Tagarchief: bloemen

Paardenbloemen – Tiny House Farm

De paardenbloem staat op dit moment door ons hele landje verspreid. Hij groeit werkelijk overal. Stond het vorig jaar vooral vol met distels en klaprozen, dit jaar is het de paardenbloem die overheerst.

Eigenlijk is het prachtig om al die afwisseling op je land te zien. Het lijkt in eerste instantie wel een ware overmacht die zich over je grond verspreidt. Werkelijk overal duiken de gele koppies boven het maaiveld.

Paardenbloemen lekker laten zitten

En wat nu? Gewoon lekker laten zitten en vooral er heerlijk van genieten. Het is een nieuwe fase waarin ons land begint. De planten die erop groeien vertellen precies hoe het nu met je land gaat.

Bijen zijn gek op paardenbloemen

We begonnen in het eerste jaar vooral met veel distels; de soorten distels die nu op ons landje groeien, neemt elk jaar toe. Ik zie er weer veel meer dan alleen de akkerdistel en de latere melkdistel.

Een mix van paardenbloemen en andere waardevol onkruid. Zo komt de grond langzaam maar zeker in balans. Het motto: niet teveel aan doen.

Raak niet in paniek bij een paardenbloem

Raak vooral niet in paniek en trek vooral niet actief ten strijde tegen al deze welkome planten. De paardenbloem is een vriend die je komt helpen, kreeg ik afgelopen doorgestuurd via Facebook. Het is een blogje van Paula de Kok op Tuindingen. En ze heeft meer dan gelijk.

Paardenbloemen op het veldje naast ons huis

De paardenbloem helpt de bodem luchtiger te maken, maakt de bodem minder zuur en helpt op alle mogelijke manieren. Bovendien: ze zijn ook lekker om te eten. Zowel de bladeren als de bloemen.

De teckels vinden het ook heerlijk om een paardenbloem te eten. Vooral Teuntje snoept de bloemen. Ze doet dit vooral in de avond als de bloemen gesloten zijn. Wel gek: ze eten ze niet uit onze tuin maar vooral langs de kanten van de straat.

Lekker om te eten een paardenbloem. Hij smaakt een beetje bitter, net als de bladeren, maar is een heus feest in de salade.

Nieuwe paardenbloemen

En daarna: lekker tegen de bollen blazen om al die kleine parachutes weg te vliegen. Voor allemaal nieuwe paardenbloemen. En dat is niet erg, want ze zullen de grond om ons huis alleen maar beter maken. En het is een prachtig gezicht.

Ook achter het huis groeien paardenbloemen. ‘s Morgens zie je ze minder goed.

Alles in bloei – Tiny House Farm

Het is zo mooi om alles in bloei te zien in deze tijd van het jaar. Het begint met de amandel die dit jaar al in februari in bloei stond. Daarna volgde heel snel de abrikoos. Dan is het even wachten, maar hier kwamen de pruimen al heel snel. Vooral de nieuwe Reine Victoria doet het goed.

Perenboom in bloei

Gevolgd door de Reine Claude en de Mirabel. De laatste staat nog steeds in bloei. Dan komen kersen en de peer. Eigenlijk hoort eerst de Gieser Wildeman en daarna de gemengde boom met Conference en Doyenne. Het ging dit jaar andersom. De kersen doen het ook erg goed. Vooral het boompje dat ik vorig jaar bij de Gamma haalde. Het zijn allemaal wel zure kersen. En vergeet de kleine kriek niet. Die bloeide alsof het een lieve lust was.

Uitgebloeide kersen

De kersen raken uitgebloeid. Ondertussen verschijnt er soms nog een bloemetje aan de abrikoos. Een nazending of zoiets. En nu beginnen de appels. De Rode van Boskoop bloeit mooi. In de Groninger kroon wijzen de rode puntjes mooi omhoog. Net als dat de nieuwe Zoete Ermgard mooie knoppen heeft. De andere appelbomen, Elstar en Jonagold staan ook in de startblokken.

Best indrukwekkend allemaal. De grote misser was de Japanse sierkers. Hij zat vol knoppen, maar ineens is hij ermee uitgescheën. Waarom? Geen idee. De knoppen zijn uitgedroogd en er verschijnt geen blaadje aan de boom. Net als de 2 bellemannekes (fuchsia) die ook blaadjes leken te krijgen maar nu als droge takken uit de grond wijzen.

Bloei in de achtertuin

Erg droog

De natuur is wel heel erg droog. De paar druppels regen die we dinsdag zagen vallen, zetten weinig zoden aan de dijk. Omdat de kweepeer er wel heel ellendig uitziet, geven we de fruitbomen nu wat extra water. Net als de rabarber die elke dag een plons water verlangt. Er is mij veel aan gelegen dat ze dit jaar wat grootser zijn dan vorig jaar.

Wat de oogst zal zijn is altijd het ongewisse. Ik kan eigenlijk niet wachten, maar het beleven van de tuin en met geduld kijken wat er allemaal rijpt en gebeurt, is mij ook heel veel waard. Daarom probeer ik vooral te genieten hoe al dat kleine grut langzaam verandert. En maar hopen dat het grut snel wat groter wordt en beter op eigen benen kan staan. Dan helpen de planten elkaar beter en kost het mij minder tijd.

Zinnia, tulp en narcis in bloei

Dat ongeduldige zal niet snel verdwijnen bij mij, denk ik. Tegelijkertijd komen er ook allerlei andere bloemen op. Wat dacht je van margriet, de zinnia, tulpen en narcissen. Van de laatste komen wel heel bijzondere bloemen uit. Heerlijk genieten van wat er allemaal in je tuin gebeurt. Het geeft heel veel plezier in deze dagen van thuiszitten.

Tekenen van voorjaar – Tiny House Farm

Het voorjaar valt vroeg. De eerste tekenen dienen zich aan. En aan wie de eer: de seringstruik bevat beginnende blaadjes en tekenen van bloesem!

Naast de bessenstruik is de sering, de enige struik uit de oude tuin die we hebben meegenomen. Het was een rampzalige dag waarop we het deden, vlak na de grote warmte van 2018. Precies op een dag dat het hard stormde en het er veel regen viel.

eerste tekenen: beginnend blad in sering
Eerste tekenen: beginnende bladeren in de sering

Vorig jaar bleven de bladeren klein. Net als dat de bloemen niet de uitbundigheid lieten zien zoals we dat aan de Alkmaargracht gewend waren. De struik had het erg zwaar. Zeker ook omdat de zomer vorig jaar ook erg warm en droog was. Zo kreeg de struik twee zware zomers te verduren.

Eerste blaadjes

Daarom is het nu extra prachtig om te zien dat de eerste blaadjes en zelfs bloemen zich beginnen te vormen. Het is allemaal heel vroeg dit jaar.

Blaadjes en bloemknoppen in sering
Vroege blaadjes en bloemknoppen in de sering

De knoppen van de in het najaar geplante Japanse sierkers beginnen zich ook heel mooi te vormen. Dat belooft een bijzondere eerste bloei te worden. De liefhebbers van deze bloesem kijken jaarlijks erg naar uit naar de bloei van deze bomen. Als ze zo bij elkaar staan is dat een prachtig gezicht.

Japanse sierkers

In Almere Muziekwijk bij het station en in Almere Buiten in de Regenboogbuurt groeien heel veel van deze bomen bij elkaar. Op de laatste plek staan 850 Japanse sierkersen, Vorig jaar is daar onder de bomen het eerste Kersenbloesemfeest gehouden.

Bloemknoppen in Japanse sierkers
Bloemknoppen in de Japanse sierkers

Een feest zoals in Japan vaak is onder de vele kersenbloembomen. Ze gaan dan massaal eten en drinken onder de bomen, maar zich ook bezig houden met allerlei kunstvormen als schilderen en dichten. Net als dat veel mensen dan prachtige kimono’s en jurken dragen met veel kersenbloemen in de stof.

Spektakel

In onze tuin staat er eentje. Ik ben heel benieuwd wat dat bij ons voor een spektakel dat gaat opleveren volgende maand. De amandel is bijna uitgebloeid. De abrikoos volgt nog een beetje aarzelend. Vorig jaar hebben we de laatste met een paar kleine bloemen eraan gepland. Nu is het al heel wat uitbundiger.

Kleine bloemknoppen in Japanse kers
De eerste bloemknoppen in de Japanse kers

Ik schreef over de knoppen van de Japanse sierkers al een voorzichtige haiku:

de kleine knoppen
verraden kersenbloemen
nog een paar weken

Zo dienen de eerste tekenen van het voorjaar zich aan. Wel een beetje vroeg. Dat wel, maar meer dan welkom. Ik verlang dit jaar heel erg naar een beetje groen in de kale leegte die Oosterwold (nog) is.

Bloemenzee: Divina Commedia: Louteringsberg: Canto 30a

De reis van Dante over de Louteringsberg krijgt in dit vers een bijzondere wending. Hij is in het aardse paradijs beland en wordt tegemoet gelopen door een grote stoet. De processie met een wagen, getrokken door een griffioen stopt tegenover hem aan de andere kant van het water.

De dienaren die de wagen vergezelden, beginnen nu te zingen, waarna een groot gezang losbreekt. Het is een overweldigende ervaring, maar vormt nog maar het begin van wat dadelijk komen gaat.

De vergelijking die Dante hier maakt is werkelijk prachtig. De kleurenpracht die hij hier nu ziet, doet hem denken aan een zonsopkomst zoals hij die kent aan de oostelijke stranden. Nu doemt in een wolk van bloemen een openbaring op voor Dante.

Vaak zag ik boven oostelijke stranden
De roze gloed waarmee die dag begon,
Die met zijn licht de duisternis verbande,

En het gelaat der pas herboren zon,
Nog in haar nevelen verhuld gebleven,
Zodat mijn oog haar licht verdragen kon.

Zo zag ik, door de bloemenzee omgeven
Die, door de engelen in overdaad
Omhooggeworpen, weer omlaag kwam zweven,

Een vrouw met een wit floers voor haar gelaat,
Een krans olijvenlover rond haar haren,
Een groene mantel en een rood gewaad. (vs 22 – 33; vert. Cialona en Verstegen)

Hij voelt hier de kracht van een oude liefde. Het is de liefde voor Beatrice die deze aanblik bij de ik-verteller oproept. Hier komt het verhaal naar voren van de eerste ontmoeting van Dante met Beatrice. Hij zag haar voor het eerst op 9-jarige leeftijd in de kerk.

Helemaal onder de indruk van wat hij hier ziet, wendt hij zich tot zijn medereiziger Vergilius. De Latijnse dichter die hem al sinds het begin van de Goddelijk komedie op zijn reis door het hiernamaals begeleid. Dan ziet Dante tot zijn grote schrik dat Vergilius er tussenuit gepiept is.

Het zien van al dit moois, kan niet voorkomen dat Dante moet huilen om het vertrek van zijn reisgenoot. Hij vindt het jammer dat hij Vergilius geen gedag heeft kunnen zeggen en hij voelt de tranen over zijn wangen stromen. De wangen die Vergilius aan het begin van de Louteringsberg had gewassen met dauw.

Dan klinkt een stem op. Hij hoeft niet te huilen. Dante draait zich om en ziet nog niet heel scherp wie de vrouw is die aan de overkant staat. Heeft hij het zojuist goed gezien en is de stem die hij hoort inderdaad haar stem?

Gedichten rond Canto 30

Lees meer op wolkenhemel.blogspot.nl

Literatuur
De hier gebruikte vertaling is van Ike Cialona en Peter Verstegen uit 2000. Er zijn vele vertalingen van Dantes meesterwerk in het Nederlands verschenen.

Bloemetjes en bijtjes

image

Na mijn blog vorig jaar over de massale bijensterfte ben ik bewuster gaan kijken naar het bijenbeleid in de gemeente. De reactie van een lezer onder mijn blog dat de bijen gewoon verhongerden en niet meer de kas wisten te bereiken, maakte mij wakker.

image

Zeker ook omdat ik een paar weken later in het park een imker ontmoette. Ze verzorgde samen met enkele vrijwilligers een paar bijenkassen in het park.

image

Wat betekent het eigenlijk als je goed voor de bijen in je gemeente wil zorgen? Dat vraagt een gevarieerd aanbod van bloemrijke planten. Die planten zijn niet alleen de voorjaarsbloesem van de lindebomen, kersenbomen en kastanjes. Het zijn ook de talloze bloemen aan planten als de klaproos, koolzaad en bramenstruiken.

image

Jammergenoeg zie ik dat hier nog geen bijvriendelijk beleid geldt. Het gras wordt hier namelijk heel kort gehouden. Misschien ziet het er zo wat verzorgder uit. Voor de bijen en de natuur is het heel schadelijk. Vooral bijen vinden zo weinig voedsel. Zo weinig dat ze het loodje leggen.

image

Dat is al te zien aan de vele hommels die het loodje leggen. Ze sneuvelen onderweg door gebrek aan voedsel. Heel jammer, want ik zie ook hoe het wel kan. Zoals de stroken met weideplanten die op het industrieterrein waar ik werk overeind worden gehouden.

image

Het is daar een gezoem van jewelste van bijen en hommels die van het nectar smullen. Ik hoop daarom dat deze stroken met prachtige planten als de klaproos meer blijven staan. Het is namelijk niet alleen heerlijk om het gezoem van al die bijen mee te maken. Het is ook een lust voor het oog al die mooie bloemen.
image

Fier – #WOT

image

In van die grote velden staan de zonnebloemen allemaal fier overeind. In mijn moestuin hangen ze half voorover. De bloem heeft ze helemaal uit balans gebracht zodat ze nu hangen in de schutting. De bloemen mooi vol en geel. Maar de steel helt vervaarlijk naar voren.

image

Ik had er een aanleunstokje naast kunnen zetten. Geen zin in, vergeten. Ik weet het niet meer. Maar de groei zette mooi door. Ze hellen dan wel iets naar voren, maar de bloem is niet minder mooi. Op eigen kracht hebben ze een weg gevonden.

image

En dat is wat fier is. Op eigen kracht je kracht vinden, zonder hulp en vol overtuiging. De bloemen staan mooi. Helaas iets teveel uit zicht voor ons, maar ze zijn de overtuigende bekroning van de oogst uit onze eerste moestuin.

image