Tagarchief: frans

Spel met de tijd

image

In de roman Het regende vogels van Jocelyne Saucier speelt de verteller met de tijd. Het lijkt alsof het verhaal in het hier en nu speelt. Er zijn geen aanwijzingen dat het in het verleden zou spelen.

Toch draait het verhaal om 1916: het moment van de Great Matheson Fire. De leeftijd van Ted Boychuck is niet duidelijk. De 2 mannen met wie hij in het bos leeft, zijn 86 en 89 als de fotografe bij ze langskomt. Tom en Charlie hebben de Great Matheson Fire niet meegemaakt. Boychuck was 14 jaar oud op de avond van de brand, 29 juli 1916.

Boychuck had zijn hele familie verloren in de Great Fire van 1916, een drama dat hij overal waar hij probeerde zijn leven op te bouwen, in zich droeg. (13)

Hoe oud hij was toen hij stierf, komt niet naar voren in het verhaal. Maar vanwege de leeftijden van de mensen kan het niet in deze tijd spelen. Daarvoor moet het verhaal minstens 10 jaar eerder spelen.

De vrouw van 102 bijvoorbeeld die de fotografe in het park tegenkomt, zou nu de Great Matheson Fire zich niet meer kunnen herinneren. Daarvoor zou ze echt te jong zijn geweest.

Het raadsel rond de tijd waarin de roman speelt, komt pas helemaal aan het einde van het verhaal naar voren. Het verhaal waarbij ze de 3 mannen in het bos zoekt en op de vrienden Tom en Charlie stuit, speelt in 1996. Een week voordat de fotografe bij de mannen in het bos komt, is Boychuck gestorven. Het oude dametje van 102 is in 1994 in het High Park in Toronto gezien.

Zo klopt alles weer. Als een bus. Ik merkte bij het lezen van Het regende vogels dat je zonder duidelijke tijdsaanduiding een roman leest alsof het nu speelt, in deze tijd. Al laat je je ook leiden door de datum waarin het boek is verschenen. Hier was dat 2011, maar het verhaal speelt 15 jaar voordat de roman verschenen is. En hier is dat best belangrijk.

Jocelyne Saucier: Het regende vogels. Roman. Oorspronkelijke titel: Il pleuvait des oiseaux. Vertaald door Marianne Kaas. Amsterdam: Meridiaan, 2015. ISBN: 978 90 488 2216 4. 184 paginas. Prijs: € 18,99

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn derde bijdrage over Het regende vogels van Jocelyne Saucier. We lezen dit boek bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Weer een halfjaar tegenaan

image

De regen heeft een grote plas op het grasveld gemaakt. De eenden en meeuwen uit de buurt drijven erin alsof het hun privé-vijver is. In het midden van de groep ‘drijfsijzen’ staat een kauwtje.

Hij neemt een flinke duik in het water en schudt zijn veren in het nat. Zo plonst hij het regenwater in rond. Weer een duik en weer schudt de donkere vogel het water alle kanten op.

Dan komt hij overeind en wappert uitvoerig zijn vleugels droog. De eenden kijken met mededogen naar de donkere vogel. Dan laat hij zich nog een keer in het water zakken en komt tevreden en genoegzaam omhoog.

Ik zie hem denken. ‘Zo we kunnen er weer een halfjaar tegenaan.’ Precies die woorden die Frans van Man bijt hond ook zegt als hij na het poedelen uit de rivier de Moezel stapt. Hij is samen met zijn neef ‘Lytse Frans’ op Duitslandreis.

Dan fladdert de donkere kauw op uit de regenpoel en vliegt naar een paaltje dat tegenover het fietspad ligt, naast het echte water, maar daarin kan hij niet staan.

De meeuwen staan met hun hoge poten in de poel en staren de vogel na. Gewend aan elke dag nat. Daarvoor zijn het ook ‘drijfsijzen’.