Tagarchief: blogevent

Tonic en De Val

image

Bij de bloggersbijeenkomst van uitgeverij Meulenhoff sprak ik Ralf Mohren even. Ik wist niet zo goed wat ik van zijn (non-)alcoholische roman Tonic moest vinden. Deze debuutroman van hem zou een paar weken later uitkomen. Zou het weer zo’n beklag van een ex-alcoholist worden of zat er wel iets moois in?

Ik vertelde hem over het boekje De val van August Willemsen dat ik een paar maanden eerder had gelezen. Een bijzonder boekje over alcoholisme is dat. Vooral de fragmenten waar Willemsen citeert uit zijn dagboeken. Het zijn halve dromen waarbij al het besef van tijd, plaats en ruimte wegvallen.

Mohren werd heel enthousiast toen ik het hem vertelde. ‘Dat boek, De val, komt juist ook voor in mijn boek.’ Hij vertelde dat hij het een prachtig werk vond. Dat het boek voor hem een voorbeeld was. Een klein eerbetoon in zijn eigen debuutroman.

Vanaf die ontmoeting liet mij de roman Tonic niet meer los. Dat boek wilde ik ook lezen. Al was het alleen maar om het aparte boek van August Willemsen hierin terug te vinden. Dat zo’n boek als inspiratie dient voor Tonic, kan alleen maar betekenen dat het debuut van Ralf Mohren heel goed is.

En goed is het debuut van Ralf Mohren zeker. De alcoholische beelden spelen ook een rol net als in De val van August Willemsen. Al is Tonic een totaal ander boek geworden. Het is een boek dat je niet loslaat en waarvan je kunt genieten.

Daarmee is Tonic meer dan een roman over drinken en stoppen met drinken. Het is een boek geworden dat veel meer vertelt: over loslaten, verdriet, schaamte en afhankelijkheid. Door deze grootse thema’s komt het zelfs verder dan De val.

Morgen lees ik eerst August Willemsens boek De Val.

Ralf Mohren: Tonic, (non-)alcoholische roman. Amsterdam: Meulenhoff, 2015. ISBN: 987 90 290 8940 1. Prijs: € 18,95. 256 pagina’s.

Kritiek – #50books #WoT

imageEen interessante vraag die Martha stelt bij de #50books van vorige week. Wie hebben er meer kijk op het recenseren van boeken: bloggers of krant- en tijdschriftrecensenten? Moet je om een goede kritiek te schrijven veel weten van lezen, schrijven en boeken?

Bij het blogevent van uitgeverij Meulenhoff gaf Marieke Groen een workshop recensie schrijven. Ze wees op het verschil tussen een blogrecensie en een krantenrecensie. De eerste zou vooral persoonlijk schrijven en de krantenrecensent zou vooral een professioneel lezer zijn.

Professioneel lezen

Wat is een professioneel lezer? Is dat iemand die Nederlands of literatuurwetenschap heeft gestudeerd? Of is het iemand die zich voldoende heeft ingelikt in het literair circuit?

De recensies in krant of tijdschrift kenmerken zich vooral door mooischrijverij. Maar geven ze een duidelijk beeld en bijbehorend oordeel over het boek? Het lezen van veel boekenblogs geven mij een gemengde maar goede indruk van een boek. Daar hoef ik niet persé een recensie uit de krant voor te lezen.

Boek niet gelezen

Bovendien tref ik maar al te vaak krantenrecensies aan waarbij ik zeker weet dat de recensent het boek niet gelezen heeft. Die twijfel heb ik niet bij het lezen van boekbesprekingen op blogs. Daarbij zijn ze dikwijls onconventioneel en geven een orginele kijk op het boek.

Het verschil tussen professioneel of normaal lezen, bestaat niet. Elke lezer is een lezer, waarom zou de ene lezer meer waard zijn dan de andere? Ik lees soms blogs met een originele kijk op boeken die ik niet in kranten tegenkom. Ze zijn voor mij waardevoller dan menig professionele kritiek. Goede kritiek draait niet om professionaliteit maar om de kritiek die gegeven wordt.

#50books

Dit is het antwoord op vraag 24 van het blogproject #50books. #50books is een initiatief vanPeter PellenaarsMartha Pelkman heeft in 2014 het stokje overgenomen. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.

Op de fiets naar Amsterdam (2)

image

Het laatste stukje naar huis van Amsterdam naar Almere viel best zwaar. Ook omdat een straffe tegenwind mij het extra moeilijk maakte. Zoals ik al eerder schreef, waait de wind in de polder altijd tegen. Zo ook bij mijn fietsrit zaterdag. Aan de andere kant, was er genoeg te zien om even te stoppen.

image

Mijn poging via het Kromslootpark te fietsen werd beloond. Het park is weer enigszins begaanbaar. De boomrijke waterkant bij het fietspad is verdwenen voor de verbouwing. Een kale zandvlakte gaapte waar eens de reeën liepen. Het licht viel daardoor anders. Zo gaf zelfs de afkeurenswaardige bomenkap iets positiefs.

image

Vlakbij huis werd ik geconfronteerd met de tijdelijkheid van alles. Bij de busbaan stond een bus stil. De politie deed er forensisch onderzoek naar de oorzaak van een ernstig ongeval. Een 17-jarige fietser was door rood gereden en had een flinke smak gemaakt. Hij werd afgevoerd door de traumahelicopter.

image

Een even ongeduldige fietser wilde het onderzoek verstoren door onder het lint te kruipen en zijn weg te vervolgen. De politie hield hem terecht tegen. Zijn gemopper kon ik niet gebruiken. Hier was een ongeluk gebeurd en de oorzaak moest goed onderzocht worden. De enorme duts in de voorruit van de bus wees mij er weer op dat je nooit door rood moet fietsen bij de busbaan.

image

Gelukkig was het niet ver meer. Geen rood verkeerslicht verstoorde mijn weg nog. Ik genoot na van het blogevent, de ontmoetingen en van het laatste eindje. Bijna thuis.

Op de fiets naar Amsterdam (1)

image

Het begint een goed gebruik te worden: op de fiets naar Amsterdam. Ik ben zo naar Eva Kelder geweest, bezocht de boekenuitverkoop van het Zuid-Afrikahuis of ik haalde bij het Tropenmuseum een stapel boeken uit de bibliotheek.

image

Het is erg leuk om te fietsen naar de hoofdstad. Het draagt bij aan de beleving en het is aangenaam om het zo in te kapselen om een bezoek of activiteit. Wel is het nadeel dat de reis wat langer duurt. Ik kwam zaterdagavond om 20 uur thuis. Om 17.30 uur was ik van de Herengracht vertrokken.

image

Daarom fietste ik ook naar het bloggersevent van Meulenhoff. De rit was een feest der herkenning. Ik koos daarnaast ook voor andere afslagen. Zo fietste ik voor het eerst langs de Weespertrekvaart van Muiderberg naar Muiden. Het weer was buiten de straffe noorderwind best aangenaam. Ik heb het grootste gedeelte in mijn t-shirt kunnen fietsen.

image

De terugweg koos ik om via Diemen te rijden. Ik fietste vanaf de Herengracht zo naar het Tropenmuseum en trapte door in de richting van Diemen. Tot aan het Diemerbos was het voor mij voor een groot gedeelte een nieuwe weg.

image

Ik mocht weer over de imposante spoorbrug fietsen. Onderweg fotografeerde ik uitgebreid wat ik tegenkwam. Dat iemand van de Muidense scouting mij als voyeur bestempelde, nam ik maar voor lief. Ik had teveel haast om verder te komen.

image

Ontwapenend

imageZe komt uit China, is opgegroeid in New York en ging haar liefde achterna naar Nederland. Bij het blogevent van Meulenhoff sprak ik deze bijzondere schrijfster, Jean Kwok. Ze stond bij het eerste tafeltje in de tuin. Ik liep haar meteen tegen het lijf toen ik in de tuin kwam.

Ze begroette me als een oude vriend en barstte meteen los met haar verhaal. Het voelde heel welkom, enthousiast en gemeend. Ik genoot van haar verhaal. We stonden onder Ginkgo in de tuin van Meulenhoff. De groene bladeren lagen op het grind. Op een biels vlakbij het tafeltje zat haar zoon met een tablet.

Ze vertelde mij over haar boek dat over twee weken uitkomt: Dans met mij. Het is haar tweede boek en verschijnt volgende week al in Amerika. Jean Kwok schrijft in het Engels en verwerkt veel uit haar leven in haar boeken.

Ontwapenende humor

Wat mij direct aan haar opviel was haar enorme gevoel voor humor. Haar humor is heel ontwapenend. Ze haalt zichzelf naar beneden en doet dat op een heel vertederende manier. Zo vertelde ze over haar leven in New York. Over het harde bestaan aan de onderkant van de samenleving in de kledingfabriek. Een kant die vrijwel onzichtbaar is, maar die ze in haar boeken probeert te laten zien.

imageEen paar jaar geleden maakte de VPRO een documentaire van haar. Ze gingen met Jean Kwok mee naar New York. ‘Mijn man zei van tevoren dat ze mij wel moesten ondertitelen. Ik praat zo snel en onduidelijk. Ik geloofde daar niks van. Ik vertelde het de regisseur en die glimlachte beleefd terug. En toen zag ik de uitzending. Ik werd ondertiteld! Wat moest mijn man lachen.’

Niet koken

Volgens Jean Kwok kan ze helemaal niets. Ze heeft gestudeerd aan Harvard University en Columbia University, maar ze kan helemaal niet koken. ‘Bij mij brandt alles aan’, vertelde ze lachend. ‘Mijn familie dacht dat ik nooit zou trouwen.’

Ze vond een man, voor wie ze naar Nederland verhuisde. Maar haar familie heeft het volgens haar altijd te doen met haar man. ‘Ze vragen altijd aan hem of het wel goed met hem gaat. Ze hebben medelijden met hem.’

Ik hoop vurig dat het boek aansluit bij deze kennismaking in de tuin van Meulenhoff. Zo’n gevoel voor humor en ontwapenende houding, zou een verademing zijn in de Nederlandse literatuur.

Bekijk de uitzending van de VPRO: Nieuwkomers

Blogevent Meulenhoff

image

Er zijn verschrikkelijk veel boekenbloggers, maar weinig literaire uitgeverijen wagen zich aan een bloggersevent. Uitgeverij Meulenhoff vormt een uitzondering. De uitnodiging heb ik met beide handen aangenomen. Het bood mij de unieke kans om kennis te maken met een bijzondere uitgeverij en ook met andere boekenbloggers.

Bij het blogevent waren 75 bloggers van allerlei pluimage. Het waren lezers van alle soorten genres van chicklit, literatuur, young adult en thriller. Om alles behapbaar te houden werden de bloggers verdeeld over meerdere groepjes.
image

Tijgers in de nacht

In de prachtige tuin van de uitgever bespraken we onder de Ginkgo het boek Tijgers in de nacht. Dit boek van Fiona Mc Farlane verschijnt vandaag. De bevindingen waren verdeeld. De ene blogger vond het aansprekender dan de andere.

Wat voor een genre is het boek eigenlijk? Het is een roman, vonden de meeste. Een ander categoriseerde het Australische boek als thriller. Daar waren de meeste het mee oneens. Ook ging het gesprek over sterren geven. Geef je een boek sterren en hoe doe je dat. De ervaringen waren heel divers. Bij het duimen hoog of omlaag was de uitslag 7 naar beneden en 5 omhoog.

image

Vooral het trage middendeel van het boek kreeg veel kritiek. De meeste bloggers vonden wel bepaalde scènes aansprekend. Zoals de scène in de bus of de passages met de tijger die sluipenderwijs in het leven van hoofdpersoon Ruth binnendringt. Maar er zitten ook wat saaiere fragmenten in. Volgens mij noodzakelijk, maar voor anderen irritant.

Workshop recensie schrijven

De workshop recensie schrijven van Marieke Groen viel een beetje tegen. De docente verving Michiel Stroink die de workshop zou geven. Misschien dat ze daarom wat minder beslagen ten ijs kwam. Wat mij het meeste bijstaat, is dat een blogpost over een boek iets heel anders is dan een recensie voor een krant.

image

De krant heeft in mijn ogen veel meer afgedaan. In een blog krijgt een boek dezelfde behandeling, maar de presentatie verschilt wezenlijk. De blog is persoonlijker, de krantenrecensie lijkt meer te draaien om het etaleren van kennis.

Aan de hand van het boekenweekgeschenk van Tommy Wierenga Een mooie jonge vrouw nam ze een review op bol.com en de bespreking uit de Standaard. Ze las beide stukken voor. We moesten gaan zitten als ze zou afhaken wanneer je dit stuk las.

De krantenrecensie werd het minste gewaardeerd. Na twee alinea’s zat iedereen. Het op zich slechtgeschreven review kreeg veel meer waardering. Een blogger bleef zelfs tot het einde staan. Dat kwam omdat het review oprechter was geschreven en een eerlijkere kritiek bevatte.

image

Meet and greet

Bij de afsluitende borrel ontmoetten we enkele schrijvers uit het fonds van Meulenhoff. Het leverde leuke ontmoetingen op. Er waren debutanten als Marieke Woudstra, maar ook de gevestigde orde in de persoon van Piet Calis was aanwezig.

Ik sprak enkele schrijvers, waarvan ik het meest onder de indruk was van de ontwapenende Jean Kwok. Alleen al om haar persoon ga ik haar tweede roman Dans met mij lezen. Over twee weken komt dit boek uit. Ze heeft mij al aardig lekker gemaakt voor deze roman.

image