Tagarchief: hoarding

Boeken wegdoen – Tiny House Farm #50books

image

Boekenverzamelaar, al leek het bij hem meer op hoarding, Boudewijn Büch schreef weleens dat boeken maar op 2 manieren bij de veiling terechtkwamen: door geldnood (meestal door een scheiding) of door de dood. Dat laatste zorgde ook voor een mooie veiling van zijn boekenverzameling na zijn dood. Ik heb er mijn serie Bilderdijk-boeken aan te danken.

Met zijn opmerking suggereert hij dat hij nooit zomaar een boek zou wegdoen. Ik heb wel boeken weggedaan. Meerdere keren in mijn leven. Toen ik mijn kamer in Leiden uit dreigde te groeien heb ik rigoureus boeken weggedaan. Ik zette ze in 3 hele grote dozen op de gang. De dozen gingen uiteindelijk mee naar Almelo, waar we ze op de boekenmarkt verkochten voor een euro per stuk. Het leverde een leuke duit op.

In de tijd van mijn verhuizing naar Almere boeken weggedaan en gaf een boekhandelaar uit Hengelo 3 dozen waarvoor ik 75 euro zou krijgen. Het bedrag heb ik nooit gehad. Jammer, want dat waren de boeken voor mij wel waard. Later hoorde ik dat de handelaar in tweedehands boeken zijn leveranciers vaker niet dan wel betaalde.

Het moeilijkste van boeken wegdoen is dat je ze later misschien toch nodig blijkt te hebben. Ik heb dat een paar keer gehad. Smaak verandert in de loop van de jaren en de boeken waarvan ik dacht ze nooit meer te zullen lezen, wilde ik ineens toch heel graag lezen.

Juist dat is de angst bij het wegdoen van spullen, de gedachte dat je ze toch nog nodig hebt. Of dat een ware gedachte is, weet ik niet. Het achtervolgt mij, maar ik denk dat het begint met de acceptatie dat het nu eenmaal zo is. Want de meeste boeken die je wegdoet, heb je later helemaal niet meer nodig. Ook liggen er genoeg mogelijkheden om je foutern later te herstellen.

Daarom ga ik binnenkort beginnen mij te ontdoen van een groot deel van mijn boeken ik zal hier beginnen met het uitstallen van de spullen. Net als de andere dingen die ik in de verkoop doe. Mocht er iets bijzitten dat je graag wilt hebben, mail mij gerust, dan kunnen we een prijs afspreken. Voor mij staat voorop dat ze een goede bestemming krijgen.

Dit is mijn eigen antwoord op de #50books vraag 23:
Doe jij weleens boeken weg?

Lees de andere antwoorden op deze vraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Doe jij weleens boeken weg? – #50books vraag 23

image

De grootste uitdaging als ik in een Tiny House ga wonen, is mijn enorme boekencollectie, naast mijn verzameling harmoniums. Om de nieuwe levenswijze toe te passen, zal ik een groot deel van mijn boekenverzameling moeten wegdoen.

Ik vertelde het laatst aan iemand. Dat ik het vooral mijzelf heel moeilijk maak, want ik ben een verzamelaar. In de loop van de jaren scharrelde ik een aardige bibliotheek bij elkaar. Het behelst momenteel 2 kamers in mijn huis. Daarbij staan de boeken op de grond en op tafels.

Of ik meer lees door die enorme boekenverzameling, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat een kleiner huis betekent dat zeker de helft van mijn boekenverzameling weg moet. Hoeveel boeken dat zijn, weet ik niet. Ik heb mijn boeken nog nooit geteld. Het is in elk geval een flink aantal meters boeken dat ik weg ga doen.

In het gesprek over mijn kleiner wonen project – de Tiny House Farm in Oosterwold – vertelde ik dat ik heel boeken ga wegdoen. Net als wat andere verzamelingen die ik in mijn bezit heb. ‘Boeken die doe je niet weg’, zei de dame met wie ik sprak. ‘Ik doe nooit boeken weg.’

Dat brengt mij bij de nieuwe boekenvraag:
Doe jij weleens boeken weg en zo ja hoe?

Ik ben superbenieuwd naar jullie antwoorden. Misschien helpen de antwoorden mij straks in mijn keuze wat ik bewaar en wat ik wegdoe.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Ordening in mijn bibliotheek – #50books

image

Bij de foto’s van Boudewijn Büchs bibliotheek zie je op oudere foto’s dat alle boeken netjes geordend staan. De foto’s die vlak na zijn dood zijn gemaakt, laten een rommelige bibliotheek zien. Boordevol stapels boeken op tafeltjes, voor de kasten en op de trap.

Of hij dat speciaal voor de foto’s heeft opgeruimd of dat later de slordigheid binnentreedt, durf ik niet te zeggen. Iets soortgelijks zie je ook op de foto’s die van Gerrit Komrij’s bibliotheek zijn gemaakt na zijn dood. Het ordenen van boeken kost tijd en misschien heb je dat niet meer vlak voordat je sterft.

Bij mij schiet de ordening er de laatste tijd ook aardig in. Ook omdat mijn bibliotheek een beetje begint dicht te groeien. Tot nu lukt het nog net de boeken ergens op andere te leggen. Dat is niet zo goed voor de boeken, dus ik zou eigenlijk de rijen moeten herordenen. Misschien wegdoen wat ik overbodig vind.

image

In mijn studententijd besloot ik ook mijn kamer rigoreus opnieuw in te delen. De reden was dat ik geen boek meer kon vinden. Ik ontwikkelde de theorie dat je iets niets hebt als je het niet kunt vinden. Alle wanden van mijn kamertje voorzag ik van planken waarop ik de boeken zorgvuldig uitstalde. Daarnaast nam ik uitvoerig mijn bibliotheek door en deed kritisch allerlei overbodige boeken weg. Ze kwamen in twee grote dozen die ik tijdelijk op de gang zette.

Ik verhuisde een klein jaartje later naar Almelo en de twee grote dozen gingen mee. Na nog een keer kritisch alles te hebben uitgeplozen, verkochten we een deel van de overtollige boeken op de Almelose boekenmarkt op Hemelvaartsdag. Dat deden we twee jaar achter elkaar en het leverde een leuk bedrag op.

Na de laatste verhuizing in 2006 heb ik alle overtollige boeken in dozen bewaard waarmee ik ooit nog op de boekenmarkt wil staan. Andere wil ik via internet verkopen. Maar zoals dat vaker gaat, komt het er niet van en blijft de grote herschikking achterwege.

image

De stapels boeken die zich nu in mijn bibliotheek beginnen te vormen, zouden het teken aan de wand moeten zijn: ik moet weer eens aan de slag om alles overzichtelijker te maken. Al kan ik op dit moment alles snel vinden en hoef ik niet heel lang op zoek naar een boek. Ze staan op alfabetische volgorde. De opgestapelde boeken liggen op andere boeken die in dat alfabet ergens zitten.

Maar het staat zoveel mooier en overzichtelijker. Bovendien is vorig jaar een deel van Inges boeken een etage lager verhuisd. Dus misschien volgend weekend maar eens een beginnetje maken. Of wordt het toch een weekend of wat later?

#50books

Dit is het antwoord op vraag 7 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief van Peter Pellenaars. Na Martha Pelkman in 2014 heeft Peter het in 2015 weer overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Kikkers en padden

kikkerverzameling

Ik stapte de kringloopwinkel binnen die nog niet zo lang geleden geopend is aan de Markerkant. Ik kroop door de smalle gangetjes tussen de kasten en tafels door en stuitte op een verzameling figuurtjes in een kast. Het hele schap lag boordevol met allemaal kikkerbeeldjes van glas, hout en steen.

Ik dacht gelijk aan de kikkerverzameling van Inge. De kikkers zijn een beetje verstopt op haar kamertje op de eerste verdieping. Sinds de verhuizing zijn de beesten verhuist naar een ander plekje van het huis. In Almelo stonden ze te pronk in de huiskamer op de spekkast. De verzameling groeide zodanig dat er steeds meer beeldjes op schappen terechtkwamen die we met het groeien van de verzameling hadden opgehangen aan de muur.

In de kringloopwinkel zag ik een scala aan kleine diertjes liggen in het schap. Zo klein heeft Inge ze nog niet, dacht ik. Er lag een enorme hoeveelheid van de allerkleinste prullaria. Zo klein dat ik er nauwelijks een kikker in kon zien. De ronde kraalogen bovenop en het bolle achterlijfje waren de enige bevestiging voor mij.

Ik wilde ze wel allemaal hebben, maar durfde het niet gelijk te vragen. Daarom ging ik eerst boven naar de boeken. Ik vond er zelfs een paar en ging weer terug naar het kastje om de kikkers te bewonderen. Ik pakte de mooiste en stond binnen de kortste keren met mijn handen vol. Daarom liep ik maar even naar de winkeljuffrouw en vroeg wat ze ervoor moest hebben.

We spraken een mooie prijs af. Ze was erg blij dat de verzameling zo helemaal compleet kon blijven. ‘Ze komen namelijk allemaal van dezelfde persoon’, zei ze. Ze pakte ze in met een collega, keurig in de kranten. Het leek of er geen einde kwam aan de diertjes. Wat zou dat mooi staan bij de rest.

Inge was al terug van het werk toen ik thuiskwam, daarom gaf ik de verrassing gelijk maar. Het was inderdaad een grote verrassing voor haar. De kikkerverzameling heeft niet meer zoveel aandacht. Deze nieuwe aanwinst geeft de verzameling weer een nieuwe boost. Misschien moeten we hem weer terugbrengen in de kamer, stelde ik voor. Maar Inge had een veel beter idee: ze krijgen op het toilet een mooi plaatsje.

Hoarding

image

Een extreme vorm van bewaren of verzamelen heet hoarding. De hoarder is een pathologisch verzamelaar. Hij wil alles bewaren en kan niks wegdoen. De angstbeelden van kamers waar slechts een smal pad tussen alle troep ligt. Of mensen die alleen nog maar op hun stoel kunnen zitten, terwijl het ongedierte een hol in de rommel heeft gemaakt.

Bewaren staat groot op de Volkskrant Magazine van dit weekend. Evelien van Veen lijdt in haar artikel ook aan de ziekte van het bewaren. Dat het in haar huis – op kelder en zolder na – geen rommeltje is, komt omdat haar man stiekem dingen weggooit. Als dat niet gebeurde, zou het spoedig net zo’n rommeltje zijn als bij die pathologische verzamelaars. Ze wil van haar verzamelwoede af.

Waarom zou je van je verzamelwoede af willen? Zolang je nog gewoon kunt leven, je huis bewoonbaar is en je financieel nog kunt rondkomen, is er voor mij geen reden te stoppen met verzamelen. Sommige spullen zijn heel bijzonder. Sommige voorwerpen worden later heel populair. Er wordt al zo verschrikkelijk veel weggegooid. Waarom zou je iets weggooien als het niet kapot of versleten is?

Ik heb een zwak voor verzamelaars. Vooral van die verzamelaars die obsessief speuren naar iets en er alles voor over hebben. De bekende namen als Boudewijn Buch en Gerrit Komrij doemen op. Dat zijn de echte verzamelaars. Al gaf de laatste flink af op de eerste. Hij schreef in Demonen: ‘Nu is hij gestorven tussen de rotzooi’.

De foto’s van zijn bibliotheek in de catalogus van Bubb Kuyper intrigeren mij. Ik heb er vaak naar gekeken. De smalle gangetjes tussen de boeken. De stapels boeken voor de kast. Ze moesten nog een plaatsje krijgen, maar dat is niet meer gelukt.

Die foto’s van bibliotheken of de beelden van de dichter Bloem die door de smalle gangen van zijn opgebouwde verzameling sjokt. Op zoek naar dat boek dat hij niet heeft. Het verlangen liefde te krijgen van de dingen om je heen. De boeken die je troosten en er voor je zijn als er niemand meer voor je is.

Evelien wil van haar bewaarziekte af. Ze geeft tips: flikker alles dat je niet gebruikt weg. Ze heeft deze wijsheid van de website wisebread.com. Op de site staan 25 dingen die je vandaag nog moet weggooien. Met op 5: ongelezen boeken. De suggestie is dat je een gelezen boek gebruikt en een ongelezen boek niet. Ik zou het liever omdraaien: waarom bewaar je een gelezen boek en gooi je een ongelezen boek weg?

Een boek weggooien vind ik doodzonde. Ik heb het weleens een boek weggedaan. Vrijwel altijd kreeg ik er later spijt van. Dan haalde ik ze toch weer in huis. Boeken zijn mij dierbaar. Of ik ze nu wel of niet gelezen heb, maakt niet zoveel uit. Elke dag zit ik wel even in mijn bibliotheek. Dan geniet ik van alle boeken die mij omringen.

Ik zou dan eerder een ander advies geven: breng je verzameling goed in kaart. Zo kun je snel vinden wat je hebt en wat je nog zou willen. Met verzamelen is niks mis. Wel met alles gedachteloos in huis halen. Neem de beroemde Boekito uit Groningen. Hij heeft werkelijk alles in huis gehaald en kan ook niks meer vinden.

De verzameling van Boekito is nutteloos. Of zoals ik het zelf zeg: als je het niet kunt vinden, heb je het niet. Ook al heb je het. Iets is waardeloos als het niet meer bereikbaar is. Dus: verzamel allemaal lekker verder. Stouw de huizen vol en geniet van de spulletjes.

Ik zou het anders willen stellen: koop niet zomaar iets. Alle rommel die je niet gebruikt, heb je eens gekocht. Dus gebruik wat je hebt en koop alleen iets als je het nodig denkt te hebben. Dat levert een opgeruimd huis op en bespaart je veel geld.