Tagarchief: ijsje

IJs en brood – #fietsvakantie

Hellendoorn en Nijverdal zijn gigantisch toeristisch. Je mist snel de wegwijzers in al die drukte van bejaarden op elektrische fietsen en mensenmassa’s die midden op de paden lopen. Bijna niet voorbij te komen. Zo ontgaat je snel een belangrijk bordje.

Dan duiken we eindelijk het bos in. Een levensgevaarlijke situatie met een kerende vrachtwagen. Een smal fietspad. We klimmen de heuvel op. Het is doodstil, slechts een enkele vogel fluit. Alleen een hardloper die ons tegemoet loopt.

Wat een verademing na al die drukte en stress. Ik geniet hier. En als we de afdaling beginnen, zie ik opeens iets langsflitsen. De bordjes met het nummer van het knooppunt waar we naartoe willen. Wat is dit ontzettend gaaf!

Zo rijden we door. We zetten er weer het tempo in. We willen graag de IJssel over en besluiten om via Raalte en Wijhe te rijden. Als we Raalte binnen rijden, zie ik dat het al laat in de middag is. Misschien toch nog wat brood kopen, dan eten we dat vanavond.

Zo stoppen we bij de bakker vlak voor sluitingstijd en koop ik 2 zakken met witte bolletjes. Daarna lopen we naar de buren voor een ijsje. Daar ontdek ik pas dat de ijssalon gewoon bij de bakkerij hoort.

Wat smaakt dit ontzettend lekker als je al zoveel kilometers in de benen hebt zitten. Een heerlijke pauze met zicht op de imposante neogotische kerk van Raalte. Zo bezien lijkt hij wel op een grote middeleeuwse basiliek. Ver verheven boven de huizen uit.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Talamini – #fietsvakantie

Een ijsje op zondagmiddag bij Talamini. Toen we in Almelo woonden, aten we er eigenlijk zelden een ijsje. Ik rende er op zondagochtend langs bij het hardlopen, dan holde ik dwars door het centrum over de Grote straat en rende weer terug langs het kanaal en via de Gravenallee weer naar huis.

Nu komen we precies van de andere kant de stad binnen en rijden zo in de richting van het centrum. Het is prachtig via het Nijrees steken we de Bornsestraat over en rijden zo via allerlei landweggetjes de Gravenallee op. Wat is dit gaaf. Je gaat nu pas zien hoe mooi Almelo eigenlijk is.

De foto bij het plaatsnaambord heb ik nog steeds als achtergrondfoto staan op mijn telefoon. Vader en dochter. Het Redmond petje op, zij met haar petje achterstevoren en de zonnebrilklep over haar bril. En op het openingsscherm, de foto van hetzelfde meisje bij de fontein, naast het standbeeld van het jongetje op de gans voor de Grote kerk.

Die toren waarvan het verhaal gaat dat de graaf er een barokke torenspits op zette naar Beiers model. De gravin kwam daar vandaan kwam. Zo had ze iets minder last van heimwee. Een prachtig verhaal dat getuigd van liefde. Al is het meer ontsproten uit de fantasie dan uit de werkelijkheid.

Op die toren kijk je uit als je een ijsje eet bij Talamini. In de verder lege Grote straat is dit een heerlijk plekje op zo’n zomerse zondagmiddag. Voor het ijsje hebben we een pizza gehaald bij de pizzeria aan hetzelfde plein. We genieten van het toetje: een ijsje op het terras van Talamini. Buiten zit de oude heer Talamini. Hij zou vroeger samen met Inges vader, die iets verderop naast de Synagoge woonde, veel kattekwaad hebben uitgehaald in het centrum van Almelo.

Nu geniet de oude man van het ijsje dat zijn zoon geserveerd heeft. Even later komt de thuiszorg langs om hem mee naar boven te nemen en te verzorgen. Wij stappen als het ijsje door onze keel is gegleden op de fiets en rijden weer terug naar de camping.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.