Tagarchief: campings

Zere rug – Sientje (60)

Daar stonden we met een teckel van wie de rug dubbel gevouwen was. 10 uur ‘s avonds, de avond voor Pinksteren. Inge ging naar de buurvrouw om te overleggen. Ze kwam even later binnen. Ze had een EHBO-diploma. Misschien kon ze met haar mensenkennis ook Sientje helpen. Bovendien was ze zelf ook een dierenliefhebber met 2 honden. Ze wist hier mogelijk wel raad mee.

‘Die is echt door de rug gegaan. Of in elk geval heeft ze een flinke smak gemaakt’, concludeerde ook zij snel. ‘We moeten naar een dierenarts’, zei Inge. Het was een uitermate ongunstig moment. Precies op de avond voor Pinksteren zaten wij met een gewonde hond. Ik hoorde het geld al uit mijn portemonnee vallen. De munten rinkelden op de tegels rond de caravan. Het papiergeld waaide weg en wapperde in de richting van de bomen achter onze caravan. Dat zou heel veel geld gaan kosten. En over de afloop zouden we in het ongewisse blijven.

Dienstdoende dierenarts

Inge belde naar onze oude dierenarts in Almelo. Het antwoordapparaat verwees naar de dienstdoende dierenarts in Wierden. Dat was een flinke trip vanuit Delden. Ik zou in de caravan bij Doris blijven. Zij lag heerlijk te slapen terwijl ons hondje gewond was. De buurvrouw zou met Inge naar de dierenarts gaan. Ze wikkelde Sientje in een lekker deken zodat de rug lekker warm zou blijven. Sientje keek nog altijd even uitdrukkingsloos. Ze kon geen poot verzetten leek het. Al had ik haar op de bank op de poten gezet en een stukje laten lopen. Ze zette een paar stapjes en ging gelijk weer liggen.

De buurvrouw had haar op schoot genomen. Ik nam nog even goed afscheid van Sientje. ‘Als ze lijdt, geef dan maar een spuitje’, zei ik erbij tegen Inge. Ik voelde de tranen opwellen. Ons hondje. Het was voorbij. Ik kon niet bij haar sterven zijn. Ze vertrokken. De partytent aan het eind van het veld ging open om de auto door te laten. Dwars door de groep mensen reden Inge, de buurvrouw en Sientje weg.

Stramme houding

De klok kroop steeds verder omhoog. De rit was lang, begreep ik wel. Ik kon mij nergens op concentreren. Wat voelde dit walgelijk zeg. Onze hond was door de rug gegaan. De stramme houding van de laatste winter lag waarschijnlijk ook in deze rugklachten. Nu was ze helemaal door haar rug gegaan. Op Inge rustte nu de zware taak om de beslissing te nemen over het leven van ons hondje. Nu reden ze daar ver weg. Ons hondje was misschien al dood. Misschien waren ze alweer op de terugweg. Hoe zou Doris morgen reageren als ze bij het ontbijt hoorde dat ons hondje er niet meer was.

Ze heeft een mooi leven gehad bij ons, dacht ik. De momenten in de afgelopen 7 jaar dat ze bij ons was, liet ik in gedachten voorbijgaan. Ik liep onrustig heen en weer door de caravan. Ik probeerde wat te lezen uit een boekje, het lukt niet. Ik pakte een schriftje om wat dingen op te schrijven. Het lukte niet. Ik kon alleen maar huilen van verdriet om mijn hondje.

Vertrouwen

Hoe konden we zo stom zijn om haar te roepen. Ze wilde zelf niet. Maar ik wilde haar stoer laten doen. Misschien had ze het niet kunnen zien, waardoor ze verkeerd terechtkwam. In alle vertrouwen was ze gesprongen. Vertrouwend op mijn stem. Baasje zegt dat het kan, dus het zal wel goedkomen. Ik zie niks, maar ik kom wel goed terecht. Alles komt op zijn pootjes terecht.

Ze kwam verkeerd terecht. Ik hoorde haar rug weer kraken. Daar ging hij, de kostbare, lange teckelrug. Ik zag het moment eindeloos voor mijn oog afspelen. In het halfduister, overmoedig door het gesprek met de buurman. Daar ging ze, met al haar onzekerheid maar in het vertrouwen van de goede afloop. Een goede afloop die een slechte afloop werd. Ze zou het met de dood moeten bekopen.

Hoe verlossend was het SMS’je iets naar twaalven. Ze waren anderhalf uur weg. Sientje leefde nog en ze gingen nu weg uit Wierden, terug naar de caravan met ons lieve teckeltje.

Lees het vervolg: Hernia of ‘herni-nee’ »

Abonneer je op de nieuwsbrief en lees elke week een nieuwe herinnering aan Sientje. De nieuwsbrief is geheel gratis en verplicht je tot niets.

Elke zondag een nieuw verhaal van Sientje in je mailbox?

Abonneer je op de wekelijkse nieuwsbrief

Fietsvakantie 2015 – Een samenvatting

image

We vertrokken vorige week donderdag in de loop van de middag. Alles ingepakt. De fietstassen vol en de fietskar achter mijn fiets gehangen en daar gingen we.

Een echt plan van de route was er niet. We wilden vooral overnachten in de bossen bij Hilversum bij de paal van Staatsbosbeheer. Wat daarna zou komen, wisten we nog niet. Dat lieten we een beetje aan de dag en aan het weer.

image

Campings

Wat ik wel geleerd had van de eerdere editie – in 2012 – was dat ik aan het begin van de dag wel een globale planning moest maken. Dat verhinderde vooralsnog niet dat we vrijwel altijd via onze ‘backup’ thuis bepaalden we welke camping goed uitkwam.

Dankzij de hulp van Inge hebben we elke nacht op goeie campings geslapen. Op De Dikkenberg bij Bennekom na, vielen ze allemaal goed in de smaak. Het blijft heel lastig te bepalen als je onderweg bent of een camping betaalbaar en haalbaar is.

image

Datalimiet

Ook moet ik nog eens goed uitzoeken hoeveel dataverkeer het bloggen kost. Een paar dagen na vertrek kreeg ik van mijn provider de dreigende waarschuwing dat ik mijn maandelijkse hoeveelheid data bijna overschreed.

Dat was schrikken. Onderzoek wees uit dat vooral de app voor WordPress veel dataverkeer koste. Zo kon het gebeuren dat ik na 4 dagen in deze maand al op 80 procent van mijn maximale hoeveelheid datategoed zat.

image

Bloggen

Het is heerlijk om na afloop van een dag fietsen de dag terug te halen in het schrijven van een blogje. Dat gebeurt niet altijd even zorgvuldig, zeker niet op het kleine schermpje van een mobieltje. Dan wil er weleens een typefoutje binnensluipen.

Qua energie is het ook altijd behelpen. Ik droeg 4 opladers bij me en heb het daarmee gered. Gelukkig kon ik op een paar campings telefoon en opladers extra voeden. De afhankelijkheid van het mobieltje neemt meer en meer toe.

Grote stukken onderweg zette ik mijn mobieltje op ‘vliegtuigstand’ waardoor het dataverkeer en energieverbruik niet teveel uit de hand zouden lopen.

image

Bedankt lezers

Ook op social ging alles los. Mede dankzij Inge werd het thuisfront dagelijks soms meerdere keren geïnformeerd over de vorderingen. Alles werd gedeeld en iedereen leefde zo mooi mee. Allemaal bedankt voor jullie bemoedigende woorden en enthousiaste reacties.

Op naar volgend jaar. We hebben het idee om naar Twente te gaan…

image

Blog gemist?

Elke dag verscheen er een nieuw blogje over de voorgaande dag. Lees alle verslagen:

Dag 1: Wildkamperen
Dag 2: Fietsen door de Utrechtse Heuvelrug
Dag 3: De vallei oversteken
Dag 4: Dwars door de Veluwe
Dag 5: Rustdagje
Dag 6: Regen
Dag 7: De laatste etappe

Ik ben nog druk bezig om de route te reconstrueren. Morgen en overmorgen volgen nog blogjes met aanvullende informatie over de fietsvakantie.

image