Tagarchief: moment

Wat is jouw leesmoment – #50books vraag 31

img_20160731_091123.jpgElke ochtend is het even mijn moment: na het uitlaten van de honden lees ik een stuk in een boek bij het ontbijt. Het is ligt ergens tussen een kwartier en een halfuurtje dat ik een helemaal in een boek duik.

Rust in mijn hoofd

De rust in mijn hoofd, nog voordat de indrukken van de dag doordringen. Het komt uit de tijd dat ik met de trein naar mijn werk reisde en dat moment heerlijk gebruikte om te lezen. Nu ik op de fiets ga, heb ik het momentje lezen wel gehouden. Het is belangrijk om even met iets heel anders bezig te zijn.

‘s Avonds pak ik het tweede deel van mijn leesmoment. Lekker in bed, een kwartier voor ik ga slapen, met een goed boek. Zo kan ik even de indrukken van de dag achter mij laten liggen. Al merk ik dat een heftig boek je ook uit de slaap kan houden. Dan maalt het verhaal rustig verder in mijn hoofd.

Begin en eind dag

Aan het eind van de dag en aan het begin van de dag. Dat zijn dè 2 momenten van de dag die ik bewust pak om te lezen. Het zijn ook mijn momenten waar iedereen van af moet blijven. Nee, nu niet, ik lees.

Dat brengt mij bij de boekenvraag voor vandaag:
Op welk moment van de dag lees jij het liefste?

Hoe zit het bij jou? Heb je een vast moment dat of maakt het voor jou niet uit? Lees je altijd en overal zoals mijn lerares Nederlands bij wie overal in huis boeken rondzwierven en die bij het koken zelfs verdiept zat in een roman. Het gebeurde bij haar regelmatig dat de aardappels aanbranden.

Ik ben heel benieuwd naar jullie antwoorden.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Dicht bij huis genieten

imageEr zijn mensen die vinden dat je elke dag iets anders zou moeten doen. Ze denken dat iets anders iets nieuws oplevert. Er zijn mensen die hele wereld over reizen op zoek naar iets nieuws. Ze zien niks nieuws, want ze nemen zichzelf mee en vergeten dat ze alles door dezelfde bril zien.

Bovendien vergelijken ze alles wat ze zien. De zee die ze nu zien vergelijken ze met al die andere zeeën die ze hebben gezien. De berg met al die andere bergen en het bos met al die andere bossen. Ze zien dus iets anders, maar ze vergelijken het met wat ze eerder zagen.

Paul Theroux noemt dat heel mooi als hij in de trein zit met een stel toeristen, op weg naar Machu Picchu. De toeristen vertellen honderduit aan de anderen waar ze allemaal geweest zijn en zien niet waar ze nu zijn.

Reizen heeft ook weinig met iets nieuws zien te maken. Zelden ontmoeten toeristen echt de ander. Ze leven in hun eigen cocon en kijken met het boekje in de hand. Dat reizen vertelt meer wie ze zijn, dan dat ze zichzelf leren kennen via de ander. Ze willen de buitenwereld vertellen waar ze niet allemaal geweest zijn. Reizen is meer status dan een beleving.

Ik las een mooie bevinding van Steven Gort. Hij schreef dat hij onlangs ontdekte hoe mooi zijn achtertuin is. Vlakbij huis was hij het bos in gegaan en zag dingen die hij niet eerder gezien had.

Ik moest denken aan Martin Bril. Hij stelt in het essay ‘De kunst van het wandelen’ dat een wandeling niet te lang mag duren (een uur maximaal) en dat je het liefst dezelfde wandeling moet maken. Je ziet iets als je er vaak aan voorbij gaat. Er vallen pas dingen op als je ze vaak ziet.

Sinds ik dat gelezen heb, houd ik er rekening mee. Je kunt de mooiste uitgestippelde routes lopen. En soms doe ik dat ook, maar het rondje hier door het park is mij het dierbaarste. Ik loop het elke dag, niet precies hetzelfde, maar ongeveer dezelfde paadjes. Ik markeer mijn route met een serie foto’s die ik onderweg maak.

Verder kijk ik vooral, naar de dingen waar ik eerder achteloos aan voorbij liep. Ik zie en hoor dan dingen van dat moment. Gisteren waren de blaadjes ook groen, maar niet zo groen als vandaag. De lucht licht anders dan een dag eerder. Net als dat het geluid van de vogels anders fluit dan gisteren.

Het is het moment dat je dan proeft. Het moment. Je wordt niet afgeleid door het nieuwe en onbekende. Je kunt het gebied in je opnemen zoals het is. Je kent het immers, weet precies waar de bomen staan en hoe het licht valt. Je wordt niet afgeleid door het verhaal dat je straks thuis moet vertellen van wat je allemaal aan nieuwe dingen gezien hebt.

Nee, je staat er gewoon en voelt de lucht strelen, ziet het licht vallen, hoort wat er op dat moment is.

Ik vind dat zo heerlijk en intens. Ik hoef helemaal niet meer weg. Of zoals dat boertje eens vertelde die nog nooit de zee had gezien. ‘Ik ben nog lang niet klaar met wat hier allemaal is. Waarom zou ik dan de zee moeten zien?’