Tagarchief: grond

Modder in Oosterwold – Tiny House Farm

In de wintermaanden verandert Oosterwold in een grote modderpoel. Door de vele regen is de klei nat en natte klei is spekglad. Het laat zich ook niet zo snel weghalen. Helemaal omdat zeeklei zo compact is, verandert het in een grote klont.

Met de schep is het nauwelijks doorkomen. Zak je met een laars in een zachter fragment van de bodem, dan is de kans heel groot dat je de laars niet meer uit de grond krijgt.

Laagje modder

De modder merk je overal. De puinwegen veranderen in wegen waar een flinterdun laagje modder op ligt. Het wordt spekglad. Helemaal als het vriest, dan is het glijden en glibberen over de wegen.

Teckel Saartje vindt al die modder niet altijd geweldig.

De wandelpaden door de doorwaadbare zones zijn het ergste. De mooie paden bij de Ecohoven van zijn veranderd in een verzameling voetstappen in de modder. De ene na de andere persoon die hier zijn hond uitlaat, probeert een nieuw spoor te maken.

Vroege modder

Op deze plek begint de modder al heel vroeg in het najaar. In september laten de bewoners daar elk jaar de rietkraag helemaal weggehalen met zware landbouwwerktuigen.

Voetpad of glibberpad?

De zware landbouwvoertuigen drukken alle grond samen en het is heel snel een grote modderpoel. Heel jammer, want het zijn mooie paden. Goed beheer van de sloot, hoeft niet te betekenen dat je alles altijd weghaalt.

Drassig aanzien

Hetzelfde zie je nu gebeuren op andere paden. Het wordt steeds drukker, maar vooral landbouwvoertuigen geven het bos een drassig aanzien. De zware kiepwagens met zand voor de brug over de vaart, de apparaten in het bos.

Een laagje modder op de puinwegen van Oosterwold.

Ze zorgen voor diepe slenken in de paden waar het water blijft staan. Het vocht kan niet meer weg. Bovendien is het bos op de bodem van de voormalige Zuiderzee minder waterdoorlatend dan het zand op de heuvelruggen.

Nergens leuk lopen

Zodoende is het momenteel eigenlijk nergens leuk lopen. Ik loop in korte broek, dan houd ik de broek een beetje schoon. Een beetje modder op de benen is er makkelijker af te halen dan wanneer het op mijn broek zit.

Zoek de weg in deze modderpoel

Iemand uit Oosterwold is daarmee altijd te herkennen. Hij of zij heeft iets van een grondwerker. Overal kleeft modder aan vast. Je zult weten dat je in de polder woont. En in huis? De kleiklonten zijn niet te tellen.

Doordat het riet is weggehaald, ontstaat er ook snel modder. Al is in deze tijd weinig meer bestand tegen de modder.

Inmeten Kadaster – Tiny House Farm

Om ons huis lopen mensen van het Kadaster. Ze meten nu alles definitief in. Kort na de oplevering, bijna 3 jaar geleden, heeft het kadaster ons stuk grond opgemeten en op de hoeken paaltjes gezet. Nu voeren ze alles in zoals het definitief op de kaarten terechtkomt. Het lijkt een ambtelijke formaliteit, maar gebeurt met een buitengewone zorgvuldigheid.

piketpaaltje
Een rondje om de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 1

Eerst bepalen we samen met de buren waar de hoeken liggen. Ze doen dat bij de gezamenlijke weg en bij de hoeken van de kavels met de buren. De piketjes staan er nog van het inmeten bijna 3 jaar geleden. Op de hoekpunten zitten kleine buisjes in de grond die het precieze hoekpunt vormen. Daarnaast staan de houten piketpaaltje, me bovenop een rood merkteken en het nummer van dit hoekpunt.

ingemeten piketpaaltje
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 2

Best nog een karwei om de precieze buisjes terug te vinden. Ze zijn vaak overwoekerd door planten. Ook slipt de klei regelmatig de opening van het buisje dicht. Geholpen door overvloedig regenwater die de klei losweekt en meeneemt naar lager gelegen plekken. Precies, het buisje van het Kadaster.

ingemeten piketpaaltje 3
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 3

Maten inmeten

Eind vorig jaar waren deze voorbereidingen. Nu lopen ze rond om de maten goed in te meten. De lijnen moeten kloppen en zo komt het gebied straks op de kaart te staan. Op de millimeter nauwkeurig ingemeten met moderne apparatuur. Niet te vergelijken met de landmeters waar ik in mijn MTS-periode een driehoek probeerde uit te meten op het sportveld achter onze school.

ingemeten piketpaaltje 4
Een rondje rond de ingemeten piketpaaltjes; paaltje 4

Ook het huis meet hij in. De man van het Kadaster is druk in de weer met een meetlint waarmee hij de lengte en breedte meet. Ik voel meteen de onrust bij mijzelf. De piketpaaltjes voor ons huis zijn destijds vlak na de metingen heel bruut uit de grond gegraven. We hebben erover gemopperd. Maar dat mocht niet baten; ze waren nog niet klaar, dus dat we hadden ingemeten, was niet verstandig. Tja, grondverzetters en WIO

ingemeten piketpaaltje; de laatste van ons perceel in Oosterwold
En het laatste ingemeten piketpaaltje op ons perceel; nummer 5. Zoals je ziet zijn ze er nog allemaal. We zijn zuinig geweest de afgelopen 3 jaar.

Later heeft onze bouwer het meten opgelost. Heel fijn, maar niet ideaal; je weet niet of het dan helemaal goed is gegaan. Al lijkt het op alle kaarten heel aardig te kloppen. Het bewijs, de uitkomst van alle metingen, zal binnenkort wel onze kant op komen. Ik ben heel benieuwd.

Ons landje – Tiny House Farm

Benieuwd naar de status van ons stukje grond, gaan we er weer heen. Ons landje, zoals we het al noemen. De honden mee de auto in. Het is eigenlijk best een aardig eindje rijden. Straks fiets ik elke dag dit stuk naar en van mijn werk.

Nu staan we er als de zon ondergaat. Wat een prachtige lucht. De zon daalt achter de rij bomen langs de weg. De hemel in volle strepen en verder is er de koude wind. We lopen over de weg in aanbouw, de Vuursteeenhof.

De meeste terpen liggen er al. En dat is eigenlijk ook het probleem bij ons. De vorige week opgemeten maten zijn allemaal door de shovels omver gereden en afgegraven. Nu moeten we de palen weer opnieuw laten uitzetten. Daar balen we flink van, maar je kunt de grond door de gemeente maar 1 keer laten uitmeten.

Het devies luidt: grond pas laten uitmeten als alle activiteiten klaar zijn en daadwerkelijk het heien begint. Nu zijn de paaltjes verdwenen in de grote hopen aarde. Werk voor niks met extra kosten. Zonde!

De omleiding van de terp ligt er, want nu krijgen we opeens de keuze of we wel of niet een opgeworpen terp willen. Een beetje te laat. Ik hoop dat de schade meevalt. Het bewijs dat je overal op moet letten bij het bouwen. Verspilling door miscommunicatie ligt op de loer.

Nu bekijken we de afmetingen van het landje eens goed. Als Doris diagonaal van mij staat, zie ik hoe groot het eigenlijk is. Al zullen de afmetingen er weer heel anders uitzien als het huis wordt opgebouwd. We zullen nog wel een paar keer door elkaar geschud worden. Je verliest ook de verhoudingen in zo’n open gebied. Niet te vergelijken met de wijk waar we nu wonen.

Zo dromen we in het licht van de vallende avond. Tot de kou ons wekt en we weer huiswaarts keren. Erg indrukwekkend om zo te staan. Met 1 been in de toekomst en tegelijkertijd zo onwetend.

Piketpaaltjes – Tiny House Farm

Het uitmeten van de grond door de dienst Geo-informatie Nederland. Na het passeren bij de notaris is het tijd voor het daadwerkelijk uitzetten van ons kavel op Oosterwold.

Op ons stukje grond gaan 5 paaltjes de grond in om het kavel te markeren. En de landmeter legt 4 punten aan in diepe paaltjes die de plek van het huis aanwijzen. Een bijzonder moment om zo even op ons eigen stukje grond te staan. De aannemer van ons houten huisje is eveneens aanwezig. Het zonnetje breekt prachtig door.

Wel blijft er een vraag staan: hoe blijven die paaltjes staan? Het grondverzetbedrijf dat de weg aanlegt, ploegt over het hele land. Grote hopen aarde liggen overal verspreid. De landmeter moet zelfs een paaltje slaan bovenop zo’n modderberg.

Is dit allemaal nog wel te vinden als de bouw begint? De weg is hopelijk begin mei klaar, waarna de heiboer de palen de grond in zal slaan. Voor die tijd zal over de paaltjes met spijkers erin een heuse terp van 60 centimeter liggen.

De landmeter van Geo-informatie stelt dat we te vroeg zijn, maar in het planningsoverzicht van Wonen in Oosterwold staat duidelijk vermeld dat binnen enkele weken na de overdracht bij de notaris een afspraak moet worden gemaakt om de grond uit te zetten. Moet het meten dan dubbel gebeuren?

Dat wordt nog even puzzelen of dat – zoals onze bouwer hoopt – de terp wordt pas later gelegd. Maar dat is de grote vraag. Op het hele terrein is de grond al afgegraven.

Wordt dus zeker vervolgd…

Tekenen grondovereenkomst – Tiny House Farm

Elke handtekening is een belevenis bij de bouw van ons huisje in Oosterwold. Al wachten we er heel lang op, het bericht dat we de koopovereenkomst voor de grond mogen tekenen komt toch onverwacht.

Het is een paar dagen nadat een aantal mensen van ons project een gesprek hebben gehad met de gemeente, krijgen we een telefoontje van een medewerker gronduitgifte Oosterwold. We kunnen de koopovereenkomst tekenen voor de grond. Na het tekenen kan de overeenkomst naar de notaris om de poet te betalen.

We mogen ons melden om 9 uur op het stadhuis. De medewerker gronduitgifte komt ons ophalen in de hal, we stijgen in de lift naar de 8e verdieping. Een drukke bedoening zo in de ochtend waarop veel mensen opstarten. Drukke lift en een lange rij voor het koffieautomaat.

Het uitzicht is hier prachtig. Je ziet Almere om je heen liggen. In de ruimte staan maquettes van het Stadshart en van de komende Floriade. De Floriade ligt als een deken over het Weerwater. Ik kijk liever naar buiten en zie hoe de treinen af en aan rijden over de spoordijk.

We krijgen een heerlijk kopje koffie. Ik vermoed dat de lange rij voor het koffieautomaat komt omdat hier de lekkerste koffie wordt geserveerd. Als ik hier zou werken zou ik er toch een paar bakkies halen op mijn werkdag.

Dan liggen daar alle papieren. Wat een stapel om te tekenen. Maar liefst 15 pagina’s om een krabbel onder te zetten. Een hele onderneming om alle papieren op volgorde te houden. Gelukkig lukt het en als we een halfuurtje weer buiten in de vrieskou staan, genieten we van deze mijlpaal.

Blijft bijzonder om zo alle stappen van idee naar huis mee te maken. Soms heb ik het er zwaar mee, maar dan probeer ik te genieten van elke stap die ik maak. Het is onderdeel van het bewuster willen leven. En dat is bijzonder en spannend tegelijk.