Tagarchief: bloginterview

Een week over bloggen – een vlog

image

Een hele week schrijven over bloggen en mijn blog aan de hand van het #bloginterview van @marysjabbens. Ik ontdekte bij het beantwoorden van de 14 vragen dat elke vraag bijna een heel blogje was. Dat zou een onmogelijk lang verhaal worden. Geen enkele lezer zou het einde halen. En als die enkeling het einde zou halen, zou hij helemaal afgemat en stuk zijn.

Hapklare brokjes

Daarom deelde ik het verhaal op in iets meer hapklare brokjes. Gegroepeerd rond een onderwerp. Soms was de herhaling onvermijdelijk, maar ik probeerde van elk blogje een leuk verhaal te maken. Al schrijvend voorzag ik de vijf blogs een trits voorbeelden uit de 2300 blogs die ik tot nu schreef. Dan is zeven jaar bloggen opeens best wel lang. Zeker ook omdat ik de laatste zes jaar vrijwel iedere dag blogde. De laatste drie jaar zelfs op twee plekken. Een schat aan informatie.

Terwijl ik zo bezig was met het onderwerp en in de pauze op mijn werk genoot van het mooie weer, dacht ik verder over bloggen en kwam op het idee een korte vlog te maken over bloggen en wat het voor mij betekent. En daar kwam de leus echt naar voren: ik leef, ik blog, ik besta! Dank je wel @marysjabbens voor de prachtige week die ik mocht meemaken van nadenken, schrijven en linken naar mijn blog.

Prijsvraag

Tot slot nog een vraag. Als je alle blogs van het bloginterview gelezen hebt, zul je zien dat ik met mijn wijsvinger een zin heb getypt. De spatie is met de duim ingedrukt. Uit welke twee woorden bestaat de zin? Zet het antwoord hieronder en win een gedicht over jou op wolkenhemel.

Ondertiteling

Voor doven en slechthorenden heb ik een ondertiteling gemaakt. Kies niet de ondertiteling die automatisch door Google wordt gegenereerd, maar de andere.

Bloginterview (5) – Hoe tevreden ben ik en wat doe ik met reacties?

image

Deze week elke dag een paar vragen uit het Bloginterview van @marysjabbens. Vandaag: Hoe tevreden ben ik en wat doe ik met reacties?

Ben je tevreden over jouw site?

Een blog is een dynamisch proces. Daar valt altijd iets te veranderen. Zeker ook als je wordt dwarsgezeten door hackers en ander gespuis. Ik heb erg aan WordPress moeten wennen. Iedereen is er lovend over, maar er kleven ook nadelen aan het werken met een populair cms. Zo is er een wirwar aan thema’s gratis en niet gratis. Kun je meer plugins installeren dan goed voor je is. En moet je goed weten wat je wel en niet weghaalt. Bovedien los je je beveiliging niet op met het installeren van een plugin. Dat denken veel mensen, maar dat is echt niet zo.

Wat ik erg mooi vind van WordPress is de zakelijke uitstraling en de heldere vormen die je kunt maken in WordPress. Als je handig bent, kun je er veel mee. Ik heb het geduld niet om uren met de vormgeving van mijn website bezig te zijn. Ik schrijf dan liever een stukje of denk na over een boek dat ik lees. Dan schiet een gebruiksvriendelijke indeling er snel bij in. Het beste archief van mijn eigen website ben ik zelf. Al vergeet ik vaak heel mooie blogjes.

Mijn aandacht gaat wel meer naar het ontsluiten van al die blogposts die ik geschreven hebt. Het zijn er inmiddels meer dan 2300. Een blog is vluchtig. Je ziet alleen de laatste tien blogs en wordt het daarna lastig om meer te vinden. De blogposts vertellen veel over de dingen die een paar jaar terug speelden.

Ik kan echt genieten van oude posts. Met plezier lees ik terug over mijn dochter, haar taal en de dingen die zij deed toen ze kleiner was. Medeblogger @ruudketelaar vindt dat zijn blog een erfenis voor zijn kinderen is. Ik weet niet goed of mijn dochter op deze blog zit te wachten, maar het is wel een voetafdruk die ik achterlaat op het www.

Wat vind je van de reacties van lezers op jouw blog?

Reacties horen bij een blog. Een blog zonder reacties blijft eenrichtingsverkeer. Door alle nieuwe vormen van social media is het lastig om alle reacties bij elkaar te houden. Gelukkig heeft WordPress een paar leuke plugins om dit voor elkaar te krijgen. Ik schrijf zelf ook reacties onder blogs. Omdat ik het ermee eens ben, omdat ik het er niet mee eens ben of gewoon omdat ik vind dat die blog een reactie verdient. Soms is mijn blog zelf een reactie.

Ik krijg elke dag wel een reactie op mijn blog. Het leukste vind ik uitdagende reacties. Zo schreef ik een keer een blog over een muis op mijn werk. Het diertje kwam ik ‘s morgens tegen. Het beestje was vestijfd van schrik en keek me aandachtig aan met zijn kraaloogjes. Uiteraard wordt zo’n voorval een blog bij mij. Iemand reageerde: zou je dit verhaal willen herschrijven vanuit het perspectief van de muis. Een leuke opdracht waar ik snel gehoor aan gaf. Dat vind ik leuk, uitdagende reacties.

Ik weet nooit zo goed wat ik met anonieme reacties moet. Kort nadat ik met wolkenhemel.blogspot.nl ben begonnen, kreeg ik een anonieme reactie. Ik moest onmiddellijk stoppen met gedichten bij de foto’s van de hemel te publiceren. Het waren maar beroerde gevallen. De reactie was anoniem, onder de naam ‘T.S. Eliot’. De beste man schreef niet slecht en hij voerde zichzelf op als een ‘vriend’ van mij. Maar waarom het anoniem moest gebeuren? De discussie hield na 3 blogs over dichten op.

Of dat voorval met die organist. Ik snap gewoon niet waarom zo iemand zelf niet reageert onder mijn blog en zijn toelichting geeft. De discussie is juist het uitgangspunt van een blog. Je eigen mening is belangrijk, maar de reacties van de buitenwereld vormen die mening verder. De organist weigerde te reageren. Zo is het verhaal eenrichtingsverkeer gebleven.

Of dit #bloginterview. Dat @marysjabbens mij benaderde op een vrijdagmiddag met de vraag of ik mee wilde doen. Ik vind dat ook een reactie op mijn blog. Je moet je blog vooral online promoten. Soms haal ik andere media, maar blijft beperkt tot een foto of een gesprek op de radio. De kracht van het bloggen ligt in het delen via internet. Zodoende ben ik heel benieuwd naar de reacties op dit #bloginterview.

Lees morgen Een week over bloggen – een vlog

Bloginterview (4) – Wat doe ik met statistieken en hoe promoot ik mijn blog?

image

Deze week elke dag een paar vragen uit het Bloginterview van @marysjabbens. Vandaag: Wat doe ik met statistieken en hoe promoot ik mijn blog?

Hoe belangrijk zijn de statistieken voor jou?

Ik kijk regelmatig wat er op mijn blogs gebeurt. Ik wil ongeveer weten hoeveel mensen er nu een kijkje nemen op mijn sites. Niet dat ik deze informatie wezenlijk gebruik. Ik zou mij dan te afhankelijk maken van mijn lezers en dingen schrijven waar ik niet zoveel plezier heb. De blogs zijn van mij en daarmee doe ik wat ik wil.

Ik heb een tijdje gehad dat ik het geweldig vond als het bezoek aan mijn blog toenam. Ik wilde hoe dan ook meer bezoekers hebben. Dan experimenteerde ik met actuele berichten en pingde ik naar websites als de telegraaf en zo. Het leverde veel bezoek op, maar dat bezoek is vluchtig. Voor ik het wist was de storm overgewaaid en zat ik zonder bezoekers.

Ook zag ik in die tijd mijn uitspraken over de spoorwegen letterlijk in persberichten van Tweedekamerleden terugkomen. Ik voelde mij vereerd, maar de credits kreeg ik niet. En ik voelde mij er ook niet goed bij. Ik ben geen journalist, ik ben blogger.

Geenstijl.nl

Een gedicht op wolkenhemel.blogspot.nl kreeg een linkje in een blog van geenstijl.nl. Ik kreeg in een dag 3500 bezoekers. De volgende dag nog 1000 en daarna waren er gewoon weer de 5 bezoekers die er elke dag komen. Wel kreeg ik meerdere reacties onder het gedicht. Daaraan kon ik aflezen dat er iets aan de hand was. Maar ik ontdekte het pas een paar dagen na de publicatie op geenstijl.nl.

Later kreeg ik op hendrik-jandewit.nl ook een grote bezoekersstroom van geenstijl.nl.. Het was een link naar een oud berichtje van mij. Weer over een minister. In één dag 2500 bezoekers. Maar ook hier zakte de aandacht snel weg naar het normale bezoekersaantal.

De tijd dat ik werkte in Den Haag leverde veel leuke berichtjes op die een bepaald publiek trokken. Overigens zou ik nu heel anders met dat soort dingen zijn omgegaan. De periode in Den Haag is heel goed voor mijn blogstijl geweest.

Daarna kreeg ik in 2012 bij elke uitzending van Wie is de mol erg veel bezoekers op mijn blog omdat ik een keertje iets over de dikke Anna Drijver had geschreven. Het fotomodel speelde toen mee in het televisiespel van de Avro. Ook scoren de Wifi-repeater en de omvormer voor in de auto ook goed.

Op wat voor manier en waar, maak je kenbaar dat je een nieuw blog hebt geschreven?

Via een RSS-feed komen de blogs automatisch in een tweet terecht. Op Facebook en Google+ plaats ik een eigen tekst, gevolgd door het linkje. Wanneer ik op forums of op social media een vraag zie over iets waarover ik eerder geschreven heb, geef ik een linkje. Ik wil niet zozeer de aandacht op mijn blog vestigen, maar delen dat ik er eerder iets over schreef. Het moet aansluiten bij de discussie. Ook plaats ik linkjes bij het moederartikel bij bloguitingen als #wot of #50books.

Ik merk wel dat ik onderdeel uitmaak van een groep van bloggers. We delen samen content en lezen elkaars blogs. Het is ontstaan vanuit de tweetchat #blogpraat onder leiding van Elja Daee. Ze noemt mijn blog wolkenhemel.blogspot zelfs in haar boek voor bloggers Bloggen als een Pro. Daarnaast heb ik via #blogpraat veel bloggers leren kennen. We zijn opbouwend kritisch, stimuleren elkaar en dagen elkaar uit. Een leuke club mensen die elkaar vinden in het bloggen.

Bloggen dood?

De opmerking dat het bloggen dood zou zijn, vervulde mij destijds met ergernis. Alle mensen die dat riepen, zijn zelf gestopt met bloggen. Omdat ze hun ei kwijt konden op facebook of twitter. Ze vergaten in hun opmerking te zeggen dat bloggen niet meer zo hip was. Bloggen is springlevend. Het wordt alleen gedaan door een grote groep. Misschien dat de relatief kleine groep innovators het dan niet meer interessant vindt.

Aan de andere kant zie je social media mensen als Petra de Boevere. Zij begrijpt hoe social media werkt en zij zet het ook goed in. Ze twittert en zit op facebook, maar ze blogt nog steeds meerdere keren per week. Ook al schrijft ze een boek of maakt ze een theaterprogramma, voor haar vormt het bloggen de anker in het contact met de buitenwereld. Bloggen is een beetje gewoon geworden, maar zeker niet dood.

Lees (5 en slot) – Hoe tevreden ben ik en wat doe ik met reacties?

Bloginterview (3) – Hoe belangrijk zijn mijn lezers?

wpid-2013-06-23-21.18.38.jpgDeze week elke dag een paar vragen uit het Bloginterview van @marysjabbens. Vandaag: Hoe belangrijk zijn mijn lezers?

Hoe zou jij jouw blogs omschrijven?

Mijn blogs zijn uit het leven gegrepen. Als er iets gebeurt waar ik mij over verbaas, wordt het een blog. Als ik een mooi boek heb gelezen, wordt het een blog. Als ik naar de kringloopwinkel ben geweest en met een mooie stapel boeken ben thuisgekomen, wordt het een blog. Een cadeau dat een vriend mij gaf, een boek dat is toegestuurd. Of een driedaagse cursus improviseren voor orgel, een leuke dag orgelspelen in Groningen of een boeiend orgelconcert in het Orgelpark. Het worden allemaal blogjes.

En vergeet de voorvallen niet. Een leuk gesprek in de trein dat ik opvang, een zondag in Eindhoven een situatie in het park of een uitspraak van iemand op televisie of bij een verjaardagspartijtje. Overal kijkt iemand mij aan en zegt: schrijf hier een blog over.

Overigens lukt het maar zelden op commando een blogje te schrijven. Dan zegt Inge, mijn vrouw: dat is leuk voor een blogje. Alleen als ik dat ook denk of van plan ben, dan lukt het. Anders levert het een weinig interessant stukje op, zonder bezieling. Dat is misschien wel het verschil met een saai persberichtje. Een blog moet van binnenuit komen, anders is het het zoveelste lapje tekst.

In hoeverre en waarom houd jij rekening met jouw lezers, of doe je dat helemaal niet?

Ik heb eens knallende ruzie gehad met een organist over zijn orgelconcert. Ik had geschreven dat zijn optreden slecht was, een bekommernis. Ik kreeg een maand na publicatie een mailtje via mijn toenmalige werkgever dat ik het artikel onmiddellijk van mijn blog moest verwijderen. Een heel onplezierige toon over een blog. Ik heb de scherpe kantjes uit de tekst gehaald, maar de rest gelaten voor wat het is. De man dreigde met verdere stappen. Ik heb nooit meer iets van hem gehoord.

Doen wat ik wil

Bij het schrijven probeer ik zoveel mogelijk te schrijven wat ik wil. Ik laat me niet door iets dicteren. Deze blog is echt van mij en ik bepaal zelf waarover ik schrijf. Wel probeer ik rekening te houden bij het schrijven van mijn stukjes of het prettig te lezen is. Dan wil ik wel schuiven met alinea’s, zinnen inkorten of vreemde formuleringen herschrijven. Verder is het vooral schrijven en publiceren. Ik denk dan niet zo na wat voor een effect het bij lezers heeft.

Zou ik dat meer doen, dan zou ik misschien wel meer bezoek hebben op mijn blog. Ik ontdek vaak bij het nakijken van de statistieken dat blogs waar ik zelf niet altijd zo tevreden over ben, veelgelezen worden. Ik snap dat niet altijd. Juist de blogs waar ik veel werk aan heb gehad, worden minder goed gelezen. Een blog over De grote spoorwegcarrousel van Paul Theroux. Daar ben ik echt heel trots op. Het is een mooie en grote boekbespreking geworden. Het is nauwelijks gelezen.
Misschien is zo’n artikel ook wel te lang voor een blog.

Nu deel ik dergelijke besprekingen op in delen. Zoals A.L. Snijders bij zijn ZVK’s doet. Dan pak ik een passage uit het boek en schrijf er een blogje over. Ik deed dat bijvoorbeeld bij Logboek van Harry Mulisch. Voor De oude Patagonië-expres van Paul Theroux ben ik daar nu ook mee bezig. Ik schrijf dan eerst een grotere, algemene bespreking. Later komen dan allemaal losse blogjes met losse elementen. Het maakt zo’n boek beter behapbaar. Ik doe het ook met dit bloginterview. Ik merk namelijk dat het wel heel veel tekst wordt. Als je dan elke dag van de week een stukje uit het interview publiceert, maak je het in hapklare brokken.

Zijn er onderwerpen waarover je wilt schrijven maar het nog niet durft/wil/kan?

Zoals ik al schreef, zijn er dingen genoeg waarover ik niet blog. Soms leent het zich heel goed voor een gedicht. Zo heb ik de laatste periode een paar gedichten geschreven over mijzelf. Ze zijn persoonlijk en de opmerkelijke lezer kan er heel wat meer uit halen. In elk geval heb ik er veel ingestopt. Dat voelt goed voor dat moment. Het is eruit, zonder het beestje een naam te geven. Je hoeft niet altijd te zeggen wat je dwars zit. Juist dan helpt het voor mij om het in een verhaal of gedicht te verwerken.

Voor echt persoonlijke dingen heb ik mijn dagboek. Daar schrijf ik dingen op om ze een plek te geven en te verwerken. Dat doe ik al mijn hele leven. Het zijn geen verslagen om later na te lezen, maar puur voor op dat moment. Het bloggen is mijn opening met de wereld. Ik vind het heerlijk om te schrijven. Als je schrijft is het ook leuk als iemand je teksten leest. Ik vind het ook heel inspirerend om zelf het www op te gaan en blogs van anderen te lezen.

Lees (4) – Wat doe ik met statistieken en hoe promoot ik mijn blog?

Bloginterview (2) – Hoe vaak, wanneer en waarover blog ik?

image

Deze week elke dag een paar vragen uit het Bloginterview van @marysjabbens. Vandaag: Hoe vaak, wanneer en waarover blog ik?

Hoe vaak blog jij?

Ik blog elke dag voor allebei mijn blogs. Dat vraagt veel discipline en ook aandacht. Dikwijls gebeurt het dat het al laat op de avond is voor ik aan schrijven toekom. Dan is het lastig om iets origineels te produceren. Het lukt mij nog niet om iets op de plank te hebben liggen. Soms ligt er wel iets, maar dan het niet het juiste moment juist dat stukje te publiceren. Zo ligt er uiteindelijk een hele voorraad blogs die nog gepubliceerd moet worden. Te wachten op het juiste moment.

Dat elke dag bloggen gaat behoorlijk ver. Ook in de vakantie schrijf ik dagelijks een stukje. Het hoort gewoon bij het ritme van elke dag, een blogje schrijven. Het is een ritueel. Soms is het best belastend om tijdens het drukke gezinsleven tijd vrij te maken voor blog. Tegelijkertijd is de blog voor mij de rots in de branding en haalt het mij uit de dagelijkse hectiek. Even een reflectie en verwerking van de dag.

Heb jij vaste tijden waarop jij je blogs schrijft?

De cadans in je blog is super-belangrijk. Het ritme waarmee je blogs verschijnen en het ritme waarmee je je blogs schrijft. Ik merk dat het lastig is om mij dat ritme eigen te maken. Dan komen er andere dingen tussendoor en valt de cadans weg.

In de trein

Vaak probeer ik blogs te schrijven in de trein op weg naar en van mijn werk. Ik heb dan even rust en probeer mijn gedachten te ordenen in een blogje. Ook druppelen gebeurtenissen in de trein zelf mijn blog binnen. Soms word ik in beslag genomen door andere dingen of ben ik te moe om iets moois te schrijven. Vaak wordt het dan pas later als ik thuis ben. Dan ga ik vaak even rustig naar zolder om een stukje te schrijven.

Heb jij altijd een thema of idee waarover je wilt bloggen of komt dat pas als je er voor gaat zitten?

Ik kijk de hele dag om mij heen om te kijken naar dingen waarover ik een blogje kan schrijven. Er is meer dan genoeg. Ik probeer er een foto bij te maken omdat ik bij elke post een foto plaats. De foto is vaak wel een sluitpost, dan zoek ik snel passend beeld bij het verhaal dat ik schreef. Je krijgt dan echt een plaatje bij een praatje. Soms vloeien beeld en tekst heel mooi in elkaar over. Maar mijn aandacht gaat vooral uit naar de tekst en pas daarna naar het beeld.

Blog jij over alles?

Een blog is openbaar daarom schrijf ik niet over alles. Persoonlijke dingen die spelen, verhul ik vaak. Dan weten mensen die mij kennen waar het over gaat. Iemand die mij niet zo goed kent, zal er niet zo snel iets achter zoeken. Ik denk er bij het schrijven zoveel mogelijk aan dat het openbaar is en ook mensen het kunnen lezen die andere bedoelingen hebben.

Mijn grens is niet zo helder. Zo schrijf ik wel over mijn kind, maar ook hier probeer ik rekening te houden met haar belangen. Je schrijft niet alles op. Net zoals je niet alles aan iedereen vertelt. Bij het schrijven denk ik dat ik in de trein zit met iemand en gezellig klets. Dan zeg je ook niet alles.

Lees (3) – Hoe belangrijk zijn mijn lezers?

Bloginterview (1) – Wie ben ik en waarom blog ik

image

Deze week elke dag een paar vragen uit het Bloginterview van @marysjabbens. Vandaag: Wie ben ik en waarom blog ik?

Wil jij je even voorstellen?

Ik ben Hendrik-Jan, 37 jaar oud, vader en echtgenoot. In het dagelijks leven werk ik als webcoördinator voor twee faculteiten van de Vrije Universiteit. In mijn vrije tijd blog ik. Net als dat ik heel veel andere dingen doe in mijn vrije tijd. Ik moestuinier, speel orgel en harmonium en wandel graag met de honden.

Wat is de reden dat je bent gaan bloggen?

Ik schrijf al sinds ik een pen kan vasthouden. Bloggen is voor mij schrijven. Op het moment dat de blogs voor een groter publiek beschikbaar werden en eenvoudiger werden in de bediening, startte ik mijn blog. Dat was in 2006. Bloggen biedt mij de kans mijn verhalen, ideeën en artikelen online te plaatsen. Zo ben ik mijn eigen uitgeverij geworden.

Mening ventileren

In het begin zag ik bloggen vooral als het ventileren van een mening. Ik schreef mondjesmaat over het dagelijks leven. Nu is het omgekeerd. Ik schrijf wat mij bezighoudt. Als dat toevallig een verhaal is, dan is dat een verhaal. Als ik geniet van een boek, dan deel ik dat via mijn blog.

Verder schrijf ik over alles. Dat varieert van een bezoek aan het Rijksmuseum tot aan een wandeling in het park. Overal zit een verhaal in. De kunst is het verhaal te lezen in de kleine gebeurtenissen. Het valt bijna niet op, maar daar zit ook een blog in.

Hoe lang blog jij al?

Voor internet schrijf ik al sinds het voorjaar van 2001. De Zuid-Afrikaanse schrijver Etienne van Heerden vroeg mij om over de Nederlandse literatuur te schrijven voor de Zuid-Afrikaanse website litnet.co.za Daarvoor schreef ik al teksten voor de website van een grondverzetbedrijf. Dat was een opdracht van een medestudent die een bedrijfje opzette.

Ik ben begonnen met bloggen in 2006. Dat deed ik via hyves die toen de mogelijkheid bood om een blogje te beginnen op je hyvespagina. Korte tijd later ontdekte ik de gratis blogservice blogger. Google had deze service net overgenomen onder de naam blogspot. Op blogspot wilde ik regelmatig over literatuur schrijven.

De eerste blogs gingen over Gerrit Komrij en Franca Treur. De laatste had net een belangrijke essaywedstrijd van NRC Next gewonnen. Ik had met haar gestudeerd en schreef met bewondering over haar inzending aan een wedstrijd waar ik ook aan had meegedaan.

Eigen domein

In 2011 stapte ik over naar een eigen domein in WordPress. Een grote stap vond ik zelf. Voor het eerst had ik een eigen website met een eigen url. Wat ik wel lastig vind is dat de beveiliging van WordPress-sites veel aandacht van je vraagt.

De kans gehackt te worden is erg groot. Zo had ik laatst mijn site helemaal opnieuw geïnstalleerd en beveiligd naar de nieuwste inzichten. Een week later kreeg ik de melding van een zogenaamde ‘brute force aanval’ op mijn login. Er is bijna niet op te beveiligen tegen al die aanvallen.

Wolkenhemel

In september 2010 startte ik een tweede blog naast mijn ‘gewone blog’. Elke dag plaats ik hier een foto van de (wolken)hemel en schrijf er een gedicht bij. Sommige lezers vinden het geen gedicht. Ik vind het ene gedicht beter dan het andere, maar ik merk dat ik mijn eigen stijl ontwikkel. Dat is ook het doel van deze blog: elke dag een impressie geven in de vorm van een gedicht.

Lees (2) – Hoe vaak, wanneer en waarover blog ik?