Tagarchief: canada

Orgelwerken rond Maria van Tournemire

Er zijn van die verrassingen die je krijgt. Zoals de prachtige cd met werken rond Maria van Charles Tournemire, uitgevoerd door Vincent Boucher. Ik zag hem liggen in de bibliotheek en wist niet wat ik hoorde! Wat een prachtige cd met werken van deze Franse componist. Uitgevoerd door een Canadese organist die in het dagelijks leven in de financiële wereld actief is.

Ik ben gek op Charles Tournemire. Hij weet in zijn orgelwerken altijd een prachtige sfeer los te maken. Als laatste leerling van Cesar Franck vertegenwoordigt hij het werk van zijn meester misschien wel het beste. Tournemire – organist van de Saint Clotilde in Parijs – liet zich inspireren door het Gregoriaans. Op deze cd hoor je dat overal terugkomen.

Is het eerste werk, de Pièce symphonique nog heel sterk geënt op het werk van zijn meester, soms hoor je de gelijknamige van zijn leermeester bijna letterlijk in terug. Tournemire slaat zijn geheel eigenzinnige weg. Het werk uit de L’Orgue mystique, op. 57 getuigt hiervan.

Vincent Bouler speelt 2 missen uit deze reeks, beide volgens de opbouw van een klassieke Gregoriaanse mis met een Introït, Offertoire, Élévation, Communion en Postlude. Pareltjes, stuk voor stuk. Vooral de ingetogen en langere delen spreken mij aan. In het Postlude uit het Office 2 “Immaculata Conceptio B. Maria Virginis” klinken de fluiten tegenover de strijkers, heel melodieus waarbij er meer ontstaat dan de muziek. Prachtig, een dromerige sfeer, die je helemaal vervoert.

Het moet overweldigend zijn geweest om in die tijd naar de Saint Clotilde te zijn gegaan. Ik zou zeker zijn afgereisd. Deze muziek is hemels en vertelt het evangelie op een muzikale manier. Dat bewijst Vincent Boucher ook in zijn uitvoering.

Het orgel waarop hij speelt staat in Canada en is gebouwd door Rudolf von Beckerath in 1960. Het is een monumentaal orgel en staat in een gebouw van kathedraal-formaat. Het instrument bevat veel neobarok-elementen en is ook geïnspireerd op Franse orgels van Cavaille Coll. De tongwerken klinken innemend en zuiver. Het spel van Vincent Boucher is heel overtuigend, soms bijna iets teveel gericht op de perfecte uitvoering.

Wel weet hij met zijn 4e cd met thematische werken van Charles Tournemire – eerder gaf hij muziek rond Pasen en Kerst uit – de muziek mooi geordend bij elkaar te plaatsen. Zo krijgen de hier uitgevoerde 10 korte muzikale schetsen uit de Petit fleurs musicales de aandacht die ze verdienen. De relatie met Maria zorgt ervoor dat de muziek dezelfde sfeer ademt.

Alleen het eerste deel is van een andere achtergrond. Dit muziekstuk geeft de cd vooral een historische lading. Als luisteraar hoe je heel goed hoe Tournemire ook beïnvloed is door zijn leermeester Cesar Franck. Al heeft hij nog geen jaar van hem lesgehad. Je hoort het hoe dan ook overtuigend terug.

Charles Tournemire Complete Orgelwerken Vol. 4, Mariae Virginis.
Tournemire: Twee delen uit L’Orgue mystique op. 55 & 57 – Pièce symphonique op. 16 – Petites fleurs musicales op. 66 – Postludes libres pour les antiennes de Magnificat op. 68. Vincent Boucher (orgel). Opname: febr. 2016 & jan. 2017, Oratoire Saint-Joseph du Mont-Royal, Montréal.
Atma ACD2 2473 68 minuten. Prijs: € 16,48.Bestel

Spel met de tijd

image

In de roman Het regende vogels van Jocelyne Saucier speelt de verteller met de tijd. Het lijkt alsof het verhaal in het hier en nu speelt. Er zijn geen aanwijzingen dat het in het verleden zou spelen.

Toch draait het verhaal om 1916: het moment van de Great Matheson Fire. De leeftijd van Ted Boychuck is niet duidelijk. De 2 mannen met wie hij in het bos leeft, zijn 86 en 89 als de fotografe bij ze langskomt. Tom en Charlie hebben de Great Matheson Fire niet meegemaakt. Boychuck was 14 jaar oud op de avond van de brand, 29 juli 1916.

Boychuck had zijn hele familie verloren in de Great Fire van 1916, een drama dat hij overal waar hij probeerde zijn leven op te bouwen, in zich droeg. (13)

Hoe oud hij was toen hij stierf, komt niet naar voren in het verhaal. Maar vanwege de leeftijden van de mensen kan het niet in deze tijd spelen. Daarvoor moet het verhaal minstens 10 jaar eerder spelen.

De vrouw van 102 bijvoorbeeld die de fotografe in het park tegenkomt, zou nu de Great Matheson Fire zich niet meer kunnen herinneren. Daarvoor zou ze echt te jong zijn geweest.

Het raadsel rond de tijd waarin de roman speelt, komt pas helemaal aan het einde van het verhaal naar voren. Het verhaal waarbij ze de 3 mannen in het bos zoekt en op de vrienden Tom en Charlie stuit, speelt in 1996. Een week voordat de fotografe bij de mannen in het bos komt, is Boychuck gestorven. Het oude dametje van 102 is in 1994 in het High Park in Toronto gezien.

Zo klopt alles weer. Als een bus. Ik merkte bij het lezen van Het regende vogels dat je zonder duidelijke tijdsaanduiding een roman leest alsof het nu speelt, in deze tijd. Al laat je je ook leiden door de datum waarin het boek is verschenen. Hier was dat 2011, maar het verhaal speelt 15 jaar voordat de roman verschenen is. En hier is dat best belangrijk.

Jocelyne Saucier: Het regende vogels. Roman. Oorspronkelijke titel: Il pleuvait des oiseaux. Vertaald door Marianne Kaas. Amsterdam: Meridiaan, 2015. ISBN: 978 90 488 2216 4. 184 paginas. Prijs: € 18,99

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn derde bijdrage over Het regende vogels van Jocelyne Saucier. We lezen dit boek bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Sleutel tot het verhaal

image

Bijna alle personages in Het regende vogels van Jocelyne Saucier hebben iets met de enorme brand uit 1916 te maken. Zo is ze gestuit op een belangrijke persoon in het High Park in Toronto. Daar is het allemaal begonnen, op een middag in april, 2 jaar geleden:

Het oude dametje was een overlevende van de Great Matheson Fire. Ze had verteld over een nachtzwarte hemel en over de vogels die naar beneden vielen, als vliegen.
Het regende vogels had ze gezegd. Toen de wind opstak en de hemel schuilging achter een koepel van zwarte rook, werd de lucht ijl, de hitte en de rook maakten ademhalen onmogelijk, voor ons, maar ook voor de vogels, en een regen van vogels viel neer bij onze voeten. (83/84)

De vrouw was 102 en de fotografe had eigenlijk een foto van haar willen maken, maar ze durfde niet. De rest van de roman heeft ze daar spijt van. Want als ze ontdekt wie de oude vrouw in het park is en gaat zoeken, lukt het natuurlijk niet om het dametje te vinden. Terwijl op het moment van de ontmoeting alles meezat. Zelfs het licht viel passend.

Ik had een foto van haar moeten maken toen het nog kon, dacht ze met spijt. Ze dacht terug aan de twinkeling van het roze licht, aan haar wens om dat licht vast te leggen, en daarna aan het gesprek dat was gevolgd, de Matheson Fire, de vogels die naar beneden vielen, als vliegen, en toen was het al te laat, de oude dame was weggegaan, met haar honderdtwee jaren en haar guitige lachje. (157)

Ergens blijft het een raar idee dat een fotografe vergeet de belangrijkste foto te maken. Ze vertelt haar verhaal in beelden, maar vergeet het beeld waar alles begon vast te leggen.

Een fascinerende gedachte: je stuit op het cruciale element in je zoektocht, nog voordat je begonnen bent met zoeken. Als je je erin verdiept, is het er niet meer. De sleutel tot je zoektocht is verdwenen, terwijl je haar in handen hebt gehad, maar toen niet besefte dat je de sleutel had.

Jocelyne Saucier: Het regende vogels. Roman. Oorspronkelijke titel: Il pleuvait des oiseaux. Vertaald door Marianne Kaas. Amsterdam: Meridiaan, 2015. ISBN: 978 90 488 2216 4. 184 paginas. Prijs: € 18,99

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn tweede bijdrage over Het regende vogels van Jocelyne Saucier. We lazen dit boek bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Het regende vogels

image

In Het regende vogels van Jocelyne Saucier gaat de fotografe op zoek naar Boychuck, een man die de grote brand van Matheson heeft meegemaakt. Ze trekt diep de Canadese binnenlanden in op zoek naar deze oude man. Ze vindt hem niet. Hij is dood en begraven, zeggen zijn oude vrienden Tom en Charlie.

Nog maar weinig mensen kunnen nog iets vertellen over de grote brand die in de bossen bij Matheson huishield. De brand eiste zijn slachtoffers, wikipedia noemt er 223. Een aantal mensen wist het vege lijf te redden door te schuilen in de Black River-Matheson.

De fotografe die aanvankelijk geen naam heeft, stuit in de bossen op de 3 mannen. De man die ze zoekt is een week voor haar komst overleden. Het is een onbegaanbare weg om er te komen. De mannen hebben gekozen voor de vrijheid, zegt de verteller.

De man die de fotografe zoekt, hij heeft de Great Matheson Fire meegemaakt, is er niet. Of zoals de verteller het al op de eerste bladzijde belooft in cursieve letters:

De derde spreekt niet meer. Hij is zojuist gestorven. Dood en begraven, zal Charlie tegen de bezoekster zeggen, die zal weigeren het te geloven, zo lang was de weg die ze heeft afgelegd naar die Boychuck, of Ted of Ed of Eduard, de steeds weer andere voornaam en ongewisheid van zijn lot zullen het hele verhaal door voortdurend terugkeren. (7)

De naar vrijheid strevende mannen verbergen zich in het bos en hebben allemaal iets te verbergen. Niet in de laatste plaats is dat Boychuck. De man laat de fotografe een indrukwekkend verhaal zien. Ook al is hij is overleden, zijn hut staat namelijk bomvol met schilderijen over de Great Matheson Fire. Aan de hand van deze schilderijen laat zich het verhaal over de grote brand reconstrueren. Zoals de fotografe ontdekt, is het een verhaal over de liefde.

Aan de hand van de schilderijen stelt de fotografe een tentoonstelling samen. Ze geeft de tentoonstelling de naam mee van het verhaal dat de oude vrouw haar in het park vertelde: het regende vogels. De oude vrouw had de Great Matheson Fire meegemaakt en vertelde over de ramp. Daar is de fascinatie van de fotografe begonnen voor de grote brand uit 1916.

Jocelyne Saucier: Het regende vogels. Roman. Oorspronkelijke titel: Il pleuvait des oiseaux. Vertaald door Marianne Kaas. Amsterdam: Meridiaan, 2015. ISBN: 978 90 488 2216 4. 184 paginas. Prijs: € 18,99

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn bijdrage over Het regende vogels van Jocelyne Saucier. We lezen dit boek bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Dromen achterna lopen

image

Een bijzonder boek is de roman Etta & Otto & Russell & James van de Canadese schrijfster Emma Hooper. Het vertelt het verhaal van Etta en Otto en hun vriend en buurman Russell. Etta vertrekt in het holst van de nacht om naar de zee te gaan lopen. Ze wil het water zien schrijft ze in een brief aan haar man Otto.

Gedurende de roman maakt ze tocht te voet door Canada, naar het oosten. Als haar man Otto ‘s morgens de brief vindt, gaat hij op zoek naar de wereldbol.

Er zat een lampje in waarvan het licht door de lengte- en breedtegraden naar buiten scheen. Hij knipte het aan en deed de gewone keukenverlichting uit. Hij zette de bol op het andere uiteinde van de tafel, bij de brief en de kaarten vandaan, en volgde een route met zijn vinger. Als ze naar het oosten ging, had Etta 3232 kilometer af te leggen. Naar het westen, naar Vancouver, 1201 kilometer. Maar ze zou naar het oosten gaan, wist Otto. (7/8)

Gedurende het verhaal trekt Etta door Canada. Ze loopt door het land, vergezeld door een coyote die ze James noemt, naar haar doodgeboren neefje en zoontje van haar bij de bevalling overleden zus Alma. Etta maakt haar tocht door Canada en krijgt steeds meer fans die haar in de steden aanmoedigen.

Het is een prachtig verhaal over een liefde tussen twee mensen. Etta, Otto en Russell zijn even oud. Otto en Russell groeiden met elkaar op, hebben bij elkaar in de klas gezeten en werden door Otto’s moeder tweelingbroers genoemd. Etta kwam bij de jongens in de klas als onderwijzeres. Ze gaf les in het schooltje aan de oudere jongens.

Bij het lezen van dit boek heb ik genoten. Het is een heel lief boek, boordevol met verwijzingen naar het verleden waarin veel gebeurd is. De 83-jarige vrouw maakt een indrukwekkende reis door heden en verleden, waarbij de twee in elkaar vervloeien doordat haar geheugen haar in de steek laat.

Daarmee is Etta & Otto & Russell & James een ontroerend levensverhaal dat heel beeldend, filmisch geschreven is. Het Canadese landschap met de uitgestrekte kale vlaktes komt hierin heel poëtisch tot uitdrukking. De lange voettocht door het land gedreven door het verlangen naar de zee. En de hartstocht van haar man Otto die van krantenpapier en meel levensgrote beelden maakt. Het geeft het verhaal nog meer kracht en verbeelding.

Ik heb genoten van dit verhaal waarbij de dromen van weleer letterlijk achterna worden gelopen. Het is nooit te laat om te doen wat er in je opkomt. Gevaren mogen er misschien zijn, het weerhoudt Etta niet om te doen wat ze altijd al wilde doen: het water zien.

Emma Hooper:Etta & Otto & Russell & James Oorspronkelijke titel: Etta and Otto and Russell and James Uit het Engels vertaald door Johan Hos. Uitgeverij Podium, Amsterdam, 2014. ISBN 987 90 5759 688 9. 320 pagina’s. Prijs: € 19,95.

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn bijdrage over Emma Hooper roman Etta & Otto & Russell & James. We lazen dit boek op 15 november bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nlLees de bijdragen van anderen in de reacties.