Tagarchief: koningsdag

Turen in de tegenwind – Omzwervingen (2)

image

We fietsen verder naar de 2e uitkijkplek. Hier turen we door de verrekijkers en krijg ik een hele groep lepelaars in het vizier. Ik wijs naar de witte watervogels en als Doris ze te pakken heeft, telt ze de buit: het zijn er 6.

image

De koeien zijn er niet. Ze zijn in de kroeg, stelt Doris. Ik geniet van de bloesem, het koolzaad in bloei en ook de kiemende blaadjes uit de vele bomen. Het voorjaar begint echt door te dringen, al steekt de temperatuur daar iets achter. Het geeft niks, de kou is goed te doen. Net als de regenbuien die af en toe passeren. We blijven best droog, vinden we.

image

We zien weer de beversporen, omgeknaagde boomstammen en platgeslagen riet. Het is misschien brute vernielzucht, maar als zo’n schattig beestje dat doet… De veertjes op de houtschilfers maken het beeld alleen maar schattiger.

image

In de hut bij de plas, is het rustig. Alle luikjes zijn dicht. De wind is venijnig op deze plek. Als je naar buiten kijkt, traant je oog vrijwel meteen. We turen met vochtige ogen in de tegenwind. Het is veel te koud voor de ijsvogel. Of de wind houdt hem weg. Het water is te onstuimig om vis te kunnen vangen.

image

Verderop op het kleine eilandje in de plas, staan de aalscholvers. Ze spreiden de vleugels. Het ziet er iedere keer weer zo imposant uit. We turen door de verrekijker en zoeken naar de kolonie verderop in de bomen. De bomen lijken leeg, waarschijnlijk zijn de jongen al zelfstandig naar het eilandje gevlogen.

image

Zo rijden we even later weer weg en fietsen langs het gemaal, het wilgenbos en de sluis weer naar huis. Een grote hond stormt op mij af als ik langsrijd. De bazen roepen. Ik trek mijn been op in een reflex, maar ben gelukkig sneller dan de hond.

image

Als we dan langs de vaart rijden geniet ik van de stilte. We komen bijna niemand tegen. Iedereen vindt het blijkbaar te koud om naar buiten te gaan, terwijl de zon al zo veelbelovend is. Ik heb er alle vertrouwen in. Straks wordt het warmer en gaat het verder. Want alles bloeit weer op, de natuur viert de lente al helemaal!

image

Vier de lente – omzwervingen (1)

image

We rijden een rondje op deze koude Koningsdag. Een rondje Lepelaarplassen, wordt het. De omgekeerde route dan de weg die we normaal kiezen. Het is fris, er staat een harde Noorderwind. Doris rijdt op haar nieuwe fiets voor het eerst dit rondje.

image

Zo fietsen we op een dag dat het kouder is dan met de afgelopen Kerst. De wind snuift over ons stuur, maar we trappen fier door. Een flinke bui houdt ons even op. We pauzeren even onder het tunneltje na het Beatrixpark tot de hagelbuik is overgetrokken.

image

Zo fietsen we door de wijk Noorderplassen naar de Lepelaarplassen. We zien de sporen van bevers, vers omgeknaagde wilgenbomen. Ook zien we hoe sommige huizen een paar stappen verder in de bouw zijn. Zo is het piepschuim van een huis eindelijk gepleisterd en horen we het geluid van een elektrische zaag.

image

We stoppen bij de eerste overdekte kijkplek. Door de smalle kijkgleuven gluren we naar de plassen. De plek van de natte graslanden. Over de weilanden ligt een laagje water. Het is ook vrij nat geweest de laatste tijd.

image

De verrekijker van opa haal ik uit de fietstas. Het beeld wordt vergroot en daar zie ik een lepelaar. Half gebogen in het water, gaat de snavel door de sloot van links naar rechts. Op zoek naar kleine visjes en ander etenswaar. Een prachtig gezicht.

image

Morgen het vervolg van dit ritje door de kou

Vrijmarkt in de Vesting

wpid-20150427_123312.jpgDe vrijmarkt in Almere zijn we helemaal zat. Vorig jaar leek er alleen nog maar meuk verkocht te worden. Rommel gepresenteerd alsof het de mooiste waar was. De prijzen die ze om de rommel vroegen ging alle perken te buiten. Daarom beloofden we elkaar voor volgend jaar een andere stad op te zoeken.

wpid-20150427_123323.jpg

Daarom rijden we vandaag naar Naarden. Misschien dat dit wat interessanter is. Het valt wel tegen qua parkeren. We kunnen de auto nergens kwijt binnen de vesting. Pas een eind verderop krijgen we het voor elkaar een plekje te vinden.

wpid-20150427_123703.jpg

Gewapend met een boodschappenkarretje achter ons aan om alle aankopen goed mee te kunnen nemen, lopen we de vesting in. Het is er erg gezellig op de Antiek en Curiosamarkt. Zelfs een paar boekenkraampjes en een heus Shantykoor zingt achter de kerk allerlei zeevaartliedjes.

wpid-20150427_132304.jpg

We eten tussen het gescharrel lekkere poffertjes en komen ook even terecht op de kindermarkt wat verderop. Een stoomtreintje rijdt er rond. Het loopt al op zijn eindje. Sommige kraampjes zijn al aan het opdoeken. Daar stuit ik op een heuse TNT-fietstas. Ik mag hem overnemen voor een euro. Inge heeft beet met een teckel-theepot en speelgoedauto’s voor de BSO. Doris geniet van de grabbelton en suikerspin.

wpid-20150427_125941.jpg

We gaan tevreden naar huis. Verkwikt door het mooie weer en de sfeer in Naarden zelf. Volgend jaar wagen we nog een plaatsje verder voor onze zoektocht naar de ultieme vrijmarkt van Nederland.

wpid-20150427_120847.jpg

Koningsdag

image

Het woord is nog wennen: koningsdag. De sfeer verschilt niet veel van Koninginnedag. Onze armen en nek ingesmeerd met zonnecrème en dan de stad in voor een bezoekje aan de vrijmarkt.

Al jaren zijn we van plan er zelf een keer te gaan staan met de spulletjes van zolder, maar steeds komt er iets tussen. We lopen door de rommel die wel van onze eigen zolder afkomstig lijkt.

image

Puzzels, gezelschapsspelletjes, boeken, oude spijkerbroeken en gescheurde shirtjes. De rommel lijkt niet aan te slepen. Het is ook lastig om iets te vinden. Nagenoeg met lege handen komen we weer thuis.

Gelukkig staat er wel een dame met papegaaien. Voor een euro aan het goede doel mag hij op je arm staan. Doris krijgt de blauwe ara Elvis op haar arm. De lange staart valt prachtig naar beneden. Achter ons staat een vijftig jaar oude papegaai. Tegen de kou draagt hij een gebreid truitje. Het maakt hem extra koddig.

image

Zo genieten we van het volksfeest en keren we om in de richting van huis. Zonder veel bijzonders dit keer. Dan hoeft dat later ook niet verkocht te worden. Ook op de vrijmarkt lijkt de crisis te zijn toegeslagen.

image

Oranje tompoezen

imageAan het eind van de middag voor Koningsdag nog snel de stad in voor een doosje Oranje Tompoezen. Het warenhuis met de eenheidsprijs is in Almere op de dag zelf dicht. Een hinderlijke gewoonte van de Hema hier.

In de plaatsen waar ik eerder woonde was de winkel op Koninginnedag gewoon open. In elk geval ’s morgens zodat je zo’n lekkere oranje tompoes ophaalde voor deze feestdag. Achter de speciale toonbank buiten werden ze verkocht. Nu hangt op de deur van de Hema dreigend een briefje: op Koningsdag zijn wij dicht!

Zo schuif ik een doosje oranje vrienden in mijn fietstas. Waarschijnlijk zijn ze op de Koningsdag zelf al verorberd. De tompoes is het lekkerste op de dag van aankoop. Dan is het glazuur nog niet hard en het koekje nog niet slof.

De stad is gonst al van de naderende feestdag. Mijn weg wordt regelmatig versperd door auto’s met aanhangers vol met troep uit de garage of van zolder. Een heuse cabrio waar grote schilderijen op de achterbank staan, met een aanhanger tjokvol gestouwd staat midden op het fietspad. De automobilist staat wild te gebaren naar iemand die verderop iets roept.

Ik rij verder. De eerste vrijmarkt kooplui staan al achter een zeil. De artikelen liggen nog in de dozen erom heen. Anderen verwachten blijkbaar hun verkoopwaar nog en zitten achter een leeg tafeltje of groot oranje zeil. Over een paar uurtjes schuifelt de massa hier voorbij. Een verkoper heeft drie grote tuinkabouters al klaarstaan. Zullen ze van eigenaar wisselen vandaag of belanden ze morgenavond in de vuilcontainers van de gemeente?