Tagarchief: jam

Veel schrammen, weinig bramen

img_20160823_195655.jpgNet voor ik op fietsvakantie ga, rij ik vlak voor het avondeten langs de Lepelaarplassen om te kijken of ik misschien wat rijpe bramen kan plukken. Het heeft de hele dag geregend en er dreigt weer een bui te vallen. Ik speur onder de donkere wolkenhemel de struiken af op zoek naar het paarse fruit.

Ik ben met een korte broek gegaan, wat me veel schrammen op mijn benen oplevert. Net als dat ik veel last heb bij het plukken van de hoge brandnetels. Mijn benen zijn rood van de prikkende brandnetels en ook mijn armen zijn flink gehavend.

img_20160809_173225.jpgIk kom niet met heel veel thuis, ik heb ongeveer 1200 gram uit de struiken weten te halen. Meteen na afloop de jam gemaakt. Ik weet er een 8 potjes, waarvan zeker 3 kleine potjes, eruit te halen. Het kleine laagje jam dat overblijft, smaakt goed.

Een paar dagen na de fietsvakantie fiets ik weer langs de plassen op zoek naar rijpe bramen. De oogst is opnieuw niet veel. Bovendien is er net gesnoeid. De helft van de bramenstruiken is verdwenen. Dat vergemakkelijkt het wel om de hoge, eerder onbereikbare, bramen te kunnen plukken. Maar de oogst valt opnieuw tegen.

img_20160825_202220.jpgDit keer valt op hoe ver de struiken overwoekerd worden door de bladeren van de nieuwe scheuten. Normaal verdringen de vruchten deze nieuwe bladeren voldoende, maar nu lijkt de bramenstruik zich vooral te richten op het volgende jaar en wat minder op de vruchten van dit jaar. Zo gaat alle energie naar de bladeren en niet naar de vruchten. Deze blijven maar magertjes afsteken tegen de rest.

img_20160825_202826.jpgIk kom thuis met iets meer dan 1500 gram. Ik maak van deze hoeveelheid opnieuw 8 potten jam. Het zijn wat meer grotere potten, maar ik ben best een beetje teleurgesteld. Ook de oogst van de bramenstruik in de tuin blijft achter op andere jaren. Ook hier groeien vooral de nieuwe scheuten erg goed. Ik kan nergens meer de vruchten zien, overwoekerd door het eigen bladgroen.

Toch nog een keer erop uit. Ook gewoon lekker om aan het eind van zo’n warme dag een rondje te fietsen. Ik rij langs de Lepelaarplassen, voorbij aan de struiken waar ik 2 dagen eerder trok. Nu ga ik aan de andere kant van de vaart, bij het Wilgenbos en hoop er wat meer te treffen.

img_20160825_203115.jpgNormaal groeien hier flinke bramenstruiken, maar ze zijn de afgelopen jaren teruggedrongen. Het riet heeft het hier overgenomen van de wilde bramenstruiken. Jammer, want het was hier een mooi stekkie om te plukken. Ik kan nu beter naar de zonsondergang kijken dan op zoek gaan naar bramen. Er zitten namelijk nauwelijks bramen aan de struiken.

Als ik thuiskom, weeg ik niet eens de oogst. Ik stop het kleine zakje bramen meteen in de vriezer voor als ik andere jam ga maken.

img_20160825_201628.jpg

Bosbessen plukken (2) – het bos in een potje

image

We zetten de fietsen tegen een boom en lopen verder het bos in. Daar zijn ze. Nog niet massaal en nog wel heel erg klein, maar ze zijn er. We plukken en vinden dieper in het bos grotere planten met meer besjes eraan. Wat is dit genieten.

Al snel hoor ik de geluiden uit het verleden: de besjes die op de lege bodem van de bakjes vallen. Het geplof, soms meerdere roffels achter elkaar en het gekraak verderop. Dit is bosbessen plukken. Ik hoor de wind ruizen door de bomen. Soms komt een fietser voorbij of loopt een wandelaar over het pad. Maar verder zijn we hier alleen met de vogels en het geluid van de wind.

Dan hoor ik hoe verderop het ruisen van de wind omslaat in het vallen van de regen. Het klinkt wat zwaarder en heftiger. De bakjes zijn helemaal nog niet vol, terwijl er al meer bosbessen aan de struiken lijken het zitten. De regen komt nu bij ons en we schuilen onder de bladeren van de eikenboom.

image

Het onweer blijft weg, maar we worden behoorlijk nat. We besluiten het op te geven en de auto weer op te gaan zoeken. Over een paar weken gaan we het echt proberen. Dit was genoeg om het gevoel van vroeger op te wekken en het halve emmertje dat we meenemen is hopelijk voldoende voor 1 of 2 potjes.

Als we thuiskomen is het helemaal droog. Al zie ik wel door de achteruitkijkspiegel dat we de buien achterlaten in Baarn en Soest. De spullen pakken we weer uit. De fietsen gaan van de drager en de drager sleep ik weer het schuurtje in.

Het kleine zakje met bosbessen ziet er nog kleiner uit dan het zakje dat we meenamen uit het bos. 247 gram, zegt de weegschaal. Inge laat de bessen in het pannetje vallen, suiker erbij, koken en dan giet ze de jam in het potje. Het blijft bij 1 potje en heel klein beetje extra dat we meteen op een boterham smeren en opeten.

image

Wat heerlijk: je proeft het bos. Het wild, wat smaakt dit geweldig. De smaak van weleer rolt over mijn tong. De smaak van een middag plukken in het bos en dan die heerlijke jam. Dit potje moet een vervolg krijgen. Over een paar weken gaan we weer de bosbessen opzoeken. De smaak van bos en zomer.
Dit is het bos in een potje.

Bramen

image

De bramenoogst in mijn achtertuin valt dit jaar nog tegen, daarom rij ik naar de Lepelaarplassen om te kijken of ik er daar wat meer kan vinden. En ja hoor. Iets voorbij de vogelkijkhut vind ik ze: de bramenstruiken met ontelbaar veel rijpe vruchten eraan.

Dan word je bevangen door een plukkoorts. Wat een bramen. Overal rijpe exemplaren. Sommige helemaal vol en opgeblazen, andere iets compacter. Juist die mix van vruchten maakt de jam die je ervan maakt goddelijk.

Voor je er erg in hebt, ben je bijna 1,5 uur aan het plukken. En alle meegenomen zakjes zijn overvol met bramen. Onderin vormt zich al een laagje sap. De emmertjes die ik bij me heb, werken ontzettend goed bij het plukken.

image

Dat je af en toe de brandnetels voelt prikken of een doorn ergens anders in je huid steekt, neem je voor lief. Al die rijpe bramen in het zakje. Wat een prachtig moment is dit.

En ik kan niet stoppen. Telkens neem ik mij voor dat dit het laatste emmertje is, maar als het emmertje vol is, dan hangen overal rijpe vruchten. Het is zonde om deze te laten hangen. En een potje jam extra kan echt geen kwaad.

Zo kom ik thuis met 4,5 kilo bramen. Gelukkig hebben we nog wat pakken geleisuiker in huis om jam te kunnen maken. Normaal doet Inge dat altijd, maar ik besluit om mijzelf deze kunde ook eens aan te leren. Voor ik er erg in heb, sta ik te roeren in 2 kilo bramen en oog ik als een tovenaar die zijn toverdrank bereidt.

image

Het resultaat is 24 potten bramenjam in alle maten. Voor de laatste 5 potten heb ik de bramen die ik van mijn moeder kreeg en onze eigen bramen met de halve kilo wilde bramen vermengd. De potjes trekken allemaal vacuum. Zo kan ik weer heerlijke boterhammen met bramenjam meenemen naar mijn werk.

En het eerste broodje bramenjam smaakt inderdaad goddelijk.

image