Tagarchief: kerst

Welk boek staat op je verlanglijstje? – #50books vraag 48

img_20161125_083307.jpgDecember is de maand van de cadeautjes. Sinterklaas komt er weer aan. Kerst is niet veel later. De tijd om elkaar cadeautjes te geven en anders jezelf met een mooi boek te verwennen. De uitgeverijen spelen hier goed op in. Afgelopen maand zijn er veel boeken uitgekomen, waarvan een paar titels mij wel heel begerig maken.

Wat dacht je van de nieuwe deel 6 Kwaadschiks A.F.Th. van der Heijden uit de reeks De tandeloze tijd? Of de bloemlezing die Ilja Leonard Pfeiffer maakte, als vervolg op Komrij’s beroemde bloemlezing De Nederlandse poëzie in 1000 en enige gedichten. En last but not least de biografie van Boudewijn Büch waar ik ook onwijs nieuwsgierig naar ben.

Dat brengt mij naar de boekenvraag van deze week:
Welk boek staat er op je verlanglijstje voor de feestdagen?

Ik ben erg benieuwd naar de antwoorden.

Mijn zoektocht naar een opvolger voor de wekelijkse boekenvraag is beloond. Martha neemt het stokje over in januari. Zij zal op haar blog drspee.nl regelmatig een vraag over boeken posten. Ik zal nog 2 vragen bedenken. Heb jij een brandende vraag die je hier wilt zien? Laat het mij gerust weten.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Kerstinkopen

image

De laatste zaterdag voor kerst op de markt voor de inkopen. Het ligt bijna een week voor ons en alleen de dennentakken bij de bloemist verraden de tijd van het jaar. De kleine druppeltjes motregen zijn nauwelijks te voelen.

Genoeg om het hoofd fris te houden, maar de temperatuur maakt je niet echt bewust dat je in december zit. Alleen het sobere licht vertelt dat de korste dag van het jaar nadert.

‘Kan ik een kalkoen bestellen’, vraagt een vrouw bij de poelier. ‘Mevrouw, het is de laatste keer dit jaar dat we hier staan. Dus als u ruimte heeft in de diepvries hebben we er misschien wel eentje in uw maat.’

image

Bij de kaasboer is het wat drukker, maar ook hier is het redelijk tam. Hetzelfde bij de groentenboer. Ook hier de dreigende boodschap dat hij pas weer in het nieuwe jaar hier weer staat.

Zo verdwijn ik weer met een tas vol kip, kalkoen en kaas. Verder naar de Hema voor koffie en de Lidl voor een kerstbrood. Ik ben weer klaar en voel mij opgelucht. De kerstinkopen vielen reuze mee.

De Avonden – Dag 5

image

‘Het is een boom, die boom is in het huis. Dat is al iets bijzonders, iets aparts. Dan heb je kaarsen. Een kaars zie je zowat nooit, alleen eentje in de kelder, of voor als het licht stukgaat, maar nu zitten ze te branden in die boom. Denk je eens in. Ze branden-‘ (Gerard Reve: De Avonden, p. 91)

Leesdagboek De avonden

vrijdag 26 december, 11.14 uur (Tweede Kerstdag)

Kerstboom

Gisteren bij het gourmetten bij mijn ouders vroeg mijn zwager aan mijn neefje van 1 jaar waar de kerstboom stond. Hij wees met zijn knuistje in de richting van de boom en riep ‘Daar’.

De dag na het gourmetten is bij mij de inspiratie opgedroogd. Daarom laaf ik mij aan het boek van Gerard Reve. Vandaag is maar de stad ingegaan. Niemand is thuis. Zijn vader is naar Utrecht en zijn moeder houdt het thuis niet meer uit en gaat naar Den Haag. In de stad komt hij Maurits tegen, een louche figuur met een lap op zijn oog.

Die avond gaat hij bij Viktor langs. Hij wil een echte kerstboom zien, maar Viktor heeft er geen. Ze ouwehoeren er lekker op los. Frits leent het boekje De kleine zenuwlijder, handleiding tot een fatsoenlijk leven. Drie jaar terug vond ik de herdruk van het boekje voor een spotprijsje in de uitverkoop bij de boekwinkel.

Thuis hebben we niet altijd een kerstboom gehad. Mijn vader wilde het graag, maar mijn moeder hield het tegen. Zij was niet opgevoed met het Heidense voorwerp. Wie neemt er nou een boom in huis? Wel hing er in de adventstijd een adventskrans in huis. Elke nieuwe zondag voor kerst een nieuwe kaars aan en na vier weken brandde de hele krans tot na kerst. In huis hingen alleen takken.

Na een paar jaar kwam er toch een boom in huis. Met van die grote lichtjes. Die deden mijn vader denken aan de kaarsjes van vroeger. Mijn oma vertelde er weleens over. Dat ze er uit voorzorg een emmer water bij zetten. Er gebeurden vaak ongelukken en dan stond er een brandende fakkel midden in je kamer. Bij mijn grootouders was het gebleven bij een brandende tak.

Van mij hoeft het allemaal niet zo met die bomen in huis. Die echte bomen laten altijd enorme hoeveelheden naalden vallen. Daarom hebben wij een kunstboom in huis. Het dinge gaat op Nieuwjaarsdag gelijk weer naar zolder. En er branden van die kleine lampjes in. Vanmorgen zag ik dat we twee reservelampjes hebben. In een plastic zakje dat aan de stekker vastzit.

Voor een uitleg over dit blogproject: lees de aanleiding

Kerstverhaal

image

Kerst hoeft voor mij niet zo bijzonder te zijn. Ik merk dit jaar dat ik ervan geniet met een boek op de bank te zitten. Ik lees mijn eigen kerstverhaal dat helemaal geen kerstverhaal is. Ik lees De afvallige van Jan van Aken en wordt gegrepen door het verhaal. Meegenomen naar Constantinopel en Antiochië lijkt het kerstverhaal een heel andere dimensie te hebben.

Ik begin voorzichtig terug te kijken op een roerig jaar. Nagedacht over mijnmoment in het afgelopen jaar. Het is moeilijk kiezen en kies een moment dat veel dingen bij elkaar neemt. Misschien op dat moment niet direct mijn moment, maar het realiseren komt zoals alles bij mij pas later.

Op uitnodiging van Caro schreef ik vorig jaar een leuke kerstblog. Ik heb dit jaar het beroemde kerstverhaal van Dickens laten liggen. Wel zal ik de komende periode een blog over Oliver Twist schrijven. Ik las het boek een paar weken geleden en werd gegrepen door het onderwerp.

Net als bij Jan van Aken vliegen bij Oliver Twist de vele personages om je oren, maar het verhaal pakt je en neemt je mee. En soms is dat verder weg van kerst dan je zou vermoeden.

Lees eerdere kerstblogs

Kerst en The Royle Family

kerstspecial-royle-family-bbcNa het uitbuiken van de kerstgourmet en het autoritje van mijn ouders naar huis, was het tijd te kijken naar The Royle Family op de BBC. Het is langzaam uitgegroeid tot een traditie waar velen binnen en buiten het Verenigd Koninkrijk op verheugen: de kerstspecial van The Royle Family.

De comedyserie van de BBC kende 3 seizoenen van 1998 tot 2000. De laatste 2 seizoenen werden met een uur lange kerstspecial afgesloten. In 2006 kwam er opnieuw een special die op Eerste Kerstdag werd uitgezonden, waarna in 2008, 2009 en 2010 specials volgden. Meestal werd de special een jaar later door de VPRO uitgezonden met kerst.

Hilarische uitzendingen zijn het. De kerstspecial houdt de familie in leven voor de kijkers en creeert een hernieuwde band. De karakters worden verder uitgediept en krijgen weer een nieuwe dimensie. Ik bekijk de specials het liefste gelijk als ze uitkomen.

Zo keken we 2 jaar geleden naar de uitzending van Joe’s Crackers op de BBC. Een mooie uitzending maar het was een pittige opgave de uitzending goed te volgen. Ze spreken erg snel en in dialect, waardoor je veel mist. Een jaar later merkten we bij het zien van de Nederlands ondertitelde tekst wat we allemaal gemist hadden.

Toch probeerden we gisteravond naar de nieuwe special te kijken, Barbara’s Old Ring. Dat ging een stuk beter omdat we de ondertiteling erbij aan hadden. Het was een ontroerende ontmoeting met veel oude bekenden. En zeker, wat hebben we gelachen.

De vunzige grappen van vader Jim, het uitgestreken en domkijkende gezicht van zwager Dave en de uitslovende moeder Barbara die haar trouwring kwijt is. Het einde is verrassend en ontroerend tegelijk. Ik verklap niks. Voor hetzelfde geld wordt hij volgend jaar met ondertiteling bij de VPRO uitgezonden.

Kerstbrood

image

Het stuk kerstbrood ligt op de natte straat. De vroege avond is gevallen. Het is aardedonker. In de verte licht het sportveld nog iets van de horizon. Een auto komt aangereden en werpt zijn schijnwerpers over het stuk brood. Het is nog niet ontdekt door meeuwen of kauwtjes. De stukjes noot en rozijnen zijn duidelijk zichtbaar in de dikke plak kerststol die op de straat ligt. Het is zelfs te zien dat het brood luchtig is.

Geen boter of poedersuiker zit erop, wel een stukje spijs in het midden van het stuk brood. De auto nadert de brug en daarmee het stuk brood. De koplampen stuwen omhoog door de drempel waar de auto oprijdt. Het gevaarte nadert de kerststol. Precies naast de band blijft het stukje brood liggen.

image

Een andere auto komt er vlak achteraan. De lichten schijnen op de kerststol. Rozijnen en spijs liggen klaar geofferd te worden. De banden naderen. Plats daar verdwijnt het stuk brood onder de autoband. Zo plat als een dubbeltje.

Als het ochtendlicht op deze kerstmorgen schijnt, is de ravage nog beter te zien. Het verschil tussen weg en brood is nagenoeg weg. Elke hap ligt opgeschrokt tussen de steentjes van het asfalt. Een meeuw krijst laag over de weg. Het vrolijk kerstfeest zal hij echt ergens anders moeten zoeken.