Tagarchief: boekhandel

Literair avondje met Lamoer

Ik hik er de hele dag tegenaan: wel of niet naar Haarlem. Een literair avondje waarvoor ik ben uitgenodigd, maar ik twijfel. De opsmuk, de poeha. In de tijd dat je daar zit en moeten luisteren naar verhalen, kun je gewoon een boek lezen.

Als je leest, kun je zelf kiezen of je dat wel wilt lezen wat je leest. Dan sla je het gewoon over als je er geen zin hebt. Hier kun je niet swipen. Hier gaat het onverminderd door en je kunt niet weg. Maar ik ben speciaal uitgenodigd, sta op de gastenlijst. Een reminder 2 dagen voor de bewuste avond, heeft me weer op scherp gezet. Wel of niet

Natuurlijk rij ik veel te laat weg. Dat hoort bij die afspraken waar ik de hele dag tegenaan hik. Het is uiteindelijk iets voor 7 uur als ik wegrijd. Al op de Waterlandseweg begint op de radio het nieuws van 19 uur, met Jeroen Tjepkema. Bedankt Jeroen, hoor ik als ik de snelweg oprijd. Om 20 uur begint het avondje. De deur is dan een halfuur open.

Knooppunten

De hele route 100 kilometer per uur rijden. Werkzaamheden, krappe bochten en vooral heel veel knooppunten. Ze zijn niet te tellen, maar wat een hoeveelheid knooppunten. Sommige met leukere namen dan anderen. Raasdorp, Badhoevedorp en Holendrecht. Veel namen hebben de associatie met files, lange rijen wachtenden auto’s. Ik laat mij voortrazen in de stroom, zonder stoppen. Al wil iedereen iets anders bij het invoegen. De stad komt ik snel in.

Ik parkeer mijn auto in een wijk tegen de binnenstad. Parkeren is daar gratis. Het is niet de moeite waard om vol te moeten betalen op een steenworp afstand van de bijeenkomst. Het zou me wel heel veel moeite schelen. Wel bijzonder dat de avond begint te vallen. Ik vertrek vrijwel met licht en kom uiteindelijk in het donker aan bij het Patronaat.

Wandelen met Google Maps

Nog een aardig weg om daar te komen. Volgens Google Maps doe ik er meer dan 20 minuten over. Ik zou aankomen om 20.03 uur. Maar dat kan niet, dat is te laat. Ik houd mijn mobiel in de hand, vlieg door het wijkje. Loop toch weer anders dan Google vindt en duik via de Steenstraat onder het spoor door. Sla bij de Parkstraat linksaf, want dat moet toch. Dan wijst de stem van Google mij de hele weg de andere kant op. Jeetje, omkeren maar.

De stem van Google tempert. Eigenlijk vindt de vrouwenstem dat ik moet afslaan om bij de Koningsgracht te komen. Geen zin in. Als ik uiteindelijk afsla om achterop de Markt te komen, zeurt Google weer. Afslaan al die steegjes door om dan – hijg, hijg – half rennend, half snelwandelend bij de Zijlsingel uit te komen. Bruggetje over en dan ga ik schuin de drukke staat over. Patronaat op de gevel. Het is nu echt donker.

Waar is de ingang?

Zoeken naar de ingang. Het is al 20 uur. Een grote rij staat buiten. 3 deuren, welke deur moet ik in vredesnaam nemen? Geen idee, ik ren naar een ingang waar weinig mensen staan. ‘Lamoer? Dan moet u bij het café zijn.’ Bij het café vraagt de portier naar kaartjes. Ik sta op de gastenlijst. ‘Dan moet u bij de kassa zijn?’ zegt hij. Weer terugrennen naar de man waar ik zojuist was. Ik sta op de lijst. Valt weer mee en krijg een vrijkaartje van hem mee.

Weer terug naar het café. Daar mag ik erin door de portier. Een hele onderneming om er te komen. Waar moet ik nu heen? Geen idee. Een slanke dame in een blauw-groene jumpsuit met allerlei gekleurde streepjes knikt mij enthousiast toe. Lange blonde haren. Maar dat is toch niet Esther Gerritsen, bedenk ik mij snel. Je nodigt de schrijver van het boekenweekgeschenk van een paar jaar terug uit voor een avond in de boekenweek. Dat is natuurlijk een stuk makkelijker en goedkoper.

Stoeltje vooraan

Als ik bij de stoeltjes vooraan bij het podium kom, schuift een dame al opzij om mij door te laten. Het plekje naast haar is vrij. Ik zie allemaal oudere dames, kort krulletjeshaar, grijs en brillen. Niet allemaal op de neus, sommige in het haar of bengelend aan een touwtje zodat ze tegen de hals tikken of schuin vallen op de borsten.

Muziek gaat aan, hard, licht gaat uit. Het begint. Een vlotte kerel met krulletjes presenteert. Hij vertelt snel het boekennieuws. Over een nieuwe verfilming van Appie Baantjer, waarvan we de trailer mogen zien. Het zou de vroege Appie zijn, jaren ’80, de krakersrellen en hoe de onderwereld steeds meer grip krijgt op de wallen waar hij op de Warmoestraat zit.

Er klopt veel niet, waarom nemen ze het dan op in het oude politiebureau te Leiden, een geliefde filmlocatie, in de serie Coverstory fungeerde het gebouw als krantenredactie. Wel een spannende trailer, het grote scherm geeft je zelfs een beetje een bioscoop-ervaring. Maar ik ben snel overdonderd als het om een filmscherm gaat. Weinig gewend.

De moeder, de vrouw

Een presentatie van de boekenverkoper De Vries uit Haarlem. Met 3 boeken in de hand over het boekenweekthema, De moeder, de vrouw, prijst hij vooral het boekje met verhalen en gedichten van Annie M.G. Schmidt aan. ‘Koop het, want het is vooral de moeite waard.’ En gelukkig, hij heeft een pinautomaat bij zich, net als een boekenweekgeschenk voor iedereen. Dus allemaal snel naar het tafeltje van de boekhandel De Vries.

De eerste echte presentatie is van de kunstcriticus Wieteke van Zeil over haar boek Goed kijken begint met negeren. Ze presenteeert de kunst van het kijken naar kunst. Waar moet je op letten? Ze neemt je mee door de zalen in het museum en laat je zien hoe je meer uit een schilderij haalt. Begin vooral met te kijken, negeer het bordje naast het schilderij, laat je niet informeren door de audiotour, maar kijk!

Kijken begint met negeren

Aan de hand van inspirerende voorbeelden laat ze zien wat je dan allemaal ziet. Gewoon door te kijken en zelf te duiden wat je eigenlijk ziet. Niets is wat het lijkt. Het is veel meer. Zo kan zelfs een uit papier gesneden kunstwerk veel leuke grappen opleveren. Ze laat zien hoe een spinnetje (weliswaar met 12 poten) aan de boom, verwijst naar een aan het spinnenwiel spinnende Eva ernaast. Zelfs de kat erbij is aan het spinnen. Heerlijk om zo samen met deze kunstcriticus te leren hoeveel meer je uit je museumbezoek kunt halen. En echt, dat is heel veel.

Boekenweekgeschenkauteur

De hoofdact van de avond is het gesprek met oud-boekenweekgeschenkauteur Esther Gerritsen. Het is ongeveer het jaar geweest dat ik stopte met het lezen van het boekenweekgeschenk. Misschien een jaar te vroeg? Altijd teleurgesteld door dit dunne boekje dat overal en nergens over gaat. Bijna elk boekenweekgeschenk bladerde ik in een kleine 2 uur door, maar ik vond hier nooit een verhaal dat mij echt is bijgebleven. Misschien zijn Biesheuvel en Zwagerman hierin als enige geslaagd.

De laatste las ik nooit, maar ik denk dat het een prachtig verhaal is. Net als dat ik het boekenweekgeschenk van F. Springer vooral veel vond lijken op een andere roman én een verhaal van hem. Het mag vooral niet teveel een zelfgeschreven kopie zijn. Ik gebruik het boekenweekgeschenk vooral als een kleinood waarmee je de wippende tafelpoot kunt laten uitwippen en natuurlijk waarmee je die laatste zondag van de boekenweek gratis kunt reizen in de trein.

Esther Gerritsen, dat is toch die vrouw die zo gek op misdadigers is, zei Inge kort voor ik wegreed. Ik had geen idee, maar bij de presentatie van de 3 boeken die haar inspireren blijkt dit beeld inderdaad heel erg te kloppen. Want Esther Gerritsen heeft nogal een uitzonderlijke voorkeur voor bijzondere boeken. Zal ik hier haar favorieten verklappen? Zou wel een beetje flauw zijn. Al die mensen die er geweest zijn om haar 3 favoriete boeken te horen en dachten met een geheim naar huis te zijn gegaan. En dan nu liggen hier haar voorkeuren gewoon op straat. Dat kan toch niet.

Favorieten van Esther Gerritsen

Ik heb zin om ze verklappen omdat ik vind dat ze de moeite van het delen waard zijn. Esther Gerritsen heeft me namelijk best enthousiast gemaakt. Het maakt dus eigenlijk de misdadiger in je los. Of zou het allemaal meevallen. Daar komt i dan.

  1. Arnhild Lauveng: Morgen ben ik een leeuw
    Het verhaal wat er zich allemaal afspeelt in het hoofd van een schizofreen. De schrijfster zelf is schizofreen geweest in haar jonge jaren en vertelt hoe je er ook van kunt genezen. De remedie: heel veel liefde en heel veel geduld.
  2. James Gilligan: Violence
    Esther Gerritsen snapt eigenlijk niet waarom dit boek niet is vertaald. Of eigenlijk snapt ze het wel. Het is het verhaal waartoe mensen met een zieke geest in staat zijn. Alle soorten van criminelen, seriemoordenaars, zedendelinquenten komen voorbij in dit boek. Een must voor iedereen die iets zou willen proberen te begrijpen wat er in de hoofden van deze mensen afspeelt. Bijvoorbeeld het verhaal van een seriemoordenaar die alle mensen die hij vermoorde, onthoofde. De hoofden begroef hij in de tuin van zijn moeder onder haar raam. Zijn moeder wilde dat er mensen naar haar opkeken. Al deze killers doen het vanuit een gevoel van gekwetstheid. Ze voelen dat ze dit moeten doen.
  3. The Ted Bundy Tapes, Conversations with a Killer – geen boek, maar een docuserie op Netflix
    Wie is Ted Bundy? Hoe durft de interviewer dat te vragen, maar er zijn misschien mensen in de zaal die niet weten wie hij is, verontschuldigt hij zich. Ted Bundy is een seriemoordenaar die allemaal vrouwen vermoorde. Hij liep dan rond met een mutella en vroeg aan een vrouw of ze hem wilde helpen iets uit zijn bestelbusje te halen. Dan duwde hij haar zo naar binnen en vermoorde haar.

Vrij abrupt eindigt het interview. Hier lijkt het format van snelheid iets te strikt te worden opgevolgd. Het verrast zelfs Esther Gerritsen. ‘Is het nou al voorbij?’ vraagt ze opgelucht en verbaasd tegelijk. De keuzes van Esther Gerritsen zijn natuurlijk erg leuk. Net als haar verhaal hoe het boekenweekgeschenk is ontstaan. ‘Het verbaasde mij dat ik zoveel vertrouwen kreeg. Ze bellen je in maart dat het in november af moet zijn. En ze zitten je verder niet achter de vodden.’

Eshter Gerritsen staat voor de 4e keer op de short list voor de Libris Literatuurprijs. Net als dat ze nu hoopt toch eens de Libris literatuurprijs te winnen. ‘Tommy Wierenga is 3 keer genomineerd, ik nu 4 keer. Zoals hij het zei: “De vorige keren heeft jury zich vergist ten nadele van mij, nu heeft ze zich vergist ten voordele van mij.”‘ Welkom in de grabbelton die Libris Literatuurprijs heet. En ik had mijn favoriet al. Zeker als de genomineerde boeken nog een keer langskomen bij het nieuws.

Popkwis

De laatste gast doet een soort popkwis. Heel leuk, ook een vrouw. De vrouwen overheersen vanavond en dat mag best wel een keer. Het is de dame in het kleurrijke streepjespakje, Yaël Vinckx. De popdame uit Leiden is helemaal vol van Willem, Willem Venema. Volgens haar de man die iedereen kent, zonder hem te kennen. Ze schreef een boek over hem met de naam Volgens Willem.

Yaël Vinckx wisselt haar presentatie af met vragen naar welk nummer de DJ draait. Ze wordt geholpen aan de draaitafel. Een afwisselende presentatie levert het op. Waarbij de anekdotes het leukste zijn. Zo vertelt ze over de eerste editie van Lowlands, die al om 20 uur sloot, waarna er vanzelfsprekend rellen uitbraken.

Ze alarmeerden niet de politie, maar besloten de ergste raddraaiers eruit te pikken, waarna ze de volgende morgen naar Friesland werden gebracht. Ze waren getapt en vastgebonden met handen en voeten. In een gehucht werden ze uit het busje gezet, maar het zou ze veel moeite kosten thuis te komen. Alleen hun voeten waren losgemaakt, de handen zaten nog vast.

Nazit

Heerlijke verhalen, waarna de nazit aanbreekt. Het leukste gedeelte van de avond natuurlijk. Ik raak nog in gesprek met Femke die mij heeft uitgenodigd. De 3 organisatoren zijn alle 3 werkzaam in het boekenvak. Zo vertel ik honderduit over mijn boeken en het ontspullen waaraan ik en mijn gezin zich hebben overgegeven. Heerlijk om met wat minder spullen te leven. Mijn boeken koop ik daarmee bijna niet, ik leen veel bij de bieb en krijg soms een recensie-exemplaar toegestuurd.

Ik ben blij dat ik geweest ben, want zo blijf ik ook in contact met de wereld om de boeken heen. Al vind ik het heerlijk om lekker met een boek in een hoek te kruipen. Zo rij ik door het donker weer naar huis. Best een lange weg, zo merk ik. Sukkelend met 100 kilometer per uur over al die knooppunten, zie ik weer de bouwwerken die binnenkort opengaan. Blij dat ik weer thuis ben als ik de Vuursteenhof oprijd.

Brandende voeten

Bij het uittrekken van mijn schoenen brandt mijn voorvoet van onderen. De wandeling door de stad is waarschijnlijk iets te fanatiek geweest. Het hollen om er op tijd te zijn, de haastige spoed die zelden goed is. Maar het is wel een prachtige avond geweest, bedenk ik mij als ik in bed lig en de dag probeer te werken.

En dan het uitwerken van het verslag. Net als bij het hele dag aanhikken tegen gaan of niet gaan, hik ik nu tegen dit stukje aan. Ik heb het beloofd, maar zou het ook het stukje zijn dat ik zou willen schrijven. Ik zoek naar de vorm voor mijn blog, vertel ik Femke, 1 van de organisatoren.

Het komt zo moeilijk los. Lijkt teveel op wat ik altijd doe. Zoeken naar nieuwe vormen en vooral doen wat ik zelf ook leuk vind. Het is bijna onmogelijk. Een hele lap tekst. En als je tot hier gekomen bent: dan is mijn missie geslaagd.

Tot de volgende Lamoer op 25 mei: Bookstoreday!

Boekenweek – #50books vraag 11

image

De derde week van maart: de boekenweek. Vanaf het moment dat ik het eerste boekenweekgeschenk op school kreeg, doe ik mee met de boekenweek. Het eerste geschenk: Leon de Winters Serenade dat door strengchristelijke scholen werd geweigerd.

Ik zat op het volwassenenonderwijs en wij vielen eigenlijk buiten de boot, maar onze lerares Nederlands wist een doosje bij een strengchristelijke collega te halen. Zodoende kregen wij van de eenjarige Havo ook een exemplaar van het boek.

Ik was al veel eerder naar de literaire boekhandel Het Paard van Troje in Ede gegaan en had er meteen een paar boeken van Leon de Winter bijgekocht. Net als het boekenweekessay van Jan Wolkers Zwarte bevrijding met de zin waar hij altijd aan moet denken als de Last Post klinkt: ‘Blow the horn, Stan! Blow, the horn!’ uit de film Saps at Sea van Laurel and Hardy.

Daarna ben ik de andere boekenweekgeschenken gaan verzamelen. Bijna altijd is het niet het beste boek van de schrijver. Daarvoor is het boek te dun. Slechts 1 keer was er dik boekenweekgeschenk. Dat was in 2001 bij Woede Salman Rushdie, maar dat was eigenlijk gewoon een voorpublicatie van een nieuwe roman.

Dat brengt mij bij de nieuwe boekenvraag van deze week en ik weet dat er in 2013 bijna dezelfde vraag was, toch kan ik het niet laten hem te stellen:

Ga je in de boekenweek speciaal naar de boekwinkel voor het boekenweekgeschenk?

Om al meteen mijn antwoord te geven: ja, ik ben gisteren gelijk naar de boekwinkel geweest om het nieuwe geschenk van Esther Gerritsen te halen: Broer. Al is het alleen al om volgende week zondag al lezend met de trein te kunnen reizen.

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Inbinden bij opruiming – #50books antwoorden vraag 3

image

Uitgerekend gisteravond zag ik een facebookberichtje van de boekhandel in mijn woonplaats: de opruiming is begonnen. Ik ben er zojuist terug van de markt gelijk even langsgereden. Het aanbod valt inderdaad tegen.

Wat een verschil met de vondsten van de beantwoorders van de derde boekenvraag voor #50books. Ik ben heel wat moois tegengekomen in de inspirerende blogs over de opruiming. Al zijn boekenlezers vaak net zo ongeduldig als gewone mensen die niet kunnen wachten en meteen kopen wat ze zien.

Boeken opruimen

Boekenverslinder Ruud Ketelaar ziet in de boekenopruiming vooral de opruiming van zijn eigen boekenkast. Om de paar jaar doorloopt hij zijn boekencollectie en vraagt zich bij elk boek af of het de moeite waard is het te bewaren. Het meeste dat hij wegdoet, geeft hij dan weg aan anderen. Een heel mooi gebaar. Hij ruimt overigens vooral op om weer nieuwe boeken te kunnen kopen.

Bij het kopen van boeken in de opruiming springt hij niet meer uit de band. Wel heeft hij een goed oogje voor de mooie juweeltjes die in de dozen liggen uitgestald. Met jaloerse ogen zie ik de 4 dichtbundels die hij heeft veroverd bij De Literaire Boekhandel in Utrecht.

Geen koopjesjager

Voor Peter is het puur toeval als hij een boekwinkel in de opruiming binnenstapt. Hij is geen koopjesjager en gaat alleen naar de winkel als hij iets nodig heeft. Als hij dan met de opruiming in een boekwinkel staat, voelt hij zich een kind in een snoepwinkel: hij kan niet kiezen tussen al dat lekkers.

Door elkaar

Boekenblogger Ali houdt eigenlijk helemaal niet van de opruiming. Zeker, een boek tegen een aantrekkelijke prijs, vindt ze geweldig. Maar die dozen waar al die boeken door elkaar liggen, zijn een doorn in haar ogen. Ze schrijft:

Op zoek naar boeken die je leuk vindt, moet je dan langs van alles wat dus gewoon niet leuk is.

Alles ligt door elkaar, feit en fictie. Daarom vermijdt ze liever de opruiming. Een uitzondering maakt ze voor boekhandels die de afgeprijsde boeken overzichtelijk aanbieden. Daar wil ze wel graag rondneuzen.

Boekenmarkt

Overigens is ze gek op de jaarlijkse Deventer boekenmarkt waarbij ze van te voren alle boekenstalletjes uitzoekt, die ze wil bezoeken. Ook op internet is de opruiming heel aantrekkelijk: bestel 1 boek en je wordt gebombardeerd met mailtjes vol aanbiedingen.

Impulskoper

Geen mooiere uitdaging dan de opruiming voor de impulskoper, zou je denken. Maar daar is Martha het niet mee eens. Als zij een boek heel graag wil hebben, dan koopt ze het meteen. Ze gaat niet wachten of het misschien maanden later goedkoper is. Bovendien heeft een verschrikkelijke hekel aan toegetakelde boeken.

Boeken waar de rug van geknakt is, een pagina beduimeld of die de sporen hebben dat er vaak door gebladerd is. Nee, Martha wil door maagdelijk witte pagina’s bladeren en de eerste zijn die de letters leest. Bij de opruiming bestaat het aanbod uit erg veel beduimelde boeken waar al veel mensen door gebladerd hebben met hun vieze vingers. Daarom is de opruiming niet het eerste waar Martha blij van wordt.

Een andere impulskoper, Renata Oort, is juist helemaal ‘in too’ de aanbieding. Ze gooit bewust mailtjes met aanbiedingen van Kobo weg om maar niet in de verleiding te komen.

Weinig verheven uitverkoop

Carel wil best weleens snuffelen in het boekaanbod op een rommelmarkt of bij de bieb. Alleen gebeurt het maar zelden dat hij een boek vindt dat hij ook koopt. Ook hij constateert dat de boekenopruiming niet meer is wat het geweest is. Voorraad houden kost geld en de boekwinkel houdt die voorraad bewust heel klein. De enige opruiming die dan overblijft is de opheffingsuitverkoop. Een weinig verheven opruiming natuurlijk.

Ook Niek springt maar zelden uit de band bij de boekenopruiming. Ze verkeert in de luxepositie dat ze niet meer speciaal hoeft te sparen voor een boek. Daarmee is het niet meer zo speciaal een boek te kopen. Tegelijkertijd merkt ze dat de hoeveelheid boeken die op het nog te lezen stapeltje komt, groeit. Daarmee is het helemaal niet verstandig zich over te geven aan de hebzucht van de aanbieding.

Collectors items

Voor Paul is de opruiming evenmin een aanlokkelijke gelegenheid zich te laten gaan. De reden is dat hij steeds minder papieren boeken leest. De papieren boeken die hij koopt zijn weer helemaal niet goedkoop. Ondanks dat het tweedehands exemplaren zijn, zijn de ‘colletors items’ weer zo prijzig dat sommige mensen je voor gek zouden verklaren.

Reddingspogingen

Boekenblogger Jannie stapt ook maar weinig in de boekhandel tijdens de opruiming. Het kopen van afgeschreven boeken bij de bibliotheek en afstruinen van boekenmarkten, doet ze ook niet meer. Ze vindt het zonde om te zien wat er allemaal aan boeken van de hand gaat. Haar reddingspogingen heeft haar vooral een grote verzameling ongelezen boeken opgeleverd. Binnenkort gaan ze naar de plaatselijke boekenmarkt voor het goede doel.

Uit de band springen?

De band waaruit Foxxblok springt, is niet zo heel dik. Hij staat stil bij 3 boeken die hij in de opruiming heeft gekocht. De memoires van Theo Kars, die het niet moet hebben van zijn schrijverskwaliteiten maar wel van zijn bijzondere verhalen. Moby Dick omdat het het favoriete boek is van J.M.A. Biesheuvels en een striproman over de Beatles in de categorie: Nice To Have.

Ingebonden lezers

De antwoorden op deze boekenvraag laten bescheiden lezers zien die de boekenopruiming een beetje aan anderen overlaten. Ze binden in en springen niet zo snel uit de band. Misschien dat lezen de hebzucht in je vermindert…

Lees de vierde boekenvraag voor #50books

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boeken in opruiming – #50books vraag 3

img_20160116_085338.jpg
Rond deze tijd van het jaar denk ik altijd aan de boekenopruiming. De situatie in de boekhandels gooit wel roet in het eten. Boekhandels – zelfs de betere – kopen niet meer zo breed in als voorheen en hebben daarmee een minder grote voorraad in de winkel liggen. Voor een beetje bijzonder boek moet je nu minimaal een dag wachten, want het ligt niet meer op voorraad.

In Almere is het boekenaanbod altijd al wat schraler geweest, maar in mijn vroegere woonplaats Almelo keek ik reikhalzend uit naar de opruimingsperiode. Vlak na nieuwjaar lagen de opruimingsboeken in dozen op brede tafels uitgestald, de ruggen omhoog, dicht tegen elkaar aan. Het scannen van de titels en goed kijken of er iets van je gading zat.

De opruimingsperiode viel uiteen in meerdere fasen. In de eerste fase hield ik de hand nog goed op de knip. De opruiming bedroeg meestal 30 procent op de boeken. Een kleine 2 weken later zakte de prijs op de resterende boeken al naar de helft van de oorspronkelijke prijs. Rond het einde van de maand werden de laatste boeken verkocht met 75 of zelfs 80 procent korting. Indrukwekkende boeken die normaal buiten mijn bereik lagen, waren nu wel mogelijk om aan te schaffen.

Vandaar dat ik in de tijd van opruiming bijna wekelijks door de boekwinkel struinde. Kort na de verhuizing naar Almere wist ik het zelfs voor elkaar te krijgen een dubbele opruiming binnen te halen. Dan bezochten we mijn schoonmoeder die haar verjaardag meestal in het weekend vierde van de laatste opruimingsdag. Wat heb ik een mooie boeken gekocht bij al deze opruimingen.

Zo heb ik een flink deel van de bijzondere boeken in mijn collectie vergaard. Het andere deel komt uit de ramsj of is gekocht bij de boekenverkoop bij de bibliotheek, kringloopwinkels of boekenmarkten. Het heeft heel wat boeken opgeleverd die ik voor een leuk prijsje heb aangeschaft. Dat ik daarbij flink uit de band kon springen, bewijzen wel een paar blogs over deze opruiming.

In mijn woonplaats is de boekenopruiming de laatste jaren ernstig uitgekleed. De meest dichtstbijzijnde boekwinkel had gisteren slechts een paar doosjes staan met boeken voor de helft van de prijs. Er lag weinig interessants tussen. De boekhandel heeft niet meer de voorraad van weleer en mijn schoonmoeder is ruim 5 jaar geleden overleden. Het lijkt voorbij met de gouden koopjes in de opruiming.

Desondanks stel ik de volgende boekenvraag:

Vraag 3
Spring je ook uit de band bij de boekenopruiming?

Blog mee over #50books

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Lees de antwoorden op vraag 2: Wat vertelt jouw boekenkast over jou?

Het boekenparadijs

image

Een klein jaar geleden dreigde de grote boekhandelketen Polare om te vallen. Nauwelijks twee jaar daarvoor waren de boekwinkels van Selexyz en De Slegte bij elkaar gevoegd. Een bijzondere samenvoeging, vond ik. Zou een mooi fenomeen als De Slegte niet om zeep geholpen worden?

Best wel lef om daar ook een boek over te schrijven. Het boek lijkt jaarlijks minder kopers te hebben. De boekwinkels worstelen met een markt waar jaarlijks de procenten van af vliegen. Het kost grote moeite voor boekwinkels om overeind te blijven. En niet alleen boekwinkels hebben het moeilijk, ook uitgeverijen moeten vechten voor hun behoud.

Het boek Het boekenparadijs probeert de opkomst en ondergang van het boekenketen Polare te beschrijven. Het bestrijkt gelukkig niet zoveel tijd om er heel veel intriges bij te fantaseren. Het boek van Hanneke Chin-A-Fo en Toef Jaeger maakt een mooie reconstructie van deze tijd. Aan de hand van interviews met de betrokkenen en gesprekken die de twee NRC-redacteuren hadden met de mensen in en rond dit grote boekenketen.

Het verhaal van Polare is even spannend als treurig. Twee mannen zonder passie voor boeken – ze spreken over ‘boekjes’ – maar met een groot idee voor de boekhandels van Selexyz. Paul Dumas en Maurits Regenboog weten met geleend geld het fortuin bij elkaar te krijgen dat nodig is om doe hele boekwinkelketen over te nemen. Bovendien krijgen de avonturiers het voor elkaar dat het Centraal Boekhuis voor een periode de leveringsvoorwaarden verruimt.

Dat het ondanks al deze gunstige dingen toch mislukt. En niet zomaar een beetje, maar heel erg. Dat verbaasde mij destijds het meeste. De directie kreeg een riant salaris, maar het lukte de directeuren niet om de boekverkoop gelijkte tred te laten ophouden met het dalende markt. Ze blijven ver achter op de instortende boekenmarkt.

Het wachten is hoe lang de laatste stuiptrekking duurt. Dat gaat sneller dan verwacht. Zeker ook omdat de directeuren hun afspraken niet na komen. Dat geeft de genadeklap. Ze weten te weinig van boeken, ontberen de passie voor het boek en zijn meer bezig met geld dan met het product dat ze verkopen.

Na het faillissement belandt de boekwinkel waar ze hoort te zijn: klein en deskundig. Hier kan geen grote investeerder als ProCures tegenop. Daarmee is het verhaal van Het Boekenparadijs een boek dat onverwacht toch goed afloopt. Het besef dat je zomaar zonder boekwinkel kunt komen te zitten. Al is het de grote vraag hoeveel van de in dit boek genoemde boekwinkels zullen overleven.

Hanneke Chin-A-Fo & Toef Jaeger: Het boekenparadijs, De opkomst en ondergang van de grootste boekenhandelsketen in Nederland. Amsterdam: Ambo Anthos, 2014. ISBN: 987 90 263 2830 5. 218 pagina’s. Prijs: € 17,99.