Tagarchief: floriade

Schapen op de uitkijk

image

De zon lokt ons naar buiten. We gaan even een rondje fietsen op deze heerlijke middag. Al fietsend merken we wel dat de wind wat tegen ons blaast, maar daar trappen we moedig tegenin. Niet elke tegenwind is een tegenslag.

image

Ik geniet van de mooie luchten, het spel van de wolken met de zon en de kale bomen waartussen het licht stroomt. De wind in de ogen maakt het beeld soms nog iets troebeler. En zo komen ze aan je voorbij: de konijntjes op het industrieterrein, de hoogspanningsmasten die overal opdoemen en het verkeer dat verderop raast.

image

We zwerven wat rond tot ik op het idee kom om even langs de schaapskooi te rijden. Misschien zijn er lammetjes, vertel ik Doris. Ze wordt enthousiast. Dat wil ze wel zien. We kruipen door het gangetje onder de snelweg. Nuon adverteert dat ze de donkere gang tot de lichtste onderdoorgang van Almere hebben gemaakt. De snoepkunstenaar heeft alles opgevrolijkt met snoeppapiertjes op de betonnen wanden.

image

De schapen in de schaapskooi hebben nog niet gelammerd. Het kan elk moment gebeuren. De drachtige schapen hebben dezelfde uitstraling als hoogzwangere vrouwen. Moe van het gewicht dat ze bij zich dragen. Ergens zijn ze het helemaal zat. Laat het maar komen, lijken ze te verzuchten.

image

Een heel breed schaap weet geen raad met haar poten. De achterpoten gaan de hele tijd op en neer. Een ander schaap dat een plekje heeft gevonden in het hooi, is rustig aan het herkauwen. Onderwijl zie je de lammetjes in haar buik bewegen. De bult verschuift iets naar voren.

image

Doris vindt de klimtoestellen buiten veel interessanter dan de herkauwende schapen. Een jongetje die overal commentaar op heeft, zit in de grote schommel en laat zich heerlijk heen en weer schommelen terwijl Doris het gevaarte steeds harder laat slingeren.

image

Als de schapen lammeren, mag je niet meer naar binnen. Dan moet je door het raam naar binnen kijken. We nemen ons voor volgende week zeker nog een keer een kijkje te nemen. Binnen breien vrijwilligers de wol op van de geschoren dames. Speciaal voor de hygiëne zijn de schapen geschoren voordat ze gaan lammeren.

image

We rijden nog even naar de uitkijktoren van Utopia. Gewoon omdat we er nog even zin in hebben. Doris neemt niet de trap, stapt als een heuse spin tussen twee touwen door naar de overkant. Voorzichtig en behoedzaam. Alleen haar vader vreest het ergste. Zeker als in het midden de koude wind haar doet slingeren en ze elk moment in de sloot kan vallen.

image

Maar ze brengt het tot een goed einde. We lopen naar de uitkijktoren. Wat zou er met de toren gebeuren als hier straks de Floriade verrijst. Het terrein oogt verwaarloosd. We moeten over allemaal takken en stukken metaal stappen om in de toren te komen.

image

We klimmen omhoog en genieten boven weer van het uitzicht. In het Weerwater dobbert een koppeltje eenden en wat verderop krijst een meerkoet over het water. Verder spiegelen de wolken in het wateroppervlak. Wat verderop heeft de wind vat op het water en maakt ze golfjes.

image

Beneden valt de schaduw van de uitkijktoren over het gras en duikt daarna in het water. Een groepje mensen loopt langs de waterkant in de richting van een boodschappenwagentje dat in het water ligt. De waterkant oogt modderig en de eenden raken steeds verder van de kant, dieper het Weerwater op.

image

Als we weer naar beneden gaan, telt Doris de treden. We zijn er bijna en raken bijna de tel kwijt. Zeker ook omdat een groepje mensen zeer luidruchtig ons tegemoet klimt. We komen op 107 treden en stappen weer over de metalen plank en komen buiten.

image

Terug neemt Doris niet de touwbrug, maar stapt over het houten bruggetje naar de fietsen. We rijden even later weer lekker naar huis, halen een hond in en kijken vanaf de waterkant naar het stadshart.

image

Utopia en de Floriade 2022

bruggetje-naar-eilandje-utopia-almereBij het bezoek aan het eilandje Utopia, moest ik wel denken aan de plannen die de gemeente Almere met dit gebied heeft. Op deze plek zal over een paar jaar het terrein van de Floriade verrijzen. Ik ben heel benieuwd hoe ze het zullen aanpakken en wat van het huidige terrein behouden blijft.

De uitkijktoren is een duidelijk baken en verwijst naar de historie van Almere. In de tijd van de inpoldering plaatste de RIJP (Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders) overal uitkijktorens, gemaakt van oude rioolpijpen. Niet zo groot en hoog als deze toren, maar hoog genoeg om er ver mee te kunnen kijken.

Bomen en struiken
Deze uitkijktoren staat op het eilandje Utopia dat vooral bestaat uit bomen en struiken. Je komt er via een smal en hoog bruggetje dat tegen de jachthaven ligt. Het voelt allemaal niet meer op zijn stevigst, maar het is de moeite waard. Veel bedrijvigheid heb ik er nog niet gezien. Het zal in de zomer wel drukker zijn.

uitkijktoren-op-utopia-almere

Tussen Utopia en een groter eilandje in het Weerwater leeft een beverfamilie. Dat heb ik mij laten vertellen bij de rondvaart van Almere Veertje op mijn verjaardag. Ik heb ze toen niet gezien, maar ze moeten er wel zitten.

Bevers
De gemeente Almere heeft grootse plannen met het gebied voor de Floriade die in 2022 is. Ik hoop dat ze het gebied geschikt houden voor de bevers die hier leven. Al besef ik ook dat een dergelijke grootschalige vernieuwing veel impact op het leven van plant en dier zal hebben. Of volgt uitzetting van de familie Bever naar andere oorden?

uitzicht-vanaf-eilandje-utopia-op-stadshart-almere

Een gebied dat niet veel aandacht heeft gekregen, kan juist heel veel rijkdom hebben gekregen. Als niemand er naar kijkt, dan krijgt de natuur de kans. Het kan tot ongewilde dingen leiden. Maar ik hoop dat de ontwikkelaars straks ook oog hebben voor wat hier nu is. Het gebied is in mijn ogen meer dan een braakliggend stukje land.

Groene bouwrai
Tegelijkertijd zie ik hier heel veel uitdagingen. Zo zie ik op een plattegrond iets over een ‘groene bouwrai’ waarin ruimte is voor 115 woningen. Ik hoop dat hierbij Almeerders betrokken worden. Ik zou het fantastisch vinden als er weer ruimte vrijkomt voor projecten als De Fantasie (1982), De Realiteit (1986) of De Eenvoud (2009). Het kan heel inspirerend zijn om mee te denken over wonen in de natuur.

avondrood-door-bomen-op-eilandje-utopia-bij-almere

Ik heb daar wel ideeen over en zou op een locatie als aan het Weerwater zo aan de slag gaan. Al dat groen, de bevers en het water bieden een mogelijkheden waar je u tegen zegt. Daarom hoop ik dat het project niet van projectontwikkelaars wordt, maar iets van Almeerders zelf. Waarbij natuur en cultuur elkaar zullen aanvullen en versterken.

Kunstwerk Floriade

kunstwerk-floriade-almere-kleinDe Floriade krijgt meer en meer gestalte in Almere. Het hoge woord dat Almere de Floriade in 2022 zal verzorgen is er nog niet zo heel lang uit. Maar het heeft al tot de oprichting van een Floriade-kunstwerk aan het Weerwater geleid. Het staat op de plek waar straks het Floriadeterrein verrijst.

kunstwerk-floriade-aan-weerwater

Op ons tochtje naar Utopia fietsten we langs het nieuwe kunstwerk. De ondergaande zon gaf het wel een heel bijzondere gloed. Op de achtergrond raasde het verkeer van de snelweg langs.

De stoplichten aan de Paralleldreef sprongen op oranje. Onbewust namen ze de kleur van de achterliggende hemel aan. Net als het kunstwerk waarin een oranje vlak verwerkt zit. De sprong naar rood was nog een stap te ver voor de hemel.

kunstwerk-floriade-bij-zonsondergang

Het kunstwerk van Gerard van der Leeden is door de bedenker Maarten de Winter op een opvallende plek bedacht. Vlak langs de A6 en in de nabijheid van de Paralleldreef. Zo met die 3 statige poten en bolle bovenkant heeft het wel iets van een schorpioen die door het zand kruipt. Maar misschien dat de hoop omgewoelde aarde waarop het beeld staat, dit denkbeeld bij mij oproept.