Tagarchief: lieve celine

Wijze levensles

image

De wijze levensles in Lieve Célin komt van Brookes moeder. Pamela zegt haar dochter net als zij is:

‘Laat niemand je ooit vertellen dat je anders bent’, zei Pamela. ‘En ook niet dat je speciaal bent, want speciaal is een woord dat mensen gebruiken die niet durven te zeggen wat ze willen zeggen en dan maar iets anders zeggen terwijl ze hetzelfde bedoelen, […]’
‘Maar onthoud dit, lief: wij zijn niet anders. Want anders bestaat helemaal niet. Als alle mensen op de wereld hetzelfde dachten, aten, evenveel geld verdienden en dezelfde kleren zouden dragen, ja, dan kan iemand anders zijn. Door iets anders te denken of te eten of te dragen. Maar eten, denken, dragen en verdienen alle mensen op de wereld hetzelfde? Dacht het niet. Iederéén is anders. En dus is iedereen hetzelfde. Allemaal even gewoon. En jij dus ook. Net zo gewoon als iedereen. Oké?’ (35/36)

Daarmee typeert ze het verschil tussen mensen. Verschil moet er zijn. Dat geldt voor iedereen. Alleen heeft Pamela het daar erg moeilijk mee. Vooral ook omdat haar dochter zo op haar lijkt. Ze weet er eigenlijk geen raad mee. Haar dood moet op een ongeluk lijken, maar is het niet. Ze nam namelijk nooit de pont in haar Cantas. Hoe kon ze dan tussen wal en de pont terechtkomen?

Het verhaal draait verder vooral om het verloop van Brookes leven na de dood van haar moeder. Er gebeuren veel dingen. Ze ontdekt de muziek van Céline Dion als het gedraaid wordt bij de begrafenis van haar moeder.

Het behoort tot het standaardrepertoire bij begrafenissen, maar nadat ze het gehoord heeft, stort ze zich helemaal op de Canadese zangeres. Als blijkt dat moeder Pamela het gezin in de schulden gestort heeft door allerlei dingen op afbetaling te bestellen, raken Brooke en haar slimme zus Sue in de problemen. Het huis wordt leeggehaald en ze kunnen niks meer.

Brooke krijgt hulp van een begeleidster en mag gaan werken bij de sociale werkplaats. Daar kan ze gaan sparen voor haar droom: een concert van Céline Dion. Die droom wordt echter wreed verstoord door ‘iets’ dat ertussen kwam en dat Brooke op haar eigen manier oplost. De verhaallijn in combinatie met mooi uitgewerkte personages maken Lieve Céline tot een prachtig verhaal om te lezen.

Begrip voor minderbedeelden

image

In Lieve Céline laat Hanna Bervoets zien met welke dilemma’s mensen leven die het met minder geld moeten doen. Vaak beschikken ze over niet veel IQ en zijn de ouders meer met zichzelf bezig dan met hun kinderen. Die wereld schetst Hanna Bervoets en op een prachtige manier.

De hoofdpersoon van het verhaal is Brooke, vernoemd naar ‘knapste actrice uit The Bold’, de lievelingsserie van haar moeder Pamela. ‘Haar ouders hadden haar de verkeerde naam gegeven. Brookes moeder heette Trude maar ze voelde zich een Pamela.’ (13)

Brooke is een beetje simpel. Ze komt niet goed mee op school en mag na een aantal incidenten naar een andere school. Ze vindt het niet leuk op die andere school en mag van haar moeder thuisblijven. Daar doet ze niet veel meer dan haar moeder. Dat is voornamelijk thuiszitten en een groot deel van de middag en avond alle soaps volgen die er op televisie te zien zijn.

En daarna, als alle series afgelopen waren, maakte Brooke lijstjes. De nummers van de afleveringen, de acteurs die erin meespeelden, het jaartal op de aftiteling, welke series die dag net iets te laat begonnen waren: ze hield het allemaal bij.

Hanna Bervoets vertelt het in een koele, afstandelijke stijl, met dezelfde soort korte zinnetjes als die Walter van den Berg in zijn romans gebruikt. Ze weet eenzelfde soort sfeer op te roepen van een gezin uit Amsterdam-Noord dat leeft van een uitkering en zijn weg zoekt in een leven waar het ook niet voor gekozen heeft.

Dat ze hierin verkeerde beslissingen nemen of niet de juiste oplossingen hebben, zorgt voor de lading van het verhaal. Als lezer word je zo meegenomen, dat je er zelfs begrip voor krijgt. Een grote verdienste van de schrijfster.

Ik kende Lieve Céline al van de prachtige telefilm die over het boek gemaakt is en die afgelopen zomer uitgezonden werd. Veruit de mooiste telefilm van dit jaar. De sfeer van het boek en de film sluiten naadloos op elkaar aan. Al weet het boek zelfs extra elementen los te maken door bepaalde zaken verder uit te diepen of op een andere manier te vertellen. Daarmee verandert het verhaal niet, maar wel de diepte en beleving van het vertelde.

Bij het lezen van dit boek vroeg ik mij de hele tijd af waarom politici niet zulke boeken lezen. Het zou ze helpen bij het nemen van moeilijke besluiten als de eisen die gesteld worden bij de bijstandswet. Misschien zou het meer begrip opleveren en vooral meer beleving.

Een goed verstand, een mooie opvoeding en rijke kansen komen niet iedereen toe. Wat misschien vanzelfsprekend lijkt, is niet vanzelfsprekend. En dat leert een mooi boek als Lieve Céline bovenal.

Lieve Celine

image

De telefilm Lieve Celine draaide gisteravond op Nederland 2. Het leek mij al de mooiste van de reeks telefilms. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Hanna Bervoets. Lieve Celine is een indrukwekkende film. Het gaat over het zwakbegaafd meisje Brooke. Ze groeit op in de volkswijk Amsterdam Noord. Ze woont met haar zus en moeder in een kleine arbeiderswoning. Haar zus werkt bij het Kruidvat en al spoedig trekt haar vriend Johan bij hen in huis.

Brooks moeder lijdt aan depressies en overlijdt. Brooke ontdekt de muziek van Celine Dion. De liedjes van deze zangeres loodsen haar door deze zware tijd heen. Ze heeft de droom om naar Las Vegas te gaan, naar een concert van haar idool. Onmogelijk zegt de sociaal werkster, maar Brooke zet al haar zinnen op het uitkomen van haar droom. Ze zoekt werk en spaart van het verdiende geld voor de reis en het concertkaartje.

Het loopt allemaal anders. Als op een dag schuldeisers op de stoep staan, nemen ze al het huisraad mee. Brooke’s zus Sue wil dolgraag op vakantie naar Turkije. Ze steelt het geld van Brooks rekening en van het geld voor het concert gaan ze op vakantie. Een treuriger vakantie is niet denkbaar. Als ze dan ook nog eens door Johan wordt verkracht, verandert het verhaal helemaal in een melodrama. Brooke wordt zwanger.

De film begint op Schiphol als ze haar vliegtuig naar Las Vegas zoekt en alles voorbij flitst. Er dreigt de verwarring, maar haar ze weet zichzelf overeind te helpen. Ze gaat naar Las Vegas.

Ik was onder de in druk van het acteerwerk. Vooral de hoofdrol van Brooke is onvoorstelbaar mooi vertolkt door Esmee van Kampen. Ze is vooral bekend van de reclame van de Plus-supermarkt. In haar rol als Brooke zet ze met minimale woorden en maximale expressie een prachtig mens neer. Met al haar tekortkomingen en sterke kanten. Haar rol draagt de film.

Op sommige dingen zou je wel wat kunnen aanmerken. Zo zou de openingsscene op Schiphol met een paar simpele ingrepen nog sterker gedramatiseerd kunnen worden. Ook zijn sommige verhaallijnen niet zo strak uitgewerkt. Zo is niet helemaal duidelijk of Brooke ook dronken is als ze verkracht wordt. Je vermoedt het wel, maar heel dik ligt dat er niet op. Het had allemaal met enkele kleine ingrepen iets verbeterd kunnen worden. Ook de scenes in Amerika aan het einde zijn een beetje onderbelicht.

Met de wetenschap dat de Telefilms met een minimaal budget zijn gemaakt, neem je al deze kleinigheden voor lief. Zeker als je je laat meeslepen door het ijzersterke verhaal. Het zou echt zo gebeurd kunnen zijn en je hoopt als kijker dat het nooit zo in het echt zal gaan. Daarmee vervult de Telefilm een duidelijke maatschappelijke rol. Het zet een maatschappelijk debat in gang. Was het vorige week over asielzoekers, Lieve Celine zet het beleid ten aanzien van zwakbegaafden en de kinderbescherming in een kritisch daglicht. Niet dat het zo gebeurt, maar het zou heel goed zo kunnen gebeuren.

Maar nog veel meer is het een film die ontroert. En naar mijn mening komt dat door het mooie samenspel van de acteurs en het sterke verhaal. Je krijgt een mooi kijkje in de belevingswereld van een zwakbegaafde.

Bekijk de film op uitzendinggemist.nl
Voor meer informatie over boek: lieveceline.nl