Tagarchief: bvdmdwdd

Ik worstel en kom boven

Op de cover prijkt een lynx, de oren wijzen opzij met een puntig uiteinde. De klauwen in rusttoestand op de grond, maar ondertussen loeren de ogen je fel aan. Waarom een lynx? Misschien omdat er een passage hierover gaat in het boek.

De hoofdpersoon en titelheld van het verhaal Stephen Florida kijkt in het notitieboekje van zijn trainer Fink en leest daar:

Luipaarden vallen de tempel binnen en drinken de offerkruiken leeg; dat gebeurt telkens opnieuw; uiteindelijk kan men het voorspellen en wordt het onderdeel van de plechtigheid. (195)

Worstelen wordt in de roman Stephen Florida van Gabe Habash een heuse kunstvorm. Bijna poëtisch. Een ruwe vechtsport valt uit in een wereld waarin alles samenhangt: literatuur en jazz bijvoorbeeld. Zo krijgt het ogenschijnlijke gevecht meerdere lagen.

Wereld van de worstelaars

De roman Stephen Florida neemt je mee in de wereld van de worstelaars. De hoofdpersoon en titelheld van het verhaal Stephen Florida is een worstelaar en student. Hij combineert beide elementen op een bijzondere manier in zijn leven.

Maar zoals in het hele leven, is de grootste worsteling voor Stephen, Stephen zelf. De grootste vijand ben je zelf, zoals ook uit deze roman overduidelijk blijkt. Het brengt ook de vertwijfeling met zich mee die door het hele boek heen loopt. Want is Stephen Florida wel Stephen Florida? Hij is op uitnodiging van Hillboro High School’:

Het ging allemaal razendsnel. Ze zeiden dingen zoals dat het qua toelatingsexamen goed zou komen, dat alles in kannen en kruiken was, en noemden me al die tijd Stephen Florida. (19)

En dat noemen ze hem de hele roman door. Het wordt niet duidelijk of hij echt zo heet. Stephen is een 17-jarige jongen die al een veelbewogen leven achter zich heeft. Zijn ouders zijn er niet meer en het gemis naar hen is enorm aanwezig.

Familie

De familie speelt op de achtergrond van het verhaal een rol. De eenzame Stephen vindt maar moeilijk zijn draai op school. Ook in de training is hij een eenling. Apart van de rest probeert hij door te breken en gaat het gevecht aan met zijn tegenstanders. Niet in het minst zijn innerlijke tegenstander.

Zeker, hij vindt ook steun. Bij Mary Beth. Alleen besluit ze om weg te gaan. Ze laat hem in de steek omdat ze meer kansen ziet in een andere stad, in een andere staat. Ze kan aan de slag als assistent in een museum in Michigan. Daarmee is hij weer terug in de eenzaamheid. Zeker ook nadat hij geblesseerd raakt aan zijn knie.

Zoektocht naar erkenning

Stephen zoekt naar erkenning en vecht daarbij niet alleen met anderen, maar vooral met zichzelf. Het is meer dan kracht dat hij moet hebben. Hij moet vooral doorzettingsvermogen hebben. Elke tegenslag moet hij overwinnen. Daarbij kiest hij zijn eigen weg en dat zal hem zeker geen windeieren leggen.

Mensen krijgen geen vat op hem, wat hem ergens onoverwinnelijk maakt. Hij laat zich niet dwarszitten en wordt in gedachten omringd door de mensen van wie hij houdt. De mensen die hij mist. Ze staan bij hem, waarbij de steun onvoorwaardelijk is. Dat hij hierbij zijn tegenstander doorgrondt, maakt het boek mooi en ontroerend tegelijk.

Toch mis ik bij het lezen iets. Het is een natuurlijke spanning die je door het verhaal drijft, maar tegelijkertijd blijft de echte reden waarom je wilt lezen onbeantwoord. Deels geeft dit het boek een geheimzinnigheid. Deels laat het een beetje teleurstelling achter.

Thomas Mann

Het boek De toverberg van Thomas Mann, vormt een mooie literaire tegenhanger in Stephen Florida. Aan het begin van de roman verwijst de verteller naar dit boek van de Duitse schrijver. De oma van Stephen las het, maar kwam niet verder van het eerste hoofdstuk.

Ze sterft en neemt al het licht mee, deelt de verteller mee. Later verkoopt Stephen al zijn studieboeken en koopt een morsig exemplaar van De toverberg. Het boek verwijst naar zijn oma, die volgens de ik-verteller in de hemel nog steeds Thomas Mann leest.

Hij gedraagt zich hetzelfde als zijn oma:

Ik lees het eerste hoofdstuk van Thomas Mann. Dan lees ik het nog een keer. (217)

Een mooie verwijzing naar zijn grootmoeder. Alleen blijft het voor mij onduidelijk waarom de verteller Thomas Mann aanhaalt. De kracht van dit boek zit in het aanhalen van die dingen die bijna geobsedeerd overal langskomen.

Het verwijst naar de geheimzinnigheid die in de katachtige van de omslag schuilt. De scherpe klauwen; gaan ze nog iets pakken of hebben ze zojuist iets gepakt?

Het laat je niet los.

Een perfecte dag van de literatuur

We lezen deze week Stephen Florida van Gabe Habash. Een bijzonder debuut. Het boek is in november gekozen als Boek van de Maand bij DWDD. Ik lees het boek samen met een aantal andere liefhebbers:

Lees mijn andere bijdragen voor Een perfecte dag voor literatuur

Gabe Habash: Stephen Florida. Oorspronkelijke titel: Stephen Florida. Vertaling Joris Vermeulen. Nieuw Amsterdam, 2018. ISBN: 978 90 468 2306 4. Paperback. 320 pagina’s. Prijs: € 22,99. Bestel

DWDD en boeken – #50books antwoorden vraag 10

image

Televisie kijken en boeken lezen lijken 2 dingen die niet zo goed samengaan. Een groot deel van de beantwoorders van deze 10e boekenvraag geeft aan dat ze weinig televisie kijken. Ze slaan liever een goed boek open. En als ze dan televisie kijken, is het een heus boekenprogramma, zoals dat van Wim Brands op zondagmorgen op de VPRO.

De meeste bloggers is ontgaan dat Schuld van Walter van den Berg het Boek van de Maand maart is. Ze kijken het programma niet meer omdat het concept is uitgemolken of omdat ze uitgekeken zijn op de presentator. Dat het de boekenrubriek in het televisieprogramma voor uitgeverijen en boekhandelaren wel erg goed is voor de verkoop, laat ook het artikel zien – heel toevallig – over het Boek van de Maand in DWDD in de Volkskrant van vandaag.

4 vragen bij een boek

Voor Martha is een boek dat bij DWDD het Boek van de Maand is, niet de reden om voor het boek te kiezen. Zij stelt 4 vragen als haar een boek wordt voorgesteld via de bloggersleesclub Een perfect dat voor literatuur. Voor haar is het belangrijk wat er op het kaft staat: de titel, de omslag en de tekst op de achterflap.

Daarmee legt ze wel heel veel bij de marketing van de uitgeverij. De verwachtingen van het omslag en de tekst erop worden bij mij erg vaak teleurgesteld. Misschien is de doorslaggevende vraag: heb ik al eens eerder iets van deze schrijver gelezen? Wat hier de reden is om het werk van een schrijver die ze eerder niet gelezen heeft, wel te kiezen, blijft helaas onopgehelderd.

Plakplaatjes

Een boek met een sticker erop. Het zou verboden moeten worden, vindt Peter. De ontsierende plakplaatjes helpen bij hem niet om een boek te gaan lezen. Dat Schuld van Walter van den Berg een prachtig boek is, is voor hem niet omdat het in DWDD het boek van de maand is. Hij kent het allang als mede-oprichter van de uitgeverij waar het boek van Walter van den Berg is verschenen.

Voor Peter zijn vrienden en een selecte groep bloggers bepalend voor de boeken die hij leest. Hij laat zich zeker beïnvloeden maar niet door televisieprogramma’s waarvan het concept is uitgewerkt. Overigens viel ik zelf ook na een jaar of 2 af. Wat de schrijver van het citaat over DWDD zegt, schreef ik jaren geleden al.

Bijna nooit teleurgesteld

Volger en collega Renata heeft zich bijna nooit laten teleurstellen door de boeken die de boekhandelaren in DWDD aankondigen. Meestal zijn het boeken die haar aanspreken en waar ze nog altijd met plezier aan terugdenkt. Met uitzondering van het boek In het licht van wat wij weten van Zia Haider Rahman.

Tikkende plaat

Blogger Ruud heeft een hekel aan tikkende platen. Zit in het televisieprogramma DWDD de kracht in de herhaling. Ruud vindt het hinderlijk, net als het uitmelken van een naam: de maniertjes van Matt Hijs. Hij laat zich niet beïnvloeden door de keuze van 4 willekeurige boekverkopers. O ja, en zijn mening over Schuld? Als medeoprichter van de uitgeverij heeft hij het boek al gelezen en zijn oordeel al geblogd.

Wim Brands

Blogger Jannie laat zich niet beïnvloeden door DWDD, al is het omdat ze niet zoveel televisie kijkt. Wel kijkt ze trouw naar het boekenprogramma van Wim Brands. Ze vindt hem een fijne interviewer die zich in schrijver en boek verdiept heeft. Verder haalt ze meer informatie uit recensies op internet. Al spreken niet alle bloggers haar evenveel aan en blijft er een select groepje blogs over die ze graag volgt.

Oprah Winfrey

Ook boekenblogger Ali is klaar met DWDD, ze volgt het evenmin. Voor haar is het boek zelf veel belangrijker: wat staat er op de omslag en spreekt dat je aan? De kwalificatie boek van de maand doet haar niks. Overigens is het idee van zo’n uitverkiezing ouder dan je denkt. Oprah Winfrey heeft al jaren geleden een Book club in haar televisieprogramma gelanceerd.

Onder ogen

Niek kijkt eveneens liever naar het boekenprogramma van Wim Brands van de VPRO, dan zich mee te laten nemen in het dagelijkse DWDD. Buiten het feit dat ze het laatste ook minder goed kent, laat zich niet leiden door televisieprogramma’s. Zij leest een boek als het haar onder ogen komt en ze enthousiast wordt, op welke manier dan ook.

Geen boek voor u

Blogger Fokke laat zich leiden door meer dan een televisieprogramma. Wat hem opvalt bij de keuze voor Boek van de Maand is dat de boekhandelaren het altijd roerend met elkaar eens zijn. Want kiest de boekhandelaar niet heel toevallig een schrijver die die week in zijn boekhandel komt signeren?

Nee, Fokke laat zich adviseren door zijn eigen boekhandelaar. En deze weet dat hij niet te vaak mag komen met een verkeerde tip. Daarom trekt hij zich meer aan van de opmerking ‘Nee, dat is geen boek voor u’, dan van een iets te enthousiaste aanbeveling.

Lees de volgende boekenvraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen