Tagarchief: Kringloop

Rondje kringloopwinkels

image

De dag na de kerstdagen werden we het huis uitgelokt. De dikke laag bewolking gaf genoeg mistroostigheid. Daarom trakteerden we ons op een heerlijk rondje kringloopwinkels. In mijn hoofd had ik het Juttersdok en de Kringloper in Naarden. Zo reden we naar Amsterdam Zeeburg. Ik kende de weg nog van oktober. Gewapend met een tegoedbon waarbij ik mijn aankopen met 50 procent korting zou mogen meenemen. Lees verder Rondje kringloopwinkels

Droomboek en pollessie

image

We hadden de middag samen en besloten om naar de kringloopwinkel De kringloper in Almere te gaan. Heerlijk liepen we door de boekenkasten te struinen op de bovenste etage. Het was iets na vieren, maar dat hoefde niet kwalijk te zijn.

Na een tijdje droeg ik een behoorlijk stapeltje boeken. Mooie boeken, niet dat ik ze echt zocht, maar ze waren de moeite van het lezen waard. Op het stapeltje lag ook een boek van Maarten Biesheuvel. De titel Brommer op zee sprak me wel aan. Bovendien heb ik een aardige verzameling Maarten Biesheuvel opgebouwd. Het is een populaire auteur in kringloopwinkels. Blijkbaar wil iedereen van zijn boeken af. Net als de boeken van Renate Rubenstein.

Voorin het boekje stond geen prijs. Ik dacht dat dit wel goed zou komen. Vorige keer had ik ook eens een ongeprijsd boek meegenomen. Het werd door de leider van de boekverkoop in de kringloopwinkel keurig afgerekend. Aan de beprijzing zal het niet snel liggen. Zo droeg ik ook de Brieven van Willem Walraven in mijn stapel boeken.

We rekenden af. Een onhandige man deed de boeken in de plastic tasjes. ‘Dat doe je door eventjes je vingers nat te maken’, zei de vrouw van de kassa. Ze was chagrijnig, de dag liep bijna ten einde en op vrijdagmiddag heeft niemand meer zin.

De stapel boeken slonk aardig en verschoof naar de andere kant van de kassa. Daar deed de onhandige man ze in de plastic zakjes. Het ongeprijsde boekje ging door haar hand. Ze bladerde door De brommer op zee op zoek naar het prijsje. De potloodstreep met erachter een nummer met een schuine streep erin. Maar de prijs gaf zich niet prijs.

Ze zuchtte, keek zenuwachtig rond. Goodwill schijnt zoiets te heten. Zij deed er vandaag niet aan. Klantvriendelijkheid, is ook zo’n woord. Maar die was er niet. De klok wees al kwart over 5. Er was geen tijd meer te verliezen. Ze gingen sluiten.

Ze smeet het boekje op de tafel achter haar. Hij schoof nog een eindje door en tikte zachtjes tegen het witte opstaande plankje. ‘En die kan ik niet verkopen, want er staat geen prijs op.’ ‘Dat is jammer’, zei ik. ‘En als dat nou net mijn droomboek is?’ ‘Dan heeft u pech gehad.’

‘Kunt u het dan niet apart leggen’, vroeg mijn lief. ‘Nee, dat kan niet’, antwoordde ze en ze tikte nerveus op het bordje dat bij de kassa stond. ‘Niet geprijsd = niet te koop’, stond erop. ‘Dat is de pollessie.’

Ik verzamelde de enorme hoeveelheid plastic tasjes met boeken die de man had gemaakt. Het leken wel meer tasjes te zijn dan boeken. Dat is weer goed voor onze plasticbak, dacht ik. Daarna liep ik weg. Nog even keek ik om. De titel Brommer op zee grijnsde mij aan. Gelukkig was het geen droomboek.

Rondje kringloopwinkels in Twente

Ingang van kringloopwinkel Het Goed in Hengelo
Ingang van kringloopwinkel Het Goed in Hengelo

Het dreigde wel allemaal erg te verregenen op camping Westerholt deze vakantie. Ons veldje was meer water en modder dan gras. En het werd koud in de caravan. Vooral op het laatste – temperaturen overdag van 16 graden – waren we niet zo ingesteld. Het plezier in de vakantie was een beetje aan het wegebben. De vele regenbuien en het drassige veld deden de rest.

Op de terugweg gisteren trakteerden we onszelf op een rondje kringloopwinkels in de omgeving van de camping. We begonnen bij Het goed in Hengelo. Deze kringloopwinkel staat hier nog niet zo lang. In de tijd dat ik in Hengelo werkte, 2003-2005, was de kringloopwinkel gevestigd aan de andere kant van Hengelo.

Ik was verbaasd over de prachtige winkel aan de Hamerstraat. Wat een geweldige ruimte en wat is het mooi opgezet. Het voldoet aan de eisen van een moderne kringloopwinkel. De kleren waren mooi gesorteerd op kleur en model. Banken kregen een mooi plekje. Net als de bedden. Voor de matrassen en onderstellen waren stevige rekken gemaakt. Alles overzichtelijk neergezet.

Hetzelfde gold voor de kringloopwinkel die we daarna aandeden: De Beurs in Oldenzaal. Eveneens in een mooi pand, bij de plek waar de Oldenzalers ook hun grofvuil kunnen inleveren. De perfecte plek om mensen bewust te maken van afval en het hergebruik hiervan.

Kringloopwinkel De Beurs in Oldenzaal
Kringloopwinkel De Beurs in Oldenzaal

Qua boeken was Oldenzaal een walhalla wat betreft prijzen. De kringloopwinkel van Hengelo vroeg hogere bedragen voor de boeken. Er lag bij beide kringloopwinkels een mooi aanbod. Dat wil zeggen dat ik allebei de winkels verliet met een stapeltje boeken onder mijn arm.

Na Oldenzaal zijn we doorgereden naar Tubbergen. De kringloopwinkel van Tubbergen is van hetzelfde ‘keten’ als die van Oldenzaal. Wat Oldenzaal had, had Tubbergen niet. De collectie was niet mooi opgesteld en bood de winkel niet de mogelijkheid voor een kopje koffie. Eveneens ontbrak in Tubbergen de mogelijkheid te toiletteren. Voorzieningen die echt bij een bezoek aan de kringloopwinkel horen. Als je goed wilt grasduinen, kost dat tijd. Een versnapering of toiletbezoek is dan echt nodig.

De grootste teleurstelling was echter de kringloopwinkel van Almelo. Voorzover deze te achterhalen was. De oude winkels aan de Nieuwstraat bestaan beide niet meer, maar staan nog wel op internet. De winkels Het rondje en De cirkel zijn al langere tijd gesloten. Na lang speuren via de trage internetverbinding op de camping via Hi, vonden we de winkel Oud & Nieuw aan de Bornebroeksestraat. Een kringloopwinkel die hier nog niet zo lang gevestigd is.

De winkel is per auto slecht bereikbaar. Er is nauwelijks parkeermogelijkheid en de Bornebroeksestraat is op de plek van de winkel erg rommelig. Maar dat is niet het ergste. We hebben de winkel al op vrijdag proberen te bezoeken. Er hing een briefje op de deur dat ze even spullen bij iemand aan het ophalen waren. Het was onduidelijk wanneer de eigenaar terug zou zijn.

Gistermiddag was het van hetzelfde laken een pak. We arriveerden iets over vijven voor een dichte winkel. De medewerker vertelde me dat hij om 17.00 uur sluit. De openingstijden staan niet bij de deur vermeld. En als je dan voor 17.00 uur aankomt, loop je het risico dat ze er niet zijn. Jammer, want met deze onbetrouwbare openingstijden is het lastig om klanten te krijgen.

Erg leuk om te doen, een rondje kringloopwinkels. Dus, er komt zeker een vervolg…

Vliegend over een Ruberoid-dakbedekking

image

Tweedehands boeken bevatten vaak gebruikssporen van vorige eigenaars. Er staat een naam voorin, een datum of een opdracht. Vroeger verafschuwde ik dergelijke littekens, maar ik ben er steeds meer van gaan houden. Sterker nog: ik ben er gek op. Ik laat tegenwoordig alles staan. Het zegt dat een boek van eigenaar naar eigenaar gaat. De bezitter wordt zo onderdeel van het boek zelf.

Bij de kringloopwinkel Wawollie in Goor kocht ik laatst een boek met luchtfoto’s uit 1977, Vliegend boven Nederland. Je ziet daarin steden van bovenaf gefotografeerd. Het biedt een mooi overzicht van de steden en vooral hoe ze in de afgelopen 35 jaar zijn veranderd. Heerlijk om in te bladeren.

Ik trof achterin het boek een brief. Het fotoboek was een afscheidsgeschenk voor ene Henk. Hij kreeg het van de firma Cekadak uit Maassluis. De brief is werkelijk geweldig. Je zou dromen dat elk boek dat je kocht zoveel informatie bevatte over de eigenaar.

“Beste Henk,

Dakdekkers die de Cekadak-dienst verlaten, geef ik als regel deze kleine attentie mee. Je was niet bij Cekadak in dienst, maar wel hebben wij als goede collega’s gedurende een aantal jaren in het veld en in de dealercommissie mogen samenwerken; zoals dat van trouwe Ruberoid-aanhangers verwacht mag worden. Daarvoor bij deze dan ook mijn hartelijke dank.

Ik hoop, dat je met hetzelfde enthousiasme als destijds bij de intrede in de dakbedekkersbranche, je nieuwe job zult ingaan en wens je daarbij alle succes toe.

Het boekje was slechts een middel om je er aan te herinneren hoevele van de afgebeelde daken met Ruberoid-produkten, ook door ons als Ruberoid-verwerkers zelf, zijn bedekt. Mogelijk een aardig show-album voor je toekomstig werkgebied in het Midden-Oosten, waar CKK-Middle East gaarne tot je beschikking zal staan voor alle nodige informaties op dakbedekkings -en andere vakgebieden.

Het ga je goed!”

Dit boek kan ik niet meer bekijken zonder op de afbeeldingen te turen naar de ruberoid-bedekte daken. En ik weet zeker dat Henk veel inspiratie heeft opgedaan bij het bladeren door dit boek.

Een mooie toegift bij een boek van de kringloop. En dat allemaal voor 1,75 euro.