Tagarchief: leven

De spion

Het leven van Mata Hari is eindeloos herschreven en verfilmd. Inspiratiebron voor kunstenaars, schilders, musici en schrijvers. De Spaanse schrijver Paul Coelho heeft zich door het verhaal van de spionne laten verleiden in zijn laatste roman: De spion. Het sluit qua thematiek prachtig aan op het thema van de duivelse spionne die de vijand verleidt.

Of zoals ze het zelf in in een brief aan Maître Clunet schrijft:

Onschuldig ben ik nooit geweest, sinds ik voet heb gezet in deze stad waar ik zo van hou. […] Met de misdaden ik wél begin, waarvan de grootste was dat ik een geëmancipeerde en onafhankelijke vrouw was in een door mannen geregeerde wereld, daarmee kwam ik weg. Maar ik werd veroordeeld voor spionage terwijl de enige concrete informatie die ik vergaarde, roddels waren uit de salons van de high society. (24)

Vervolgens duikt de verteller in het verhaal van de bijzondere danseres uit Friesland. Ze is een intrigerende vrouw. Al beweert ze in haar eigen brief aan het begin van de roman, dat het heel waarschijnlijk is dat haar naam snel vergeten zal zijn.

Niet dus. De roman van Paul Coelho is niet de eerste roman die zich heeft laten inspireren door deze exotische danseres die veel mannenharten op hol heeft gebracht.

Het verhaal van Paul Coelho benadert Mata Hari vanuit verschillende gezichtspunten. Je proeft de nabijheid in haar eigen brieven. Het schuurt tegen melancholie en boosheid in. Het berust allemaal op een misverstand. De poging om haar leven naar zichzelf toe te trekken in de gevaarlijke oorlogstijd wordt haar fataal.

Ze krijgt het niet voor elkaar en is het slachtoffer van verdachtmakingen en beschuldigingen. Dat haar minnaars haar rechters zijn, zorgt ervoor dat de schrijver van de laatste brief in de roman, zich moet uitspreken als de spreker van het Bijbelse Prediker. Op de stoel van de rechter zit de schuldige, terwijl de onschuldige tegenover hem staat.

De chef contraspionage, Ladoux, moest haar wel veroordelen omdat hij al verantwoordelijk werd gehouden voor de Dreyfus. Een gerechterlijke dwaling waar de Fransen zich vandaag nog voor schamen. Dat hij hiermee een nieuwe gerechterlijke dwaling in gang zette, is hem dit keer niet kwalijk genomen. Sterker nog: het Franse volk had in dit stadium van de oorlog behoefte aan een slachtoffer.

Het slachtoffer is Mata Hari. Een vrouw die net zo sterk en overtuigend als Jeanne d’Arc vecht, maar ze draagt de smet op zich dat ze zich inlaat met mannen. En haar charmes inzet om haar doel te bereiken. Overigens krijgt juist Jeanne d’Arc 3 jaar later wel die erkenning. Ze wordt heilig verklaard.

Paulo Coelho: De spion. Oospronkelijke titel: A Espiã. Vertaald door Piet Janssen. Amsterdam/Antwerpen: Uitgeverij De Arbeiderspers, 2016. ISBN: 978 90 295 1134 6. 176 pagina’s. Prijs: € 12,50. Bestel

Lees het vervolg: Le Sacre du Printemps »

Meer met minder – Tiny House Farm

image

We zijn al een tijdje bezig met een andere levenswijze. Het begon met het lezen van Gerhard Hormann Hypotheekvrij. Ik kwam door de crisis een halfjaar thuis te zitten en was helemaal gelukkig dat ik weer werk vond. Maar hoe nu verder? Een huis en de bijbehorende hypotheek kan als een loden last op je schouders rusten.

We zijn ons dankzij het boek van Hormann gaan verdiepen in onze eigen hypotheek en beseften dat we snel actie moesten ondernemen. Hopen dat alles vanzelf goed zou komen, werkte niet. We moesten het heft in eigen handen nemen. Daarom zijn we bewuster gaan leven en kijken kritisch naar wat we uitgeven.

We ontdekten vrijwel meteen dat je heel makkelijk geld kunt overhouden: de verwarming een paar graden lager, bewust boodschappen doen en niet meer alles kopen. Alleen iets nemen wat je echt nodig hebt. Je houdt dan heel veel geld over, terwijl je er echt bijna niks voor hoeft in te leveren.

Nu zijn we een stap verder beland. Ik ging nadenken over onze huidige woonsituatie en wilde wat anders. Niet meer zo groot, maar kleiner en bewuster. Meer zelfvoorzienend. Het moestuintje naast het huis is te klein om echt goed zelf eten te verbouwen. Ook willen we meer ruimte.

Allemaal idealen die we op ons huidige plekje niet waar kunnen maken. Al hebben we het hier prima naar ons zin, we willen iets anders. Bewuster leven, kleiner en vooral minder afhankelijk van energie en voedsel.

We zagen veel langskomen, maar allemaal ver buiten ons budget. Het leek niet bereikbaar om iets anders te gaan doen. Tot ik ineens in het lokale krantje iets las over het project Tiny House Farm in Oosterwold. Dat was precies wat we wilden. Niet te groot en niet te klein. Een klein huis op een aardig stukje grond. En vooral paste het in ons budget.

Dat betekent niet dat ik me geen zorgen maak. Het is een grote stap om minder te gaan doen. Ik besef dat ik het mijzelf heel moeilijk maak. Jarenlang heb ik alles verzameld wat los en vast zit. Ik bezit een enorme bibliotheek, 5 harmoniums en een grote collectie cd´s en andere spullen, ontdekte ik dat ik voor veel dingen heb, maar of ik daar nu even intensief gebruik van maak?

Hoe meer je hebt, hoe minder je ervan kunt genieten. Dat is het idee om te ‘ontspullen’. De rommel die je omringt, geeft je ook veel belasting en verantwoordelijkheid. Zonder die rommel blijft er veel meer over om intenser te leven.

Het is theorie, ik weet het, maar de praktijk waar ik de laatste mee geëxperimenteerd heb, laat zien dat die gedachte werkelijk opgaat. Alleen is de stap om echt voor meer dan de helft kleiner te gaan wonen, een heel grote stap verder. Bijna een revolutie die me dwingt om echt keuzes te maken.

Daarom zal ik vanaf nu regelmatig verslag doen van de ontwikkelingen rond het project Tiny House Farm en de impact die het heeft op mijn dagelijks leven…

Heintje, hondje, hoedje – #50books

image

Ik ben gek op het lezen van (auto)biografieën. Ze stimuleren mij het werk van de gebiografeerde verder te onderzoeken. Het meeste lees ik biografieën van schrijvers en kunstenaars. Gevolgd door biografieën van politici, musici of andere beroemdheden.

Zo las ik de biografie van Steve Jobs. Het boek geeft een mooi inkijkje in het leven van deze computerrevolutionair. Het leven van zo’n man was voor mij een enorme leerervaring. Ik leerde anders te kijken naar werk en ontdekte ook de poëzie die in industrieproducten verborgen ligt.

Al ver voor mijn studie ontdekte ik de biografie. Ik hield op de Mavo een spreekbeurt over het boek Heintje, hondje, hoedje van Toon Kortooms. Een boekje over het leven van Hein Fentener van Vlissingen. Een man die ik kende uit het NCRV-programma De stoel van Rik Felderhof.

Daarna volgden de biografieën zoals Wim Hazeu ze schreef, over Gerrit Achterberg, Slauerhoff en tenslotte ook over Vestdijk. Het waren heerlijke boeken om kennis te maken met de bijzondere levens van schrijvers. Het lonkte zo dat ik zelfs de biografie van Escher aanschafte. Of de biografie over Willem Walraven en de biografie van Couperus van de hand van Bastet.

Ook ontdekte ik het boeiende leven van Van Deyssel dat Harry G.M. Prick zo mooi verwoorde in zijn biografie.

#50books

Dit is het antwoord op vraag 27 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief vanPeter PellenaarsMartha Pelkman heeft in 2014 het stokje overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Het onbegrijpelijke begrijpen – #50books

image

Tijdens mijn studie literatuurwetenschap was ik ervan overtuigd. Literatuur verbeterde de mens. Het lezen van Plato’s grot liet zien dat de werkelijkheid misschien nooit gevonden werd, de theorie van Mimesis van Aristoteles gaf de essentie weer. Literatuur als een soort vaccinatie, je krijgt een beetje stof ingespoten en bent genezen. Zo zou elke potentiële moordenaar zijn misdaad niet meer plegen als hij Dostojevski’s Misdaad en straf las.

Voor straf lezen

Er zijn sommige rechters die in deze theorie geloven. Niet zo heel lang terug moest een verkeersovertreder van een Belgische rechter het boek Tonio van A.F.Th. van der Heijden voor straf lezen. Het boek zou hem misschien duidelijk kunnen maken hoe het is om als ouder je kind te verliezen bij een verkeersongeval.

Of het lezen van literatuur helpt om bepaalde gedragingen te voorkomen, betwijfel ik. De mens is geneigd tot alle kwaad. Gedragingen zitten in de genen en kunnen met opvoeding enigszins bestreden worden. Maar als het er zit, kan het zo naar boven borrelen met alle gevolgen van dien.

Beleven zonder reizen

Aan de andere kant merk ik dat het lezen van reisboeken als van Paul Theroux ook erg aangenaam is. Je hoeft er niet heen en je maakt toch mee wat de hoofdpersoon van het verhaal meemaakt. De reisverhalen van Redmond O’Hanlon zijn zo heerlijk om te lezen. Je maakt de hele reis compleet met alle ontberingen mee vanuit je luie stoel. Dat er dan een reisgenoot mee is die meent dat het oerwoud oersaai is, mag dan een realiteit zijn. Het boek is dat niet. In dat opzicht kun je beter een reis beleven in een boek.

Of ik nu de wereld beter begrijp door het lezen van boeken? Ja en nee. De wereld is onbegrijpelijk. Literatuur probeert de chaos te vatten. Verhalen proberen de onbegrijpelijkheid te verklaren. Al die verhalen vormen in mijn hoofd een wereldbeeld, gecombineerd met mijn ervaringen. Ervaringen met andere mensen: de liefde en momenten als geboorte en dood.

Maar of een boek nu helpt de wereld te begrijpen?

Dit is het antwoord op vraag 39 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.