Tagarchief: markt

Vreselijke ontdekking – Boekverkoop Delden (2)

Als we onze boekenkraam op de boekenmarkt van Delden gaan opruimen, doe ik de vreselijke ontdekking: er is een boek weg. Het moet gestolen zijn. Van de Thijsse-reeks rond de jaargetijden is het deeltje Zomer namelijk opeens verdwenen.

Als ik de ontdekking doe, weet Inge ook meteen wie het moet zijn geweest. Een vrouw die zich heel verward en verdacht gedroeg. Heen en weer bewegend tussen de doos met euroknallers en de duurdere boeken moet ze het boek in de grote tas om haar nek hebben gestopt.

Dat is best balen, omdat het een heerlijke dag was. We zijn het blijdste met de hele Lectorama-reeks die is verkocht. Daarmee zijn we zeker een hele doos met boeken kwijt. Nog enkele exemplaren waar we mensen blij mee hebben gemaakt: de bijbel van Nico ter Linden, een kastelenboek en Het lot van de familie Meijer van Charles Lewinsky?.

Iets na vieren begint het te regenen. De wolken hingen al dreigend boven ons, maar nu laten ze ook echt water vallen. We kijken het even aan. De regen valt in een straaltje precies op Inge. Ik zie het nog even aan, maar dan besluit ik om te beginnen met inpakken. De kopers zijn er niet meer en de dozen vul ik.

De auto staat dichtbij geparkeerd. Zo laden wij de auto al voor sluitingstijd. Ik vind het mooi geweest. Het is lekker weer geweest. De regen is lang uitgebleven. Ook was het niet koud. We hebben ook dikke truien meegenomen. Verder veel aanloop gehad, minder verkocht dan vorig jaar.

Maar het was een heerlijk uitje. Een thermoskan koffie, gesmeerde broodjes en meegenomen appeltaart maken het tot een heus feest. We hebben genoten. Als we moe en voldaan met 7 dozen in plaats van de meegenomen 8 boekendozen thuiskomen, kijken we tevreden terug op een lekker dagje weg.

Boeken verkopen op straatfestival Delden

Het straatfestival in Delden. Vorig jaar hebben we er ook gestaan met onze boeken. We willen van de boeken af en zoeken een goede bestemming. Daarom staan we dit jaar met boeken op de kunstmarkt in het Twentse Delden.

Lastig te bepalen wat je moet meenemen. Welke boeken laat je thuis en wat laad je achterin de auto. Zo rijden we zondagochtend weg uit Almere met 8 dozen boeken. Bananendozen, de mooiste dozen om boeken in mee te nemen. Een beetje willekeurig wat we hebben ingeladen.

Het zonnetje schijnt nog waterig door de ochtendmist. Ik heb vanmorgen vroeg buiten gelopen met de honden en was onder de indruk van die zon. Dwars door de zon vlogen een stel ganzen. Je kon er zo mooi in kijken, de ganzen leken schaduwen op het licht. Het gaf de ochtend extra glans.

Het is nog best druk op de snelweg, zeker daar voorbij Deventer. Er rijden erg veel auto’s. Maar we blijven rustig. Een volgeladen auto. Terugblikken moet met de zijspiegels. De binnenspiegel kijkt uit op de stapel bananendozen achterin.

Als we Delden binnenrijden, vinden we snel ons plekje. Vrijwel hetzelfde plaatsje als vorig jaar. Alleen hebben we nu alle ruimte aan weerszijden van ons kraampje. We kunnen snel in en uit lopen. Snel laden we de auto uit en Inge parkeert hem in de zijstraat. Allemaal nog voor het tijdstip dat je er niet meer mag staan met je auto.

Vrijwel meteen komt de handelaar van vorig jaar langsgelopen. Hij staat iets verderop. Vorig jaar kocht hij nog de halve kraan leeg, nu blijft het bij 3 boeken voor 7,50 euro. Ik mats hem in de prijs.

Daarna is het stil. Ik moet nog enkele boeken prijzen. We selecteren snel een paar dozen met euroknallers. 2 voor 1,50 euro. De prachtige Verkade-albums krijgen mooi prijzen voorin.

Ik merk vrijwel meteen dat het niet zo loopt als vorige keer. Snel bijprijzen. Maar goedkoper hoeft niet te betekenen dat mensen ook sneller kopen. De koop is van veel andere dingen afhankelijk. Veel weifelende mensen of mensen die herinneringen ophalen bij boeken. Die hebben wij ook ergens op zolder liggen. Of die hadden wij vroeger thuis. Ze bladeren door de boeken, maar kopen ze niet.

Naast ons begint de Chinees zijn eten te bereiden. Het loopt er langzaam maar zeker vol met mensen die een loempia halen of een bakje saté. Dan staan ze al kauwend en met vette vingers bij ons boekenkraam. Soms bladeren ze in een boek. Als de snack op is, gaan ze weer verder. Zonder iets te kopen. Een vingerdruk in het boek achterlatend.

Het is wel heel gezellig. De drakenman vind ik het meest bijzondere. Ik zie hem achter een grote stellage lopen. Als op het plein voor het Zoutmuseum is, geeft hij een korte act. Hij laat de draak vuur blazen. Het fabeldier met grote gele ogen heeft verder de gedaante van een skelet. Een hele stellage met touwen en katrollen, brengt het monster in beweging. Een klein blaasbalgje geeft de lucht om met vuur te kunnen blazen. Het ziet er levensecht uit. Ik ben onder de indruk van deze act straattheater.

2 dames met grote brillen op hun neus, ze hebben wel iets van mieren, lopen voor en achter iemand en nemen zijn ritmiek over. Het geeft een heel grappig effect. Of de 2 supergrote bloemen die door de straat lopen en je water geven. Net als de rokende stoomtrein die voor een heel groot wiel rijdt. Een mooi effect als zoiets geregeld voor je kraam langsrijdt. Het maakt het Deldense straatfestival extra leuk. Net als de vele voorstellingen op het plein bij de waterpomp.

Lees morgen het vervolg: Vreselijke ontdekking

Boeken verkopen in Delden (1)

img_20160918_134651.jpgHet mailtje vertelt dreigend dat je voor 11 uur het terrein op moet om je kraam in te richten. Ben je later, dan kom je er niet meer op. Meld je tijdig, dat voorkomt files, staat er in de zin achter. Wat is dat eigenlijk: tijdig melden?

We zijn iets over 9 uur vertrokken van huis. De snelweg belooft weer veel omleidingen. De doorgang naar de A1 is afgesloten, daarom rijden we via de A27 naar Twente. Het is de boekenmarkt in Delden. We hebben ons kort voor de vakantie voor deze markt opgegeven. Dit belooft wat te worden. Er is een heel cultureel straatfestival aan gekoppeld, met kunstkraampjes en straattheater.

Als we dan meer dan 1,5 uur later aankomen, zijn we keurig op tijd. Het valt allemaal weer mee. Zeker ook omdat we gewoon de Langestraat op kunnen rijden, niet gehinderd door geparkeerde auto’s. Op zoek naar ons kraamnummer 36. We vinden hem verderop, vlak voor de Markt, tussen 2 kramen in . Naast ons een aquarelschilderes en aan de andere kant een kraam met kettingen en kralen.

Ik pak snel de 9 bananendozen met inhoud uit en rijd de auto weg. Zo is er weer ruimte en kunnen we de kraam gaan inrichten. Bij het uitpakken is de eerste boekenkoper al aan de kraam. Hij kijkt aandachtig in de boeken die we uitpakken. Duidelijk op zoek naar een koopje. Hij staat iets verder op de boekenmarkt.

img_20160918_134446.jpg

Hij heeft snel een aardige stapel en we onderhandelen over de prijs. 60 euro zeg ik, maar ik blijk er best een beetje naast te zitten. Al rekent de buurman ook snel rijk, hij biedt 30 euro. Ik vraag 40, dan zak ik naar 35 en delen we de laatste zet: 32,50 euro.

Later komt hij ook nog terug. Kan het niet laten om het boek over architect Cuypers te halen. Mijn verleiding om als liefhebber van geschiedenis de laatste roman van Jan van Aken mee te nemen, weet hij te weerstaan. Helaas. Een mooi boek gaat aan hem voorbij.

Als de rest goed staat, is het tijd voor koffie. Het is net half 12. Over een halfuur gaat de markt officieel open. De eerste kopers, naast marktverkopers, komen tevoorschijn uit hun verzamelholen. Ze lopen gehaast langs de kramen. Een vlugge analyse. Straks tasten ze toe aan de dis vol boekengerechten.

De stroom bezoekers komt op gang. Ook begint het straattheater. Iets verderop de Langestraat in, zitten 2 vissers hoog op een constructie. Ze zijn helemaal in gele regenjas, gele laarzen, gele zuidwesters en geel geschminkt.

Ze hengelen boven de mensenmassa met kleine snoepwormpjes. Heel vermakelijk te zien hoe kinderen proberen de wormen te pakken, maar de wormen schieten steeds weg. Omgekeerd vissen, waarbij de kinderen veranderen in vissers en de vissers in aas.

Onze buurvrouw uit Utrecht verkoopt aquarellen met dorpsgezichten en soms iets abstractere met contouren van mensen. Best een aardig gezicht. We maken een praatje en vertellen over het project waaraan wij werken: we verkopen de spullen in ons huis want we gaan kleiner wonen.

img_20160918_125332.jpg

Lees zaterdag het 2e deel

Boekenmarkt en rommelmarkt (3) – Sluitingstijd

img-20160911-wa0000.jpg
Als de markt sluit, zit alles in de dozen. Nu de auto halen. De Lindenlaan is een smal straatje geworden door alle kraampjes aan weerszijden van de straat. Daarom past er maar 1 auto in de breedte. Eerst moet ik de wijk door op zoek naar mijn auto. Dan moet ik weer zoeken naar de straat. Het is krap en veel straten zijn voor 1 richting.

Ik heb mijn auto zo vol, maar mijn buurman is een stuk trager. Hij is natuurlijk ook wat ouder en ik kan alleen maar respect hebben voor zijn wilskracht en energie. Volgende week staat hij in Nijkerk. Als enige. De rest staat op de boekenmarkt in Leusden die volgens mijn collegaverkopers het veel beter doet dan hier. Daar haal je zo 300 euro op , zegt de overbuurman die de kraam naast mij in had genomen. Hij haalt vandaag 100 euro op. Ik heb de helft binnengehaald.

De volgende dag zit Inge bij de kofferbakverkoop in Almere. Ze doet het een stuk beter dan de laatste keer in Zeewolde. We hebben het aanbod iets aangepast, niet meer zoveel babyspeelgoed maar ook andere spullen zoals een platenspeler, televisie en wat tassen.

Zo haalt zij ook nog eens 40 euro op. Een mooi weekend, waarbij we 90 euro verdienen met onze eigen spulletjes. Wat geeft dat een goed gevoel zeg. En we krijgen er ook nog eens de indruk bij dat de dingen die we verkopen genoeg opleveren. Zo ruil je iets van waarde echt. Bovendien moeten we nog flink sparen voordat we het nieuwe huis kunnen gaan bouwen.

Boekenmarkt en rommelmarkt (2) – Tandenloos

img_20160910_143739.jpgMijn buurman heeft iets meer succes met zijn tijdschriften. Het is een oudere man die al 30 jaar op markten staat met tijdschriften. Hij bundelt ze in pakketjes die hij allemaal voor een euro per pakketje verkoopt. ‘Ik stond gisteren in Urk. Daar liep het wel lekker’, vertelt hij. ‘Vooral de Donald Duck ging hard. Ik heb bijna niks meer.’ Hij draait een baseballpetje. Zijn mond is ingevallen.

De tanden zijn in de loop van de jaren uit zijn gebit verdwenen. Als hij op zijn boterham kauwt, maakt zijn mond enorme bewegingen. Kauwen kun je het niet noemen. Het lijkt meer op malen.

De zon draait langzaam en schijnt meer en meer op mijn rug. Dan komen 2 zongebruinde meisjes langs. ‘Meneer’, vragen ze aan mij. ‘Heeft u zich ingesmeerd met zonnebrand.’ Ze geven me een foldertje. ‘En u krijgt er een monstertje bij.’

Ze geeft het doosje aan mij voor mij en mijn buurman. ‘Ho’, zeg ik snel. ‘We horen niet bij elkaar. Mag hij er ook eentje?’ Ik geef hem ook een monstertje zonnecreme. Hij gniffelt. ‘Ik wil best insmeren’, zegt hij. ‘Maar dan moet zij het wel doen.’

De verkoop loopt gestaag door. Even heb ik een opleving en verkoop ik flink wat. Het lijkt of ik de halve omzet van de dag in een kwartier draai. IK heb de kraam eruit. Alles wat ik nu binnenhaal, is extra geld.

Zo tegen 15 uur keert de rust van eerder terug. Het loopt mondjesmaat binnen. Een meisje staat heel lang te bladeren in de jaargangen van De spiegel die ik heb liggen. Een aantal jaren geleden kocht ik ze uit enthousiasme om in het verleden te duiken. We moeten er nu van af. Het neemt allemaal teveel ruimte in.

img_20160910_143534.jpg

Ze neemt eerst een jaargang Moeder uit 1950 mee. Even later komt ze weer terug en leest de bladen zo zorgvuldig dat ik mij afvraag of er nog wat overblijft als ze de jaargangen zou meenemen. Uiteindelijk neemt ze 1 jaargang mee. Ze is daarmee de beste klant van de dag.

Een ander probeert nog af te dingen. Ik heb niet zoveel zin in discussie en stem toe. Het is de enige die een beetje weerstand biedt tegen de prijs. De rest gaat allemaal akkoord.

Mijn buurman maakt het ene blikje cola na het andere open. Ik zie een heel traytje in hem verdwijnen. Het laatste blikje staat in de zon. Als hij het warme blikje opent, spuit de inhoud omhoog. Gelukkig richt hij het de goede kant op. Zo blijft de schade beperkt.

Van al dat drinken moet je plassen. Daarom vraagt mij buurman tegen 16 uur of ik even op zijn kraampje wil letten. ‘Per setje 1 euro, 3 voor 2,50’, zegt hij en hij stiefelt weg in de richting van de Hema. Hij blijft lang weg en daarom help ik een mevrouw die het laatste pak Donald Duckjes koopt.

Als hij weer terug is, breekt de laatste etappe aan. Weinig bezoekers. Het zonnetje schijnt behaaglijk over de heg van de rij huizen achter ons. De buurman zit te dutten op zijn stoeltje. Zijn mond valt open, de handen gevouwen op schoot. Ik begin alvast met inpakken. Terwijl ik bezig ben, kopen nog 2 mensen een boek bij me.

Boekenmarkt en rommelmarkt (1) – Huizen

img_20160910_094853.jpgIn 1 weekend 2 markten. We weten dat dit teveel is, maar het is een beetje toevallig zo ontstaan. In de zomer hebben we ons ingeschreven voor de boekenmarkt in Huizen op de 30e Huizerdag. We horen alleen niks van de organisatie. Daarom besluiten we maar om met de kofferbakverkoop mee te doen in Almere Buiten.

Net een dag na het regelen voor de kofferbakverkoop, komt er een mailtje van de organisatie in Huizen: er is een kraampje voor ons gereserveerd. Daarom besluiten we om onszelf te delen in 2-en. Ik als de sjouwer, ga naar de boekenmarkt in Huizen op zaterdag. Inge naar de kofferbakverkoop in Almere Buiten.

Vrijdagavond alles al ingepakt in de auto. Het lijkt net of de auto een stuk lager op de weg staat. De boeken zijn daar zwaar genoeg voor. Op zaterdagochtend hoef ik daarom alleen maar te ontbijten en kan dan vertrekken naar Huizen.

Het kraampje staat in de Lindenlaan. Ik ben er zelf verbaasd over dat ik de weg in 1 keer vind zonder te hoeven zoeken. Voor de kraam parkeer ik de auto en ik laad snel uit. Daarna de auto in de aangrenzende woonwijk parkeren. Ik ben ruim op tijd weer terug om alle dozen uit te pakken.

Het is een goed idee een kleedje mee te nemen. Het past over de hele lengte van de kraam en ik stal daarna mijn boeken uit. Tijdens het uitpakken maak ik een snelle verdeling in genres. De boeken over Nederlands-Indië zijn ruim vertegenwoordigd. Net als de literaire romans.

img_20160910_125421.jpg
Ik verdeel ze in mooie rijen. Vooraan leg ik een rij kijkboeken om lekker in te bladeren. Ik had plannen om achteraan iets te bouwen met de bananendozen waarin ik de boeken heb meegenomen. Het mislukt. Daarom laat ik het maar bij deze rijen.

De markt komt traag op gang. Het zit hier wel heerlijk zo onder de lindenboom. Mijn buurman zit niet in de weg met zijn tijdschriften. Aan de andere kant zijn de verkopers niet op komen dagen. Ze zouden linnengoed verkopen, vermeldt het briefje op de kraam. Mijn overbuurman pikt de kraam in en legt er zijn boeken op. Allemaal thrillers dus niet zo bedreigend voor mij.

Het publiek schuifelt langs. Het zijn niet echte boekenkopers, meer mensen die gewoon lekker rondsnuffelen. Een groot deel van de bezoekers loopt straal langs mijn kraam heen. De enkeling die stopt, bladert in 1 van de plaatjesboeken die vooraan ligt. Dan gaat hij ongeïnteresseerd dicht of maakt plaats voor een ander boek.

De verkoop verloopt heel traag. Het eerste boek verkoop ik aan een handelaar die iets verderop zit. Daarna gaat het heel traag. Als het zo doorgaat, haal ik mijn kraam er niet eens uit, denk ik na een uur. Gelukkig valt het mee en verkoop ik af en toe een boek. Ik heb ze goed geprijsd waardoor ik soms geluk heb.

Ze komen gewoon voor de markt en zijn niet echt op zoek naar een boek. Dat zorgt ervoor dat het niet allemaal zo goed loopt. Verder valt mij op dat er nauwelijks onderhandeld wordt over de boeken. Ik krijg keurig de prijs die ik voorin heb gezet. De prijs lijkt daar niet veel invloed op te hebben. Ze willen het boek en dan betalen ze de vraagprijs. En meestal willen ze het niet, ook als de prijs verlaagt.