Tagarchief: dwdd

Ik worstel en kom boven

Op de cover prijkt een lynx, de oren wijzen opzij met een puntig uiteinde. De klauwen in rusttoestand op de grond, maar ondertussen loeren de ogen je fel aan. Waarom een lynx? Misschien omdat er een passage hierover gaat in het boek.

De hoofdpersoon en titelheld van het verhaal Stephen Florida kijkt in het notitieboekje van zijn trainer Fink en leest daar:

Luipaarden vallen de tempel binnen en drinken de offerkruiken leeg; dat gebeurt telkens opnieuw; uiteindelijk kan men het voorspellen en wordt het onderdeel van de plechtigheid. (195)

Worstelen wordt in de roman Stephen Florida van Gabe Habash een heuse kunstvorm. Bijna poëtisch. Een ruwe vechtsport valt uit in een wereld waarin alles samenhangt: literatuur en jazz bijvoorbeeld. Zo krijgt het ogenschijnlijke gevecht meerdere lagen.

Wereld van de worstelaars

De roman Stephen Florida neemt je mee in de wereld van de worstelaars. De hoofdpersoon en titelheld van het verhaal Stephen Florida is een worstelaar en student. Hij combineert beide elementen op een bijzondere manier in zijn leven.

Maar zoals in het hele leven, is de grootste worsteling voor Stephen, Stephen zelf. De grootste vijand ben je zelf, zoals ook uit deze roman overduidelijk blijkt. Het brengt ook de vertwijfeling met zich mee die door het hele boek heen loopt. Want is Stephen Florida wel Stephen Florida? Hij is op uitnodiging van Hillboro High School’:

Het ging allemaal razendsnel. Ze zeiden dingen zoals dat het qua toelatingsexamen goed zou komen, dat alles in kannen en kruiken was, en noemden me al die tijd Stephen Florida. (19)

En dat noemen ze hem de hele roman door. Het wordt niet duidelijk of hij echt zo heet. Stephen is een 17-jarige jongen die al een veelbewogen leven achter zich heeft. Zijn ouders zijn er niet meer en het gemis naar hen is enorm aanwezig.

Familie

De familie speelt op de achtergrond van het verhaal een rol. De eenzame Stephen vindt maar moeilijk zijn draai op school. Ook in de training is hij een eenling. Apart van de rest probeert hij door te breken en gaat het gevecht aan met zijn tegenstanders. Niet in het minst zijn innerlijke tegenstander.

Zeker, hij vindt ook steun. Bij Mary Beth. Alleen besluit ze om weg te gaan. Ze laat hem in de steek omdat ze meer kansen ziet in een andere stad, in een andere staat. Ze kan aan de slag als assistent in een museum in Michigan. Daarmee is hij weer terug in de eenzaamheid. Zeker ook nadat hij geblesseerd raakt aan zijn knie.

Zoektocht naar erkenning

Stephen zoekt naar erkenning en vecht daarbij niet alleen met anderen, maar vooral met zichzelf. Het is meer dan kracht dat hij moet hebben. Hij moet vooral doorzettingsvermogen hebben. Elke tegenslag moet hij overwinnen. Daarbij kiest hij zijn eigen weg en dat zal hem zeker geen windeieren leggen.

Mensen krijgen geen vat op hem, wat hem ergens onoverwinnelijk maakt. Hij laat zich niet dwarszitten en wordt in gedachten omringd door de mensen van wie hij houdt. De mensen die hij mist. Ze staan bij hem, waarbij de steun onvoorwaardelijk is. Dat hij hierbij zijn tegenstander doorgrondt, maakt het boek mooi en ontroerend tegelijk.

Toch mis ik bij het lezen iets. Het is een natuurlijke spanning die je door het verhaal drijft, maar tegelijkertijd blijft de echte reden waarom je wilt lezen onbeantwoord. Deels geeft dit het boek een geheimzinnigheid. Deels laat het een beetje teleurstelling achter.

Thomas Mann

Het boek De toverberg van Thomas Mann, vormt een mooie literaire tegenhanger in Stephen Florida. Aan het begin van de roman verwijst de verteller naar dit boek van de Duitse schrijver. De oma van Stephen las het, maar kwam niet verder van het eerste hoofdstuk.

Ze sterft en neemt al het licht mee, deelt de verteller mee. Later verkoopt Stephen al zijn studieboeken en koopt een morsig exemplaar van De toverberg. Het boek verwijst naar zijn oma, die volgens de ik-verteller in de hemel nog steeds Thomas Mann leest.

Hij gedraagt zich hetzelfde als zijn oma:

Ik lees het eerste hoofdstuk van Thomas Mann. Dan lees ik het nog een keer. (217)

Een mooie verwijzing naar zijn grootmoeder. Alleen blijft het voor mij onduidelijk waarom de verteller Thomas Mann aanhaalt. De kracht van dit boek zit in het aanhalen van die dingen die bijna geobsedeerd overal langskomen.

Het verwijst naar de geheimzinnigheid die in de katachtige van de omslag schuilt. De scherpe klauwen; gaan ze nog iets pakken of hebben ze zojuist iets gepakt?

Het laat je niet los.

Een perfecte dag van de literatuur

We lezen deze week Stephen Florida van Gabe Habash. Een bijzonder debuut. Het boek is in november gekozen als Boek van de Maand bij DWDD. Ik lees het boek samen met een aantal andere liefhebbers:

Lees mijn andere bijdragen voor Een perfecte dag voor literatuur

Gabe Habash: Stephen Florida. Oorspronkelijke titel: Stephen Florida. Vertaling Joris Vermeulen. Nieuw Amsterdam, 2018. ISBN: 978 90 468 2306 4. Paperback. 320 pagina’s. Prijs: € 22,99. Bestel

Welk schrijversinterview vergeet je nooit? – #50books vraag 47

img_20161120_092632.jpgHet programma DWDD begint meer en meer een boekenprogramma te worden en minder het accent op televisie te leggen zoals in de beginjaren. Zo waren er afgelopen maandag 2 schrijvers in de uitzending en werden de biografie over Boudewijn Büch gepresenteerd en de biografie van wielrenner Thomas Dekker.

Interessant in deze discussies was de vraag: wat is waarheid. Beroepsfantast en schrijver Boudewijn Büch tegenover de wielrenner die eindelijk eens de waarheid wil vertellen. De cruciale rol van Frits Barend in dit geheel die tekeer gaat over de kleedkamergeheimen die de wielrenner Thomas Dekker verklapt, maar milder is in de teleurstelling van vrienden als ze erachter komen dat Boudewijn Büch zijn vrienden voorloog.

Ik kijk eigenlijk nooit naar boekenprogramma’s op televisie. Het stimuleert mij niet om een boek te gaan lezen. Al krijg ik van sommige fragmenten met schrijvers nooit genoeg. Dan draait het er vooral om als ze beginnen voor te lezen. Maarten Biesheuvels Brief aan zijn vader, is werkelijk prachtig. Het geeft dit verhaal extra dimensie als hij het zelf voorleest. Maar over het algemeen boeien mij de verhalen over het hoe en waarom van een boek wat minder.

Hoe zit dat bij jou? Heb jij een schrijversinterview dat je prachtig vindt? Of inspireren interviews op televisie met schrijvers je om een boek te gaan lezen? Je mag de vraag ook uitbreiden tot interviews in kranten of tijdschriften.

De vraag van vandaag is: Welk schrijversinterview heeft blijvend indruk op je gemaakt?

Ik ben benieuwd naar je antwoord.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boek van de Maand – #50books vraag 10

image

Op zijn blog vertelt schrijver Walter van den Berg wat het met hem deed toen hij zijn nieuwe roman Schuld zag liggen op het stapeltje bij DWDD. Matthijs van Nieuwkerk kondigde net aan dat het boek van de maand bekend zou worden gemaakt. Van den Berg schrijft:

Op onze blurry tv dacht ik mijn boek te zien liggen, en ik hapte dus een beetje naar adem, en ik sms’te mijn vrouw:

IK LIG OP TAFEL

En daarna: ‘en ik geloof dat ik boek van de maand ben’.

Vervolgens blijkt hij inderdaad Boek van de Maand te zijn. Een prachtige aanmoediging van de verkoop. De eerste druk is uitverkocht, maar de tweede komt net van de persen en zal deze week verkrijgbaar zijn.

Volgen

Ik volg Walter van den Berg al een tijdje, ook omdat ik een tijdje bij dezelfde opdrachtgever in Den Haag werkte. Soms – heel soms hoor – liepen we samen op van het station naar het werk. Hij vertelde dat hij vanuit het bloggen is gaan schrijven, terwijl ik precies andersom ben gegaan.

Zijn boeken spreken mij erg aan vanwege de korte zinnen en de afstandelijke stijl. Hij schrijft geen woord teveel en weet daarmee op een prachtige manier heel heftige dingen te beschrijven.

Vorige roman

Zijn vorige roman Van dode mannen win je niet deed mee aan onze leesclub Een perfecte dag voor literatuur. Ik las het op Texel en vond het boek beter dan zijn 2 eerdere romans. Dat belooft wat voor zijn nieuwe roman Schuld

Walter van den Berg is terecht blij dat hij Boek van de Maand is. De realiteit is dat deze titel een enorme boost oplevert aan verkoop. Volgens Walter van den Berg liep de verkoop van zijn romans altijd een beetje uit de pas met de positieve recensies erover.

Trailer

De trailer van Renske Cuijpers die speciaal voor het Boek van de Maand is gemaakt, is prachtige extra promotie van het boek. Kortom, voor schrijver en uitgever een droom die werkelijkheid wordt.

Dat brengt mij bij de boekenvraag van deze week:

Is een Boek van de Maand bij De wereld draait door voor jou de reden om het te gaan lezen?

Laat jij je beïnvloeden door een sticker op het omslag dat het betreffende boek in DWDD is geweest? Of zijn er andere redenen om een boek te kopen en te gaan lezen?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Ergernis salaris

image

‘Een interviewer houdt zichzelf natuurlijk altijd buiten het gesprek. In gesprek met Jan Mulder doe ik dat uiteraard ook. Al voel ik mij weleens ongemakkelijk als het om salarissen gaat. Ik weet dat veel geld verdienen aan publiek geld een heikel punt is.

Dat ik wat meer verdien, moet ik overal verdedigen. Gelukkig laat ik dat verdedigen aan mijn baas over. Ik heb de prijs afgesproken en mijn publieke omroep heeft dat ervoor over. Vervolgens mogenz zij het aan de wereld uitleggen.

Dan zegt Jan Mulder dat de nieuwe baas van de SNS-bank eigenlijk best wel 6000 euro per maand mag verdienen in plaats van 600.000 per jaar. En geen cent meer. Best hypocriet. Hij zit hier voor een vergoeding die in verhouding de voorgestelde 6000 euro van de bankdirecteur verre overtreft. Dat weten wij allebei.

Kritisch zijn van mijn kant, is net zo hypocriet. Ik presenteer elke dag een programma en krijg daarvoor ook veel geld. Omdat ik zulke kritische vragen stel en het programma zonder mij helemaal niks zou zijn. Kritische journalistiek kost nu eenmaal veel. Meer dan een premier mag verdienen.

Jan Mulder levert een bijzondere bijdrage omdat hij feilloos zijn ergernissen laat aansluiten op de ergernissen van het volk. Publieke salarissen bijvoorbeeld. Schandalig dat een bankdirecteur meer dan 3 keer zoveel verdient als de minister-president. Hij staat in zijn gelijk. Niemand die erover denkt dat hij er misschien wel voor meer geld zit.

Waarom zou ik er dan over beginnen? Ik ga toch niet mijzelf in zo’n discussie betrekken. En kritisch naar mijzelf zijn is mijn zwakte tonen. En daar zou het programma weinig bij gebaat zijn. Mondje dicht dus en snel naar de volgende ergernis.’