Tagarchief: cadeau

Welk boek staat op je verlanglijstje? – #50books vraag 48

img_20161125_083307.jpgDecember is de maand van de cadeautjes. Sinterklaas komt er weer aan. Kerst is niet veel later. De tijd om elkaar cadeautjes te geven en anders jezelf met een mooi boek te verwennen. De uitgeverijen spelen hier goed op in. Afgelopen maand zijn er veel boeken uitgekomen, waarvan een paar titels mij wel heel begerig maken.

Wat dacht je van de nieuwe deel 6 Kwaadschiks A.F.Th. van der Heijden uit de reeks De tandeloze tijd? Of de bloemlezing die Ilja Leonard Pfeiffer maakte, als vervolg op Komrij’s beroemde bloemlezing De Nederlandse poëzie in 1000 en enige gedichten. En last but not least de biografie van Boudewijn Büch waar ik ook onwijs nieuwsgierig naar ben.

Dat brengt mij naar de boekenvraag van deze week:
Welk boek staat er op je verlanglijstje voor de feestdagen?

Ik ben erg benieuwd naar de antwoorden.

Mijn zoektocht naar een opvolger voor de wekelijkse boekenvraag is beloond. Martha neemt het stokje over in januari. Zij zal op haar blog drspee.nl regelmatig een vraag over boeken posten. Ik zal nog 2 vragen bedenken. Heb jij een brandende vraag die je hier wilt zien? Laat het mij gerust weten.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Een boek voor je vader? #50books vraag 25 #vaderdag

image

Op vaderdag worden veel vaders een beetje verwend. Mij kan het niet zoveel schelen en mijn dochter ook niet, merk ik vandaag. Maar over lezen en vaders kun je wel meerdere blogs schrijven.

Mijn vader houdt wel van boeken maar is niet zo’n lezer. Soms geef ik hem een boek, maar ik maak hem blijer met een mooie cd, zoals ik laatst gaf op zijn verjaardag.

De vraag van deze week is van boekenblogger Martha:
Met welk boek zou je je vader echt blijmaken?

Of heb je hem vandaag al blijgemaakt met een boek? Het mag ook een herinnering zijn of een gedachte welk boek je hem nog zou willen geven. Niet alle vaders zijn er namelijk nog. Trek de vraag daarom zo breed als je wilt.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Broer

image

Het boekenweekgeschenk van Esther Gerritsen is zoals andere boekenweekgeschenken, aardig om te lezen maar dan heb je ook alles gezegd. Ik las 2 jaar geleden het boekenweekgeschenk van Tommy Wieringa en vond het resultaat tegenvallen. Hetzelfde gevoel heb ik bij het lezen van Broer van Esther Gerritsen.

De opening van Broer is best mooi: de financieel directeur Olivia wordt vlak voor een belangrijke vergadering met de aandeelhouders gebeld. Het is haar broer Marcus. Hij vertelt in tranen dat hij op de operatietafel ligt en zijn been dreigt te worden geamputeerd.

Aandeelhouders

Het bericht haalt Olivia helemaal uit het verhaal dat ze de aandeelhouders zou vertellen over de financiële situatie van het familiebedrijf. Een winkel in serviesgoed en alles wat er in de keuken nodig is. Ze heeft al jaren geen contact meer gehad met haar broer, maar na het telefoontje onderneemt ze meteen actie. Ze verlaat de aandeelhoudersvergadering nog voor hij goed en wel begonnen is en gaat op zoek naar haar broer.

Het voorval zet alles meteen op scherp. Je wilt als lezer alles weten. Wat is dat voor een broer en waarom voelt Olivia zich opeens verplicht om achter hem aan te gaan. Zij lijkt iemand die alles voor elkaar heeft, terwijl haar broer van de ene mislukking in de andere is gevallen. Het voorval met het been brengt haar uit balans.

Belangrijke broer

Langzaam valt de held Olivia van haar voetstuk. De broer om wie ze nooit gaf, blijkt belangrijker voor haar te zijn dan ze eerder dacht. Hij haalt haar helemaal uit balans en je ziet haar langzaam maar zeker in de afgrond vallen. Marcus bemoeit zich met alles en weet zelfs een relatie op te bouwen met de aandeelhouders van de winkel waarvan Olivia de financieel directeur is.

Of zoals haar broer tegen haar man en zoons verteld:

‘Het is natuurlijk een hele hysterische vrouw.’ (85)

En Marcus vergelijkt zijn zus met oma Riet, die knettergek was. Ze ging inrichting in en inrichting uit. Ze smeet met pannenkoeken wat Marcus afschuwelijk vond en Olivia niet begrijpt:

Hoezo was dat ‘afschuwelijk’ geweest? Zo was oma Riet, ze was dol op oma Riet. Gunst ja, ze zmeet met zaken en ze verdween zo af en toe een paar maanden, maar met niemand kon je zo’n plezier hebben als met oma. (86)

Er komt hier het verhaal naar boven van een broer en een zus die allebei anders in het leven staan. Ze hebben allebei dezelfde jeugd gehad, maar anders beleefd. Dat verhaal komt naar boven, alleen mist het verdere uitwerking waardoor het einde een paar pagina’s verder, wel erg abrupt overkomt.

Mooi basisidee

Daarmee is Broer een verhaal dat een mooi basisidee bevat, maar dat niet mooi uitgesponnen is. Het mist de diepgang die het nodig heeft en is daarmee een verhaal dat teveel hooi op de vork heeft. Best jammer, dat daarmee ook dit boekenweekgeschenk in een teleurstelling eindigt.

Esther Gerritsen: Broer. Boekenweekgeschenk. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, 2016. ISBN: 987 90 5965 360 3. 96 pagina’s. Gratis in Boekenweek bij aanschaf van € 12,50 aan boeken. Meer informatie.

Boeken om weg te geven – #50books

image

Niets moeilijker dan het geven van een boek. Daarom is de boekenbon ook zo waanzinnig populair: je geeft toch een boek maar laat die ander zelf het boek uitzoeken. In het geven van een boek zit iets dwingends: je moet dit lezen. Terwijl lezen veel aandacht en tijd van je vraagt.

Ik geef vrijwel nooit boeken weg. Alleen duidelijk aangegeven op een verlanglijstje wil ik het nog cadeau doen. Maar om een duur boek weg te geven en dan te horen dat iemand het laat verstoffen in zijn boekenkast. Of dat iemand het al heeft. Dat toont wel dat je een boek hebt gekocht dat in zijn interessegebied ligt, maar het is leuker een boek te geven dat hij nog niet heeft en toch graag wil hebben.

Kringloop

Ik krijg zelf ook zelden boeken. Soms waagt iemand zich eraan, maar vaak heb ik het al – en dat vind ik verschrikkelijk vervelend om te zeggen – of het grenst tegen iets aan dat ik graag wil hebben. Het net-niet cadeau. Of dat je het boek al hebt, maar dan in een net iets andere uitvoering. Ze belanden vaak ongelezen in de boekenkast. De kringloopwinkel ligt vol met dat soort geschenken.

Zo speurend in die kringloopwinkels stuit ik soms op boeken voor anderen. Dat vind ik eigenlijk veel leuker om te doen. Zo bezorg ik mensen dikwijls een verrassing. Ik vind een boek dat mij heel erg lijkt te passen bij iemand. Soms heb ik het zelf af, maar ook is het echt iets speciaals voor iemand anders.

Dan loop ik tegen een atlas aan voor mijn vader of vind ik een boek dat mij heel mooi lijkt voor een vriend of vriendin. Dan bewaar ik dat cadeau voor wanneer zich de gelegenheid voordoet. Erg leuk om te doen en als iemand het boek dan al heeft is de schade niet zo groot. Zo krijgt het boek dat al een cadeau was en in de kringloopwinkel belandde toch een nieuw plekje, de kringloop is rond.

#50books

Dit is het antwoord op vraag 6 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief vanPeter PellenaarsMartha Pelkman heeft in 2014 het stokje overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject. 

Mompou (3)

image

Het was een miskoop die cd-box van Mompou interpreta Mompou. Ik durfde er niemand over te vertellen. Zelfs mijn orgelleraar vertelde ik niet van mijn aankoop. Misschien had hij wel iets verteld over deze componist. Dat hij leek op Satie, maar dan anders. Gewezen op aspecten waar ik op kon letten. Zo kon ik ernaar leren luisteren. Maar in die tijd luisterde ik niet naar Satie. Ook niet naar andere pianomuziek als Chopin of Brahms. Alleen orgelmuziek en heel soms een Passion van Bach.

Ik hoorde nooit iemand over Mompou. De laatste keer dat al mijn cd’s door mijn vingers gingen – ik stopte ze in plastic hoesjes om ruimte te besparen – ging de box van Mompou weer door mijn handen. Ik draaide de eerste cd nog een keertje, met de Impresions intimas. Ik herkende de eerste onmiddellijk. Vaak gedraaid. Het begin, omdat het zo’n dure box was. En ergens bij nummer 4 of 5 de cd uit de cd-speler gehaald en verruild voor iets anders dat beter behapbaar was.

Tot ik met Sinterklaas ineens De hartslag van de aarde kreeg van A.L. Snijders. Het boek is mooi gebonden en ruikt zo heerlijk naar vers boek. Achterin de bundel zit een cd waarop A.L. Snijders de dertien verhalen uit de bundel voorleest. De verhalen die hij voorleest op de cd worden afgewisseld met werken van Federico Mompou. Zelfs twee ZKV’s gaan over deze Catalaanse componist. A.L. Snijders noemt hem Mompou, met een ‘au’. Ik spraak de naam altijd uit met een ‘oe’.

Ineens kleurt de muziek heel mooi. Op deze plek is ze betoverend. Ik droom weg tussen de verhalen die A.L. Snijders met zijn mooie diepe stem voorleest. Wat een verademing zijn die werken van Mompou. Ze herbergen inderdaad iets mystieks in zich. Ik speur in de dozen naar de cd-box met vijf cd’s en ontdek de schoonheid van Mompou die zichzelf speelt.

Mompou (1)

image

Bij de Sinterklaascadeaus zit een prachtig geschenk: het boekje De hartslag van de aarde, Dertien ZKV’s over muziek en stilte van A.L. Snijders. Het boekje in fraaigebonden uitvoering bevat 13 ZKV’s van de schrijver uit de Achterhoek. Daarnaast is er muziek bij elk verhaal. De pianist Marcel Worms speelt werken van de Catalaanse componist Federico Mompou.

Het eerste en dertiende verhaal van A.L. Snijders gaan over deze componist. In het eerste verhaal de verteller en in het laatste verhaal ‘een vriend’ het plan opvatten om met zijn vriendin Claire naar Barcelona te rijden. Hij mag gaan, alleen met de Franssprekende chauffeur. De chauffeur Jean houdt meer van Satie dan van Mompou.

In Breda zetten we Claire af, op het laatste stuk naar Amsterdam legt Jean uit dat kunst niet moet vluchten, maar de dingen moet beschrijven zoals ze zijn.

Het laatste verhaal speelt met dit fenomeen en spreekt over Claire als ‘een vriendin’. Hier komen twee perspectieven heel mooi samen. Met de minimalistische pianomuziek van Mompou op de achtergrond krijgt het iets zilverachtigs.

Meer informatie

A.L. Snijders De hartslag van de aarde, Dertien ZKV’s over muziek en stilte bevat een cd met de 13 verhalen. Pianist Marcel Worms wisselt de verhalen af met muziek van Federico Mompou. Het boek is uitgegeven bij Afdh en is (helaas) al uitverkocht. Meer informatie op de website afdh.nl