Tagarchief: grootouders

Gestolen boek

image

Als Joachim op weg is naar de toneelschool, passeert hij altijd een boekwinkel. Hier vindt hij een boek dat hij dolgraag wil hebben: LIFE. Das Zweite Jahrzehnt (1946-1955). Hij heeft geen oog meer voor iets anders.

De uitstraling ervan was zo sterk dat het door de lijven heen schitterde. Zelfs dikke buiken en volgepropte boodschappentassen losten op bij de gloed van het boek. Ik zag alleen nog het boek. Toen ik er was, hurkte ik neer. In het zwart prijkte in rode letters de titel. (235)

Het is behoorlijk aan de prijs en hij besluit het te stelen. Eigenlijk snapt de verteller nog steeds niet waarom hij het boek stal en niet aan zijn grootouders het geld vroeg. Een goede voorbereiding is het halve werk. Hij bereidt de diefstal zorgvuldig voor. Dagenlang zwerft hij door de boekwinkel op zoek naar camera’s en vluchtwegen.

Als het moment daar is, draagt hij een dikke trui en vlucht met het boek onder de trui de winkel uit. Buiten wordt hij in de kraag gegrepen, maar weet zich te ontworstelen. Hij vlucht door de stad, waarbij hij zich probeert te ontdoen van zijn achtervolger.

Prachtig zoals de verteller schrijft over zijn liefde voor dit specifieke boek. Zo ontroerend dat je als lezer bijna begrijpt waarom hij het steelt. Iets van de verrukking die het boek bij hem oproept en hem daarmee dwingt het boek te stelen.

Bekijk ook mijn vlog over Joachim Meyerhoffs roman

Joachim Meyerhoff: Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte. Roman. Uit het Duits vertaald door Jan Bert Kanon. Oorspronkelijke titel: Ach, diese Lücke, diese entzetzliche Lücke. Alle Toten fliegen hoch. Teil 3.. Amsterdam: Uitgeverij Signatuur, 2016. ISBN: 978 90 5672 551 8. 314 pagina’s. Prijs: € 19,99. Bestel

Moahhhh

image

De roman Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte is een loflied op zijn oma Inge. De verteller Joachim schrijft vol liefde over haar. Het meest typerende van zijn beschrijving is haar vaste uitdrukking ‘Moahhh’.

Hij introduceert de uitroep als hij vertelt dat meneer Moser het bijna dagelijks aan gruzelementen gevallen servicegoed repareert met secondelijm. Hij weet bijvoorbeeld een niet meer leverbare soepterrine weer te lijmen:

Mijn grootmoeder deed: ‘Moooahhhhh’, want moooahhhhh kon ook een uiting zijn van de hoogst denkbare waardering, waarna ze de soepterrine helemaal achter in de kast zette. (18)

De rest van het verhaal keert de uitroep regelmatig terug. En inderdaad op momenten van uiterste waardering op opperste verbazing komt de uitroep voorbij. Zoals op het moment dat ze uit een operatie ontwaakt. Ze kon voor de operatie niet meer praten en wordt dan wakker:

Zonder één verspreking zei ze: ‘Mooahhhh, goeie genade, wat moet dit allemaal?’ Luid en duidelijk. Mijn moeder en ik keken elkaar sprakeloos aan en begonnen te huilen. (179)

Als ze met opa aan de telefoon zitten, moeten ze de uitroep steeds herhalen om te vertellen dat oma waar genezen is. Ook weet de verteller feilloos aan de hand van een kort trefwoord een verhaal op te roepen bij zijn grootouders. Zoals het verhaal over het stuk appenzeller als opa verdwaald is in de bergen. Als grootvader het wil beginnen te vertellen, reageert oma meteen:

Mijn grootmoeder deed direct ‘moahhhhh’. Moahhhhh betekende hier: dat is een ongelooflijk verhaal. Ik schudde mijn hoofd en wachtte nog maar eens op het appenzellerverhaal. (259)

De uitroep kenmerkt zijn oma en het geeft de roman een prachtige dimensie. Je ziet het voor je en daarmee staat het symbool voor zijn bijzonder grootmoeder Inge.

Joachim Meyerhoff: Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte. Roman. Uit het Duits vertaald door Jan Bert Kanon. Oorspronkelijke titel: Ach, diese Lücke, diese entzetzliche Lücke. Alle Toten fliegen hoch. Teil 3.. Amsterdam: Uitgeverij Signatuur, 2016. ISBN: 978 90 5672 551 8. 314 pagina’s. Prijs: € 19,99. Bestel