Tagarchief: huishouden

Was drogen – Tiny House Farm

Het drogen van de was met hulp van een wasdroger is een energievretende bezigheid. Sinds onze eerste wasdroger in 2004 zijn we best wel verslaafd aan het drogen van de was in zo’n ding. Niks meer uithangen, lekker makkelijk. Niet meer al dat gefriemel met die knijpertjes. Maar gewoon in de droger en anderhalf uur later haal je het er droog uit.

Bij de aankoop van de huidige wasmachine. Alweer ruim 12 jaar geleden, namen we ook een nieuwe wasdroger. De oude wilde mijn zusje wel overnemen. Eigenlijk was die nog prima. Alleen kon die in ons huis niet meer met de slurf naar buiten hangen en vingen we de condens in een speciale bak op.

De was drogen met vorst en sneeuw gaat prima

Wasmachine en droger mee

Bij de verhuizing gingen de wasmachine en de droger mee. Ze kregen een speciale plek in de badkamer. Een heel karwei met de verhuizing. De jongens die ons hielpen bij de verhuizing hadden veel moeite met de enorm zware wasmachine, maar de droger bleef ook niet achter. We hebben hem meteen gebruikt. Maar nu met zo’n grote tuin, kochten we ook een wasmolen. We moesten toch eens van die verslaving af.

Ze gebruiken heel veel stroom en zijn eigenlijk helemaal ergens voor nodig. Het scheelt toch zeker zo’n 40 euro per jaar als je de was aan de waslijn hangt. Zo’n 2 jaar terug zijn we serieus met de droogmolen gaan werken. Bijna elk weekend na de was, hang ik deze buiten op. Een heel werkje. Zeker als het veel sokken zijn. Maar de winter is wel een lastige speler. Zeker als het vochtig en koud weer is, dan gaat het niet hard met drogen.

Daarom was het vooral in de wintermaanden dat we de droger gebruikten. Sinds de verhuizing kreeg hij wel kuren. Maar we wisten het leven van het apparaat met allerlei trucjes toch nog te rekken. Tot hij een paar weken geleden definitief de geest gaf. Gelukkig kunnen we uitwijken naar het gezamenlijk gebouw De Vuurplaats om te drogen. Daar delen we een wasmachine en een droger met onze buurtgenoten.

Beddengoed te drogen in de sneeuwkou

Ondanks kou was ophangen

Toch heb ik het met de kou geprobeerd om de was te hangen. Als het zonnetje lekker schijnt, dan wil de was best wel drogen. Zeker zo aan het begin van het jaar. De zon is nu ook beduidend sterker dan bijvoorbeeld in december.

Wat vooral verrassend was: de was drogen met de sneeuw. Afgelopen weekend was het feest. Ik draai de was dan meteen ‘s ochtends zodat ik deze aan het einde van de ochtend op kan hangen. Zo is het al wat warmer en heb je veel uren om de was te laten drogen. De wind en de koude waren bijzonder goed voor de was. Het maakte in droogtijd nauwelijks uit met een frisse zomerdag. In een kleine 2 uur kurkdroog.

En wat heerlijk fris is de was die je buiten hangt. Je wilt er wel je neus erin blijven steken. Wat ruikt dat lekker. Zeker het beddengoed dat we zondag aan de lijn hingen. Het was zo fris. We sliepen die nacht als roosjes in ons frisgewassen bed.

was drogen in de sneeuw
Met een windje, droogt de was prima in de vrieskou

Makkelijker drogen

Hoe leuk is het om de was zo op te hangen. Ik wil wel kijken of er nog andere mogelijkheden zijn om bijvoorbeeld het kleine wasgoed beter en makkelijker op te hangen en te drogen. Ook experimenteer ik nog hoe je het het beste kan uithangen zodat wind en zon er goed grip op hebben. Tips zijn van harte welkom.

Inductiekoken

eitje koken op inductieHet noodlot sloeg twee weken terug een barst in de kookplaat. De enorme scheur in de bovenkant zorgde ervoor dat we de plaat moesten vervangen. De glasplaat vervangen is duurder dan een nieuwe plaat kopen. Daarom wilden we van de nood een deugd maken en de keramische kookplaat voor een inductie vervangen.

De snelle elektrische variant lijkt het meest nog op koken op gas. Dat laatste is in ons huis niet mogelijk door het ontbreken van een gasaansluiting. Zo schaften we een nieuwe inductiekookplaat aan bij de Ikea. De keus voor Ikea was snel gemaakt. Daar zijn de inductie kookplaten enigszins betaalbaar.

We deden zorgvuldig onderzoek naar de verschillende varianten die verkrijgbaar zijn en kwamen uit bij de middelste variant van 400 euro. De goedkoopste versie van 300 zou iets te gebruiksonvriendelijk voor ons zijn. De duurdere variant met een brugfunctie, was een brug te ver. Het geld is niet in een onophoudelijke stroom beschikbaar. Zeker niet bij dit soort onvoorziene uitgaven.

Bij thuiskomst met de nieuwe kookplaat bleek de installatie niet zo eenvoudig als gedacht. We dachten dat alle snoeren al aanwezig waren en het een kwestie was van de stekker in het stopcontact steken. Dat was echter niet het geval. De enige oplossing bleek een erkende installateur erbij halen.

Gelukkig vonden we via facebook een elektricien. Met zijn hulp aan de telefoon sloten we de juiste draadjes op de juiste plekken aan. We stuurden foto’s van de situatie en kregen de aanwijzingen terug. Wel moesten we de aansluiting op de oven opgeven. Misschien tijdelijk. We hebben sinds vorige week een andere oven naast de grote oven en zullen de grote oven vrijwel nooit gebruiken. Ook omdat hij heel langzaam heet wordt.

De eerste bevindingen scheppen veel verwachtingen voor de toekomst. Alles gaat vele malen sneller. Als de pan op het elektrische vuur gaat, is hij meteen heet. Wanneer de pan van de plaat afgaat, is de plaat meteen afgekoeld. Zo lijkt het elektrisch koken weer op koken op gas. Iets waar Inge sinds wij hier wonen, heimelijk naar terugverlangt.

Een wens is in vervulling gegaan. Het noodlot dat een scheur in de kookplaat sloeg, is een heel stuk minder noodlottig. Al doet het wel veel ‘au’ in de portemonnee.

Een huishouden van

Ik snap niet dat jullie in die zooi kunnen leven. Dat zei mijn schoonmoeder vanmorgen. Ze is ondertussen druk aan het poetsen omdat ze dat nodig vindt. Van mij hoeft het niet, maar van haar moet het eenmaal. Ik word er zelfs een beetje zenuwachtig van, van dat schoonmaken en voel me bijna verplicht actief mee te helpen. Dat terwijl ik gisteren stapels was heb afgehandeld.

Jan Steen is er beroemd mee geworden, die rommelige sferen gedrenkt in alcoholisme en met vooral veel plezier. Waar die mensen dan zo’n lol om hebben, is mij niet altijd duidelijk, maar het laat iets van de goedlachse volksmens zien. Nu staat volks voor een opgeruimde boel, veel kitsch en sigaretten met opgestoken haar.

Ach, de boel is weer van kant. Ik staar niet meer naar een bestofte vensterbank en moet weer een nieuw plekje opzoeken om mijn kopje koffie neer te zetten. De prachtige kring, die de locatie zo goed aangaf, is er namelijk niet meer…