Tagarchief: konijn

Konijnen – #fietsvakantie

Het gras is één van de lekkerste dingen op een camping. Heerlijk met je blote voeten in het gras staan. Over de hele dag voelt het gras anders aan. Het dauw van de nacht maakt het gras vochtig. Als je er doorheen loopt voelt het anders nat dan wanneer het regent.

De aanraking van de vochtige grassprieten kietelt een beetje en voelt niet helemaal nat. Totdat je meer stappen zet, dan worden je voeten langzaam maar zeker helemaal nat.

Op deze camping lopen konijntjes rond. Overdag blijven ze dicht bij de boomhagen. Maar ze zijn ook ’s nachts actief. Vanaf mijn matje hoor ik het geknaag van de konijnen. Ze bijten de grassprieten los en daarna kauwen ze erop.

Als ik ’s nachts eruit ga, de voeten over het vochtige gras, huppelen een paar konijnen weg. Ze gaan dag en nacht door met het eten. De volle maan laat het mij goed zien. En ik geniet vooral van de rust. Heel in de verte hoor je een auto langsrijden. Maar verder niks.

Als ik weer in bed lig, hoor ik een uil roepen. Als hij de konijnen maar met rust laat…

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Omzwervingen: Verkeersslachtoffers

image

Er zijn de laatste maand veel verkeersslachtoffers gevallen. Elke rit die ik de afgelopen weken over de Hollandse brug fietste, vond ik wel een vers doodgereden konijn of haas.

Ik kan het verschil tussen deze twee dieren niet zo goed maken. Helemaal als ze zo op apegapen liggen. Ik werd er in wel heel verdrietig van. Soms staarden de ogen open naar de hemel. Een andere keer viel het bekkie vreemd omdat de kop aardig geplet was.

image

Op de terugweg is het alleen maar erger. Dan zijn de organen uit het lijf getrokken en ligt het dode beest aangevreten door kraaien en roofvogels. Het maakt de betrekkelijkheid van het leven nog betrekkelijker. De wormen en maden krijgen geen kans, daarvoor halen de aaseters de kadavers teveel leeg.

Ringslang

Over verkeersslachtoffers kun je wel meer schrijven. Het treft niet alleen konijnen. Zo fietsend door dit drukke, forenzende stukje Nederland, tref ik veel dode dieren op en langs de weg. Ik zag in de buurt van het Naardermeer afgelopen woensdag een dode ringslang. Nooit eerder zag ik zo’n dier. Nu trof ik een dood exemplaar.

Ik stopte nadat ik er langsgereden was en keerde even om het dier nog eens goed te bekijken. Een busje met werklui stopte bij mij, keek met een lichte verontwaardiging naar de dode slang en vroeg mij of hij dood was. ‘ Ja’, zei ik schor.

image

De man keek mij aan alsof ik het dier vermoord had en zette het busje in de achteruit. Zo draaide hij wild zijn wagen op het erf van een boer. De slang lag er roerloos. Er viel niet veel meer aan te beginnen. Zeker met die plas bloed iets verderop. Het dier had misschien nog een eindje op de laatste levenslust doorgekronkeld. Ik fietste snel verder. Genoeg stilgestaan bij de dood.

Konijnenkop

image
Konijnenkop klaar om verorberd te worden door de honden

Veel hebben de honden ondertussen gekregen via de poelier, maar een stuk konijn ontbrak nog aan het lijstje. Vorige week wist ik konijnenkoppen te bemachtigen. Net als een paar mooie botten voor het kluiven. Ik heb mij laten vertellen dat de konijn eigenlijk met kop en al wordt verkocht. Als een klant aangeeft, deze niet te willen hebben, houden ze hem apart.

image
Teuntje in actie

Dan is het altijd weer een spannend moment hoe de honden reageren op het nieuwe voedsel. Ze hebben het immers nog nooit gegeten. Ik gaf ze de koppies. Duidelijk herkenbaar als konijn. De koppies waren alleen ontdaan van het velletje. Verder zag je alles: ogen, tanden en neus. Aan de neus kleefden zelfs nog wat haartjes.

Zo gaven we de koppen. Ze likten eerst wat onwennig aan het vlees. Daarna verdween Saartje onder een stoel en begon Teuntje gewoon op de deurmat. De honden pakken het allebei op een geheel eigen wijze aan. Saartje haalt eerst het vlees eraf. Teuntje begint gewoon bovenaan en ript de bout van daaraf.

De laatste doet het langste over de operatie. Het zou ook gewoon onhandigheid kunnen zijn. Bij Teuntje bengelde aan het einde van de maaltijd een oog uit haar bek. Het leek of de gevilde konijnenkop smeekte om genade. Die kwam weldra bij het verbrijzelen tussen de tanden van het roofdier.