Tagarchief: gehackt

Getallen

image

Het personage Lillian in Arnon Grunbergs novelle Het bestand heeft net zoals de hoofdpersoon Adam uit De Held van kamer 13B een voorliefde voor getallen.

Ook zij straft zichzelf met onmogelijke berekeningen:

Door bijvoorbeeld de som 207607:263 op te lossen, door het getal 263 te ontleden tot twee honderdtallen, zes tientallen en drie eenheden, verdwijnen de beelden langzaam, worden ze minder scherp. Het geweld wordt doorzichtig, de orgie vervaagt. (80)

Is het in de roman van Toten om de krankzinnigheid en dwangmatigheid te bewijzen, bij Arnon Grunberg is het meer om zijn personage een menselijk gezicht te geven. De gekken in de romans van Arnon Grunberg zijn net normale mensen. Daarin schuilt ook de bedriegelijkheid van zijn romanwereld.

Zoals de derde tatoeage van Lillian. Het is een getal:

Haar derde tatoeage is zichtbaar geworden. Het getal 206390. Een prachtig getal. Een van de mooiere getallen. Ze hoefde er niet lang over na te denken, dat getal hoorde op haar rechteronderbeen. (120)

Onmiddellijk klinkt hier de associatie met de cijfers die de nazi’s op hun kampgevangenen bij binnenkomst tatoeërden. Het spel van Arnon Grunberg behelst meer dan de typering van een personage. Het is onderdeel van de hele roman.

Arnon Grunberg gaat hiermee vele malen verder dan Teresa Toten in haar roman doet. Bij haar blijft het bij een tic als onderdeel van een compleet gestoord profiel. Bij Grunberg kun je het ook zo zien, maar de betekenis kan veel breder opgevat worden. Dat is de kracht van Grunberg.

Arnon Grünberg: Het bestand. Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar, 2015. ISBN: 978 90 388 9988 6. 171 pagina’s. Prijs: € 18,50.

Lees mijn bijdrage voor Litnet over het 25-jarig schrijverschap van Arnon Grünberg

Het bestand

image

Het bestand behoort tot zo’n ‘tussendoor-boek’ van Arnon Grunberg. Dat geldt zeker voor de lezer. Het bestand is een handzame novelle in thematiek en in grootte. Het boek is zelfs voor lezers die weinig lezen snel te lezen. Het onderwerp sluit goed aan bij de vragen die op dit moment gelden.

Het bestand is een hack-novelle. Het verhaal gaat over het meisje Lillian. Ze ziet haar ouders als varkens, die omwille van hun enige dochter en hun werk af en toe transformeren tot mens.

Als ze bij het netwerkbeveiligingsbedrijf BClever solliciteert, is haar vader 2 weken daarvoor gestorven. Ze wil haar vaders naam als herinnering op haar linkerbil tatoeëren. Haar moeder vindt dat geen goed idee, maar daar laats Lillian zich niet zomaar door van de wijs brengen.

Ze heeft de baan gevonden op aanraden van een vriend die ze via internet kent. Ze is in het verleden gechanteerd met een naaktfoto op internet, waarna ze te hulp geschoten werd door een onbekend, ene Banri Watanuki. Hij wijst haar ook op de vacature van baliemedewerker bij BClever.

Bij het bedrijf ontmoet ze Sep en ze vermoedt dat hij Banri is. Dat ze het misheeft, zie je eigenlijk al aankomen voordat ze zelf denkt dat Sep Banri. Het ligt er best dik op, maar ondanks die snelle ontdekking is Het bestand van Arnon Grunberg een heel aardig boek.

Hij weet opnieuw het leven van een jong meisje heel treffend te beschrijven. De wereld die hij oproept met het personage Lillian en de hackersscene die hij mooi weet te vatten. Het zijn elementen die zijn roman bijzonder maken.

Arnon Grunberg sluit met zijn novelle aan op de actualiteit van internetbeveiliging en hacking. Hij weet in de digitale wereld binnen te dringen alsof het de echte wereld is en vermengt online en offline net alsof het de werkelijkheid is. Daarmee past Het bestand goed in het grote oeuvre van Grunberg. Qua onderwerpskeuze, absurditeit, gevatheid, humor en gewoon als meeslepende vertelling.

Arnon Grunberg: Het bestand. Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar, 2015. ISBN: 978 90 388 9988 6. 171 pagina’s. Prijs: € 18,50.

Lees mijn bijdrage voor Litnet over het 25-jarig schrijverschap van Arnon Grunberg

Mag ik eindelijk weer? (ï ö Ä)

image

Wanneer ik in mijn blog een vreemd teken invoegde zoals een ‘é’ of een ‘ö’. Of gewoon een ander raar ding als ‘@’ of ‘#’. Dan ging mijn WordPress-cms heel raar doen. Hij sloeg het document niet meer op, het brak ergens bij het teken af en er verschenen vage tekens met Ä en andere loze kreten.

Ik leerde ermee leven. Ik schreef bewust zonder trema en accenten. Zo verdwenen de dubbele puntjes boven ‘geïmproviseerd’ of het accent boven ‘één’. Dingen waar ik van baalde, maar het kon nu eenmaal niet anders.

Als er in het linkje dan zo’n vreemd teken zat, dan weigerde hij het op te nemen. Mijn sprankelende pagina ‘Over mij‘ was zo niet te redigeren. Ook durfde ik niet aan de overzichtspagina met literatuurrecensies voor Litnet te werken. Daarom liep de content op deze pagina’s enigszins achter op de realiteit.

Diverse pogingen had ik ondernomen om het euvel te verhelpen. Het speelde rond de periode dat ik gehackt werd. De hack werd verholpen, maar ergens draaide een javascriptje mee dat niet mocht meedraaien.

Ook waren andere dingen in het WordPress-cms een crime. Ik kreeg bijvoorbeeld bepaalde plugins niet opgestart. Dan verscheen er alleen een walhalla van vreemde tekens in beeld. Zelfs een Rus, Griek of Arabier zou daar geen chocolade van kunnen maken.

Afgelopen week besloot ik nog eens alle plugins van de site af te halen en daarna er weer op te zetten. Het hielp niks. Het euvel bleef. Er zat niks anders op dat het laatste redmiddel: een back-up maken en alles van de site af te halen.

Zo gezegd zo gedaan. Vanmorgen vroeg opgestaan, alles gedownload. Daarna alles van de server gehaald, wordpress opnieuw geïnstalleerd en tenslotte de foto’s geupload. Een karwei van een halve dag. De rest van de dag ging op aan het herstellen van plugins en andere sentimenten die al tijden meedraaien op mijn site.

Van de nood heb ik maar een deugd gemaakt. Daarom installeerde ik maar een nieuw thema – dertien in plaats van elf – en haalde het rijtje boeken maar uit de header. Of het allemaal wat is, weet ik nog niet. Ik ga er maar eens een tijdje mee stoeien.

En de ultieme test naar die vreemde tekens? Dat is dit stukje tekst geworden. En het staat als een huis, volgens mij. Anders zit er niks anders op dan een flink aantal van dit soort walgelijke tekens tentoon te spreiden.

@#%$*&~`”;+&}{|?