maar gewoon moet schrijven. Doen!

Ik ben blij dat ik de keuze gemaakt heb een bestaand project eerst af te ronden. Voor het eerst van mijn leven heb ik het gevoel echt iets af te maken. En of het nu bij blogs blijft of meer de richting van een roman opgaat, dat kan ik nog niet zeggen. Het resultaat tot nog toe stemt hoopvol.

Naar mijn introductiepagina op NaNoWriMo.org

Beschrijving van het project

NaNoWriMo

image

Vandaag begint de National Novel Writing Month. Het idee is dat veel mensen (op moment van schrijven ruim 214.000) wel een roman of boek willen schrijven, maar dat het lastig is om je er toe te zetten en er tijd voor vrij te maken. Deze maand proberen veel schrijvers proberen een boek te schrijven.

NaNoWriMo heeft de strenge regel dat je in deze maand in totaal 50.000 woorden schrijft. Dat betekent in de praktijk dat je minimaal 1.667 woorden moet typen. Verder stimuleren alle schrijvers elkaar en ze proberen elkaar ook uit te dagen. Het werkt een stuk prettiger als je met een paar duizend tegelijk werkt aan een roman dan alleen op een zolderkamer. Al is het laatste natuurlijk wel het gevolg.

Ideeënworsteling

Ik worstel met twee ideeën. Er loopt een prachtig project waarbij ik mijn herinneringen aan Sientje opschrijf. In het teckelblad De dashond zullen een paar afleveringen verschijnen en misschien ook wel op een teckelblog als die er belangstelling voor heeft.

Daarnaast heb ik al meer dan tien jaar het idee van een roman over de zorg, waar ik een tijdje in gewerkt heb. Ik wil op zoek gaan naar de relatie tussen zorg en de hebzucht van bestuurders. De periode dat ik daar werkte, biedt genoeg inspiratie. Het is een vaag idee, nog niet voldoende omlijnd en is vooral: schrijven!

Elke dag blijven bloggen?

Verder ligt hier een prachtige blog waarvoor ik elke dag wil schrijven en er is wolkenhemel met elke dag een gedicht. Teveel, allemaal. Zeker ook omdat ik misschien deze maand een paar interviews met Almeerders mag afnemen voor een opdracht. En vergeet die paar gedichten niet die ik wil insturen voor een dichtwedstrijd. Ze liggen al klaar, maar vragen nog om een flinke poetsbeurt.

Misschien moet ik stoppen met denken wat ik wil gaan doen en gewoon beginnen met het idee dat ik had. De stukken over Sientje passen wel tussendoor. Net als al het andere werk. Maar de aandacht is voldoende. Ik heb de laatste weken al gemerkt dat de opzet veel meer gestalte krijgt. Nu het schrijven nog…

Bekijk mijn participanten-pagina op NaNoWriMO