Tagarchief: jelle brandt cortius

As in tas

image

Jelle Brandt Corstius is zijn vader Hugo verloren. Na het overlijden van zijn vader blijft een project door zijn hoofd spoken: fietsen naar de Middellandse Zee en zijn vader moet mee. Een paar maanden na de crematie haalt hij een deel van de as op en vertrekt op de fiets naar de Middellandse Zee.

Het verslag van deze bijzondere fietstocht vol herinneringen is beland in het boekje: As in tas. Jelle maakte 1 of 2 keer per jaar een fietstocht met zijn vader. Het moeten er een stuk of 20 zijn geweest, stelt hij in zijn dagboek:

Ze waren allemaal hetzelfde, maar dat gaf niet. We stapten uit bij bij een of ander treinstation in Nederland en dan begonnen we zonder enig plan te fietsen, mijn vader altijd net iets harder dan ik fijn vond. Als er een stoplicht op rood stond, bijvoorbeeld bij een drukke provinciale weg, fietste hij gewoon door, ook als er net een auto aankwam. (38)

Als het licht op groen stond, was zijn vader helemaal uit zicht. Het kostte Jelle zeker 10 minuten voor hij zijn vader weer inhaalde.

De herinneringen aan zijn vader zijn de mooiste aantekeningen die Jelle Brandt Corstius maakt bij zijn de fietsrit door Nederland, Belgi, Luxemburg en Frankrijk. De verhalen over het behalen van de P.C. Hooftprijs die minister Elco Brinkman niet wil uitreiken. Als vader Brandt Corstius uiteindelijk 2 jaar later de prijs toch krijgt, gaan ze ervan op vakantie naar Curacau en wordt de prijs zelf als deurstop gebruikt.

De herinneringen wisselt Jelle Brandt Corstius met de ontberingen onderweg. Zo moet hij in Limburg het douchewater opvangen zodat hij het later kan gebruiken om het toilet mee te spoelen. Of hij eet bij een Chinees restaurant dat eigenlijk een bordeel is. Hij beseft het pas als hij naar het toilet is geweest, dat een badkamer is.

Ook beheerst Jelle Brandt Corstius het spel met de taal, zoals bij de opmerking ‘Pirelli’ die zijn vader maakt als hij het niet weet. Het keert prachtig terug om aan te duiden dat hij alles heeft gevraagd aan zijn vader wat hij wilde vragen:

Soms gaf hij antwoord, soms zei hij ‘Pirelli’. (141)

En dat is As in tas vooral, een prachtig requiem voor zijn vader. Hij verstrooit de as in de Middellandse Zee. De reis vol herinneringen waarbij Jelle Brandt Corstius met veel liefde over zijn vader spreekt. De bijzondere band die hij had met zijn vader. Zijn moeder stierf toen hij nog peuter was. Zijn vader moest hem en zijn 2 zussen alleen opvoeden. Dat terwijl vader Hugo eigenlijk helemaal geen kinderen wilde.

Zijn vader is behoorlijk afwezig bij de opvoeding, vertelt Jelle Brandt Corstius. Zo zijn hij en zijn zussen op een dag weglopen. Aangekomen bij de RAI keren ze toch om en komen na 2 uur weer thuis. Hun vader heeft al die tijd niks gemerkt. Hij zat boven in zijn kamer.

Het zijn prachtige verhalen die de reis kleur geven, maar die vooral aan de basis staan van zijn identiteit. Hij is gehard door de opvoeding waarbij hij misschien niet alle aandacht en liefde kreeg, maar die hem gevormd heeft tot wie hij is.

Soms mocht hij even in het bijzondere universum van zijn vader kijken, maar zijn vader betrad zijn wereld nooit. Dat maakt Jelle Brandt Corstius ruimschoots goed in As in tas. Hij gunt de lezer een kijkje in zijn wereld en zijn verwerking van het verlies van zijn vader. Genoeg van de eenzaamheid, keert de zoon weer huiswaarts, los van de as maar met de herinneringen en Hugo-verhalen bij zich.

Jelle Brandt Corstius: As in tas. Das Mag Uitgevers, 2016. ISBN: 978 90 824 1063 1. 150 pagina’s. Prijs: € 14,95. Bestel

De cruise een jungle – #WOT

image

Arctisch dagboek van Jelle Brandt Corstius is uitverkocht. Gelukkig komt er een herdruk van dit boekenweekessay. Ik las het gisteravond nadat ik gisteren één van de laatste exemplaren wist te bemachtigen. Het is een heerlijk verhaal om te lezen.

De bekende schrijver, reiziger en journalist Jelle Brandt Cortius schreef het verhaal aan boord van het cruiseschip de MS Discovery. Normaal houdt hij geen dagboek bij, vertelt hij op de zijflap van het boekje, ‘maar dit waren geen normale omstandigheden.’

Moermansk

Hij is uitgenodigd gedurende de cruise een drietal lezingen Moermansk aan boord te komen. Het reisdoel: de Noordkaap. Daar wil hij zijn hele leven al naartoe. Zodoende vaart hij een dag of vier mee tot aan Archangelsk. Alleen is hij vergeten dat hij als bekende Nederlander aan boord geen moment voor zichzelf heeft. ‘Er waren vijfhonderd passagiers aan boord, en ze bleken allemaal met mij te willen praten.’

Een cruise is de tegenhanger van de jungle. De boot vaart op open zee en biedt zo alle overzicht en uitzicht. Alleen het dagboek dat Jelle Brandt Corstius in al zijn wanhoop bijhoudt, laat zien dat het ook aan boord van een cruiseschip een jungle is. De enige plek waar hij niet lastiggevallen wordt is zijn hut. Zonder ramen.

Zodoende verschanst hij zich hele dagen in zijn hut en komt er alleen voor het hoogstnoodzakelijke uit. Dat zijn de summiere zoutloze hapjes voor de bejaarde passagiers. Jelle Brandt Cortius beleeft eigenlijk nauwelijks plezier aan het eten. En daarnaast moet hij eruit voor de lezingen. Deze vallen slecht in de smaak bij het publiek.

Hoerdier

Het levert een kostelijk verhaal op over de gasten aan boord van het schip en hun relatie met de Ruslandkenner. Ze gebruiken de bekende Nederlander voornamelijk om hun verhaal bij te deponeren. En daarnaast hun ongrieven over de lezingen, de medepassagiers en de excursies te uiten. Van een gesprek is nauwelijks sprake, concludeert Jelle Brandt Cortius.

Ik voelde mij als een kruising tussen een hoer en een huisdier. Een hoerdier, bij wie je met al je sores terechtkon, zonder enige schroom of reservering, want per slot van rekening zat ik bij de prijs inbegrepen. (34)

Het levert een verhaal op aan boord van een cruiseschip dat iets anders loopt dan The Love Boat. Jelle Brandt Corstius doet dit niet zonder ook kritisch naar zichzelf te kijken. Het verhaal biedt een leuk inkijkje in het gedrag van de reizigers van een cruise. Mensen die volgens hem bang en avontuurlijk tegelijk zijn. Een combinatie die fataal is en daarom zulke klagende passagiers oplevert.

Educatiecomplex

Daarbij roept Jelle Brandt Cortius associaties op met de cruisebeschrijvingen die Paul Theroux geeft in zijn reis rond de Middellandse Zee: De Zuilen van Hercules. Het biedt een inkijkje in het leven aan boord van een cruise, waar mensen met teveel geld en met een educatiecomplex.

Mensen met een ‘educatiecomplex’ denken dat de wereld ze niet voor vol aanziet omdat ze hun bul niet hebben gehaald, licht Jelle Brandt Cortius toe. Hierdoor strooien ze maar met citaten en schrijvers om hun belezenheid te benadrukken. Voor Jelle Brandt Cortius koren op de molen voor zijn verhaal, waardoor het boekenweekessay een prachtig reisverhaal is van de jungle aan boord van een cruiseschip.

Bespreking van Jelle Brandt Cortius: Arctisch dagboek. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, 2014. 64 pagina’s. ISBN 987 90 596 5235 4. Prijs 2,50 euro.

#WOT

Elke donderdag geeft Irene een nieuw WOT-woord waarover een groep bloggers een blog schrijft. Deze week: jungle.